×
"Show Menu"
corner

Journalism

Γνώμες,άρθρα,απόψεις,συνεντεύξεις,παρα-πολιτικά και άλλα ενδιαφέροντα

Η ανοχή και η αντοχή εξαντλείται.

April 5, 20170

Έχει ξεπεράσει πλέον τα όρια αντοχής και της κοινωνίας η παράταση του δράματος της αξιολόγησης.Υπουργοί πάνε κι έρχονται, τηλεφωνικές επαφές γίνονται, αντιφατικές δηλώσεις ακολουθούν, αλλά αποτέλεσμα δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ακούμε συνεχώς διαπιστώσεις για βήματα προόδου – διαπιστώνουμε την πρόοδο της προόδου όπως είπε χαρακτηριστικά κοινοτικός αξιωματούχος- αλλά η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται στην εντατική....

Continue to read

Το πικρό ποτήρι έως τον πάτο

April 2, 20170

Κάθε ημέρα που περνάει χωρίς να κλείσει η αξιολόγηση κοστίζει πλέον ακριβά. Η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες της και στην ανάγκη τήρησης εσωκομματικών ισορροπιών, παλινδρομεί, θυμίζοντας διαρκές εκκρεμές. Το πρωί αποφασίζει να πιει το πικρό ποτήρι έως τον πάτο και το βράδυ το μετανιώνει και σταματάει λίγο πριν το τελειώσει. Οφείλει όμως να καταλάβει ότι...

Continue to read

Παραγωγική ανάπτυξη με βαρύγδουπες δηλώσεις και ιδεοληψίες δεν γίνεται.

March 30, 20170

Οι ατέλειωτες ουρές και η αναμονή ωρών για ένα πακέτο τρόφιμα σε άπορους πολίτες, όπως αυτές των τελευταίων ημερών στη Θεσσαλονίκη, αποκαλύπτουν με τον πιο οδυνηρό τρόπο την τραγική κατάσταση, που βιώνουν χιλιάδες οικογένειες σήμερα στην Ελλάδα. Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας βρίσκεται πια σε απολύτως οριακή κατάσταση, αδυνατώντας να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη για τη...

Continue to read

Η χώρα δεν έχει άλλα περιθώρια αναμονής και αντοχής

March 28, 20170

Μπορεί ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος να προειδοποιεί ότι η καθυστέρηση της αξιολόγησης θέτει εν αμφιβόλω όλους τους δημοσιονομικούς και αναπτυξιακούς στόχους, αλλά η κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει άλλες προτεραιότητες. Πρέπει να ολοκληρώσει πρώτα την… εσωτερική της διαπραγμάτευση, για να μπορέσει μετά να συμφωνήσει με την τρόικα και το ΔΝΤ. Καθημερινά παρακολουθούμε τις αγωνιστικές...

Continue to read

Στην Ελλάδα οι νόμοι υπάρχουν, για να παραβιάζονται

March 15, 20170

Σωστή η εγκύκλιος του υπουργείου Υγείας που ορίζει πρόστιμο 1.500 ευρώ και αφαίρεση άδειας οδήγησης όταν ενήλικες καπνίζουν ή και «ατμίζουν» σε αυτοκίνητα με παιδιά. Το ζητούμενο, όμως, είναι να εφαρμόζεται. Είναι γνωστό σε όλους ότι το κάπνισμα απαγορεύεται σε δημόσιους χώρους, ακόμη και σε ιδιωτικούς κλειστούς χώρους εργασίας, αλλά η Ελλάδα είναι η μοναδική...

Continue to read

Aδιαφορούν για το τέρας που δημιούργησαν, λες και οι πολίτες τρώνε μονίμως κουτόχορτο

February 23, 20170

Δεν έφτανε η περικοπή των συντάξεων που δρομολόγησε ο περιβόητος νόμος Κατρούγκαλου για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, αλλά όπως αποδεικνύεται καθημερινά δημιουργήθηκε ένα γραφειοκρατικό τέρας, όπου βασιλεύει οργανωτικό και διοικητικό χάος. Τα ήδη συσσωρευμένα προβλήματα των Ταμείων μεταφέρθηκαν αυτούσια στο ΕΦΚΑ με συνέπεια οι ασφαλισμένοι να υφίστανται μια απίστευτη ταλαιπωρία για να ενημερωθούν για τα προβλήματα...

Continue to read

Αρκετός δρόμος μπροστά μας για να κλείσει η συμφωνία και να διαπιστώσουμε ποιοι και πόσο θα πληρώσουν το μάρμαρο.

February 21, 20170

Ο λευκός καπνός που βγήκε από το Eurogroup για την επιστροφή της τρόικας στην Αθήνα είναι ένα σημαντικό βήμα για να κλείσει επιτέλους η αξιολόγηση και να σταματήσει η αβεβαιότητα που κυριαρχεί τους τελευταίους μήνες. Είναι προφανές παρά τους πανηγυρισμούς κυβερνητικών κύκλων- και των γνωστών φερεφώνων της ΕΡΤ – ότι υπάρχει αρκετός δρόμος μπροστά μας...

Continue to read

Θα βουλιάζουμε διαρκώς όλο και περισσότερο;

February 17, 20170

Η ιστορία της αξιοποίησης του Ελληνικού, που σέρνεται επί 15 χρόνια σχεδόν, αποτελεί κλασσικό δείγμα αναξιοπιστίας του ελληνικού κράτους ,αλλά και τρανή απόδειξη γιατί δεν μπορούν να γίνουν σοβαρές επενδύσεις στη χώρα μας. Κάθε φορά, όλο και κάποιοι βρίσκονται με διάφορα προσχήματα, από τα υπερφιλόδοξα σχέδια για μητροπολιτικό πάρκο, μέχρι την πρόσφατη ερώτηση 18 βουλευτών...

Continue to read

Κοινώς «μαύρα σύννεφα» συγκεντρώνονται στον ορίζοντα, απειλώντας συνολικά την οικονομία της χώρας.

February 15, 20170

Η αδράνεια της πολιτικής ιδιαιτέρως στην οικονομία κοστίζει και μάλιστα ακριβά. Όσοι αντιμετωπίζουν ελαφρά τη καρδία την ολοκλήρωση της αξιολόγησης αγνοούν προφανώς τις σοβαρές συνέπειες της καθυστέρησης και το σημαντικότερο δεν αντιλαμβάνονται πόσο καταλυτικά επιδρά στο οικονομικό κλίμα και πως επηρεάζει τη συμπεριφορά καταναλωτών και αποταμιευτών. Οι παλαιότεροι, οι έχοντες εμπειρίες, γνωρίζουν ότι η οικονομία...

Continue to read

Αυτό επιβάλλει το εθνικό συμφέρον. Όλα τα άλλα έπονται.

February 14, 20170

Τον περασμένο Σεπτέμβριο η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγηση φάνταζε εύκολη. Όλοι οι κυβερνητικές παράγοντες βεβαίωναν ότι θα κλείσει τάχιστα χωρίς εμπλοκές και περιπλοκές. Στη βάση αυτών των διαβεβαιώσεων και των αντίστοιχων προσδοκιών που καλλιεργήθηκαν στηρίχθηκε μάλιστα η βελτίωση του οικονομικού κλίματος στο τελευταίο τετράμηνο του 2016. Ωστόσο οι μέρες και οι μήνες παρήλθαν χωρίς συμφωνία...

Continue to read

Στις 3 Μαρτίου κρίνεται «η τύχη» του ΔΟΛ

February 3, 20170

Δύο ιστορικές εφημερίδες, το «Βήμα» και «Τα Νέα», μαζί τους οι ηλεκτρονικές εκδόσεις και τα άλλα έντυπα του ΔΟΛ βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Χθες οι πιστώτριες τράπεζες κατέθεσαν την αίτηση για την υπαγωγή του σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης μετά την αδυναμία του εκδότη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Η αίτηση που θα εκδικαστεί στις...

Continue to read

Δείχνουν ότι αδιαφορούν για την ταλαιπωρία και το κόστος που προκαλούν στους άλλους πολίτες και στην οικονομία.

February 2, 20170

Η πρακτική των μπλόκων σε εθνικές οδούς και οδικές εξόδους της χώρας που εφαρμόζουν με μεγάλη άνεση αγρότες σχεδόν σε ετήσια βάση έχει πάρει εθιμικό χαρακτήρα. Ανεξαρτήτως της κυβέρνησης που βρίσκεται στην εξουσία, στρέφονται κατά του συνόλου της κοινωνίας, χρησιμοποιώντας τα γεωργικά εργαλεία τους εν είδει μεραρχιών «πάντσερ». Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, τα αιτήματα αφορούν...

Continue to read

Ο έλεγχος των Μέσων Ενημέρωσης υπήρξε ο διακαής πόθος των πολιτικών ηγεσιών

February 2, 20170

Για μια φορά ακόμα ενημερωθήκαμε από τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή ότι αν όχι για όλα, για τα περισσότερα, δεινά της χώρας υπεύθυνη είναι η διαπλοκή. Αυτό που ξεχνούν όμως όλοι οι διαπρύσιοι κατήγοροι είναι ότι για να υπάρξει διαπλοκή χρειάζονται δύο. Επιχειρηματίες, εργολάβοι, ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης όσο ισχυροί κι αν είναι δεν μπορούν να...

Continue to read

Η συνέχιση του σημερινού αδιεξόδου μερικούς ακόμη μήνες, θα μας οδηγήσει στον μεγάλο γκρεμό.

January 30, 20170

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα είναι πολύ άδικο για τους πολίτες της. Στα τέλη του 2014 η χώρα είχε ισορροπήσει δημοσιονομικά, είχε μερικώς κερδίσει την εμπιστοσύνη των αγορών και άρχιζε η δειλή ανάπτυξη. Ο ελληνικός λαός, θυμωμένος, επέλεξε αλλαγή ρότας. Ακολούθησαν οι ερασιτεχνισμοί και οι περιπέτειες της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο λογαριασμός μεγάλωσε και...

Continue to read

Ας βολέψουν τους δικούς τους, με κάποιον άλλο τρόπο.

January 28, 20170

Απογοήτευση και ανησυχία προκαλούν οι επιλογές της κυβέρνησης για τη διοίκηση του μεγάλου έργου του Ιδρύματος Νιάρχου. Κάθε λογικός και καλοπροαίρετος πολίτης θα περίμενε από την κυβέρνηση να κινηθεί με βάση το δημόσιο συμφέρον, όχι το βόλεμα ημετέρων. Το έργο, όπως επανειλημμένως έχουμε γράψει, ανήκει στον ελληνικό λαό και όχι σε κάποιο κόμμα ή φαύλο...

Continue to read

Με μεγάλους ηττημένους για μια ακόμα φορά, την Ελληνική οικονομία και κοινωνία

January 28, 20170

Θολό και αβέβαιο εξακολουθεί να παραμένει το σκηνικό για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και μετά τη συνεδρίαση του Eurogroup. «Η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης είναι προς το συμφέρον όλων» δήλωσε μεν ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, αλλά από τη στιγμή που παραμένει ανοικτό ακόμα και το θέμα της επιστροφής των κλιμακίων της τρόικας, είναι σαφές ότι οι...

Continue to read

Ενα πικρό(σαν δηλητήριο) και πανάκριβο “φροντιστήριο”

January 27, 20170

Δύο χρόνια πέρασαν από την ημέρα που ορκίσθηκε πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας. Βιάστηκε να κερδίσει την εξουσία. Δεν είχε προετοιμασθεί καθόλου και έβαλε τον τόπο σε μια μεγάλη περιπέτεια. Οι πολίτες που τον εμπιστεύθηκαν, από απελπισία και απόγνωση, σήμερα νιώθουν ότι βρίσκονται σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Το επεισόδιο ΣΥΡΙΖΑ είχε μεγάλο κόστος για τον τόπο,...

Continue to read

Το σκηνικό της μιζέριας, της αναποφασιστικότητας και της συνολικής αβεβαιότητας παραμένει αδιασάλευτο

January 26, 20170

Παρά την προσπάθεια εξωραϊσμού που επιχείρησαν ο πρωθυπουργός και κυβερνητικά στελέχη για τα δύο χρόνια εξουσίας, ο απολογισμός για την κοινωνία και την οικονομία μόνο την ελπίδα που υποσχέθηκαν δεν δικαιώνει. Μπορεί κάποιοι αριθμοί να ευημερούν -π.χ φορολογικά έσοδα- αλλά εργαζόμενοι,συνταξιούχοι,άνεργοι υποφέρουν. Το ίδιο συμβαίνει με επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες που βλέπουν την κατάσταση μέρα...

Continue to read

Κλεισμένοι στο μικρόκοσμο τους, δεν συνειδητοποιούν ότι ένα ακόμα θρίλερ, δεν αντέχεται πλέον από κανένα.

January 25, 20170

Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν πλέον ότι το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης θα εξελιχθεί σε ένα ακόμα πολιτικό-οικονομικό θρίλερ. Ήδη με δηλώσεις τους χθες τόσο ο κ. Μοσκοβισί, όσο και ο επικεφαλής του ESM κ. Ρέγκλινγκ ξεκαθάρισαν ότι δεν προβλέπεται συμφωνία στο αυριανό Eurogroup. Έτσι η συμφωνία παραπέμπεται για το τέλος Φεβρουαρίου με την προϋπόθεση βεβαίως...

Continue to read

Ας το αντιληφθούν, όσο υπάρχει ακόμα καιρός…

January 20, 20170

Η Ελλάδα για μια ακόμα φορά βρίσκεται μπροστά σε ένα δραματικό αδιέξοδο. Η καθυστέρηση της αξιολόγησης ,με ευθύνη και της κυβέρνησης, έφερε στο προσκήνιο ένα κύκλο πιέσεων που καθιστά όλο και πιο δύσκολη την επιτυχή ολοκλήρωση της. Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών με τις χθεσινές του δηλώσεις άφησε ορθάνοιχτη την πόρτα για εξελίξεις που παραπέμπουν στο...

Continue to read

Απαξιώνει όλο και περισσότερο στη συνείδηση των πολιτών, τη χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα των δημόσιων επιχειρήσεων…

January 12, 20170

Υποτίθεται ότι η αριστερά και ιδιαίτερα ο Σύριζα είχαν πάντα στο κέντρο της ιδεολογικής και πολιτικής τους αντίληψης τη ενίσχυση, την προστασία του κρατικού τομέα, των δημόσιων επιχειρήσεων. Αυτή την αντίληψη χρησιμοποιούν και σήμερα στην καθημερινή σχεδόν αντιπαράθεση τους με την αξιωματική αντιπολίτευση, την οποία μονίμως κατηγορούν ότι θέλει να διαλύσει τον δημόσιο τομέα της...

Continue to read

Ο χρόνος που απομένει είναι απελπιστικά λίγος πλέον!

January 10, 20170

Η Ελλάδα κυριολεκτικά σέρνεται και αυτή η διαπίστωση δεν χωράει αμφισβήτηση. Το ξέρουν όλοι, το νιώθουν όλοι, ακόμη και εκείνοι που δεν το ομολογούν για καθαρά πολιτικούς λόγους. Ο πρωθυπουργός και τα στελέχη της κυβέρνησης ανήκουν στους τελευταίους, παρόλο που τα γεγονότα, οι αριθμοί και γενικά η εικόνα της χώρας τούς διαψεύδουν συνεχώς. Στις άπειρες...

Continue to read

Δεν πρόκειται να μας σώσει κανείς, αν εμείς οι ίδιοι δεν θέλουμε να σωθούμε…

January 5, 20170

Είναι κοινός τόπος, για όσους τουλάχιστον έχουν απαλλαγεί από τις ιδεολογικές παρωπίδες τους, ότι χωρίς ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης,η Ελλάδα δεν έχει μέλλον. Θα εξακολουθήσει να τρώει τις σάρκες της ,να φτωχοποιείται ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας και η οικονομία να βυθίζεται όλο και περισσότερο σεκαθεστώς στασιμοχρεοκοπίας. Ο κίνδυνος η χώρα να...

Continue to read

Βλέποντας «στα μάτια» το 2017

December 30, 20160

Μια ημέρα πριν φύγει το “δίσεκτο” 2016 το iReporter εγκαινιάζει ένα (υπο)site|book που θα φιλοξενεί γνώμες,άρθρα,παραπολιτικά,σχόλια και ενδιαφέρουσες ειδήσεις με έναν όπως βλέπετε εντελώς διαφορετικό τρόπο. Αλλά ελπίζουμε πολύ γρήγορο και χρήσιμο. Σαν να ξεφυλίζετε πραγματικά ένα αγαπημένο σας βιβλίο… Και φυσικά εδώ θα βρίσκεται και όλα τα τεύχη των περιοδικών μας – ετοιμάζουμε παράλληλα...

Continue to read

Γενική επιστράτευση και ο θεός βοηθός…

December 30, 20160

Tο 2017 που υποδεχόμαστε την Κυριακή,θα συνοδευτεί απο τις συνήθεις “ευχές” μας. Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπάρχει ελπίδα. Είναι πολλά τα 7 χρόνια(μια ακόμη “κατάμαυρη επταετία”) μέσα στα οποία ο λαός μας “παρακολουθεί” να καταστρέφεται οικονομικά και να συμπιέζεται κοινωνικά. Πάντα φυσικά στο όνομα της…σωτηρίας του(Ο Οργουελ θα στριφογυρίζει στον τάφο του). Οι κρατικές...

Continue to read

Τώρα είναι η στιγμή!

April 7, 20170

Η εντυπωσιακής θερμότητας και (δίωρης) διάρκειας συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με τον Βρετανό ομόλογό του Μπόρις Τζόνσον πιστοποιεί το γεγονός ότι η Ελλάδα, ευτυχώς, ξεφεύγει από την εκδικητική φρενίτιδα εναντίον της Βρετανίας την οποία πολλοί άφρονες καλλιεργούν στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο μετά το δημοψήφισμα για την έξοδο του Η.Β. από την Ε.Ε....

Continue to read

Αλλά πως να το παραδεχθεί δημόσια και να παραδώσει την εξουσία;

April 5, 20170

Νότης Παπαδόπουλος Πάλι τα ίδια .Η κυβέρνηση – που από τον Οκτώβριο δηλώνει με σιγουριά ότι είναι θέμα ημερών το κλείσιμο της αξιολόγησης , η επιστροφή της οικονομίας στην ανάπτυξη και της χώρας στην κανονικότητα – βρίσκεται πάλι με την πλάτη στον τοίχο από την ανικανότητα σοβαρής διαπραγμάτευσης με τους δανειστές και τις συνεχείς παλινωδίες...

Continue to read

Είσαι ελεύθερος να σκέφτεσαι, αρκεί να μην ξεγυμνώνεις τον αστράγαλο της κυρίας.

April 2, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Ο νεοπουριτανισμός. Δεν εννοώ αυτόν που αφορά στα γενετήσια ήθη και τις πρακτικές. Αναφέρομαι κυρίως σ’ αυτού του τύπου τη λογοκρισία που επιβάλλεται στον σαρκασμό και την ειρωνεία. Οι νεοπουριτανοί, όπως όλοι οι φανατικοί, μπορούν να αντιμετωπίσουν, και να ανεχθούν, ακόμη και τη βρισιά ή τη χυδαιολογία. Διότι μιλούν την ίδια γλώσσα και...

Continue to read

Οι λαοί της ΕΕ σε ρόλο “ζόμπι”

March 30, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Κι όμως, υπάρχει ακόμα! Ο λόγος φυσικά για την Αγγλία, την άμεση… καταστροφή της οποίας πολλοί προέβλεπαν με περισσή βεβαιότητα εδώ και εννέα μήνες, μέχρι και το βράδυ του δημοψηφίσματος για το Brexit. Αξίζει τον κόπο να γυρίσει κανείς πίσω, σε εκείνη την (λίαν πρόσφατη) περίοδο, για να θυμηθεί τι έλεγαν και τι...

Continue to read

Ολα δύσκολα…

March 25, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Αλλάζει γρήγορα ο κόσμος μας. Τόσο γρήγορα που ακόμη και μεγάλες επιχειρήσεις με καλά ανακλαστικά δυσκολεύονται να προσαρμοστούν. Πολύ περισσότερο οι κυβερνήσεις, οι οποίες έχουν ένα εγγενές μειονέκτημα: ο δημοκρατικός κανόνας επιβάλλει τη χρονοτριβή. Πρέπει να συζητηθούν οι προτάσεις, να ληφθούν με ψηφοφορία οι αποφάσεις, να ελεγχθούν οι νόμοι από τα δικαστήρια για...

Continue to read

Αν θέλει να συνεχίσει να υπάρχει η ΕΕ, δεν μπορεί παρά να γίνει, η πολιτική έκφραση, του ευρωπαϊκού πολιτισμού

March 15, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Για χρόνια η μεγάλη Ενωση πλάγιαζε νωρίς. Ηταν καλή η σοδειά τα χρόνια εκείνα. Το Τείχος του Βερολίνου είχε γκρεμιστεί, η σοβιετική αυτοκρατορία ήταν υπό διάλυση και η Ενωση που πορευόταν στον μονόδρομο της επιτυχίας άνοιγε τη μεγάλη δημοκρατική αγκαλιά της στις νέες χώρες του παλαιού πολιτισμού της. Στην ουρά είχε μπει και...

Continue to read

Ενα κρίσιμο τεστ για την πορεία της εθνικολαϊκιστικής Ακροδεξιάς, στην Ευρώπη

March 15, 20170

Αγγελος Στάγκος Οι πάντες γνωρίζουν ότι οι σημερινές εκλογές στην Ολλανδία είναι σημαντικές, όχι μόνο για την ίδια τη χώρα, αλλά και διεθνώς. Από το αποτέλεσμά τους θα προκύψει η επόμενη ολλανδική κυβέρνηση, ταυτόχρονα όμως θα αποτελέσουν ένα κρίσιμο τεστ για την πορεία της εθνικολαϊκιστικής Ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Αν το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) τους...

Continue to read

Μεθυσμένοι από την απρόσμενη εξουσία που τους δόθηκε…

March 15, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Κι ενώ όλοι είμαστε απασχολημένοι με τη διαπραγμάτευση το ελληνικό κράτος χρεοκοπεί κομμάτι κομμάτι, ήτοι ΔΕΚΟ ΔΕΚΟ. Η ΔΕΗ βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Το είπε ο πρόεδρός της κ. Μανώλης Παναγιωτάκης στην Κοζάνη: «Τον Φεβρουάριο πρέπει να πληρώσουμε ένα ομόλογο 100 εκατ. και τον Απρίλιο ένα άλλο ομόλογο 400 εκατ. (…) Εάν...

Continue to read

Ο ψαλμός της εξορίας…

March 5, 20170

Γιώργος Λακόπουλος Προκειμένου να μιλήσει κανείς για την Άννα Διαμαντοπούλου πρέπει να σταθεί πριν από όλα σε δυο όψεις της δημόσιας παρουσίας της. Η πρώτη είναι ότι αποτελεί τυπικό δείγμα αυτού που θα ονομάζαμε  “κυβερνάνθρωπο” . Από  τα 26 χρόνια της διοικεί άλλους ανθρώπους. Η πορεία της είναι μια αλληλουχία ρόλων κατ’  απονομήν -ως αποτέλεσμα ευφυών ελιγμών...

Continue to read

Να συναντηθούμε, λοιπόν, με το ΠΑΣΟΚ ή όχι; Θέλει ερώτημα; Να συναντηθούμε, βεβαίως.

March 3, 20170

Θανάσης Καρτερός Ένα κόλλημα με τον κύριο Κώυνερ του Μπρεχτ το έχω, όπως κι άλλοι του δικού μου φυράματος, φαντάζομαι. Αυτές τις μέρες, λοιπόν, που έχει ξεκινήσει -γιατί δεν κατάλαβα, αλλά έχει ξεκινήσει- μια συζήτηση για τις σχέσεις και την πιθανή συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, μου ήρθε στον νου η ιστορία με τη...

Continue to read

Ενα σκέλεθρο που έχει κρατήσει από την ιστορία της, μόνον τη δίψα για εξουσία

March 2, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Δ​​εν χρειάζεται να είσαι γαλλόφωνος, γαλλομαθής ή να έχεις περάσει απλά από τα θρανία του για να αναγνωρίσεις την αξία του Γαλλικού Ινστιτούτου. Ετσι, για την ιστορία, να θυμίσω πως το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών μαζί με αυτό του Μπουένος Αϊρες υπήρξαν τα δύο μεγαλύτερα στον κόσμο. Στις καλές εποχές λειτουργούσαν 28 παραρτήματά του...

Continue to read

Ο πρωθυπουργός πρέπει να θυμάται ότι πάνω απ’ όλα είναι ακριβώς αυτό: Πρωθυπουργός της Ελλάδας

March 2, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Η επικείμενη, όπως διαρρέεται, συνομιλία του πρωθυπουργού με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ θα είναι, από κάθε άποψη, η σημαντικότερη πολιτική συζήτηση εδώ και πάρα πολύ καιρό για το μέλλον της Ελλάδας. Κι αυτό για δύο λόγους: Πρώτον επειδή όλες οι άλλες σημαντικές επαφές κορυφής της χώρας, δηλαδή στο ευρωπαικό πλαίσιο, διεξάγονται πάντοτε...

Continue to read

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της άρσης των συνθηκών, που έφεραν τη χρεοκοπία

February 23, 20170

Αντώνης Καρακούσης Από την αρχή της κρίσης σταθερά έχουμε υποστηρίξει ότι όλα τα δεινά της οικονομίας και της χώρας πηγάζουν από την επελθούσα αλλά μηδέποτε επισήμως αναγνωρισθείσα χρεοκοπία. Και ακόμη ότι χωρίς άρση των συνθηκών χρεοκοπίας δεν πρόκειται να βγούμε ποτέ από την κρίση. Πράγμα που σημαίνει ότι χωρίς την εξαφάνιση των ελλειμμάτων και τη...

Continue to read

Γιατί δεν αντιδρούν; Είναι ο φόβος; Είναι οι ιδεοληψίες; Ή μήπως η συνήθεια;

February 18, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Πώς τον λένε τον υπουργό της Παιδείας; Γαβρόγλου, αν θυμάμαι καλά. Είπε τίποτε για τη σπείρα που έστειλε στο Ασκληπιείο Βούλας τον καθηγητή του Παντείου Αγγελο Συρίγο; Μα ο «πώς τον είπαμε» είναι και υπουργός και αριστερός. Οθεν συνάγεται ότι δεν θα παρέμβει ως εκπρόσωπος της Πολιτείας στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών στον χώρο...

Continue to read

«Τον πολιτισμό δεν τον κληρονομείς. Τον πολιτισμό τον κατακτάς»

February 16, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Στην Πνύκα 28 Μαΐου 1959 ο Αντρέ Μαλρό εκφωνεί τον λόγο του με τίτλο «Εγκώμιο στην Ελλάδα». Είναι ένα από τα ωραιότερα κείμενα που γράφτηκαν για την Ελλάδα τον εικοστό αιώνα. Ξεκινά λέγοντας πως τα αστέρια που βλέπει στον αττικό ουρανό είναι τα ίδια με αυτά που έβλεπε ο Φύλακας της «Ορέστειας» περιμένοντας...

Continue to read

Ποιοί «πάνε τη ΔΕΗ και τη χώρα» για χρεοκοπία;

February 16, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης «Τον Φεβρουάριο πρέπει να πληρώσουμε ένα ομόλογο 100 εκατ. και τον Απρίλιο ένα άλλο ομόλογο 400 εκατ. (…) Εάν δεν πληρώσουμε αυτά τα χρήματα –θα τα πληρώσουμε, τα έχουμε– μας πάνε για χρεοκοπία. Οχι μόνο εμάς αλλά και τη χώρα». Τάδε έφη, ο κ. Μανώλης Παναγιωτάκης, διευθύνων σύμβουλος της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας,...

Continue to read

Το «σαμποτάζ» στη Δημοκρατία και η διολίσθηση προς μια εθνική καταστροφή(;)

February 14, 20170

Παύλος Παπαδόπουλος Αργά το μεσημέρι ο Πρωθυπουργός μιας χώρας της ευρωζώνης που έχει υποστεί τις συνέπειες μιας πολυετούς οικονομικής κρίσης είναι μόνος του στο γραφείο του. Λίγος χειμωνιάτικος ήλιος μπαίνει από ένα από τα λευκά παράθυρα της βόρειας πλευράς με θέα στην πολυκατοικία με ιδιοκτήτες βαθύπλουτους απογόνους πλοιοκτητών. Στο χώρο του γραφείου κυριαρχεί το γλυκό...

Continue to read

Μυθοπλαστική ειδωλοποιία

February 12, 20170

Χρήστος Γιανναράς Είναι τόση η αγωνία για το σήμερα, η αβεβαιότητα για το αύριο, η ανελπιστία και η σύγχυση για τις προοπτικές, ώστε η ενασχόληση με το παρελθόν μοιάζει περιττή πολυτέλεια, σχεδόν ντιλεταντισμός. Tαυτόχρονα, η διαχείριση της μνήμης, η Iστορία, μοιάζει να είναι πια συνάρτηση των ιδεολογικών επιλογών του ατόμου, άρα υλικό ταυτόσημο με τις...

Continue to read

Πολιτικοί: Ροπή προς το ψεύδος και έφεση στην εξυπηρέτηση συγγενών και φίλων

February 12, 20170

Παντελής Μπουκάλας Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να δικαιούται τα πρωτεία ειλικρίνειας, αφού κατάφερε να πείσει πως είναι πρώτον αυτοδημιούργητος και δεύτερον απολύτως επιτυχημένος επιχειρηματίας, ενώ, όπως είχε υπογραμμίσει αρκετά νωρίς το Newsweek, «είναι ακόμα πλούσιος επειδή γεννήθηκε πλούσιος, και αν δεν είχε τον πατέρα του να τον στηρίζει σε κάθε αποτυχημένο και μη επαγγελματικό του...

Continue to read

Η πραγματική ζωή,θα δώσει θέση και χώρο στις πραγματικές προσπάθειες, που έχει ανάγκη ο τόπος.

February 10, 20170

Αντώνης Καρακούσης Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη οδηγείται ταχύτατα σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης. Και μάλιστα με τους χειρότερους δυνατούς όρους, μετά την άρνηση της Δικαιοσύνης να προβλέψει κάποιο υποτυπώδη μηχανισμό χρηματοδότησης και την άρνηση της κυβέρνησης – όπως ξεκαθάρισε ο ίδιος ο πρωθυπουργός την Παρασκευή στη Βουλή – να ψηφίσει σχετική τροπολογία. Έτσι οι προσπάθειες των...

Continue to read

Ξέρουμε τι είμαστε και τι θέλουμε.

February 8, 20170

Ξέρουμε τι είμαστε και τι θέλουμε. Ούτε εθελοντές, ούτε αυταπάρνησης ήρωες του ιστορικού οχυρού της αστικής ενημέρωσης. Ούτε της απληρωσιάς προπαγανδιστές, εκόντες άκοντες. Ούτε υμνητές των διεκδικήσεων με… γιαπωνέζικο περιβραχιόνιο. Είμαστε απλήρωτοι εργαζόμενοι. Δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί δίπλα-δίπλα, μαζί. Που δεν μας αρέσουν οι επικήδειοι αλλά η παρουσία στις γενικές συνελεύσεις, έστω και για να μαλώσουμε...

Continue to read

Η Ελληνική Δημοκρατία ζει το δικό της Ολοκαύτωμα…

February 7, 20170

Αλίκη Χατζή Οι Έλληνες ψηφοφόροι έχουν επιλέξει συνειδητά να κυβερνηθούν από ανθρώπους που στηρίζουν την ύπαρξή τους σε ακρότητες, υπερβολές, παραληρήματα. Η βλακεία, η ανεπάρκεια, η μετριότητα, η καπατσοσύνη, το θράσος επιβραβεύονται στη χώρα μας πολλαπλώς. Κάθε σαλός, κάθε νταής βρίσκει τον παράδεισό του σε μια πολιτεία που εχθρεύεται παράφορα την Αξία. Η νεοελληνική κοινωνία,...

Continue to read

Η σχεδίαση του παράλληλου συστήματος πληρωμών, είναι έτοιμη από το 2014…

February 5, 20170

Γιάνης Βαρουφάκης Δύο ήταν οι πρωθυπουργικές ψευδαισθήσεις που οδήγησαν την κυβέρνηση στο σημερινό αδιέξοδο.  Οτι, τη νύχτα του δημοψηφίσματος, το δίλημμα ήταν μεταξύ του Σχεδίου Σόιμπλε (Grexit) και της υποταγής στο 3ο Μνημόνιο.  Οτι η υποταγή στο 3ο Μνημόνιο μπορούσε να καταστεί πολιτικά διαχειρίσιμη μέσω ενός παράλληλου, φιλολαϊκού προγράμματος.Και οι δύο αυτές «υποθέσεις εργασίας» μόνο...

Continue to read

Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις (με αυτή που βιώνουμε).

February 2, 20170

Κώστας Λεονταρίδης «Ο πόλεμος δεν είναι υπόθεση όπλων όσο οικονομικών μέσων […]. Ας τα βρούμε λοιπόν πρώτα αυτά και ας μην παρασυρόμαστε πρόωρα από τα λόγια των συμμάχων». Θουκυδίδη απόφανση, 2.500 χρόνια πριν, αντιγράφω πριν από τα προλεγόμενα στο βιβλίο του ιστορικού Γ.Β. Δερτιλή «Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις 1821-2016». Το διάβασα απνευστί εμπιστευόμενος...

Continue to read

Οπερ έδει δείξαι. Δραχμή και πάλι δραχμή για τη δόξα των Ελλήνων.

February 2, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Ο κ. Ξυδάκης, για μία ακόμη φορά, ανέβηκε στο βάθρο του λυρισμού του. Λογικόν, θα μου πείτε. Ο κ. Ξυδάκης μπορεί να μη γράφει ποιήματα, όπως ένας Κουράκης, μπορεί να μην ερμηνεύει τον εαυτό του επί σκηνής όπως ο Πελεγρίνης –δεύτερος δεν υπάρχει σαν κι αυτόν–, όμως οι κατά καιρούς παρεμβάσεις του, αν...

Continue to read

Καμία πρόβλεψη δεν είναι πλέον δυνατή για το πώς θα αντιδράσει η κοινωνία και με ποια αφορμή.

January 30, 20170

Μάκης Ανδρονόπουλος Ήταν στο περσινό Νταβός, δηλαδή ένα χρόνο πριν, όταν η Κριστίν Λαγκάρντ  ξεμονάχιασε τον Αλέξη Τσίπρα και του είπε: αν θες να αποφύγεις τα πλεονάσματα 3,5% μετά το 2018, πρέπει να κάνεις όλες τις μεταρρυθμίσεις γρήγορα συν μερικά μέτρα που αφορούν την β’ αξιολόγηση ώστε να πάρεις γρήγορα την πρώτη αξιολόγηση, να βγεις...

Continue to read

Ο Ν.Τράμπ θα διαλύσει την Ε.Ε.,την Ευρωζώνη και το (υπο συγκρότηση) Δ’ Ράϊχ

January 29, 20170

Γιώργος Δελαστίκ Πληθαίνουν οι ενδείξεις – ενδείξεις, όχι αποδείξεις – ότι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη...

Continue to read

Δεν θέλει εκλογές μέχρι τον Οκτώβριο – θα προτείνει ενα 4ο μνημόνιο “στόχων και δράσεων” – μετά, συγκυβέρνηση με την Φώφη

January 27, 20170

Νίκος Φελέκης Τέσσερεις μέρες μετά την Τσικνοπέμπτη οι Ελληνες θα μάθουμε αν θα πρέπει να ξεχάσουμε τα παϊδάκια και τις μπριζόλες και να μπούμε σε μακροχρόνια δίαιτα με σέσκουλα και ραδίκια. Δεν το λέμε εμείς, αλλά υπουργός της κυβέρνησης. Και ο λόγος είναι ότι η 20η Φεβρουαρίου είναι η καταληκτική ημερομηνία κατά την οποία η...

Continue to read

Γιατί χωρίς αυτά δεν υπάρχει Δημοκρατία. Υπάρχει αυτό που έχει ως σήμερα. Μία χαβούζα.

January 27, 20170

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης Την πρώτη μέρα του τρίτου έτους της κυβέρνησης συριζανελ, ένας ψύχραιμος απολογισμός αποδεικνύει ότι ο ελληνικός λαός έχει κερδίσει πολλά απ αυτή τη διακυβέρνηση, που αν τα εκμεταλλευτεί μπορεί να οδηγηθεί σε μια πραγματική έξοδο από την κρίση και να δημιουργήσει ένα πραγματικά πολιτισμένο κράτος, αντί για το τριτοκοσμικό που έχει σήμερα....

Continue to read

Μία χώρα χωρίς σοβαρά μέσα ενημέρωσης, δεν μπορεί να πάει μακριά.

January 26, 20170

Αλέξης Παπαχελάς Ο Χρήστος Λαμπράκης σφράγισε την ιστορία του τόπου για περίπου μισόν αιώνα. Η ιστορία είναι πολύ νωπή ακόμη για να την καταγράψει κάποιος ψύχραιμα και αντικειμενικά. Στον τομέα του Τύπου, πάντως, άνοιξε δρόμους. Ανέδειξε δύο γενιές σημαντικών Ελλήνων στις τέχνες και στα γράμματα. Τα δύο ιστορικά φύλλα φιλοξένησαν κορυφαίους αρθρογράφους και έφεραν καινούργια...

Continue to read

Καραγκιόζηδες…

January 25, 20170

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Το βγάλαν το πόρισμα τους οι ταγοί του Ελληνικού Έθνους για τα δάνεια των ελληνικών κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Και βεβαίως ούτε σοφότεροι γίναμε, ούτε μειώθηκε η ανεργία στον δημοσιογραφικό κλάδο και στα επαγγέλματα που επηρεάζονται από αυτόν… Το ίδιο άνεργοι και ταλαιπωρημένοι είμαστε… Όπως πάντα, η κάθε παράταξη κατέληξε...

Continue to read

Να μπορεί να προέρχεται η ηγεσία της Ελλάδας από το Πρίνστον ή το Σίντνεϊ, την Kριμαία ή τη Pοδεσία.

January 24, 20170

Χρήστος Γιανναράς Π​​ρόκειται για «κρίση» ή για «παρακμή»; H ορθή διάγνωση είναι προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση, προϋπόθεση για την ελπίδα – αν υπάρχει. Eμπεριστατωμένα διεγνωσμένη είναι η διεθνής κρίση. Eχει ορατό επίκεντρο ή άξονα την οικονομία και ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης. Διαπλέκεται η κρίση (όπως πάντοτε η οικονομία) με το κυρίαρχο...

Continue to read

Ομως, τότε γιατί αποφάσισαν να κυβερνήσουν την Ελλάδα, ως ευρωπαϊκή χώρα;

January 24, 20170

Στάμος Ζούλας Α​​νέκαθεν οι κυβερνήσεις επιζητούσαν την πρωτοβουλία των πολιτικών κινήσεων, με βασικό προτέρημα την κήρυξη πρόωρων εκλογών, όταν και όποτε νόμιζαν πως τους συνέφερε. Στην πραγματικότητα, το «πλεονέκτημα» αυτό έχει απολεσθεί από τη στιγμή που η χώρα μπήκε στα μνημόνια. Ωστόσο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν δέχθηκε το γεγονός αυτό. Επί μεγάλο διάστημα, πίστευε πως...

Continue to read

Tέλος εποχής, του κόσμου όπως τον γνωρίζαμε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

January 20, 20170

Αλέξης Παπαχελάς Ηταν μία θυμωμένη ομιλία που απευθυνόταν σε θυμωμένους πολίτες. Ηταν και μία προεκλογική ομιλία που θα μπορούσε άνετα να είχε εκφωνηθεί τον περασμένο Νοέμβριο. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν προσπάθησε να ενώσει την βαθιά διχασμένη Αμερική. Το μήνυμα ήταν πολύ σαφές, θα έλεγε κανείς πως ήταν το κήρυγμα ενός πατριωτικού λαϊκισμού που ακούσαμε πριν...

Continue to read

Εκείνο που μένει τώρα είναι να δούμε, ΤΙ ΘΕΣΗ πρέπει να πάρει η χώρα μας…

January 20, 20170

Γιώργος Κουρής Θέλουμε πίσω τα λεφτά που μας φάγανε ΜΕΧΡΙ πρότινος και να θέλαμε να φύγουμε από τους αδίστακτους και «αιμοδιψείς» βασανιστές μας, τους… «Γκεσταπίτες» Γερμανούς που διοικούν εδώ και 7 χρόνια τη χώρα μας – πέραν δε των οικονομικών δεινών που περνάμε, έχουμε χάσει και ΕΦΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ συμπατριώτες μας, που αυτοκτόνησαν γιατί δεν άντεξαν...

Continue to read

Ο ρόλος του τύπου είναι να ασκεί κριτική για τα λάθη και τις παραλείψεις της εξουσίας

January 19, 20170

Ο Τύπος συνολικά – και όχι μόνο ο ΔΟΛ – βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, σε ένα κλοιό ασφυξίας. Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης ήταν και είναι οδυνηρές για το σύνολο της οικονομίας, αλλά για τα μέσα ενημέρωσης ήταν κυριολεκτικά καταστροφικές. Η κατακόρυφη πτώση των οικονομικών εσόδων που φτάνει το 70%, η αδυναμία έγκαιρης...

Continue to read

O κόσμος μπαίνει σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας

January 17, 20170

Πριν ακόμα αναλάβει την ηγεσία της υπερδύναμης ο Ντόναλντ Τράμπ με τις δημόσιες παρεμβάσεις του προκαλεί παγκόσμια ανησυχία, καθώς εμφανίζεται έτοιμος να ανατρέψει διεθνείς ισορροπίες και συμμαχίες δεκαετιών. Οι σταθερές που διέπνεαν τις σχέσεις Ευρώπης -ΗΠΑ τη μεταπολεμική περίοδο φαίνεται ότι αμφισβητούνται ευθέως από τον νέο πρόεδρο, προκαλώντας ένα κύμα ανησυχίας για την πολιτική που...

Continue to read

Τα καναρίνια του ορυχείου

December 30, 20160

Του Κώστα Παπαθεοδώρου Απεδείχθη τελικά ιδιαίτερα επίπονο να γράψω το ακόλουθο  άρθρο γιατί, εκτός της μεγάλης έρευνας που απαιτεί το «αντικείμενο», ο υπολογιστής μου «μηδένισε» αρκετές φορές αλλά ευτυχώς είχα φροντίσει να περνάω ό,τι γράφω και ό,τι συλλέγω και σε στικάκια… Ο τίτλος: « Τα καναρίνια του ορυχείου», υπονοεί όλους εμάς που αποτελούμε τους δείκτες...

Continue to read

Ο λαϊκισμός απαξιώνει την πολιτική

December 30, 20160

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς Στον απόηχο  της εκλογικής ανόδου  της ακροδεξιάς και των ευρωσκεπτικιστών, που μετά από 70 χρόνια  δίνει  σταδιακά πάλι το απειλητικό ολοκληρωτικό παρόν της. Η Ευρώπη σήμερα έχει  κάθε λόγο να θρηνεί την χαμένη πολιτική αθωότητά της και τον προστατευτισμό των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων  που τα ανέπτυξε όλα στα μεταπολεμικά...

Continue to read

Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές

December 30, 20160

Γράφει η Ευα Κουλουριώτη Τα Χριστούγεννα, η μεγαλύτερη γιορτή για τους απανταχού Χριστιανούς, η μέρα που ο Θεός κατήλθε με την μορφή ανθρώπου στη γη για να διδάξει την αγάπη, τη συμπόνοια, την ειρήνη, πλησιάζει. Όμως οι άνθρωποι δεν άκουσαν το κήρυγμά του ή το ξέχασαν γρήγορα. Έτσι, όταν άλλοι άνθρωποι πεθαίνουν οι Χριστιανοί πανηγυρίζουν,...

Continue to read

Ελληνικό Σχέδιο Ανάπτυξης,έχουμε;

December 30, 20160

Γράφει ο Νίκος Καραμπάσης Λίγες ημέρες πριν απο το 2017 είναι ολοφάνερο και με το “μνημόνιο plus” των 4,2 δις που απαιτεί το ΔΝΤ για να μετέχει στο “3ο μνημόνιο”(του ESM) οτι η επιχείρηση καταστροφής και διάλυσης της μικρής και μεσαίας τάξης στην Ελλάδα,τείνει “να ολοκληρωθεί” μέχρι το 2020. Με απλά λόγια αυτό που βιώνουμε...

Continue to read
Γιώργος Χαρβαλιάς

Σουλτζ και Γιούγκερ είναι άλλωστε «κολλητάρια». Εκτός από το πάθος για ένα ποτηράκι(ο Σουλτζ δηλώνει ότι απεξαρτήθηκε νωρίς και ο Γιούγκερ δεν χρειάζεται να δηλώσει τίποτα, φτάνει να τον δεις να τραυλίζει on camera)τους ενώνει και η συναντίληψη για το δικαίωμα των πολυεθνικών στην φοροαποφυγή. Ο Σούλτζ ως πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου ήταν αυτός που κάλυψε πλήρως το σκάνδαλο Luxleaks για τις περίεργες φορολογικές πρακτικές του Μεγάλου Δουκάτου. Εκανε το παγώνι και αντί να το φέρει στην ολομέλεια το έθαψε σε μία επιτροπή την θητεία της οποίας απέφυγε να ανανεώσει. Γιατί το σκάνδαλο δεν έκαιγε μόνο τον Γιούγκερ. Εκαιγε και τον Νταισεμπλουμ καθώς πολλές από τις πολυεθνικές που απολάμβαναν ειδικής φορολογικής μεταχείρισης ήταν ολλανδικών συμφερόντων. Μια παρέα είναι λοιπόν όλοι στην οποία κουμάντο κάνει το Βερολίνο. Και καλά θα κάνουμε να μην έχουμε αυταπάτες. Σ’ αυτή την Ευρώπη των Γερμανών και των υπαλλήλων τους, η Ελλάδα δεν θα έχει ποτέ φίλους. Ούτε θα την σώσουν φαλακρές νεράιδες με πατομπούκαλα…

Γιώργος Χαρβαλιάς — Δημοσιογράφος

Προκόπης Παυλόπουλος

Καθένας γνωρίζει πως είναι πρωτόγνωρο να ζητάει κανείς την νομοθέτηση μέτρων προληπτικών, και μέτρων που τελούν υπό αίρεση. Το να υποχρεωθεί μία χώρα να ψηφίσει με νόμο τέτοια μέτρα, σημαίνει ότι θα δεχόταν να παραβιάσει κάθε έννοια του ευρωπαϊκού δικαίου και κάθε έννοια διεθνούς δικαίου.

Προκόπης Παυλόπουλος — Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας

Στέφανος Κασιμάτης

Η Αννα Διαμαντοπούλου είναι μια πολύ ικανή και έξυπνη πολιτικός. Προφανώς έχει μέλλον, επειδή είναι από τα ελάχιστα πρόσωπα στην πολιτική με σοβαρό έργο στο ενεργητικό της, έστω και αν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που ακολούθησαν ματαίωσαν τη μεταρρύθμιση της ανωτάτης παιδείας. Οταν ξεκινώ έτσι, είναι λογικό ο αναγνώστης να υποψιάζεται ότι θα καταλήξω σε κάτι όχι και τόσο κολακευτικό για το πρόσωπο που επαινώ. Ομως, όχι. Εγώ θα συνεχίσω να εξαίρω την εξυπνάδα της Διαμαντοπούλου για τη συνεργασία που επιδιώκει με το Ποτάμι. Τέλεια περίπτωση, τεράστια ευκαιρία!

Το Ποτάμι είναι, βέβαια, διαλυμένο, ωστόσο διαθέτει τις κατάλληλες προδιαγραφές. Ας το πω μεταφορικά, είναι σαν ένα καλό διαμέρισμα (καλή κατασκευή, καλή πολυκατοικία, καλή περιοχή κ.λπ.) από το οποίο είχε περάσει για ένα σχετικά μικρό διάστημα, πες τριών μηνών, ένα κοινόβιο χίπηδων (όχι επικίνδυνων – φλώρων, από καλές οικογένειες). Πόσο να το έχουν καταστρέψει; Η καλή νοικοκυρά θα το φέρει βόλτα! Στο κάτω κάτω, από τι πάσχει το Ποτάμι και έφθασε σε αυτή την κατάσταση; Από έλλειψη σοβαρής ηγεσίας. Η νοικοκυρά που λέγαμε, λοιπόν, είναι η μόνη του ελπίδα…

Στέφανος Κασιμάτης — Δημοσιογράφος

Καθημερινή

Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη ομιλούν και φέρονται σαν να ζουν σε κάποιον άλλο πλανήτη. Αποκλείεται να μην έχουν αντιληφθεί την οργή της κοινωνίας, ειδικά μετά το φιάσκο με τους φόρους και τις εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών. Συνεχίζουν παρ’ όλα αυτά να βλέπουν κάποιου είδους απογείωση της οικονομίας ή ακόμη και ικανοποίηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας με τα μέτρα που έχουν πάρει… Αυτό δείχνει πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι η σημερινή κυβέρνηση όσον αφορά την αγορά και την πραγματική οικονομία.

Καθημερινή — Κύριο Αρθρο

Financial Times - Εφημερίδα

Είτε θα χρεοκοπήσει η Αθήνα το καλοκαίρι και θα αναγκαστεί να φύγει από την ευρωζώνη, είτε το Βερολίνο θα αποδεχθεί ελάφρυνση χρέους μόλις λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Σε κάθε περίπτωση, είναι μία μάχη στην οποία κάποιος θα καταλήξει στο έδαφος – Οταν η διοίκηση Τραμπ στείλει τους αντιπροσώπους της στο συμβούλιο του ΔΝΤ, να περιμένετε ότι το κλίμα θα γίνει πολύ πιο εχθρικό. Περιμένω ότι το Ταμείο τελικά θα αποσυρθεί από το ελληνικό πρόγραμμα, αφήνοντας ελεύθερους τους Ευρωπαίους να διαχειριστούν λάθος από μόνοι τους την ελληνική κρίση.

Financial Times - Εφημερίδα

Δημήτρης Τσοβόλας

Πλέον, η πολιτική έχει καταντήσει εκτέλεση ή διαχείριση εντολών ξένων δυνάμεων και εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να εφαρμόσω τέτοια πολιτική, γιατί όταν δεν είσαι ελεύθερος -με βάση την ιδεολογία σου τις πολιτικές που πιστεύεις- να αποφασίζεις, χωρίς να χρειάζεται να παίρνεις εντολές είτε από ντόπιο είτε από ξένο διαπλεκόμενο παράγοντα, δεν αξίζει η πολιτική. Δεν αξίζει γιατί δεν είσαι πολιτικός, είσαι απλώς υπάλληλος που εκτελείς εντολές, και κάτι τέτοιο δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα μου. Δεν είναι καθόλου καλή και σε οικονομικό και σε εθνικό και σε πολιτικό επίπεδο σήμερα η κατάσταση στη χώρα μας. Οι δανειστές μάς επιβάλλουν μια πολιτική που εξουθενώνει την πλειονότητα των πολιτών, αποδιοργανώνει την παραγωγική βάση της χώρας και θέτει σε κίνδυνο τα κυριαρχικά δικαιώματά μας. Επίσης υπονομεύει τη Δημοκρατία και τους δημοκρατικούς θεσμούς. Η συνέχιση αυτής της οικονομικής πολιτικής λιτότητας θα οδηγήσει σε ανεπανόρθωτη κατάσταση τη χώρα. Γι’ αυτό χρειάζεται άμεσα ριζική αλλαγή της οικονομικής, της κοινωνικής και της εξωτερικής πολιτικής. Η χώρα χρειάζεται σταθεροποίηση της οικονομίας, με ανάπτυξη, που θα φέρνει απασχόληση και κοινωνική προστασία. Με άλλα λόγια, χρειάζεται προοδευτική πολιτική ξανά και όχι διαχείριση της κρίσης του νεοφιλελεύθερου συστήματος.

Δημήτρης Τσοβόλας — Δικηγόρος

Ζωή Κωνσταντοπούλου

«Πριν δύο χρόνια πήρα μια εντολή. Τη δική σας εντολή. Πριν δύο χρόνια ξημέρωσε για τους περισσότερους Έλληνες η Ελπίδα για Δημοκρατία, Ελευθερία, Δικαιοσύνη. Η ελπίδα για το τέλος του φόβου, της αδικίας, της διαφθοράς, της καταστολής. Χωρίς μνημόνια και επιβολή. Η Ελπίδα για Αξιοπρέπεια. Πριν 2 χρόνια ξημέρωσε για τους περισσότερους Ευρωπαίους η Ελπίδα της δικής μας Αντίστασης.

Πριν δύο χρόνια, ο αέρας γέμιζε τα πνευμόνια σου αισιοδοξία για το μέλλον που αγγίζαμε: δρόμοι ανοιχτοί, χωρίς κάγκελα και κλούβες. Πόρτες ανοιχτές στους πολίτες, στους νέους. Ορίζοντες ανοιχτοί και όλα ήταν δυνατά μέσα από τη δική μας πράξη και αντίσταση.

Λυπάμαι και θυμώνω, γιατί εξαπατήθηκα μαζί με όλους εσάς. Αντιστάθηκα με όλες μου τις δυνάμεις χωρίς να παραιτηθώ ποτέ. Συνεχίζω και θα συνεχίσω να αντιστέκομαι με όλες μου τις δυνάμεις από την πρώτη γραμμή, μαζί με όλους σας, για να γίνουν οι Ελπίδες μας πραγματικότητα. Για να αναπνεύσουμε επιτέλους ελεύθεροι. Και να είναι στ’ αλήθεια».

Ζωή Κωνσταντοπούλου — Επικεφαλής της ``Πλεύσης Ελευθερίας``

Λευτέρης Κουσούλης

Με παγερή αδιαφορία και κρυφό μειδίαμα ικανοποίησης θα αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση και αυτές τις κινητοποιήσεις των αγροτών. Μπλόκα: Η πρακτική έρχεται από παλιά.

Στην προηγούμενη φάση της σχετικής ευμάρειας, κοινωνικές ομάδες που διέθεταν δύναμη επιρροής και ισχύ παρέμβασης, αποσπούσαν πόρους από το κοινωνικό σύνολο, υπέρ του εαυτού τους. Έτσι, για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος ή μια εργαζόμενη σε μια ΔΕΚΟ (πχ. ΔΕΗ) είχε πετύχει να παίρνει πολλαπλάσια αμοιβή από τη δασκάλα ή τον δάσκαλο των παιδιών τους.

Η κατάσταση αυτή του επαναλαμβανόμενου κατά καιρούς αμοιβαίου «εκβιασμού», διαμόρφωσε μια συνείδηση συμβιβασμού με αυτές τις πράξεις βίας. Ο ισχυρότερος βελτίωνε διαρκώς τη θέση του. Έτσι η μέθοδος αυτή, που καλλιεργήθηκε από τα κόμματα εξουσίας και χρησιμοποιήθηκε από αυτά, κατέστη η μόνη μέθοδος πολιτικής δράσης. Η ψευδοεπαναστατικότητα που εμπεριέχει, τροφοδότησε τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και μέσα στο γενικότερο κλίμα αποδοχής αυτών των τρόπων, οι συνδικαλιστές είχαν αναγορευτεί σε προφήτες των κοινωνικών αιτημάτων.

Η καθυστερημένη κοινωνία, όχι μόνο δεν κατανοεί τις μεταβολές, αλλά αρνείται συνειδητά να τις αποδεχθεί και εχθρεύεται τους υπερασπιστές των αναγκαίων αλλαγών.

Είναι λογικό λοιπόν σήμερα, αγρότες να νομίζουν ότι θα λύσουν τα προβλήματά τους ασκώντας βία στους δρόμους εναντίον των άλλων συμπολιτών τους, ζώντας στην αυταπάτη ότι ασκούν πίεση στην Κυβέρνηση. Αυτή η συνείδηση που αδιαφορεί για τον άλλο προτάσσοντας κυνικά το ίδιο συμφέρον πέρα από τις εξόφθαλμα αναποτελεσματικές πρακτικές, φανερώνει την καθυστέρησή της και την αδυναμία της να μεταπλάσει την οργή της σε πολιτική δράση, να κάνει την ανάγκη πραγματικό πολιτικό αίτημα, να αναλάβει την ευθύνη του δύσκολου δρόμου, πέρα από τους εντυπωσιασμούς και τη θεαματική παράταξη των τρακτέρ.

Φίλοι αγρότες, αρνηθείτε τις πρακτικές του παρελθόντος. Εναντιωθείτε στα ήθη δούλων.

Λευτέρης Κουσούλης — Δημόσιες Σχέσεις

Δημήτρης Κουμάνταρος

Δεν πρόλαβε να γυρίσει από την Αμερική και δήλωσε: «Οι Γερμανοί δεν λειτουργούν ως σύμμαχοι αλλά ως τοκογλύφοι».

Ευθυγραμμίστηκε δηλαδή αμέσως με τον αντιγερμανισμό του Τραμπ.

Θα επιδιώξει και στη συνέχεια να εμφανιστεί ως ο εκπρόσωπός του στην Ελλάδα.

Έχουμε να κάνουμε μ’ ένα καινούργιο πολιτικό δεδομένο, που δεν ξέρω πως, αλλά που σίγουρα θα επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις.

Μπορεί και απροσδόκητα. Ας το έχουμε σοβαρά υπόψη μας.

Δημήτρης Κουμάνταρος — Δημοσιογράφος

Γιώργης Γιατρωμανωλάκης

Να λοιπόν πάλι ο ΔΟΛ (και μαζί πάλι εμείς οι πολλοί) «με το σουγιά στο κόκκαλο με το λουρί στο σβέρκο» για να θυμηθούμε τον ποιητή. Αλλά όπως και στην περίπτωση της πάσχουσας Ρωμιοσύνης έτσι και στην περίπτωση του ΔΟΛ το «κέρδος», η σωτηρία δεν μπορεί να προκύψει από την οποιαδήποτε υποχώρηση, εγκατάλειψη των φιλελεύθερων ιδεών που εκατομμύρια Έλληνες (παρά τα δεινά και την ταπείνωση) εξακολουθούν να έχουν βαθεια μες την καρδιά τους. Η οποιασδήποτε μορφής άλωση του ΔΟΛ, ο οποιοσδήποτε τακτικισμός δεν θα ωφελήσει το «Βήμα» ούτε στο ελάχιστον. Μπορεί ενδεχομένως, πρόσκαιρα, να μπαλωθούν κάποια πράγματα. Αλλά το πονηρόν πνεύμα της ιστορίας δεν πρέπει να αγνοείται. Στη δημοκρατία πάντα υπάρχουν λύσεις. Λύσεις όμως υπέρ της δημοκρατίας. Διαφορετικά άλλης μορφής κέρδος θα είναι κακό, πρόσκαιρο, ζημιογόνο κερδος: τί γαρ ωφελεί άνθρωπον κερδήσαι τον κόσμον όλον και ζημιωθήναι την ψυχήν αυτού;

Γιώργης Γιατρωμανωλάκης — Δημοσιογράφος

Κώστας Παπαχρήστου

Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, πρωί…Τα στρατεύματα των ναζί εισβάλλουν στην Αθήνα. Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών εκπέμπει το τελευταίο του ελεύθερο πρόγραμμα. Η χαρακτηριστικά ένρινη φωνή του εκφωνητή Κώστα Σταυρόπουλου, σε μια προσπάθεια εμψύχωσης των Αθηναίων, ακούγεται να λέει (σύμφωνα με μεταγενέστερη, πασίγνωστη ηχογράφηση που έκανε από μνήμης ο ίδιος ο Σταυρόπουλος): «Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών ύστερα από λίγο δεν θα είναι ελληνικός. Θα είναι γερμανικός και θα μεταδίδει ψέματα. Έλληνες, μην τον ακούτε! Ο πόλεμός μας συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι της τελικής νίκης!»

Σε λίγες ώρες, τα μικρόφωνα του σταθμού θα περνούσαν στα χέρια των φερέφωνων της γκεμπελικής προπαγάνδας…

Η σύντομη αυτή ιστορική αναφορά έχει ως σκοπό να αναδείξει την αξία ενός αγαθού που μοιάζει αυτονόητο στο πλαίσιο κάθε αληθινά – και όχι κατ’ επίφασιν – δημοκρατικού πολιτικού συστήματος: την ελευθερία των Μέσων Ενημέρωσης να μεταδίδουν αλήθειες και όχι τα προϊόντα μιας προπαγάνδας βολικής για το (εκάστοτε) σύστημα εξουσίας.

Αλώσεις μέσων ενημέρωσης, με σκοπό τη χειραγώγηση και τον έλεγχο της πληροφορίας, νοούνται μόνο σε αυταρχικά καθεστώτα. Την τραυματική επταετή εμπειρία των οποίων (σε ό,τι αφορά, ιδίως, την ελευθερία του λόγου) βιώσαμε και στη σχετικά πρόσφατη Ιστορία μας…

Ας είμαστε, λοιπόν, ευγνώμονες για τα αγαθά της Δημοκρατίας που μπορούμε να απολαμβάνουμε. Ανάμεσα σε αυτά, απολύτως μη – διαπραγματεύσιμη είναι η ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης, έτσι ώστε να επιτελούν απρόσκοπτα το λειτούργημα χάριν του οποίου υφίστανται: την διακίνηση χρήσιμης αλήθειας.

Χρήσιμης, ασφαλώς, για τους πολίτες, όχι για τα συστήματα εξουσίας! Γιατί, η άλωση των μέσων ενημέρωσης (εμπλουτισμένων σήμερα και με το Διαδίκτυο) από την ίδια την εξουσία, με σκοπό τη χρήση τους ως οργάνων ωφέλιμης, για εκείνη, πολιτικής προπαγάνδας, παραπέμπει αλλού. Σε άλλους χρόνους και – ακόμα και σήμερα – σε άλλους τόπους…

Αν ζούσε σήμερα, ο Κώστας Σταυρόπουλος δεν θα ‘πρεπε πια να βρεθεί στην ανάγκη να εκφωνήσει ανακοινωθέν παρόμοιο με εκείνο που ακούστηκε τη μέρα της ναζιστικής εισβολής στην πόλη. Ή, αν προτιμάτε, να αρθρογραφήσει ηρωικά και εναγώνια στο ίδιο πνεύμα. Ιδιαίτερα αν το θέμα αφορούσε την επιβίωση και την ανεξαρτησία της μεγαλύτερης, ιστορικότερης και πιο φιλελεύθερης εφημερίδας της χώρας…

Κώστας Παπαχρήστου — Δημοσιογράφος

Γιώργος Λακόπουλος

Έχουμε, λοιπόν, δυο δυσμενείς προοπτικές. Η μια είναι να βγει η χώρα από την Ευρώπη και να ξαναγίνει αυτό που ήταν παλιά: μια ανατολίτικη περιφέρεια στο έλεος των γειτόνων της. Η άλλη να διαλυθεί η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία που θεμελίωσαν το 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου -με αποτέλεσμα να μην αποκτήσει η χώρα για πρώτη φορά ομαλό κοινοβουλευτικό βίο με εναλλαγή κυβερνήσεων χωρίς προβλήματα.

Τώρα ακραίοι πάσης φύσεως, νεοναζί και σούργελα εισβάλουν με τη βούληση του «κυρίαρχου λαού» και απειλούν αυτή την κατάκτηση. Και τα δυο μεγάλα κόμματα κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

Το θέμα της οικονομικής εξαθλίωσης εκτός Ευρώπης και το θέμα της πολιτικής και θεσμικής αποσύνθεσης συνθέτουν το σημερινό ζήτημα εθνικής επιβίωσης που απαιτεί εθνική αντιμετώπιση. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αφού σ’ αυτούς έτυχε ο κλήρος, πρέπει να ξέρουν ότι στις μεγάλες εθνικές συμφορές -από τον Διχασμό ως τον Εμφύλιο- το ανάθεμα έπεσε και στις δυο πλευρές.

Γιώργος Λακόπουλος — Δημοσιογράφος

Γιώργος Βέλτσος

Πρέπει να αποφύγουμε τον εμφύλιο εμείς που γράφουμε στον Οργανισμό.

Πρέπει οι εφημερίδες του να μην γίνουν «θέαμα» της κοινωνίας του θεάματος, ούτε πρώτο θέμα.

Πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική.

Η εμπορευματοποίηση (της εξουσίας) μας θέλει εξαγριωμένους.

Ο δημοσιογραφικός ναρκισσισμός, απόλυτους. Η υπογραφή, επηρμένους. Η κρίση και η ανεργία φοβισμένους. Η ζωή, περαστικούς.

Τί έμεινε από τη Νακώνη που επινόησε τον «αιρετό αδελφό» ώστε να καθιστά μη διακριτούς τον «οίκο» και την «πόλιν»;

Τίποτα δεν έμεινε. Μια μνεία μόνο του Agamben στα ψιλά του κειμένου του για τη «Στάσιν».

Βέβαια ο Αgamben λέει και το εξής: όταν ο εμφύλιος δεν μπορεί να τοποθετείται στο κατώφλι μεταξύ οίκου και πόλεως, «γίνεται το παράδειγμα κάθε σύγκρουσης και αποκτά τη μορφή του τρόμου».

Αλλά πάλι, από τη στιγμή που ο εμφύλιος αποκλείεται εντελώς, συμβαίνει και κάτι άλλο: αρχίζουν οι δίκες και οι νομικές διώξεις για να τον υπενθυμίζουν.

Δεν μένει παρά να επιλέξουμε.

Γιώργος Βέλτσος — Δημοσιογράφος

Νότης Παπαδόπουλος

Η πρωτοφανής συμπαράσταση από εκατοντάδες προσωπικότητες της επιστήμης και της τέχνης που υπέγραψαν υπέρ της συνέχισης λειτουργίας του Βήματος και των Νέων (αλλά και των άλλων μέσων ενημέρωσης του ΔΟΛ) καθώς και η στήριξη από απλούς πολίτες όλο αυτό το τελευταίο διάστημα που το μεγαλύτερο συγκρότημα τύπου τη χώρας αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, δείχνει ανάγλυφα την διαχρονική αξία που έχουν για την ελληνική κοινωνία οι μεγάλες αυτές εφημερίδες.

Στον σχεδόν ένα αιώνα κυκλοφορίας τους οι δύο εφημερίδες του συγκροτήματος απέδειξαν ότι έχουν μία στενή σχέση με την πολιτιστική και πολιτική ιστορία του τόπου αλλά και τις γενιές και γενιές που μεγάλωσαν μαζί τους θεωρώντας τις φάρους δημοκρατίας και ελευθερίας ακόμη και σε εποχές που η ελεύθερη έκφραση και η ισότιμη προβολή απόψεων ήσαν πολυτέλειες για τη χώρα.

Νότης Παπαδόπουλος — Δημοσιογράφος

Γιώργος Βέλτσος

Θα μπορούσε νά εκληφθεί σαν προβοκάτσια: ο ΔΟΛ προσκαλεί τον Μουλόπουλο προκειμένου να δώσει λαβή στην αντιπολίτευση να ενισχύσει τους ισχυρισμούς της περί Βόρειας Κορέας και να τονώσει το μένος πολλών κατά του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα μπορούσε όμως να θεωρηθεί – ακόμα καί ως πρόσκληση ανάγκης – πως η επανάκαμψη ενός έμπειρου αριστερού στελέχους του στις τάξεις του, θα συνέβαλλε και στην αναθεώρηση της αντιπολιτευτικής ρύμης πλείστων όσων συντακτών του, που θα άφηνα άλλους να τη χαρακτηρίσουν ως μανία καταδιώξεως.

Γιώργος Βέλτσος — Καθηγητής Κοινωνιολογίας

Πέτρος Μακρής

Τόσο η ΝΔ όσο και η υπό συγκρότηση ευρύτερη σοσιαλδημοκρατική παράταξη μαζί με το Ποτάμι και την Ένωση Κεντρώων οφείλουν να ξεκαθαρίσουν, με πρωτόκολλα τιμής, ότι θα ενταφιάσουν όχι μόνον στα λόγια, αλλά και με το κύρος των τιμωρητικών νομοθετικών ρυθμίσεων, το ρουσφέτι, την ευνοιοκρατία και την αναξιοκρατία. Διαφορετικά, τα Μνημόνια της αναξιοπιστίας, θα μας μαστιγώνουν αλύπητα στον αιώνα τον άπαντα και θα είμαστε εσαεί διεθνώς δακτυλοδεικτούμενοι.Υ.Γ.: Ο οποιοσδήποτε ενδεχόμενος ή βέβαιος δισταγμός μιας νέας κυβέρνησης για την ακύρωση της πρόσληψης των 30.000 περίπου, των προσλήψεων «αλεξιπτωτιστών», πιθανόν να υποκρύπτει την υπόνοια, ότι η νέα κυβέρνηση για λόγους ψηφοθηρικούς και δια της σιωπής της, υπόσχεται τη διατήρηση των προσλήψεων, ώστε να κρατεί τους παρανόμως διορισθέντες σε κατάσταση εκλογικής ομηρίας…

Πέτρος Μακρής — Δημοσιογράφος

Γιάννης Πρετεντέρης

H ένταξη του ΚΙΔΗΣΟ στη Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή. Είναι απλώς άνευ σημασίας.

Αναρωτιέμαι πόσοι θυμούνται τι είναι το ΚΙΔΗΣΟ και πόσοι ανησυχούν για τον Παπανδρέου – πέρα από την πλάκα στο Twitter. Ούτε ο Βενιζέλος βιάστηκε να ασχοληθεί!

Λογικό. Οσο η ανασύνταξη της Κεντροαριστεράς εξελίσσεται ως reunion βετεράνων και συνταξιούχων του ΠαΣοΚ δεν αφορά πολλούς.

Ζούμε στο 2017, η Ελλάδα είναι άλλη χώρα και οι Ελληνες έχουν να ψηφίσουν «ΠαΣοΚ» από το 2009. Ακολούθησαν πέντε εθνικές εκλογές!

Χρειάζεται λοιπόν στίγμα ανανέωσης και όχι αναπαλαίωσης. Ανασύσταση από την αρχή και όχι ανάσταση νεκρών. Θα το επιχειρήσει η Φώφη; Μακάρι. Ο Ιησούς πάντως δεν είναι διαθέσιμος.

Γιάννης Πρετεντέρης — Δημοσιογράφος

Γιώργος Παπαϊωάννου

Σε κάθε περίπτωση, δεν ξέρουμε τι κάνει τον κ. Τσίπρα να πιστεύει ότι αυτή τη φορά μια διαπραγμάτευση με τον κ. Σόιμπλε θα γίνει κάτω από καλύτερες συνθήκες από ό,τι τον Ιούλιο του 2015, όταν χρειάστηκαν 17 ώρες για να συμφωνήσει στο τρίτο Μνημόνιο και να παραδώσει το δημόσιο ταμείο (Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων), την κρατική περιουσία (Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας) και τις τράπεζες στους πιστωτές. Τη στιγμή μάλιστα που ο γερμανός υπουργός Οικονομικών ξαναβάζει στο τραπέζι το Grexit λέγοντας ότι «εμείς πρέπει να επιμείνουμε στην εφαρμογή των συμπεφωνημένων. Διαφορετικά, το ευρώ δεν θα αντέξει στον χρόνο με την υπάρχουσα δομή».

Είναι προφανές ότι για να αντιμετωπίσει ο κ. Τσίπρας την ορθολογική σκέψη του κ. Σόιμπλε δεν επαρκούν τα μεγάλα λόγια, οι εξυπνακισμοί και οι μπλόφες. Απαιτούνται αντίστοιχη προσέγγιση, σχεδιασμός, συμμαχίες, εναλλακτικές επιλογές κ.λπ. Στοιχεία που δεν χαρακτηρίζουν τη διακυβέρνησή του και δεν αποκλείεται η έλλειψή τους να τον οδηγήσει και πάλι σε αδιέξοδο.

Γιώργος Παπαϊωάννου — Δημοσιογράφος

Ζώης Τσώλης

Οσοι παρακολουθούμε αυτό το ατέλειωτο σίριαλ της αξιολόγησης και των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές για τα μέτρα που πρέπει να πάρουμε και δεν παίρνουμε, για τις μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να έχουν γίνει και δεν γίνονται όχι μόνο βαρεθήκαμε, κουραστήκαμε και αγανακτήσαμε με όλες τις πλευρές αλλά δυστυχώς γεμίσαμε απαισιοδοξία.

Και αυτό γιατί ούτε μια μέρα, τόσα χρόνια, δεν ακούσαμε από την τρόικα ούτε και από τις κυβερνήσεις πώς θα αντιμετωπιστεί η ανεργία, η γάγγραινα της οικονομίας.

Παρά τις προσπάθειες του τελευταίου χρόνου το αποτέλεσμα ήταν πενιχρό. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του περασμένου Οκτωβρίου οι απασχολούμενοι αυξήθηκαν κατά 50.275 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2015 και το ποσοστό ανεργίας υποχώρησε σε 23% από 24,5% που ήταν τον Οκτώβριο του 2015.

Οι αριθμοί όμως της Στατιστικής Αρχής είναι αμείλικτοι και αποκαλύπτουν το αδιέξοδο στο οποίο εξακολουθούν να βρίσκονται η χώρα και η κοινωνία ύστερα από επτά χρόνια λιτότητας και σκληρής προσπάθειας των εργαζομένων να διασώσουν τη δουλειά τους και τις επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται.

Το σύνολο των απασχολουμένων τον περασμένο Οκτώβριο ήταν 3.688.381 άτομα.

Οι άνεργοι ήταν 1.102.335 άτομα και ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός 3.245.508 άτομα, εκ των οποίων τα 2.450.000 είναι συνταξιούχοι.

Με απλά λόγια και απλή αριθμητική σε κάθε εργαζόμενο αντιστοιχεί ένας συνταξιούχος ή άνεργος.

Με αυτά τα δεδομένα και όσο δεν ανατρέπεται αυτή η σχέση οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις θα υποφέρουν από τη βαριά φορολογία, τα ασφαλιστικά ταμεία θα αγκομαχούν να βρουν τα χρήματα για να καταβάλλουν μήνα-μήνα τις κουτσουρεμένες συντάξεις και στον ορίζοντα το μόνο που θα διακρίνεται είναι η φτώχεια.

Το έχουμε ξαναπεί. Κατόπιν τούτων είναι αστεία η διαπραγμάτευση με τους δανειστές για το ποιος θα ηγείται της ανεξάρτητης υπηρεσίας εσόδων ή του ταμείου αποκρατικοποιήσεων, όσο γελοία είναι και η επιμονή των δανειστών να διπλασιάσουν το όριο ομαδικών απολύσεων από 5% σε 10% σε μια χώρα με 23% ανεργία.

Ζώης Τσώλης — Δημοσιογράφος

Χρήστος Οικονόμου

Είναι καιρός η σημητική κωμωδία (που κατέληξε, όπως ήταν αναπόφευκτο, σε τραγωδία) να τοποθετηθεί οριστικά και αμετάκλητα στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» (…και δεν χρησιμοποιώ καθόλου τυχαία το παλιό μότο). Αρκετά πιαστήκαμε στον ύπνο, από τους πολιτικούς αετονύχηδες, που μας εβαλαν στην περιπέτεια! Η απομόνωση και πλήρης αποσάθρωση της εκσυγχρονιστικής απάτης είναι σήμερα πρώτη μέριμνα των προδευτικών πολιτών (και όχι μόνον αυτών)! Στις μέρες μας αυτό συνιστά τον δεξιό «αντίκλητο», που πρέπει να ηττηθεί, ώστε να αποφευχθεί για μιαν ακόμη φορά (όπως «την πάθαμε» το 2012), η δεξιά πολιτική μειοψηφία να γίνει κυβέρνηση (και πάλι με κάποιο «κόλπο»).

Χρήστος Οικονόμου — Δημοσιογράφος

Γιώργος Λακόπουλος

Η χώρα βαδίζει με αυξανόμενη ταχύτητα στη μοιραία πρόσκρουση που θα τη θέσει εκτός Ευρωζώνης και από εκεί και πέρα στην μετατροπή της σε ανατολίτικη περιφέρεια, στο έλεος των γειτόνων της. Η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό και ετοιμάζεται να επαναλάβει στο χειρότερο το εκλογικό αποτέλεσμα του Μάιου του 2012. Ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς έφεραν τη Χρυσή Αυγή, τον Καμμένο και τον Λεβέντη, οι διάδοχοί τους θα φέρουν το Σώρρα και ποιος ξέρει ποιον άλλον. Αλλά τα δυο μεγάλα πολιτικά κόμματα πετροβολούν το ένα το άλλο, με τη συνδρομή των πιο τυχοδιωκτικών στοιχείων εκατέρωθεν.Ο Τσίπρας νομίζει ότι έχει περιθώρια να αλλάξει το κλίμα γιατί αυτό τον νοιάζει: να αλλάξει το κλίμα, όχι να κυβερνήσει υπέρ των συμφερόντων της χώρας. Κάνει συσκέψεις στο μέγαρο Μάξιμο μπας και προκύψει η συμμετοχή κανενός πρώην υπουργού σε κανένα σκάνδαλο -για να το τρίψει στη μούρη της ΝΔ. Λες αυτό είναι δουλειά του Πρωθυπουργού και όχι της Δικαιοσύνης αποκλειστικά.Ο καθένας στον κόσμο του, στις τυφλές εξουσιαστικές επιδιώξεις του, στους μικροσχεδιασμούς του, στην αδυναμία του να καταλάβει τι γίνεται. Νομίζουν ότι πολιτική είναι να αμολάει ο ένας τον Πολάκη και ο άλλος τον Άδωνι να ξεκατινιάζονται. Ότι η δουλειά τους είναι να συντηρούν διατεταγμένες φωνές στα ΜΜΕ για να αλληλοβρίζονται, να προσφεύγουν στον υπόκοσμο για πολιτική και επικοινωνιακή στήριξη. Ότι οι πολίτες περιμένουν από αυτούς ποιος θα …νικήσει τον άλλον. Νομίζουν μάλιστα ότι τους …πιστεύουν.Και οι δυο κοροϊδεύουν τον κόσμο. Έχουν εγκαταλείψει τη δουλειά που τους ανέθεσαν οι πολίτες -ο ένας να κυβερνήσει και ο άλλος να ετοιμάζεται να κυβερνήσει- και στήνουν συμπληρωματικά σκηνικό «τελικής αναμέτρησης». Με αποκλειστικό σκοπό ποιος θα εξοντώσει τον άλλον, ενώ δίπλα τους η πραγματικότητα εξοντώνει τη χώρα.

Στρατιές κομματικών παρατρεχάμενων, ακριβών συμβούλων, ασύδοτων και διατεταγμένων στα ΜΜΕ, διαπλεκομένων επιχειρηματιών, ψυχοραγούντων μιντιακών, συντηρούν για λογαριασμό της κάθε πλευράς ένα αρρωστημένο κλίμα στο οποίο χάνεται η ουσία, κρύβεται η αλήθεια και μετατρέπεται σε άλλοθι η μεταφορά την ευθύνης για την καταστροφή στον άλλο. Την καταστροφή που ήδη έχει συντελεστεί και την ολοκλήρωσή της που έρχεται.

Κάποιος να τους εξηγήσει, ίσως ο Πρόεδρος τη Δημοκρατίας ως αρχηγός του κράτους, ότι η κλεψύδρα αδειάζει. Τα πράγματα είναι καθαρά και μόνο οι φανατικοί και οι άσχετοι δεν τα βλέπουν.

Γιώργος Λακόπουλος — Δημοσιογράφος

Αρης Ραβανός

Με δεδομένο ότι υπάρχουν εκλογές σε βασικές χώρες της Ευρωζώνης το επόμενο διάστημα, όπως στην Ολλανδία, στην Γαλλία και στη Γερμανία, ενώ υπάρχει και η πολιτική αβεβαιότητα στην Ιταλία, το λεγόμενο Ευρωπαϊκό Οικονομικό Διευθυντήριο, δεν έχει κανένα απολύτως λόγο, να τροποποιήσει την ακραία, εν πολλοίς, τακτική του.

Έχοντας εξασφαλίσει την, κατά τους κύκλους των Βρυξελλών και του Βερολίνου, «υποταγή» της ελληνικής κυβέρνησης, έστω επικοινωνιακή με την περίφημη επιστολή Τσακαλώτου, κατάφερε να επιτύχει τον προφανή προεκλογικό πολιτικό του στόχο: δηλ. να δείξει ότι πίεσε την ελληνική κυβέρνηση και εκείνη έκανε την υποχώρηση, μόνο που παράλληλα το Μέγαρο Μαξίμου συνεχίζει το δικό του εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, με επικρίσεις και στους θεσμούς.

Την ίδια στιγμή, σε πλήρη αντιδιαστολή με όσα μεταδίδονται και από την αντιπολίτευση, δεν διακινδυνεύεται από το Ευρωπαϊκό Οικονομικό Διευθυντήριο μια έξαρση της κρίσης χρέους, αφού το Ελληνικό Ομόλογο της 27ης Φεβρουαρίου, προς τον ΕSM θα εξοφληθεί χωρίς πρόβλημα, μέσω των τεχνικών διαδικασιών για το βραχυπρόθεσμο ελληνικό χρέος που θα οριστικοποιηθούν στις αντίστοιχες διαπραγματεύσεις που αρχίζουν τον Ιανουάριο, και σίγουρα, όπως εκτιμάται από έγκυρες πηγές στα κατάλληλα κρίσιμα ευρωπαϊκά πόστα, θα έχουν τελειώσει πριν την 27η Φεβρουαρίου.

Με βάση τα όσα εξελίσσονται στο παρασκήνιο και στο προσκήνιο, και τα δυο εμπλεκόμενα μέρη, δηλ. η σημερινή ελληνική κυβέρνηση και το Ευρωπαϊκό Οικονομικό Διευθυντήριο, χρησιμοποιούν ως δικαιολογία, για την παράταση των διαπραγματεύσεων, την τελική στάση και τις απόψεις του Δ.Ν.Τ.

Αρης Ραβανός — Δημοσιογράφος

Πέτρος Μακρής

Από όλη αυτή την αμοιβαία πλοκή και αλληλεξάρτηση, κομματικών διδασκόντων-διδασκομένων, οι πιο «κερδισμένοι» αποδεικνύονται οι κομματικοί διδάσκοντες, που εξασφαλίζουν μέχρι και πρυτανικούς θώκους, σύμφωνα με τους αναχρονιστικούς νόμους-πλαίσιο, που δίνουν το δικαίωμα ακόμη και σε πρωτοετείς, μη απογαλακτισμένους από το λύκειο, φοιτητές, να εκλέγουν (ακόμη και με αρπαγές της κάλπης) την εκλογή των πρυτανικών αρχών.

Φυσικά, σε όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ υπάρχει και η εξαίρεση των μειοψηφούντων διδασκόντων-διδασκομένων, που τιμούν τα καθήκοντά τους γιατί προετοιμάζουν νέες γενιές φωτισμένων επιστημόνων τεταγμένων στη δημιουργία μιας κοινωνίας της προόδου, της αξιοκρατίας και της κοινής προκοπής. Και φυσικά όχι στο σημερινό κατάντημα της φαυλοκρατικής ευνοιοκρατίας, που ήδη έχει εξαποστείλει σε ευρωπαϊκές, αλλά και υπερατλαντικές ακμάζουσες κοινωνίες, την αλκή, την αφρόκρεμα των διακεκριμένων νέων Ελλήνων επιστημόνων και άλλων επαγγελμάτων, που υπολογίζονται στις 500.000!

Πέτρος Μακρής — Δημοσιογράφος

Σταύρος Ψυχάρης

Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν θέλει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα εσωτερικής πολιτικής της χώρας του ανεμίζοντας τις κόκκινες σημαίες πάνω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Ταυτοχρόνως, προσπαθεί να αποκομίσει διπλωματικά οφέλη από μια συνάντησή του με τον έλληνα πρωθυπουργό – που δεν έγινε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αθήνα αρνείται συνάντηση κορυφής με την Αγκυρα και ουδέποτε υπήρξε ελληνοτουρκική επαφή ανωτάτου επιπέδου που να απέδωσε καρπούς. Αντιθέτως, μοιάζει να είναι μάλλον χρήσιμες οι εκ του μακρόθεν επαφές. Παράδειγμα, οι ελληνοτουρκικές συναντήσεις κορυφής το φθινόπωρο του 1967 στον Εβρο που απέληξαν στην ταπεινωτική απόσυρση την ελληνικής μεραρχίας που στάθμευε στην Κύπρο.

Βεβαίως, τα χρόνια περνούν. Και είναι πάντοτε επίκαιρη η φράση του Γεωργίου Παπανδρέου για την «αναγκαστική ειρήνη» στο Αιγαίο: Αν η Αγκυρα αποφασίσει να εισέλθει εις το τρελοκομείο, τότε θα εισέλθουμε και εμείς.

Σταύρος Ψυχάρης — Εκδότης του ΒΗΜΑτος

Κώστας Ιορδανίδης

Από την άκρα Δεξιά έως την άκρα Αριστερά το ίδιο άσμα άδουν. Προβάλλουν οι ηγέτες μας κολοσσιαίες μεταξύ τους ιδεολογικές διαφορές, που εάν υφίσταντο στην πράξη, κατά την άσκηση της εξουσίας, το όλο σύστημα θα είχε καταρρεύσει από καιρού. Αλλά από δρόμους διαφορετικούς, παράλληλους ωστόσο, κινούνται οι πάντες προς ένα στόχο, που δεν είναι άλλος από τη μηχανοποίηση της ανθρώπινης ζωής και την υποταγή των πάντων στη «λογική της οικονομίας (…) Αλλά το πρόβλημα ίσως είναι ότι έχουμε εξοικειωθεί με αυτά τα όντα, τα πολιτικά· μας είναι μάλιστα και συμπαθή, ενίοτε, κατά την κλίση μας, βεβαίως, τις οικογενειακές καταβολές μας ή την ιδιοτέλειά μας ή έστω τις αισθητικές μας προτιμήσεις. Και τίποτε δεν αποκλείει να αναζητηθούν και νέοι ηγέτες – φαιδρότεροι των υπαρχόντων, ασφαλώς. Αμείλικτη η πορεία των εξελίξεων.

Κώστας Ιορδανίδης — Δημοσιογράφος

Νίκος Μαζιώτης

Μετά την σύλληψη της Πόλας Ρούπα, η εισαγγελέας ανηλίκων Νικουλού αρνήθηκε να δώσει την επιμέλεια του 6χρονου γιου μας στους συγγενείς της Πόλας, μην επιτρέποντας καν να το δουν, μη γνωστοποιώντας στο συνήγορο μας το που βρίσκεται. Το κράτος ουσιαστικά απήγαγε τον γιο μας, μας εκδικείται για τις επιλογές αγώνα που κάναμε, του ένοπλου αγώνα. Τα αχρεία όργανα του κράτους, τα τσιράκια των δανειστών, του νόμιμου και συνταγματικού μνημονίου τα βάζουν με ένα 6χρονο παιδί για να μας εκδικηθούν, γιατί επιλέξαμε τον ένοπλο αγώνα, γιατί δεν κάτσαμε να παραδοθούμε στην φυλακή, γιατί περάσαμε στην παρανομία και γιατί κάναμε την επίθεση στο παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στην Τράπεζα της Ελλάδος και στο γραφείο του μόνιμου αντιπροσώπου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Οι πρακτικές της εισαγγελέως Νικολού είναι παρόμοιες με αυτές παλαιότερων εποχών, όπως ήταν οι παιδουπόλεις της Φρειδερίκης για τα παιδιά των ανταρτών του εμφυλίου. Ο γιος μας είναι το παιδί δυο επαναστατών και είναι υπερήφανος για τους γονείς του. Δεν μας λυγίζει κανένας εκβιασμός. Τις επιλογές μας τις υπερασπιζόμαστε με την ίδια μας την ζωή. Από σήμερα ξεκινάω μαζί με την συντρόφισσα μου απεργία πείνας και δίψας με αίτημα να δοθεί ο γιος μας στους συγγενείς. Η ένοπλη επανάσταση των από κάτω είναι η μόνη λύση.

Νίκος Μαζιώτης — Μέλος του ``Επαναστατικού Αγώνα``

Πόλα Ρούπα

«Ήμουν και θα είμαι μέχρι να πεθάνω αμετανόητη εχθρός του συστήματος. Το παιδί το βάζουν τώρα μέσα σε αυτό τον πόλεμο και το εκδικούνται προκειμένου να εκδικηθούν περισσότερο εμένα. Έχουν απαγάγει το παιδί μου και δεν ξέρω που βρίσκεται από τα ξημερώματα που μας έχουν συλλάβει. Βρισκόμαστε σε πόλεμο. Είναι γεγονός. Όμως το να πολεμούν το παιδί μου με το να αρνούνται να μου το φέρουν, να το δω και με το να αρνούνται να το δώσουν άμεσα σε συγγενείς πρώτου βαθμού και με το να απειλούν ότι θα πάει σε ίδρυμα είναι η πιο ποταπή πράξη σε αυτό τον πόλεμο. Αυτοί που βρίσκονται στον κρατικό μηχανισμό είναι σκουλήκια γιατί πολεμάνε ένα παιδί 6 χρονών. Και θέλω να πω ότι ξεκινάω τώρα απεργία πείνας και δίψας προκειμένου να δοθεί το παιδί τώρα στη μάνα μου και στην αδελφή μου. Όσον αφορά εμένα θα παραμείνω εχθρός τους μέχρι να πεθάνω και δεν με λυγίσουν ποτέ. Ζήτω η επανάσταση».

Πόλα Ρούπα — Μέλος του ``Επαναστατικού Αγώνα``

Κώστας Χρυσόγονος

Δυο χρόνια έχω να δω τον Πρωθυπουργό, από τον Μάρτιο του 2015 που συναντηθήκαμε με την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε κατ’ ίδιαν τον έχω δει. Προφανώς ενημερώνεται (σ.σ. ο πρωθυπουργός) για τα ευρωπαϊκά θέματα από τον κ. Καρανίκα, την κ. Νοτοπούλου και το άλλο επιτελείο του Μαξίμου.

Κώστας Χρυσόγονος — Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Χριστόφορος Βερναρδάκης

«Την ερχόμενη εβδομάδα θα βγει προκήρυξη για μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών» δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας Χριστόφορος Βερναρδάκης σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΑ Τρίπολης.

Εν τω μεταξύ, όπως αναφέρει η Καθημερινή, περίπου 94.000 εκπαιδευτικοί κατέθεσαν αίτηση για μια από τις 21.000 θέσεις αναπληρωτή, ενώ μόνο οι φιλόλογοι είναι 21.942.

Χριστόφορος Βερναρδάκης — Υπουργός

Κυριάκος Μητσοτάκης

Την καταστροφική πορεία την οποία βαδίζει η χώρα μας θέλουμε ως Νέα Δημοκρατία να ανακόψουμε. Και θα το επιτύχουμε με όπλο μας την αλήθεια, το ρεαλισμό και την κοινή λογική, παλεύοντας απέναντι στον λαϊκισμό που τα τελευταία χρόνια κυριάρχησε στην πατρίδα μας.

Η μάχη απέναντι στο λαϊκισμό και στο ψέμα είναι ο νέος πατριωτισμός που διαμορφώνεται κι ενισχύεται μέρα με τη μέρα στη συνείδηση των Ελλήνων.

Για να επιτύχουμε όμως σε αυτήν την προσπάθεια χρειαζόμαστε την ενεργό στήριξη των όπου γης Ελλήνων.

Εμείς, με την πολιτική μας, θα κάνουμε το παν για να ξαναδώσουμε στην πατρίδα μας την αξιοπιστία και τον σεβασμό που της αρμόζει μέσα στη διεθνή κοινότητα. Να μπορεί να προασπίζεται το μέλλον και την ακεραιότητά της σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας ρευστότητας.

Κυριάκος Μητσοτάκης — Πρόεδρος της ΝΔ

Αλέξης Τσίπρας

Το 2017 θα είναι το έτος των επενδύσεων. Η χρονιά που οικονομία μας θα δρέψει τους καρπούς της σκληρής δουλειάς για την απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Με έμφαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την έρευνα και την καινοτομία. Γιατί αυτό είναι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της ελληνικής οικονομίας. Η γνώση και το ανθρώπινο κεφάλαιο. Το 2017, είναι και η χρονιά ολοκλήρωσης των μεγάλων έργων υποδομής που για χρόνια λίμναζαν, συσσωρεύοντας βάρη στα κρατικά ταμεία, προς όφελος των κατεστημένων συμφερόντων. Να λοιπόν γιατί φέτος, η λέξη ανάπτυξη δεν είναι απλά ευχή.

Αλέξης Τσίπρας — Πρωθυπουργός

Γεώργιος Μαλούχος

Σε αυτές τις συνθήκες, δηλαδή σε περιβάλλον πολλαπλά και επικίνδυνα δυσμενές, η Ελλάδα έχει μπροστά της μία δυνατότητα, την οποία πρέπει πρώτον να είναι σε θέση να αντιληφθεί και, δεύτερον, εξίσου δύσκολο, να εξελίξει σε πολιτική.

Είναι η δυνατότητα να συμμετέχει σε ένα εντελώς νέο δυναμικό τοπίο ενεργών συμμαχιών που εξελίσσεται αυτή τη στιγμή στην περιοχή, ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων του νέου Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και των συνθηκών που θα διαμορφώσει σε γεωπολιτικά ζητήματα τόσο η δική του πολιτική όσο και η εξέλιξη που θα φέρει η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε. στα αντίστοιχα πεδία.

Γεώργιος Μαλούχος — Δημοσιογράφος

Νότης Παπαδόπουλος

Με τέτοιες ταπεινωτικές δεσμεύσεις και παραδοχές που δεν έχουν καμιά σχέση με τις κορώνες περί εθνικής κυριαρχίας είναι δυνατόν ο κ. Τσίπρας να αλλάξει πάλι γραμμή ,να στραφεί κατά της Ευρώπης και να προκηρύξει εκλογές ή δημοψήφισμα , εάν πιστέψει πως μία τέτοια εξέλιξη θα βοηθήσει εκλογικά το κόμμα του ;

Νότης Παπαδόπουλος — Δημοσιογράφος

Παναγιώτης Ι. Κανελλόπουλος

Αν θέλουμε να θεσμοθετήσουμε ένα όργανο κοινωνικού «ελέγχου» του Τύπου για την αξιοπιστία του, ας μιμηθούμε το βρετανικό παράδειγμα, όπου, στο τέλος κάθε έτους, δημοσιεύεται η έκθεση μιας ανεξάρτητης αρχής, όχι κρατικής, στην οποία καταγράφεται κάθε δημοσίευμα του βρετανικού τύπου που δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια, που ήταν υπερβολικό ή προσβλητικό για την κυβέρνηση, την κοινωνία ή τους πολίτες. Είναι το περίφημο, “FleetStreetReport”, από το όνομα της ομώνυμης οδού στην οποία είχαν παλαιότερα την έδρα τους οι περισσότερες εφημερίδες του Λονδίνου, το οποίο δεν είναι δεσμευτικό, απλώς κρίνει τις εφημερίδες, πωλείται ως βιβλιαράκι αντί μιας λίρας στερλίνας και αφήνει το αναγνωστικό κοινό να διαβάσει και να αποφασίσει. Γιατί όχι και εμείς.

Παναγιώτης Ι. Κανελλόπουλος — Oμότιμος Καθηγητής του Δικαίου της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς

  • ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ

    Χορεύοντας στο σκοτάδι

    Ενας δικός τους εμφύλιος

     Κάτι έπρεπε να γίνει οπωσδήποτε, γιατί παρόμοιο εξευτελισμό δεν τον άντεχε πια ούτε ο Τόσκας. Συνελήφθησαν, λοιπόν, προχθές τρεις ύποπτοι για τις καταστροφές των ακυρωτικών μηχανημάτων και έτσι το σκορ γίνεται 27-3 υπέρ των αναρχικών. (Οι τελευταίοι αυτοαποκαλούνται στις προκηρύξεις τους «Πυρήνες Λυσσασμένων Λαθρεπιβατών», αλλά η κυβέρνηση προτιμά να τους ονομάζει «σκοτεινά συμφέροντα».) Στο σκορ, μετρώ μόνο τα ακυρωτικά του τελευταίου διαστήματος, δηλαδή 21 στις αρχές Φεβρουαρίου με την επίθεση στου Ζωγράφου και 6 στο Μοναστηράκι αρχές Μαρτίου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι είναι περισσότερα, καθώς οι συστηματικές επιθέσεις στις δημόσιες συγκοινωνίες ξεκίνησαν πέρυσι τέτοια εποχή, με τις επιθέσεις στους σταθμούς Μοναστηρακίου, Πετραλώνων και Κεραμεικού και συνεχίστηκαν με τους εμπρησμούς λεωφορείων και τρόλεϊ μπροστά από το Πολυτεχνείο.

    Οτι αυτός ο συστηματικός ανταρτοπόλεμος των αναρχικών εναντίον των δημοσίων συγκοινωνιών ήταν κάτι καινούργιο και άμεσα συνδεδεμένο με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν από όλους αντιληπτό και, ιδίως, από εκείνους στους οποίους προσβλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ για την ψήφο τους: τους συνταξιούχους. Εκτός από τον αρμόδιο υπουργό, ο οποίος κρυβόταν πίσω από ανοησίες, τις οποίες αντιλαμβανόταν ως επιχειρήματα. «Ολες αυτές οι καταστάσεις στα Εξάρχεια εκτράφηκαν αυτά τα δύο χρόνια;» είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του, απαντώντας στη σχετική κριτική. Προφανώς, όχι· όμως, «αυτές οι καταστάσεις» εντάθηκαν τα δύο τελευταία χρόνια. Επικράτησε, πράγματι, ένα διάστημα ηρεμίας, με την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ κι ένα χρόνο, όμως, είναι φανερό ότι η νέα τρομοκρατία και τα ΙΕΚ¹ της δεν έχουν πια επιφυλάξεις για τον ΣΥΡΙΖΑ: τον πολεμούν με τη λύσσα, όπως θα έλεγαν και οι ίδιοι, που μόνον ο εμφύλιος πόλεμος εξάπτει.

    Πέραν αυτού, είναι και γελοίο ως επιχείρημα αυτό καθαυτό. Τι πάει να πει για έναν υπουργό ότι τα προβλήματα υπήρχαν και πριν από δύο χρόνια; Υπάρχει κάποιου είδους σύμβαση που ορίζει ότι ο εκάστοτε υπουργός δικαιούται να μην ενεργεί για θέματα που προϋπήρχαν της υπουργίας του; (Θα έλεγα, μην τρελαθούμε και θα έβαζα και ένα θαυμαστικό στο τέλος. Αλλά τι νόημα έχει πια με τόσα που συμβαίνουν;) Εμμέσως, πάντως, το λένε ότι δεν θεωρούν αυτού του είδους τη βία πραγματικό πρόβλημα. Στην ίδια συνέντευξη, ο υπουργός δηλώνει: «Η κυρίαρχη τάση μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η τάση της επίλυσης των πραγματικών προβλημάτων της χώρας». Το ίδιο είχε πει και ο πρωθυπουργός αυτοπροσώπως με τον πιο επίσημο τρόπο, όταν χλεύασε τον Μητσοτάκη επειδή είχε φέρει το ζήτημα στη Βουλή.

    Ηταν απαραίτητο κάτι να γίνει, γιατί η υπόθεση των εκρηκτικών φακέλων με παραλήπτες τους Σόιμπλε και Τόμσεν έδειξε ότι «αυτή η κατάσταση», που λέει ο υπουργός, έχει σοβαρές διακλαδώσεις και ο ίδιος κόντευε να εξελιχθεί σε κωμωδία. Οταν βιάστηκε να βεβαιώσει, μέσω ραδιοφωνικής συνέντευξης, ότι δεν υπάρχουν άλλοι φάκελοι πέραν των γνωστών δύο, όλοι είπαμε μέσα μας: «Α, καλά! Θα υπάρχουν καμιά δεκαριά ακόμη, άμα το λέει αυτός…». Απεδείχθη ότι υπήρχαν 8 ακόμη. Ο καθένας το υποψιαζόταν. Ηταν πια τόσο κοινότοπο γεγονός η διάψευση της υπουργικής πρόβλεψης, ώστε και οι επαγγελματίες σχολιαστές στα ΜΜΕ δεν του έδωσαν σημασία. Ακαμπτος, λόγω στρατιωτικού παρελθόντος, μεροληπτικός σε σημείο φανατισμού, κυνικός, ο υπουργός Ν. Τόσκας έχει πετύχει να μην παίρνει κανείς στα σοβαρά τον δημόσιο λόγο του.

    Ούτε οι αναρχικοί θα τρομάξουν με τις τρεις συλλήψεις, ούτε η κυβέρνηση αλλάζει πολιτική στο ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας. Αλλάζει, απλώς, τον τρόπο διαλόγου με τον χώρο των αναρχικών, που εκ της φύσεώς του είναι συγγενικός με τον ΣΥΡΙΖΑ. Για πολύ καιρό, η κυβέρνηση νόμιζε ότι η προστασία που παρείχε με τη μορφή αδιαφορίας στους αναρχικούς θα εκτιμηθεί από τους ευεργετούμενους. Δεν υπήρχε περίπτωση και δεν πρόκειται να υπάρξει, διότι οι αναρχικοί που κινούνται στις παρυφές της τρομοκρατίας έχουν τέτοιο τερατώδη ναρκισσισμό, ώστε δεν καταλαβαίνουν από την αβρότητα των χειρονομιών του Τόσκα. (Οποιος διαβάζει τα κείμενά τους αντιλαμβάνεται ότι τα παιδιά αυτά είναι κανονικά για τον ψυχίατρο…)

    Το πόσο εις βάθος πηγαίνει το πρόβλημα των σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ με τους αναρχικούς, ήλθε να μας το θυμίσει η πρόσφατη αποκάλυψη του ερωτηματολογίου που μοιράστηκε ενόψει του ιδρυτικού συνεδρίου της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ότι δεν κατάλαβε τι σημαίνει να περιλαμβάνονται ερωτήσεις όπως αν ο ερωτώμενος θα συμμετείχε «σε διαδηλώσεις στις οποίες θα εκδηλώνονταν βίαια επεισόδια», σε «καταλήψεις κτιρίων με στόχο την περίθαλψη, φροντίδα μειονοτικών κοινωνικών ομάδων (στέγαση προσφύγων, κοινωνικό φροντιστήριο μεταναστών κ.λπ.)», σε «βίαιη αντιμετώπιση ρατσιστικών ομαδώσεων», σε «καταλήψεις σε συμβολικούς στόχους (γραφεία πολιτικών, κομματικά γραφεία, τραπεζικά καταστήματα)» ή, τέλος, σε «αντισυμβατικές δράσεις (π.χ. οργανωμένες κλοπές από αλυσίδες σούπερ μάρκετ και αναδιανομή των προϊόντων σε πολίτες)». Απαντούν στον σάλο με ειρωνείες περί κοινωνιολογικής έρευνας. Αστείες δικαιολογίες. Και μόνο το ενδιαφέρον (κοινωνιολογικό ή μη) αρκεί. Ψάχνεις για κάτι εκεί όπου ξέρεις ότι θα το βρεις. Δεν ρωτούν για τη σεξουαλική συμπεριφορά των συνέδρων, για τη χοληστερίνη ή τον διαβήτη τους. Δεν ξέρω αν η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ θα εξελιχθεί σε βιτρίνα «συλλογικοτήτων» και «ομαδώσεων» της συμφοράς, πάντως ο πόλεμος των αναρχικών κατά της κυβέρνησης έχει μέλλον και θα είναι σκληρός. Ετσι είναι, όμως, οι εμφύλιοι. Καιρός να το μάθει και η Αριστερά…

    1: Κατά κάποιον τρόπο, οι αναρχικές ομάδες του τύπου που ειδικεύονται στα «μπάχαλα», δηλαδή τις καταστροφές, είναι ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης για μέλλοντες τρομοκράτες.

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Χλωμάδα

    Καιρός της (φρουτ)επανάστασης

    Ενας Μάρτης ήταν...

     Εφόσον η θέση της κυβέρνησης για το ευρωπαϊκό μέλλον εκφράζεται από το άρθρο που υπέγραψε ο πρωθυπουργός στη χθεσινή «Εφημερίδα των Συντακτών», τότε η χώρα δεν έχει θέση στο ζήτημα· έχει μόνο άρνηση. Ολη η ουσία του άρθρου συμπυκνώνεται σε 17 λέξεις: «Οποιοδήποτε επίπεδο ενισχυμένης συνεργασίας θα πρέπει να είναι ανοιχτό και ελεύθερα προσβάσιμο σε όλα τα κράτη-μέλη».

    Ο καθένας, εφόσον διαθέτει μια στοιχειώδη γνώση των ευρωπαϊκών θεσμών, αντιλαμβάνεται ότι πρακτικά κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Δεν είναι ούτε ρεαλιστικό ούτε πραγματοποιήσιμο – προϋποθέσεις που τίθενται σαφώς στο άρθρο του πρωθυπουργού. Αν η άμεση πρόσβαση στους κύκλους ενισχυμένης συνεργασίας είναι αυτομάτως δυνατή στον οποιονδήποτε, αυτό θα σημαίνει πολύ απλά ότι η ενισχυμένη συνεργασία δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από λέξεις άνευ περιεχομένου. Η δυνατότητα πρόσβασης συνδέεται, εκ των πραγμάτων, με τον βαθμό της εμβάθυνσης. Οι αναλογίες που χρησιμοποιεί σχετικώς ο συντάκτης του πρωθυπουργικού άρθρου, π.χ. εκείνη του πλοίου στο οποίο ταξιδεύουμε όλοι μαζί, είναι παραπειστικές. Πολλαπλές ταχύτητες δεν σημαίνει ότι «επειδή ορισμένοι επιθυμούν να μείνουν στις καμπίνες τους, κλειδώνουμε τις πόρτες σε όσους θέλουν να βγουν στο κατάστρωμα». Ακριβέστερη, νομίζω, είναι η αναλογία του σχολείου: κανείς δεν σε εμποδίζει να πηδήξεις μια τάξη, υπό την προϋπόθεση ότι μπορείς να παρακολουθήσεις τα μαθήματα. Αλλά στον Τσίπρα, όλοι το έχουμε πια καταλάβει, αρέσουν τα ταξίδια· έχουμε επίσης καταλάβει από την αμορφωσιά του ότι ποτέ δεν του άρεσε το σχολείο.

    Για να μείνουμε όμως στην αναλογία του πλοίου, αυτό που ζητεί ο Τσίπρας με την ελεύθερη πρόσβαση είναι να μπορεί να κατσικώνεται στις καμπίνες των άλλων. Ζητεί, στην πραγματικότητα, μια Ευρώπη σαν τα μούτρα μας, που ελάχιστα θα διαφέρει από τον Υπαρκτό Ελληνισμό και στην οποία οι ανίκανοι θα επιβιώνουν μια χαρά εις βάρος των ικανών. Μια Ευρώπη, με άλλα λόγια, καταδικασμένη στη δική μας ακινησία. Οι λογικοί άνθρωποι, υπό συνθήκες πίεσης, κάνουν την ανάγκη τους φιλοτιμία και προχωρούν· εμείς ανάγουμε την τεμπελιά και την ανεπάρκειά μας σε υψηλή ιδεολογία και στυλώνουμε τα πόδια…

    Win-win

    Η ένταση μεταξύ Ολλανδίας και Τουρκίας, έλεγε το δελτίο της Deutsche Welle, «έρχεται τη χειρότερη στιγμή για τον πρωθυπουργό της χώρας, Μαρκ Ρούτε». Κάθε άλλο, αν μου επιτρέπετε. Βεβαίως, η υπαιτιότητα για τα επεισόδια στο Ρότερνταμ είναι των Τούρκων, όμως η Ολλανδία ανταποκρίθηκε ευχαρίστως στην πρόκληση και είχε σοβαρό λόγο. (Εκτός, εννοείται, από την καθαρή ευχαρίστηση να στέλνεις την κυρία με τη μαντίλα από εκεί που ήλθε και, το ακόμη καλύτερο, να κάνεις τον Ερντογάν έξαλλο…)

    Για τον Ερντογάν, ο καβγάς με μια δυτική χώρα, και μάλιστα με αφορμή την καχυποψία των Δυτικών έναντι των Τούρκων (γιατί κάπως έτσι θα παρουσιάζει τα πράγματα η κυβερνητική προπαγάνδα στην Τουρκία), τον βοηθά να συσπειρώσει ψηφοφόρους ενόψει του δημοψηφίσματος για την αλλαγή του πολιτεύματος. Για τον Ρούτε, η αποφασιστική αντιμετώπιση των τουρκικών απαιτήσεων στο Ρότερνταμ το περασμένο Σάββατο, μόλις τέσσερις ημέρες πριν από τις αυριανές βουλευτικές εκλογές στη χώρα του, ήταν μια θεόσταλτη ευκαιρία για να δείξει στους ψηφοφόρους ότι δεν είναι μόνο ο ακροδεξιός Βίλντερς που ανταποκρίνεται στις ανησυχίες και στους φόβους τους για τη μουσουλμανική μετανάστευση στην Ευρώπη. Εν ολίγοις, το παιχνίδι ήταν win-win, δηλαδή κερδοφόρο και για τις δύο πλευρές, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα.

    Με εμάς, όμως, τι γίνεται και πώς μας επηρεάζει η οξύτητα στις σχέσεις των δύο χωρών; Η Ολλανδία μπορεί να τσακώνεται όσο θέλει με την Τουρκία, καθώς βρίσκεται στην άλλη άκρη της ηπείρου, αλλά εμείς τους έχουμε απέναντι και διατρέχουμε τον κίνδυνο να βρεθούμε κάποια στιγμή σε ρόλο Τζαννετάκου, δηλαδή βολικού καρπαζοεισπράκτορα. Μια ανάλογη επιδείνωση ανάμεσα στην Ελλάδα με την Τουρκία, εφόσον δεν θα ξέφευγε από το πεδίο των δηλώσεων, θα λειτουργούσε συσπειρωτικά για την οποιαδήποτε κυβέρνηση. Αν όμως το επεισόδιο είναι θερμό και καταλήξει με τρόπο που θα θεωρείται ταπεινωτικός για την ελληνική πλευρά, όποια και αν είναι η κυβέρνηση εκείνη την ώρα στην Αθήνα είναι αμφίβολο αν θα μπορεί να σταθεί. Επομένως, από την πλευρά των τουρκικών συμφερόντων, δεν θα ήταν προς όφελος της Τουρκίας μια κατάσταση που θα αποσταθεροποιούσε ή, ακόμη χειρότερα, θα έριχνε την κυβέρνηση Τσίπρα. Μια Ελλάδα ολοένα πιο αδύναμη και πιο απόμακρη από την Ευρώπη εξυπηρετεί καλύτερα τις πάγιες διεκδικήσεις της γείτονος στο Αιγαίο. Η Ελλάδα του Τσίπρα συμφέρει την Τουρκία. Γιατί, λοιπόν, να επισπεύσει το τέλος της;

    Σπερματεγχύτης

    Ιδού! Αυτά κάνει το lifestyle, ιδίως αν το έχεις στερηθεί μιαν ολόκληρη ζωή και σου έρχεται ξαφνικά ουρανοκατέβατο. Αλλοι το χάνουν με τις ιδιωτικές πτήσεις, τα ταξίδια, τις τιμές, τις στολές, την Disneyland και τα ψώνια. Αλλοι με τη δημοσιότητα, όπως ο Μάκης Μπαλαούρας, που «αποκάλυψε» ότι, επειδή μικρός λάτρευε τα μηχανάκια, εργάστηκε ακόμη και ως σπερματεγχύτης. (Ευτυχώς, σε αγελάδες…)

    Ωστόσο, σε κάποιους έμεινε η απορία, αν τελικά κατάφερε ο Μπαλαούρας, με τις σπερματεγχύσεις, να αγοράσει το πολυπόθητο μηχανάκι. Προφανώς, όχι. Πρώτον, διότι το γεγονός ότι ο Μπαλαούρας είναι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ισοδυναμεί με πιστοποιητικό ανικανότητας και ανεπάρκειας. Αν είχε κατορθώσει μικρός να πραγματοποιήσει το όνειρό του με λεφτά κερδισμένα από την εργασία του, δεν θα είχε το αίσθημα της αυτοϋποτίμησης και δεν θα είχε σοβαρό λόγο να γίνει κομμουνιστής. Δεύτερον, επειδή, αν είχε πάρει μηχανάκι ο Μπαλαούρας σε νεαρή ηλικία, με τα μυαλά που κουβαλάει, είναι βέβαιον ότι δεν θα βρισκόταν σήμερα κοντά μας να μας λέει τέτοια χαριτωμένα και ο κόσμος μας θα ήταν φτωχότερος…

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Λιτότητα

    Στα υπόγεια του Hilton

    Το τεστ των τροϊκανών

     Τα φοιτητικά τους χρόνια θυμούνται στην Αθήνα οι Ντέλια Βελκουλέσου (ΔΝΤ), Ντέκλαν Κοστέλο (Ευρωπαϊκή Επιτροπή), Φραντσέσκο Ντρούντι (ΕΚΤ) και Νικόλα Τζιαμαρόλι (ESM). Κυριολεκτώ και δεν αστειεύομαι. Πράκτοράς μου που τους επισκέφθηκε χθες το πρωί στην αίθουσα Thalia (Θάλεια) στο υπόγειο του Hilton τούς βρήκε σκυμμένους πάνω από laptops και ντάνες χαρτιών να εξετάζουν νούμερα και να γράφουν και να σβήνουν όλη την ώρα. Εμοιαζαν με τα «γκρουπ μελέτης» που κάνουν οι φοιτητές στα πανεπιστήμια του εξωτερικού προκειμένου να προετοιμαστούν για τις εξετάσεις τους ή όταν συγγράφουν εργασίες.

    nnn

    Αλλά και ενδυματολογικά ήταν σαν φοιτητές. Ειδικά ο γηραιός της παρέας Φραντσέσκο Ντρούντι, ο οποίος φορούσε ένα κίτρινο πουλοβεράκι και ένα γκρι παντελόνι, σαν να ετοιμαζόταν για αγώνα γκολφ. Η Ντέλια Βελκουλέσκου υιοθέτησε… navy look, καθώς φορούσε ένα μπλε παντελόνι και μια ναυτική ελαφριά μακρυμάνικη μπλούζα σαν να ετοιμαζόταν για weekend στο Hampton Island.

    Ο τόπος του εγκλήματος

    Πάντως, η θέα από το υπόγειο του Hilton δεν τους ευνόησε, καθώς αν και η αίθουσα συσκέψεων έχει μπροστά της την πισίνα του ξενοδοχείου αυτή για λόγους συντήρησης είναι άδεια. Αυτό δεν φαίνεται πως έκαμψε το ηθικό των θεσμών που από τις 10.30 το πρωί ως και τις 2.30 το μεσημέρι έγραφαν ασταμάτητα τα κείμενα που αργότερα το απόγευμα διαπραγματεύθηκαν με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον Γιώργο Χουλιαράκη προκειμένου να υπάρξει μια συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο. Αυτά τα κείμενα έχουν τη σημασία τους. Είναι η συμφωνία! Μια λεπτομέρεια. Η διεύθυνση του Hilton έχει περιβάλει την άδεια πισίνα με μια λευκή-κόκκινη κορδέλα προκειμένου να αποτρέψει ατυχήματα (κυρίως ενοίκων που έχουν πιει κανένα ποτηράκι και μπορεί να επιχειρήσουν κανένα μακροβούτι στο μπετόν). Αυτή η κορδέλα παραπέμπει στις κορδέλες σήμανσης που βάζει η αστυνομία στον τόπο του εγκλήματος. Τυχαίο θα μου πείτε…

    Οταν ζεσταίνεις την καρέκλα του αρχηγού

    Είθισται σε εκδηλώσεις που γίνονται με προσκεκλημένους αρχηγούς κομμάτων να υπάρχουν δύο-τρεις «κολλητοί» του αρχηγού οι οποίοι προσέρχονται πολύ νωρίτερα με αποστολή να «ζεστάνουν» τη θέση του αρχηγού έως ότου έρθει. Ο λόγος που γίνεται αυτό το τέχνασμα (άγνωστο στους κοινούς θνητούς) είναι για να αποτρέπεται η παρείσφρηση πολιτικών που δεν συμπαθεί ο αρχηγός δίπλα του. Λόγω απειρίας ή άγνοιας τέτοια μεθόδευση δεν έγινε στην παρουσίαση του βιβλίου «Χωρίς γραβάτα» στη Στοά του Βιβλίου, όπου θα προσερχόταν ο Κυρ. Μητσοτάκης. Τα δύο «γαλάζια» στελέχη Β. Κικίλιας και Κύρα Κάπη αντί να φροντίσουν πού θα καθίσει ο κ. Μητσοτάκης και να μην καθίσει δίπλα σε κάποιον που δεν συμπαθούσε βρέθηκαν στην είσοδο της Στοάς για να τον υποδεχθούν. Μου κάνει εντύπωση η στάση της Κύρας Κάπη, γιατί, όπως πρόσεξα στο παρελθόν, δεν αφήνει κανέναν να είναι δίπλα στον κ. Μητσοτάκη. Θέλει να τον εμφανίζει μόνο του και μισεί τα λεγόμενα «κεφαλάκια». Μάλιστα μια φορά σε εκδήλωση την άκουσα να φωνάζει στον δύστυχο Γιάννη Τραγάκη να φύγει μακριά από τον πρόεδρο, γιατί καταστρέφει την… εικόνα.

    nnn

    Αυτή τη φορά όμως η Κύρα την πάτησε. Γιατί όντως καθυστέρησε ο κ. Μητσοτάκης και του βρήκαν θέση δίπλα στην Αννα Διαμαντοπούλου. Ο πρόεδρος της ΝΔ δεν δυσανασχέτησε με τη «γειτόνισσά» του στην παρουσίαση βιβλίου, αλλά αυτό καθόλου δεν άρεσε της Αννας: «Ελεος με τον Μητσοτάκη» είπε χαμογελώντας. Την άκουσε όμως η Σοφία Βούλτεψη, η οποία πήρε πρωτοβουλία να οργανώσει ολόκληρη επιχείρηση ώστε η κυρία Διαμαντοπούλου να καθίσει πιο πίσω, μακριά από τον κ. Μητσοτάκη, για να μη φαίνονται στα τηλεοπτικά πλάνα ότι κάθονται μαζί. Η εικόνα ήταν ενδιαφέρουσα. Από δεξιά της Αννας καθόταν στην αρχή ο κ. Μητσοτάκης, από αριστερά της ο κ. Κικίλιας και ήταν αυτό που λέμε «μια ωραία ατμόσφαιρα». Αφήστε που η Αννα είχε τα νεύρα της. Με το που μπήκε στην αίθουσα όρμησε προς το μέρος της ο Γιάννης Μανιάτης, ο οποίος μάλιστα τη φίλησε στο μάγουλο. Το «φιλί Μανιάτη» το έπιασαν τα φλας των φωτογράφων, οπότε ο πρώην υπουργός του ΠαΣοΚ γυρίζει ενοχλημένος και τους λέει: «Σταματήστε πια με τις φωτογραφίες»!

    Η Λυδία φροντίζει αυτούς που… πεινούν

    Ηταν η πρώτη της συνέντευξη Τύπου από τότε που ανέλαβε εξωκοινοβουλευτική υπουργός Πολιτισμού και η Λυδία Κονιόρδου δεν άλλαξε καθόλου τις ενδυματολογικές της προτιμήσεις. Φορούσε μαύρο φόρεμα με διπλή κόκκινη εσάρπα που έπεφτε χαριτωμένα στον ώμο της, πιθανόν για να θυμίζει ότι προέρχεται από τις αρχαιοελληνικές τραγωδίες. Είχε βεβαίως άγχος και το έδειχνε, αλλά στην ουσία δεν είπε και τίποτε το συνταρακτικό για τον πολιτισμό. Το μόνο που τόνισε είναι ότι αρχή του υπουργείου της είναι η «διατήρηση της συνέχειας». Και εξήγγειλε επιχορηγήσεις στο ελεύθερο θέατρο, από εδώ και πέρα όμως. Να σημειώσω ότι οι επιχορηγήσεις είχαν σταματήσει από το 2011 και η υπουργός εξήγγειλε επιχορηγήσεις μόνο από το 2017. Για τα έξι χρόνια όμως των «νεκρών» επιχορηγήσεων τι θα γίνει; Οταν ρωτήθηκε, απέφυγε να απαντήσει ή μάλλον είπε «φροντίζουμε αυτούς που πεινάνε τώρα». Και έμειναν οι πάντες κόκαλο. Κυρίως ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος που χρόνια έχει να λάβει επιχορήγηση.

    Η μπούργκα της Ελενας

    Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελενα Κουντουρά εμφανίζεται με μπούργκα. Οσες φορές επισκέφθηκε αραβικές χώρες (όπως προσφάτως τη Σαουδική Αραβία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) φοράει πάντοτε μπούργκα: «Θέλω μ΄αυτό τον τρόπο να δείξω σεβασμό και να τιμήσω τα έθιμα του τόπου όπου επισκέπτομαι. Οπως εγώ απαιτώ να τιμούν οι ξένοι τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας μου, έτσι τα τιμώ και εγώ. Αλλωστε και η Ολγα Κεφαλογιάννη φορούσε μαντίλα όταν επισκεπτόταν αραβικές χώρες», έλεγε. Και το ερώτημα; Πού βρήκε την μπούργκα; Την έφερε μαζί της από την Ελλάδα ή την αγόρασε από τη Σαουδική Αραβία; Και ιδού τι απάντησε: «Μας την παραχώρησε η πρεσβεία μας. Εμένα δεν μου έδωσε γιατί είχα την παλιά που έφερα μαζί μου». Για την ιστορία σας αναφέρω ότι η Ελενα ενοχλείται όταν την ρωτούν για την μπούργκα.

    Κάποιοι ήρθαν από τα παλιά

    Στην εκδήλωση της Βουλής για τα 70 χρόνια από την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, πρόσεξα κάποιες παλιές προσωπικότητες που δεν άφησαν και τόσο καλές εικόνες από τον κοινοβουλευτικό τους βίο. Για παράδειγμα ο Τέλης Παυλίδης (αυτός που κουνούσε το δάχτυλο), η Τσαμπίκα Ιατρίδου (που έφυγε από τη ΝΔ, πήγε στους ΑΝΕΛ, τσακώθηκε με τον Πάνο Καμμένο και επέστρεψε στη ΝΔ), καθώς και ο Γιάννης Βαληνάκης, από τους «κολλητούς» του Κ. Καραμανλή, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών

  • Διάσωση

    Και τώρα τι περιλαμβάνει το ``μενού``;

    Αγωνίες και Προβληματισμοί

     Ενημέρωση από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο για τον «θρίαμβο» του Eurogroup της Δευτέρας ζητούν, όπως μαθαίνω, πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η πλειοψηφία των οποίων ανήκει στους λεγόμενους 53+. Πολλά από τα αιτήματα υποβλήθηκαν μεμονωμένα σε ατομικές τηλεφωνικές επικοινωνίες των βουλευτών με τον υπουργό, ενώ κάποιοι επικοινώνησαν και με τον διευθυντή του γραφείου του υπουργού Σπύρο Παπακωνσταντίνου. Η απάντηση του Ευκλείδη ήταν… «θα τα πούμε, θα τα πούμε».

    nnn

    Οι βουλευτές έχουν μεγάλη αγωνία να μάθουν το πώς θα σερβίρουν στις εκλογικές τους περιφέρειες τα μέτρα και κυρίως τα «αντισταθμιστικά οφέλη». Και μπορεί η απάντηση του υπουργού «θα τα πούμε, θα τα πούμε» να μην ακούγεται εύηχη στα αφτιά των συναδέλφων του βουλευτών, ωστόσο είναι ειλικρινής.

    nnn

    Το τι μέλλει γενέσθαι με τα μέτρα και τα αντισταθμιστικά θα αποσαφηνιστεί όταν η Ντέλια, ο Ντέκλαν και τα άλλα «παιδιά» της τρόικας επανέλθουν στο «Χίλτον». Δηλαδή μετά το πέταγμα του χαρταετού, όταν αρχίζει η Σαρακοστή. Εως τότε το μόνο σίγουρο που γνωρίζουν, όπως οι περισσότεροι κυβερνητικοί βουλευτές μού είπαν, είναι ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους θεσμούς πως θα προ-νομοθετήσει μέτρα τουλάχιστον 2,5 δισ. ευρώ για την περίοδο μετά το 2019…

    nnn

    Και όμως, ως τώρα η κυβέρνηση το πέρασε αναίμακτα με την επίκληση των αντισταθμιστικών μέτρων. Αλλά όταν ένα από τα προσεχή βράδια του Μαρτίου σε ένα από τα υπόγεια του «Χίλτον» οι περικοπές στο αφορολόγητο και στις συντάξεις αποτυπωθούν στο χαρτί τότε θα είναι δύσκολο τους βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ να κρύψουν το «αίμα» των νέων μέτρων.

    nnn

    Αυτός που εμφανίζεται ιδιαίτερα νευρικός για όλα συνέβησαν είναι, πληροφορούμαι, ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ Δημήτρης Λιάκος ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την παρακολούθηση της προόδου του Μνημονίου. Τις τελευταίες ημέρες μπαίνει από σύσκεψη σε σύσκεψη σε συναντήσεις με υπηρεσιακά στελέχη υπουργείων στις οποίες εξετάζεται η εφαρμογή των προαπαιτούμενων και από ό,τι μαθαίνω παρακολουθεί και ένα μεγάλο μέρος των μέτρων – ορόσημων τέλους σε εκκρεμότητα μη σχετιζόμενη με τις διαπραγματεύσεις. Μαθαίνω επίσης ότι ο ίδιος ο Λιάκος έως και την Τετάρτη το απόγευμα δεν είχε ενημερωθεί εκτενώς (αν και το ζήτησε) για το περιεχόμενο της συμφωνίας του Eurogroup.

    nnn

    Η αγωνία και ο προβληματισμός των συριζαίων μεταφέρθηκαν και στην (ημιτελή) συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία παρίστατο και ο Ευκλείδης. Και εκεί μετά από πολλές ερωτήσεις και απορίες επετεύχθη η «διάσωσή» του από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Εστίασε επάνω στα αντισταθμιστικά οφέλη (εάν επιτευχθεί ο στόχος του 3,5% πλεόνασμα), κάνοντας τον υπουργό Οικονομικών να πει «η μάχη μας τώρα μεταφέρεται στο Eurogroup της 20ής Μαρτίου, πρέπει εκεί να υπάρξει λύση», αλλά έσπευσε να συμπληρώσει ότι χωρίς να υπάρξει διευθέτηση στο μεσοπρόθεσμο του χρέους δύσκολα θα είναι τα πράγματα…

    Συνοικία… offsets

    Εως τώρα γνωρίζαμε αντισταθμιστικά οφέλη μόνο για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Nα θυμίσω μερικά; Αγορά ελληνικών παπουτσιών από τους Γάλλους για την προμήθεια των Μιράζ, επενδυτικό κεφάλαιο 50 εκατ. δολαρίων για την αγορά των F-16, κατασκευή αρβυλών και κράνους για την αγορά μαχητικών αεροπλάνων. Πόσα από αυτά έγιναν δεν γνωρίζω ακριβώς, μάλλον θα τα βρουν οι εισαγγελείς που διερευνούν την υπόθεση. Εκείνο που λέγεται είναι ότι υπάρχει στα βόρεια προάστια μια ολόκληρη συνοικία (η αποκαλούμενη «συνοικία… offsets»), που δημιουργήθηκε από ορισμένους επιτήδειους που χειρίστηκαν τα αντισταθμιστικά οφέλη. Για offsets σε Μνημόνιο πρώτη φορά ακούω.

    Το θύμα της διαρροής

    Εχουν πάρει φόρα οι συριζαίοι με τις διαρροές, τόση που σπεύδουν ακόμα να αφήνουν να διαρρεύσουν ερωτήσεις που προτίθενται να καταθέσουν στη Βουλή, χωρίς αυτές να ολοκληρωθούν ή να αποκτήσουν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών. Ετσι την έπαθε και ο Νίκος Φίλης, ο οποίος ετοίμασε ένα προσχέδιο ερώτησής του προς τον Πάνο Καμμένο για το πού θα βρεθούν τα χρήματα για τα εξοπλιστικά προγράμματα, συγκέντρωσε με κάθε μυστικότητα 13 υπογραφές συναδέλφων του και προτού προλάβει να συγκεντρώσει και άλλες και να κάνει κάποιες συμπληρώσεις στην ερώτηση, κάποιος αφελής, όπως ειπώθηκε, βιάστηκε να το αφήσει να διαρρεύσει. Αποτέλεσμα; Η ερώτηση αποσύρθηκε χωρίς να υπάρχει πλάνο για νέα κατάθεσή της. Ο κ. Φίλης πάντως ισχυρίζεται ότι δεν δέχτηκε καμία πίεση ούτε από τον Πρωθυπουργό ούτε από τον κ. Καμμένο ώστε να μην την καταθέσει: «Ηταν και οι δύο τζέντλεμαν» έλεγε. Να τον πιστέψω;

    Η εξομολόγηση ενός μητροπολίτη

    Δεν ξέρω εσείς αλλά εγώ πρώτη φορά ακούω, και μάλιστα από ραδιοφώνου (Alpha), μητροπολίτη να αποκαλύπτει δημοσίως τι ψήφισε στις εκλογές και ιδίως να μπλέκει και το εγκώμιο του αρχηγού του κόμματος που ψήφισε. Ο μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ δήλωσε ότι ψήφισε ΑΝΕΛ και ότι αγαπά και εκτιμά τον Πάνο Καμμένο. Αλλά δεν είναι μόνο τον κ. Καμμένο που αγαπά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Αγαπά και θαυμάζει, όπως είπε, τους Παναγιώτη Κουρουμπλή και Νίκο Κοτζιά («ο Κοτζιάς αποτελεί πλούτο για την κυβέρνηση, εχέγγυο για την υπεράσπιση των δικαίων της χώρας μας στο διεθνές γίγνεσθαι» είπε). Αλλά ο μητροπολίτης Πειραιώς απογοητεύτηκε από τον Αλέξη Τσίπρα που θαύμαζε και ξέρετε πότε; «Οταν τον είδα να υποβάλλει τα σέβη του στην οικογένεια Rothschild»!

  • Υπομονή

    Τα βήματα του Βορρά

    Ο παλιός είναι πάντα αλλιώς

     Εντάξει, παιδιά, κουράγιο· λίγο ακόμη υπομονή και θα φύγει ο Τραμπ. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει στον δημοκρατικό κόσμο ο διάσημος μουσικός Μόμπι, έπειτα από ολόκληρο Σαββατοκύριακο που πέρασε «συζητώντας με φίλους που εργάζονται στην Ουάσιγκτον», όπως έγραψε ο ίδιος στο Facebook.

    Συγκεκριμένα, πληροφορεί «με ακρίβεια και ασφάλεια» τους πάντες για τα εξής: Πρώτον, ότι τα στοιχεία με τα οποία οι Ρώσοι φέρεται να κρατούν τον Τραμπ είναι 100% αληθινά· οι Ρώσοι, λέει, έχουν καταγράψει τον Τραμπ όχι μόνο να τον –ούτως ειπείν– καταβρέχουν Ρωσίδες πόρνες, αλλά να κάνει και πιο «ειδεχθή» πράγματα. Δεύτερον, ότι υπάρχει συμπαιγνία της προεδρίας Τραμπ με τη Ρωσία από την πρώτη μέρα. Τρίτον, ότι ο Τραμπ χρειάζεται έναν πόλεμο, κατά προτίμηση με το Ιράν, και προσπαθεί να τον προκαλέσει. Τέταρτον, ότι ισχυροί παράγοντες της αμερικανικής Δεξιάς συνωμοτούν για την ανατροπή του Τραμπ. Πέμπτον, ότι μυστικές υπηρεσίες και μάλιστα ανά τον κόσμο (!) εργάζονται για τη συλλογή στοιχείων με σκοπό την παραπομπή του Τραμπ σε δίκη.

    Εδώ, μπορούμε να πάρουμε επιτέλους μια ανάσα και να αναφωνήσουμε το καθιερωμένο «ουάου». Διότι πολλοί από τους ισχυρισμούς αυτούς (που, προσωπικά, μου είναι ιδιαίτερα ευχάριστοι) μπορεί να στέκονται, εφόσον τοποθετηθούν προσεκτικά μέσα στο πλαίσιο μιας ιδιαίτερα περίπλοκης και, κυριολεκτικά, πρωτόγνωρης κατάστασης. Ομως, όλα μαζί, με την ελαφρότητα ενός ύφους μέσα από το οποίο αναδίδεται μια sancta simplicitas που –μετά συγχωρήσεως– σπάει καρύδια, απλώς βγάζουν γέλιο. Την αφέλεια φανερώνει και η εξήγηση που αισθάνεται υποχρεωμένος να δώσει για την ανάρτησή του: «Τα γράφω, ώστε αν γίνουν, να έχει υπάρξει προηγουμένως δημόσια καταγραφή».

    Τι πίνει το αγόρι; (Είναι 51 ετών, αλλά εγώ αναφέρομαι στην πνευματική ηλικία του.) Δεν πίνει… Ούτε εγώ πίνω, αλλά στη δική του περίπτωση αυτό είναι πρόβλημα. Ο Μόμπι δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν κάνει ναρκωτικά· είναι ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων, είναι vegan (μορφή ψυχικής διαταραχής, στην οποία ο ασθενής δεν τρώει καθόλου ζωικά προϊόντα), είναι ξαναγεννημένος χριστιανός (ιδιόρρυθμου τύπου) και, επίσης, ασχολείται σοβαρά με τον υπερβατικό διαλογισμό και το Θιβέτ (που προσφέρει το ιδεώδες περιβάλλον για διαλογισμό).

    Μπράβο στον Μόμπι. Ηταν χρήσιμη η παρέμβασή του ακόμη και για εμάς, εδώ μακριά. Διότι, μέσα στη δίνη των αρνητικών αισθημάτων και την όξυνση των πνευμάτων που έχει προκαλέσει η προεδρία Τραμπ, τείνουμε να ξεχνάμε ότι η φύση μοίρασε τη βλακεία δημοκρατικά: πήραμε όλοι το μερίδιό μας· δεν έχουν μόνον οι αντιδραστικοί το προνόμιο. Εικάζω, λοιπόν, ότι ο Μόμπι πράγματι τα άκουσε όλα αυτά από τους φίλους του, αλλά, επειδή είναι ολίγον άπραγος, εξίσου άσχετος με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος όσο και ο Τραμπ και, οπωσδήποτε, προικισμένος με την θεία αφέλεια του καλλιτέχνη, τα είδε στ’ αλήθεια αυτά να γίνονται. Ισως βοήθησε η πρακτική του υπερβατικού διαλογισμού – δεν ξέρω. Πάντως, τα είδε. Εξ ου και ο ελαφρώς ευαγγελικός τόνος της διακήρυξης προς τον δημοκρατικό κόσμο: ακούστε λοιπόν τι θα συμβεί…

    Υπάρχει μία ακόμη διαπίστωση, η οποία βέβαια για εμάς δεν έχει πρακτική χρησιμότητα, αλλά η σχολαστικότητά μου με υποχρεώνει να τη σημειώσω. Ο τρόπος με τον οποίο ξεφούρνισε ο Μόμπι τα σενάρια που άκουσε από τους ειδήμονες φίλους του, στέλνει μια προειδοποίηση σε όσους αισθάνονται ότι ανήκουν στην κατηγορία των ειδημόνων και αρέσκονται σε δημόσιες αναλύσεις σεναρίων. Αν στην παρέα, στο ακροατήριο, υπάρχει μουσικός της σύγχρονης ποπ βιομηχανίας, αποφύγετε τον τύπο του ευαισθητοποιημένου, ακτιβιστή, αντισυστημικού, προβληματισμένου με τη σεξουαλικότητά του, vegan, νιου έιτζ κ.λπ. Προτιμήστε την ασφαλή επιλογή: τον παλιό καλό ροκ σταρ, που πίνει, καπνίζει, μένει αναίσθητος από τα ναρκωτικά και το πρωί δεν θυμάται τίποτε – αλλά και αν θυμόταν, έχει ξεχάσει πια πώς να μιλάει. Πώς να το κάνουμε; Ο παλιός είναι πάντα αλλιώς.

    Προς Β. Κορέα

    Εχω ταυτίσει σε τέτοιο σημείο τη Βόρειο Κορέα με τη φυσιογνωμία του Κιμ Γιονγκ Ουν, ώστε πιάνω συχνά τον εαυτό μου να πηγαίνει να την πει «Βόειο» Κορέα… Εν πάση περιπτώσει, εκτός από το δόλιο τον αδελφούλη του Κιμ, που τον σκότωσαν δύο κακές μάγισσες με δηλητηριασμένες βελόνες και τώρα βρίσκεται εκεί ψηλά μαζί με τα άλλα αγγελούδια, τη Β. Κορέα έφερε στην εγχώριο επικαιρότητα και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, με το ξέσπασμά του χθες, μιλώντας σε επιτροπή της Βουλής. «Οσοι λένε αυτές τις ανοησίες (…) ας ταξιδέψουν στη Βόρειο Κορέα να καταλάβουν τι θα συνέβαινε», είπε για τους αμπελοφιλοσοφούντες περί δραχμής, καθώς ο εκνευρισμός του ξεχείλιζε και έκανε τη φωνή του να τρέμει.

    Μπράβο στον διοικητή που κατάφερε να μην ανατιναχθεί, αλλά το νόημα των λόγων του υπέστη τεράστια συμπύκνωση και χρειάζεται λίγο να το αραιώσουμε. Πώς από τη δραχμή πηγαίνουμε στη Β. Κορέα; Υποθέτω ότι αυτό που εννοούσε ο Γ. Στουρνάρας, αλλά φυσικά δεν μπορούσε να πει, ήταν ότι το χάος, που θα προκαλέσει η κατάρρευση των πάντων από τον πληθωρισμό, μόνο η στρατιωτική ισχύς (ας μην πω παρέμβαση…) θα μπορεί να ελέγξει. Οσο και αν ακούγεται απίθανο, δεν είναι πάντως υπερβολικό ότι μια τέτοια κατάσταση μπορεί να είναι πλεονέκτημα για όσους ονειρεύονται σοσιαλισμό κανονικό, τύπου Πολάκη· και ιδίως αν είναι μια αριστερή κυβέρνηση εκείνη που τη χειρίζεται. Ετσι ξεκινά ο δρόμος προς Β. Κορέα. Κατά κανόνα, άλλωστε, στις ανεπτυγμένες κοινωνίες, τα μαρξιστικά καθεστώτα παντού επιβλήθηκαν δολίως, σταδιακά και, ξεκινώντας πάντα, από τον έλεγχο του στρατού.

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Βερολίνο

    Τα 70 λεπτά με τον Σόιμπλε

    με φόντο την ομίχλη

     Ισως να ήταν η πιο… απόρρητη συνάντηση που είχε ποτέ ο Κυρ. Μητσοτάκης, αυτή με τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στο Βερολίνο. Χαρακτηρίζεται «απόρρητη» γιατί αν και διήρκεσε 70 ολόκληρα λεπτά, τίποτε δεν έχει διαρρεύσει. Ούτε καν οι δύο συνεργάτες του προέδρου της ΝΔ (Σταϊκούρας και Πέτσας) που ήταν παρόντες θέλησαν να πουν το παραμικρό. «Απόλυτο και για τα πάντα εμπάργκο» από τη συνάντηση μου είπαν, και για να δείξουν πόση σημασία αποδίδουν στη μυστικότητα της συνάντησης τόσο ο κ. Σόιμπλε όσο και και ο κ. Μητσοτάκης, μου πρόσθεσαν πως ούτε τον φωτογράφο άφησαν να εισέλθει στο γραφείο του γερμανού υπουργού. Ολα αυτά βεβαίως με βάζουν σε υποψίες, κυρίως όταν διάβασα τη «FAZ». «Η συζήτηση περί Grexit που άνοιξε ο υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε ενδεχομένως να έχει στόχο να στηρίξει τον Κ. Μητσοτάκη» εκτιμά.

    Τον καπιταλισμό πολλοί εμίσησαν, τα κοψίδια ουδείς

    Η σκηνή που θα σας περιγράψω σημειώθηκε σε κρεοπωλείο στα Εξάρχεια. Κρατήστε τα Εξάρχεια, τη στιγμή που πολλοί πολιτικοί πιστεύουν πως αποτελεί άβατον. Εμφανίζεται πρωτοκλασάτο στέλεχος αριστερού κόμματος και κάθεται στην ουρά (ναι, υπήρχε ουρά λόγω της επερχόμενης Τσικνοπέμπτης) περιμένοντας τη σειρά του για να δώσει κι αυτός την παραγγελία του. Οταν έφτασε στον πάγκο του χασάπη, λέει: «Βάλε μου έξι κιλά παϊδάκια». Το είπε όμως σχεδόν ψιθυριστά, ίσως επειδή δεν ήθελαν άλλοι να ακούσουν. Αλλά ο κρεοπώλης τον… πρόδωσε και του είπε με δυνατή φωνή: «Εξι κιλά παϊδάκια θέλετε; Αρνίσια; Γάλακτος; Ή κατσικίσια;». Κάτι είπε το κομματικό στέλεχος, του ετοίμασαν την παραγγελία, πλήρωσε με πιστωτική κάρτα και κρατώντας το δέμα με τα έξι κιλά παϊδάκια, χαιρέτησε κι άλλους που στο μεταξύ μπήκαν στο κρεοπωλείο και έφυγε…

    Αυτό το… παράσημο ποιος θα το πάρει;

    Σας πληροφορώ ότι τούτες τις ώρες το Προεδρικό Μέγαρο βρίσκεται σε στάδιο προετοιμασίας για μια μεγάλη υποδοχή. Πρόκειται να υποδεχθεί τον κ. Μοσκοβισί, και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος έχει βάλει το προσωπικό (και κυρίως το διπλωματικό του γραφείο) σε εγρήγορση. Γιατί τους Γάλλους (έστω και τους επιτρόπους) πολύ τους προσέχουμε εδώ στην Ελλάδα. Ο κ. Μοσκοβισί θα φύγει από το Προεδρικό με ένα παράσημο (τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος) στο στήθος. Και εν συνεχεία θα αναγορευθεί και επίτιμος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το παράσημο αυτό δεν αποτελεί την ανώτατη τιμητική διάκριση – το μεγαλύτερο είναι ο Μεγαλόσταυρος του Σωτήρος. Τέτοιου είδους παράσημα ο Πρόεδρος έδωσε στον γάλλο ακαδημαϊκό Φρανσουά Ντερέ, στον υπουργό Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, αλλά και σε Ελληνες, όπως στους δημοσιογράφους Χρ. Πασαλάρη, Κυρ και Ι. Διακογιάννη και τώρα στον κ. Μοσκοβισί. Επόμενη επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας, την ερχόμενη εβδομάδα στη Σαουδική Αραβία (με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος).

    Το Gulfstream θέλει σέρβις

    Μιας και ο λόγος για το πρωθυπουργικό Gulfstream που το Μέγαρο Μαξίμου επιμένει πως δεν καίει πολύ, σας πληροφορώ ότι σε λίγες ημέρες πρόκειται να πάει για… σέρβις. Ε, λοιπόν, αυτά τα σέρβις που γίνονται ανάλογα με τις ώρες πτήσης του αεροσκάφους, γίνονται στην Ελβετία και στοιχίζουν το λιγότερο από 700.000 ευρώ έως ένα εκατ. ευρώ. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος έχει στο ενεργητικό του πολλές ώρες πτήσης, με τα πηγαινέλα στην Αμερική, αλλά και με τις καθημερινές πτήσεις που κάνει είτε για άσκηση είτε για συντήρηση, ή για εκπαίδευση πληρωμάτων, ή για αερομεταφορές και αεροδιακομιδές. Για να δείτε πόσα μας στοιχίζουν τα τρία VIP αεροσκάφη και τα δύο VIP ελικόπτερα, σας πληροφορώ ότι απασχολούνται σε αυτά περί τους 15 πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας και η Μοίρα διαθέτει για αυτά επτά πληρώματα, άλλα εκπαιδευμένα σε υπερατλαντικές πτήσεις, άλλα σε εσωτερικές και άλλα σε ευρωπαϊκές.

    Σταύρος και Μοσκοβισί

    Προτού έρθει στην Αθήνα ο επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί πρόλαβε και τον συνάντησε ο Στ. Θεοδωράκης στο Στρασβούργο και τον προϊδέασε λέγοντάς του ότι η κυβέρνηση έχει σπαταλήσει για άλλη μια φορά πολύτιμο χρόνο και τώρα η χώρα βρίσκεται ξανά με την πλάτη στον τοίχο. Του είπε επίσης ότι η αξιολόγηση πρέπει να κλείσει τώρα, τον Φεβρουάριο.

    Οταν ο Αδωνις κόβει πίτα

    Εστειλε στην αρχή προσκλήσεις, εν συνεχεία για να σιγουρευτεί για την προσέλευσή τους τηλεφωνούσε ο ίδιος στον καθέναν και τέλος έβαλε το γραφείο του να κάνει κινητοποίηση ώστε να μαζευτεί όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος (και να τον χειροκροτήσει). Ο λόγος για τον Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος την Τετάρτη κόβει την πρωτοχρονιάτικη πίτα του στο ξενοδοχείο «Τιτάνια». Θα είναι εκεί και η Ευγενία Μανωλίδου, αλλά όπως μαθαίνω και ο Αντώνης Σαμαράς. Και κάτι ακόμα: σε όσους βουλευτές τηλεφωνούσε τους έλεγε «δεν καλώ βουλευτές, αλλά εσύ αποτελείς εξαίρεση».

    Οι πίτες της Κεντροαριστεράς

    Με τις πίτες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης να δείτε τι γίνεται. Ξεχωριστή πίτα κόβουν οι πασόκοι, ξεχωριστή αυτοί της ΔΗΜΑΡ και ξεχωριστή του Γ. Παπανδρέου. Ούτε ένας συντονισμός δεν γίνεται. Μάλιστα, όπως έμαθα, το κόμμα του κ. Παπανδρέου (το ΚΙΔΗΣΟ) έκοψε την πίτα του στα Χανιά. Εως εδώ τίποτα το επιλήψιμο, θα πείτε. Ελα όμως που προσκάλεσαν και τον γραμματέα της Τοπικής… ΣΥΡΙΖΑ και έγινε το έλα να δεις!

  • Maximou Travel

    VIP ιστορίες ώχρας

    Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι

     Θα μπορούσε να αποτελούσε σενάριο για μια νέα ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (σκηνοθέτη του «Τελευταίου τανγκό στο Παρίσι») στα όσα συνέβησαν, με παριζιάνικο άρωμα, ανάμεσα στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη. Γιατί τα έχει όλα για μια ταινία. Μυστήριο, χρήματα, μυστικά ταξίδια, μυστικές αγορές ακινήτων, στις οποίες ενεπλάκη και ο Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ, ευρύτερα γνωστός με το ψευδώνυμο Βολταίρος (Voltaire), γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας και δοκιμιογράφος. Εμεινε στην Ιστορία και για τα αποφθέγματά του όπως: «Για να βρεις ποιος σε εξουσιάζει, απλώς σκέψου ποιος είναι αυτός που δεν επιτρέπεται να κριτικάρεις». «Μόνο ένα μυστικό μπορεί να κρατήσει μια γυναίκα: το μυστικό της ηλικίας της», «Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες» (σ.σ.: μάλλον δεν το είπε ποτέ ο Βολταίρος, αλλά ιστορικά η φράση έχει κατοχυρωθεί σε αυτόν) και πολλά άλλα.

    nnn

    Ο Βολταίρος λοιπόν είχε ένα σπίτι στις όχθες του Σηκουάνα, που σήμερα στο ισόγειο βρίσκεται ένα εστιατόριο (στέκι των γάλλων Σοσιαλιστών που πολλές φορές έμαθα ότι τίμησε διά της παρουσίας του και ο Γιάννος Παπαντωνίου), στον πρώτο όροφο είναι ένα μουσείο και στον πιο πάνω όροφο ένα διαμέρισμα στην πιο αριστοκρατική γειτονιά της γαλλικής πρωτεύουσας. Αυτό το διαμέρισμα (το οποίο οι φήμες λένε ότι το είχε ο μόδιστρος Πιερ Καρτέν) έγινε η αιτία να ξεσπάσει ένας πόλεμος ανάμεσα στην κυβέρνηση και στη Νέα Δημοκρατία. Ο λόγος; Το διαμέρισμα ανήκει στη Μαρέβα Μητσοτάκη και δεν είχε δηλωθεί στο «πόθεν έσχες» του Κυρ. Μητσοτάκη.

    nnn

    Το θέμα ενόχλησε τη ΝΔ. Και βγήκε στην επιφάνεια το ταξίδι με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος του κ. Τσίπρα και της οικογένειάς του στο Παρίσι. Το οποίο η ΝΔ επέμεινε ότι πρόκειται για μία μυστική επίσκεψη του πρωθυπουργού ανεβάζοντας το θέμα στα ύψη. Ηταν τόση η ενόχληση που ο σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη Τάκης Θεοδωρικάκος έδινε γραμμή στους βουλευτέ του κόμματος, σε όποιο μέσο κι αν βγουν να μην κάνουν λόγο για το διαμέρισμα του Βολταίρου, αλλά για το μυστικό οικογενειακό ταξίδι του κ. Τσίπρα. Ακόμα, ο υπεύθυνος Τύπου της ΝΔ Μακάριος Λαζαρίδης είχε ένα φραστικό επεισόδιο με δημοσιογράφους της ΕΡΤ που «τόλμησαν» να παρουσιάσουν στο δελτίο την «αθλιότητα» που έγραψε μια κυριακάτικη εφημερίδα για το διαμέρισμα της Μαρέβα.

    nnn

    Παρόλο που η ΝΔ χαρακτήρισε την υπόθεση «λάσπη που έριξε η κυβέρνηση στον ανεμιστήρα», απάντησε ότι τότε το ζεύγος Μητσοτάκη βρισκόταν σε διάσταση και δεν ήταν υποχρεωμένο να τα δηλώσει, αλλά τώρα όπως μαθαίνω που το ζεύγος τα πάει μια χαρά, πρόκειται στο νέο «πόθεν έσχες» να το συμπεριλάβει και έτσι θα τελειώσει, όπως λένε, το (ανύπαρκτο για τη ΝΔ) ζήτημα.

    nnn

    Αλλά το ταξίδι στο Παρίσι με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος παραμένει ως θέμα, αν και η κυβέρνηση με απανωτές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου και με τα γνωστά non papers επιχειρεί να το υποβαθμίσει ή μάλλον να το αναβαθμίσει λέγοντας ότι ο κ. Τσίπρας πήγε στη γαλλική πρωτεύουσα για επενδύσεις. Πράγματι, όπως το διασταύρωσα συναντήθηκε με τον πρόεδρο της «Λορεάλ» αλλά από την εταιρεία αυτή αρωμάτων κρεμών αντιγήρανσης και βαφών μαλλιών δεν λένε τίποτα. Ούτε τι συζήτησαν ούτε τι συμφώνησαν (εάν συμφώνησαν) ούτε για επενδύσεις. Μάλιστα, όταν τους ρωτάς για επενδύσεις, σου απαντούν με ένα ύφος ωσάν να τους χρωστάς λεφτά.

    nnn

    Το θέμα είναι ότι χρησιμοποιήθηκε το πανάκριβο (5.400 ευρώ η ώρα ανά πτήση) πρωθυπουργικό Gulfstream για ένα ταξίδι στο Παρίσι, αν και η ΝΔ επιμένει ότι στο αεροσκάφος βρισκόταν και η οικογένεια του Πρωθυπουργού, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί ο κ. Τσίπρας να συναντήθηκε με τον πρόεδρο της «Λορεάλ» και εκπρόσωπο της Rothschild, ωστόσο υπήρξε και μία επίσκεψη στην Disneyland. Και το σημαντικότερο; Το ταξίδι αυτό δεν ανακοινώθηκε. Πιθανώς η ΝΔ να θυμήθηκε περιπτώσεις όπου ένας γερμανός υπουργός ταξίδευσε με ιδιωτικό αεροπλάνο για διακοπές και εν συνεχεία όταν αποκαλύφθηκε, δημιουργήθηκε τόσος ντόρος που αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να πληρώσει τα έξοδα του ταξιδιού, αλλά εδώ είναι η Ελλάδα και όχι Γερμανία που τέτοια πράγματα δεν συγχωρούνται. Οπως και να έχει το πράγμα, το Maximou Travel έχει γίνει το ευκολότερο, αριστοκρατικότερο, ανετότερο και φθηνότερο μέσο μεταφοράς μελών του Υπουργικού Συμβουλίου. Ασε που το Μέγαρο Μαξίμου επιμένει ακόμη να λέει πως το πρωθυπουργικό αεροσκάφος «δεν καίει πολλά»!!

    Maximou Travel

    Και μια ο λόγος για Maximou Travel, έχω να σας αποκαλύψω και τούτο. Διαθέτει τρία αεροσκάφη και δύο ελικόπτερα και έχει δημιουργηθεί στην Ελευσίνα ολόκληρη μοίρα για την υποστήριξη των VIP αυτών αεροσκαφών. Μα εκείνο που σε κάνει περισσότερο να προβληματισθείς είναι ότι ασχολούνται αποκλειστικά με αυτά τα πτητικά μέσα περί τους 15 πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας που εγκατέλειψαν προσωρινά τα F-16, τα Fantoms και τα Mirage, και 30 ΕΠΟΠ μηχανικοί, αεροσυνοδοί και τεχνικοί εδάφους. Η οικοσκευή στο… Hercules

    Τα πρωθυπουργικά VIP αεροσκάφη τα ελέγχει η Γενική Γραμματεία της κυβέρνησης, αλλά τον πτητικό έλεγχο τον κάνει η Πολεμική Αεροπορία. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί υπουργοί, από την απόκτησή τους και μετά τα χρησιμοποίησαν είτε για εντός της Ελλάδας ταξίδια, είτε για εκτός. Το Gulfstream είναι ιδιαίτερα αγαπητό επειδή μπορεί να πραγματοποιήσει υπερατλαντικές πτήσεις χωρίς ανεφοδιασμό. Το χρησιμοποιούν κυρίως ο εκάστοτε Πρωθυπουργός, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, οι υπουργοί Οικονομικών (όταν πηγαίνουν στην Ουάσιγκτον) και τώρα τελευταίως οι Νίκος Παππάς και Πάνος Καμμένος. Προτού η κυβέρνηση ανακαλύψει τα ιδιωτικά VIP αεροσκάφη (απολύτως απαραίτητα όπως τα χαρακτήριζε για τις συμβούλια υπουργών της ΕΕ και τις Συνόδου Κορυφής) χρησιμοποιούσε τα αεροσκάφη της τότε Ολυμπιακής (τα μίσθωνε για τα ταξίδια χωρίς κανείς από τους επιβαίνοντας να πληρώσει εισιτήριο) ή τα πολύπαθα C-130 (Hercules). Μάλιστα μια φορά που τα χρησιμοποίησε και ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρ. Σαρτζετάκης τα βρήκε τόσο άβολα που τα χαρακτήρισε « θορυβώδη και ενεργειοβόρα». Κάτι που δεν ενοχλούσε ορισμένους υπουργούς. Εις εξ αυτών (στην περίοδο των χοντρών αγελάδων) χρησιμοποίησε το μεταγωγικό C-130 για επίσημη επίσκεψη στην Ιταλία. Το «φόρτωσε» με τη σύζυγό του, την γραμματέα του, τους φρουρούς του και δημοσιογράφους και προσγειώθηκε στο Fiumicino. Οταν τελείωσε η επίσκεψη οι δημοσιογράφοι πρόσεξαν ένα λευκό φορτηγό στο πίσω μέρος του αεροσκάφους. Ξεφόρτωνε και τα τοποθετούσε στον μεταγωγικό με επιμέλεια τα έπιπλα που αγόρασε στη Ρώμη η σύζυγος του υπουργού τα οποία μετέφερε δόξη και τιμή με στρατιωτικό αεροπλάνο στην Αθήνα…

    Καρανίκας, κουλτούρα και φύγαμε

    Πώς λένε Ανθίμου …και Γαζή γωνία, ε, κάπως έτσι: Πασκάλ και Μπρικνέρ, αν και το ίδιο και το αυτό πρόσωπο! Ο λόγος για το περισπούδαστο κείμενο του πρωθυπουργικού συμβούλου στρατηγικού σχεδιασμού Νίκου Καρανίκα στην «Αυγή», ο οποίος χαράσσοντας τις διαχρονικές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ αριστερών και δεξιών έγραψε: «Εμείς διαβάζαμε Τολστόι, Βάρναλη, Ρίτσο, Λένιν, Μαρξ, Μπακούνιν. Αγαπούσαμε τον Ντοστογιέφσκι, προτιμούσαμε να ανιχνεύσουμε τον Διαφωτισμό από τον Ρουσσώ ή τον υλιστή και άθεο Ντιντερό. Δυσκολευόμασταν με την ευρωπαϊκή διανόηση και τα φιλοσοφικά ρεύματα, αλλά επιμέναμε. Κουβεντιάζαμε τα αναγνώσματά μας, μιλάγαμε για φιλοσόφους και τις απόψεις τους, πηγαίναμε να δούμε Ταρκόφσκι, Βισκόντι και Αγγελόπουλο, ενώ μετά βγαίναμε να αναλύσουμε τι είδαμε και, καθώς μιλάγαμε για τον ιταλικό νεορεαλισμό, μαλώναμε για τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό και κοροϊδεύαμε το Χόλιγουντ». Το πιο ωραίο όμως είναι παρακάτω: «Κάναμε κουβέντες τα διαβάσματά μας και βγάζαμε συμπεράσματα από τον Πασκάλ και τον Μπρικνέρ γιατί δεν πρέπει να είμαστε ρατσιστές και φασίστες»! Προφανώς ξέχασε τα διαβάσματά του ο σύμβουλος του Αλ. Τσίπρα, διότι ο Πασκάλ δεν διαφέρει καθόλου από τον Μπρικνέρ, αφού πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, τον εν ζωή γάλλο συγγραφέα και φιλόσοφο, ο οποίος μεταξύ άλλων έχει πει και το εξής: «Το πιο ενοχλητικό με τους ανίκανους είναι ότι μιλάνε»…

  • Ανατριχίλα

    Τον καιρό του Σόϊμπλε

    Οταν η έννοια του λαού μοιάζει με το...ραπανάκι

     Επειδή φαίνεται ότι η υποστήριξη που παρέσχε στον Σόιμπλε ο Π. Καμμένος, την περασμένη εβδομάδα, δεν έγινε όσο θα έπρεπε αντιληπτή, ανέλαβε χθες να σαλπίσει το μήνυμα ο λυρικός Νίκος Ξυδάκης, που ως διανοούμενος της Αριστεράς έχει συνηθίσει να εκφράζει τον λαό και τη συνείδηση του Ελληνισμού διαχρονικά. «Εχουμε φτάσει σε ένα σημείο που δεν υπάρχουν άλλες φυσικές αντοχές ενός πληθυσμού», είπε και συνέχισε: «Εγώ νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει μια συζήτηση επί της ουσίας, πολιτική και εθνική, που δεν έχει γίνει τα τελευταία 7 χρόνια. Και φυσικά πρέπει να ξεκινήσει η συζήτηση από τη Βουλή. Τα περασμένα χρόνια, δαιμονοποιήθηκε μια κουβέντα, εγώ είχα πει ότι και επί δραχμής η Ελλάδα μεγαλούργησε. Το 1910, το 1912, το 1930, το 1960 κάτι έκανε μια χώρα, κάπως ζούσαμε, ζούσαμε και σε άλλες περιόδους. Εγώ τη βάζω ιστορικά τη συζήτηση αυτή. Δεν υπάρχουν ταμπού όταν κουβεντιάζουμε για τη μοίρα του λαού». Ελπίζω όταν τα έλεγε αυτά να φορούσε τουλάχιστον περικεφαλαία και φουστανέλα και όχι τα φράγκικα (γραβάτες, μαντιλάκια κ.λπ.).

    Και δεν είναι το μόνο. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση, μέσω του Ξυδάκη, δοκιμάζει την αποδοχή της ρήξης από την κοινή γνώμη, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Χρ. Σιμορέλης των Τρικάλων, ρίχνουν στη συζήτηση την ιδέα του δημοψηφίσματος, αν δεν ξεπερασθεί το αδιέξοδο με την Ευρώπη. Ακόμη σοβαρότερο είναι ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, από την Πορτογαλία, βάλλει κι εκείνος κατά της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αμφισβητώντας ευθέως τη νομιμοποίηση του Eurogroup και την οικονομική πολιτική της Ευρώπης. «Οι χώρες μας και οι λαοί μας», είπε ο Πρ. Παυλόπουλος προς τον Πορτογάλο ομόλογό του, «έχουν υποστεί και συνεχίζουν δυστυχώς να υφίστανται τις συνέπειες μιας συγκεκριμένης οικονομικής πολιτικής λιτότητας, που είναι όχι μόνον αδιέξοδη αλλά και αντίθετη προς τις αρχές και τις αξίες, πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα». Η κριτική του Προέδρου διατυπώνεται πάντα στο όνομα της Ευρώπης· όμως, δεν παύει να συνιστά ευθεία αμφισβήτηση της σημερινής πραγματικότητας στην Ευρώπη, προερχόμενη μάλιστα από αυτόν τον αρχηγό του κράτους μας. Συμπληρώνει, με τον τρόπο της, την άρνηση να ληφθούν νέα μέτρα που διατυμπανίζει η κυβέρνηση. Στο μεταξύ, έχει τη σημασία του ότι αναλόγως κινούνται και άλλοι. Η παρουσίαση βιβλίου, προχθές, που αποδίδει ευθύνες στην κυβέρνηση Σημίτη για την οικονομική κατάσταση της περιόδου 2004-2009, παρόντων του ίδιου του Κώστα Καραμανλή και των επιφανέστερων εκπροσώπων του «γαλάζιου ΠΑΣΟΚ (Κακλαμάνης, Βλάχος, Μεϊμαράκης κ.ά.), ήταν ουσιαστικά μια πράξη αμφισβήτησης της μεθόδευσης με την οποία εντάχθηκε η χώρα στο ευρώ.

    Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο η κυβέρνηση στέλνει αντιφατικά μηνύματα, τα οποία κινούνται εκτός πραγματικότητας («ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα», λέει στη μία συνέντευξη ο πρωθυπουργός· «η εκκρεμότητα θα διευθετηθεί», λέει στην επομένη κ.ο.κ.). Την ίδια ώρα, αποκαλύπτεται η επιστολή Τσαλακώτου στο Eurogroup, στην οποία παραδέχεται ότι μόνον το ένα τρίτο των ανειλημμένων υποχρεώσεων της χώρας έχει εκπληρωθεί. Ομως υπόσχεται (!) ότι τα υπόλοιπα δύο τρίτα θα πραγματοποιηθούν σχεδόν αμέσως μόλις κλείσει η αξιολόγηση και πέσει το παραδάκι. Οτι ο Τσαλακώτος δεν ντρέπεται να προσπαθεί να πείσει τους εταίρους με παρόμοια, παιδαριώδη, επιχειρήματα προς τους ομολόγους του δεν ξενίζει (τους λόγους τούς ανέπτυξα –νομίζω, επαρκώς– στο κυριακάτικο σημείωμα). Υπό το φως της συγκεκριμένης αποκάλυψης, όμως, πώς ακούγεται πλέον το βασικό επιχείρημα που εξέπεμπε σταθερά επί τόσους μήνες η κυβέρνηση, ενώ συγχρόνως έμενε άπρακτη; Εμείς εκπληρώσαμε το δικό μας μέρος της συμφωνίας, να εκπληρώσει το δικό της και η Ευρώπη – αυτό ήταν που έλεγε ξανά και ξανά ο πρωθυπουργός με τη χαρακτηριστική αυταρέσκειά του, επαναλαμβάνοντας μάλιστα με κάθε ευκαιρία τη λατινική φράση «pacta sunt servanda», που είχε μόλις μάθει από τον Σόιμπλε. Πώς ακούγεται τώρα, όταν οι ίδιοι παραδέχονται ότι τα δύο τρίτα των υποχρεώσεων της χώρας δεν έχουν πραγματοποιηθεί; Ποιον κοροϊδεύουν; Ολους, υποθέτω· ξεκίνησαν με σκοπό να κοροϊδέψουν την Ευρώπη, κατέληξαν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους.

    Από την πλευρά των Γερμανών, το μόνο που υπάρχει είναι ένα παγερό «ουδέν νεώτερον για το θέμα της Ελλάδας». Ανεπισήμως, εντούτοις, η συζήτηση περί Grexit έχει ξεκινήσει και πάλι, εξ ου και η επανεμφάνιση των σχετικών αναφορών στον διεθνή Τύπο. Με λίγα λόγια, το σκηνικό της ρήξης προβάλλει μέρα με τη μέρα καθαρότερα. Εχετε δει μήπως τη «Μελαγχολία» του Τρίερ; Η κατάσταση μου θυμίζει την ταινία: τον μετεωρίτη που πλησιάζει κάθε μέρα και πιο κοντά, ενώ οι άνθρωποι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να συνεχίζουν ό,τι έκαναν πάντα. Πριν από λίγο, λ.χ., διάβαζα ότι ο Γιώργος πήγε προχθές να δει τη Βανδή στο «Mamma mia»…

    Πτώση από τα σύννεφα

    Ψάχνω τα λόγια, αφού έμεινα πολλή ώρα άλαλος, να μιλήσω για την αποκάλυψη του προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού Δ. Κυριτσάκη, χθες στη Βουλή. Πάγωσε η Ελλάδα με τα όσα είπε. Ωστε υπάρχουν βουλευτές (πέραν του γνωστού με το σχετικό κουσούρι…) που καταθέτουν κοινοβουλευτικές ερωτήσεις επί πληρωμή; Τι πράγματα είναι αυτά! Λίγο ακόμη και θα μας πουν ότι υπάρχουν και δημοσιογράφοι που τα πιάνουν!..

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Αξιολόγηση

    Τον καιρό της...δόσης

    Γιατί καθυστερεί πάλι;

     Ιδού λοιπόν γιατί καθυστερεί η εκταμίευση της δόσης. Η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στο ότι δεν γίνονται όσα έχουν συμφωνηθεί από τον Αύγουστο του 2015 – Αν εφαρμοστούν όσα έχουν συμφωνηθεί δεν θα υπάρξει ανάγκη για 4ο Μνημόνιο. Τάδε έφη ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ για να προσθέσει με νόημα: «Η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση και βρίσκεται στη μέση του τρίτου της προγράμματος, ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις χώρες που συνεργάστηκαν με τον ESM έχουν ήδη ολοκληρώσει τα προγράμματά τους με επιτυχία».

    Η πίτα του… Καραμανλή

    Η σκηνή που θα σας περιγράψω είναι από την εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ στα Μέγαρα. Εκοβαν ένα κομμάτι πίτα και αυτοί που το έπαιρναν έκαναν μερικές ευχές από το μικρόφωνο, άλλος για «καλή υγεία», άλλος για «καλή χρονιά» κ.τ.λ. Ξαφνικά ένα μέλος της ΝΟΔΕ πήρε το κομμάτι από την πίτα, κοίταξε εάν του έπεσε ή όχι το φλουρί και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν ήταν ο τυχερός κατευθύνθηκε προς το μικρόφωνο για τις δικές του ευχές: «Εύχομαι το 2017 να είναι κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία με πρωθυπουργό τον… Κώστα Καραμανλή». Το τι έγινε ανάμεσα στο ακροατήριο δεν περιγράφεται. Αλλοι προσπάθησαν να τον διορθώσουν λέγοντάς του τον «Κυριάκο, τον Κυριάκο, πρωθυπουργό», άλλοι τον χειροκροτούσαν και οι πιο ψύχραιμοι προσπαθούσαν να τον απομακρύνουν από το μικρόφωνο γιατί δεν ήξεραν τι άλλο θα έλεγε.

    Για ένα… κ@λ@αεροπλάνο

    Ρωτήθηκε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας Δ. Βίτσας γιατί δεν έχει ακόμα πωληθεί το ένα από τα τρία πρωθυπουργικά αεροσκάφη, όπως είχε εξαγγείλει στις προγραμματικές δηλώσεις του ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας. Δεν θέλησε να αποφύγει την απάντηση, λέγοντας απλώς ότι η ιδιοκτησία του αεροσκάφους ανήκει στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (προϊστάμενος δηλαδή υπουργός Χρ. Σπίρτζης), ενώ η Πολεμική Αεροπορία έχει αναλάβει τη συντήρησή του και την πτητική του ικανότητα: «Εάν ήταν στην αρμοδιότητά μου, φσστ, θα το είχα πωλήσει αμέσως. Και για να θυμηθούμε τον αείμνηστο Βαγγέλη Γιαννόπουλο που είχε πει ότι για ένα κ@λ@σπιτο δεν θα μας ρίξουν, το ίδιο θα έλεγα και εγώ, “για ένα κ@λ@αεροπλάνο θα μας ρίξουν;». Ο κ. Βίτσας αναφέρθηκε και στις προκλήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο, αλλά από οικονομική άποψη. Είπε συγκεκριμένα ότι οι αναχαιτίσεις (χθες είχαμε ρεκόρ παραβιάσεων, μετά την πτήση Καμμένου στα Ιμια) στοιχίζουν πολλά στην εθνική οικονομία, αποκαλύπτοντας ότι πέρυσι ο μέσος όρος ημερήσιων απογειώσεων των αεροσκαφών για αναχαίτιση τουρκικών αεροσκαφών ήταν 105. Αριθμός ρεκόρ, όπως ανέφερε.

    Μισή φέτα όνειρο

    Αν μη τι άλλο, το προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων μπορεί να υπερηφανεύεται για τον αντιπρόεδρο ποιητή της, τον Τάσο Κουράκη, ο οποίος κάθε λίγο και λιγάκι παρουσιάζει νέες ποιητικές συλλογές με περίεργα θέματα (αλλά πάντοτε με επίκεντρο τον… έρωτα). Μάλιστα στην παρουσίαση του βιβλίου του παρευρίσκονται οι πλέον κουλτουριάρηδες συριζαίοι, ήτοι οι Ν. Καρανίκας, Ν. Παππάς, Δ. Μάρδας (γράφει και αυτός ποιήματα, μυθιστορήματα, βιβλία και προσπαθεί ακόμα να βρει επενδυτές ανάμεσα στους πρόσφυγες) καθώς και η Ολγα Γεροβασίλη (που δείχνει προτίμηση στα λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια, χορούς και μουσική). Στη νέα λοιπόν αυτή συλλογή, ο κ. Κουράκης γράφει γλαφυρότατους στίχους όπως: «Ερωτας είναι/ όταν, καθώς ανάμεσα στα σκέλια της,/ αναρωτηθείς για κλάσμα δευτερολέπτου μήπως/ τότε/ πρωτοβγαίνεις στη ζωή και αντικρίζεις το φως!». Ανοίγει μάλιστα διάπλατα την ποιητική ματιά του και σε νέους ορίζοντες: «Δεν πρέπει να κατεβάζεις μονορούφι και νηστικός τη λογική. Θα παραπατάς. Πάντα χρειάζεται μισή φέτα όνειρο και λίγες θρούμπες ουτοπίες» γράφει σε ποίημά του.

    Γλυπτό για τον καπνό στη Βουλή

    Εκδήλωση για την επίσημη αποδοχή της δωρεάς ενός μνημειακού έργου τέχνης προς το ελληνικό Κοινοβούλιο θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη. Η εταιρεία Παπαστράτος δώρισε γλυπτή ζωφόρο, με θέμα «Η καλλιέργεια και η επεξεργασία του καπνού», του γλύπτη Χρήστου Καπράλου (1909-1993). Φιλοτεχνημένη το 1954, αποτελείται από εννέα τμήματα, ύψους 60 εκατοστών και συνολικού μήκους 9,8 μέτρων, σε πωρόλιθο. Πρόκειται για έργο ιδιαίτερης καλλιτεχνικής αξίας ενός από τους πλέον σημαντικούς γλύπτες και γενικότερα νεοέλληνες εικαστικούς δημιουργούς. Το έργο δωρήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων προκειμένου να τοποθετηθεί μονίμως στο πρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο, το κτίριο δηλαδή επί της οδού Λένορμαν 218 που στεγάζει σήμερα υπηρεσίες της Βουλής και κυρίως τη Βιβλιοθήκη της. Η εντοίχισή του στο παλαιό Καπνεργοστάσιο συνάδει απόλυτα με τον συγκεκριμένο χώρο, λόγω ακριβώς της θεματογραφίας του ανάγλυφου με μορφές εργατών και εργατριών σε σκηνές που αποτυπώνουν όλα τα στάδια των καπνικών διεργασιών. Πριν από την τελική τοποθέτησή του στο ιστορικό βιομηχανικό κτίριο, η ζωφόρος του Καπράλου θα παρουσιαστεί στο ισόγειο του Μεγάρου της Βουλής. Να σημειώσω ότι η Βουλή διαθέτει ήδη δύο σημαντικά μνημειακά γλυπτά του Χρήστου Καπράλου, το εμβληματικό άγαλμα της «Μάνας», στον περίβολο του Μεγάρου της, και την ιστορική ζωφόρο «Το Μνημείο της Μάχης της Πίνδου», στο Περιστύλιο. Το νέο απόκτημα, ευγενική δωρεά της εταιρείας Παπαστράτος, έρχεται να εμπλουτίσει καλλιτεχνικά τη Συλλογή Εργων Τέχνης της Βουλής και να αναβαθμίσει αισθητικά τους χώρους του ελληνικού Κοινοβουλίου. Το έργο θα υποδεχθεί τιμητικά ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης.

  • Αξιολόγηση

    Εδω σε θέλω κάβουρα...

    Συμβιβασμός για μέτρα και 4ο μνημόνιο ή έξοδο απο την ευρωζώνη;

     Οσο κι αν εξορκίζουν τις εκλογές ο Αλέξης Τσίπρας και οι επιτελείς του στο Μέγαρο Μαξίμου, η απόφαση του Eurogroup αλλάζει όλα τα πολιτικά δεδομένα. Η κυβέρνηση είναι πλέον με την πλάτη στον τοίχο και το μείζον θέμα που έχει να επιλύσει είναι αν θα υποκύψει στις απαιτήσεις των θεσμών ή θα πάει σε εκλογές, και μάλιστα μέσα στον Μάρτιο. Και τούτο γιατί η Αθήνα θα πρέπει να πάρει τα μέτρα ως τις 20 Φεβρουαρίου (δηλαδή στο επόμενο Eurogroup), μετά της διαμήνυσαν πως δεν υπάρχει άλλος χρόνος, αλλά ούτε, απ’ ό,τι μαθαίνω, διάθεση από τους εταίρους μας να ασχοληθούν μαζί μας. Εχουν και αυτοί στην Ευρώπη εκλογές και με αυτές θα ασχοληθούν, όπως θα ασχοληθούν και με τη νέα κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ. Ετσι η Ελλάδα βγαίνει από το κάδρο (και μαζί της βεβαίως η χρηματοδότηση). Στις κλειστές συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου άρχισε δειλά-δειλά να «παίζει» το σενάριο των εκλογών ή, αν θέλετε, η επαναφορά του παλαιού σεναρίου της «δεξιάς παρένθεσης», αφού ο κ. Τσίπρας και οι επιτελείς του πιστεύουν ότι αν νικήσει στις εκλογές η ΝΔ η κυβέρνηση που θα σχηματίσει (με όποιο κόμμα και αν τη σχηματίσει) θα φορτωθεί τόσα προβλήματα από τα μνημόνια που θα αναγκαστεί να πάει πάλι σε εκλογές. Αυτή τη φορά με την απλή αναλογική όμως.

    nnn

    Ο κ. Τσίπρας φαίνεται ότι έμεινε μόνος, ουδείς στήριξε τις ελληνικές θέσεις στο Eurogroup (πλην ίσως χλιαρά του γάλλου υπουργού Οικονομικών) και έτσι δεν έχει πολλά περιθώρια ώστε να κινηθεί. Θα επιδιώξει για άλλη μία φορά τη λεγόμενη πολιτική λύση, η οποία να σημειώσω ότι όσες φορές κι αν προσπάθησε δεν πέτυχε τίποτε. Πολιτική λύση όμως σε τι; Σε κάποιον υποτυπώδη συμβιβασμό με τους δανειστές, ώστε να μην αναγκαστεί να υποχωρήσει σε όλα; Ακόμα και ως προχθές έκανε δηλώσεις ότι δεν πρόκειται να λάβει νέα μέτρα ούτε για ένα ευρώ, τη στιγμή που οι θεσμοί απαιτούν τη νομοθέτηση μέτρων που θα ισχύουν μετά τη λήξη του προγράμματος και επιμένουν στην παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα.

    nnn

    Ετσι αν δεν πετύχει η «πολιτική λύση» που επιδιώκει (για έναν έντιμο συμβιβασμό) τότε ο δρόμος για τις εκλογές θα πρέπει να θεωρείται ανοιχτός. Το θέμα είναι πότε θα τις προκηρύξει. Αλλοι τον συμβουλεύουν να τις εξαγγείλει προτού λήξει η προθεσμία για τη λίστα, αφού πολλοί από τους βουλευτές (τους οποίους ο ίδιος θεωρεί «προεδρικούς») θα δυσκολευθούν να επανεκλεγούν. Η λίστα λήγει τον Μάρτιο, παρότι υποσχέθηκε στον Κυρ. Μητσοτάκη πως οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν με σταυρό. Αλλά οι υποσχέσεις ενίοτε δίνονται για να μην τηρούνται.

    Η ανοησία της… γραβάτας

    Ο Νίκος Παππάς έκανε (και μάλιστα δημοσίως) την… αυτοκριτική του (αν μπορεί κανείς να την ονομάσει έτσι) για τη γραβάτα που φόρεσε στην εκδήλωση των ομογενών στην Ουάσιγκτον με την ευκαιρία της ορκωμοσίας του Τραμπ: «Δεν κατάλαβα δηλαδή, πρέπει να τους ρωτήσω πότε και πού θα βάλω γραβάτα;» είπε σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στην Κοζάνη. Το περίεργο είναι ότι ουδείς τον ρώτησε για τη γραβάτα και το άνοιξε το θέμα μόνος του χαρακτηρίζοντας «μικρότητες» την ασχολία με το θέμα αυτό. Αλλά πώς να το κάνουμε, κύριε υπουργέ; Εσείς (μαζί με τον Πρωθυπουργό) δεν φέρατε πρώτοι το θέμα της γραβάτας στην πολιτική; Οτι θέλατε με αυτόν τον τρόπο να δείξετε πως δεν είστε συστημικοί, ότι υποσχεθήκατε πως θα φορέσετε γραβάτα μόλις υπάρχει ρύθμιση του χρέους ή όταν λυθεί το Κυπριακό; Και τώρα λέτε ότι όσοι αναφέρονται στο γεγονός της γραβάτας που φορέσατε στην Ουάσιγκτον «πολιτεύονται με μικρότητες και ανοησίες».

    Οι «γαλάζιοι» πάνε Πλούταρχο

    Τι μαθαίνω; «Γαλάζια» Τοπική Οργάνωση, απ’ αυτές που φημίζονται ότι στην περιοχή τους η ΝΔ μπορεί να κερδίζει με ποσοστό 55%, ετοιμάζεται την Κυριακή να κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα της στα… μπουζούκια. Και μάλιστα εκεί όπου τραγουδά ο Πλούταρχος. Σιγά-σιγά (αλλά σταθερά) οι «γαλάζιοι» προσεγγίζουν τους δημοφιλείς τραγουδιστές. Ο Κυρ. Μητσοτάκης τον Αντώνη Ρέμο, οι τοπικές οργανώσεις τον Πλούταρχο, και ακόμη είμαστε στην αρχή των εκδηλώσεων για τις πρωτοχρονιάτικες πίτες.

    Γιατί με αφήσατε μόνη;

    Ενα περίεργο πηγαδάκι σχηματίστηκε στο Εντευκτήριο της Βουλής από βουλευτές που απέδρασαν από το Ποτάμι. Οι δύο, Ιάσων Φωτήλας και Ιλχάτ Αχμέτ, προσχώρησαν ήδη ο μεν πρώτος στη ΝΔ, ο δε δεύτερος ήθελε να πάει και αυτός στη ΝΔ, πλην όμως έθεσε βέτο ο Ευ. Στυλιανίδης και έτσι βρέθηκε στο ΠαΣοΚ. Η τρίτη, η Κατερίνα Μάρκου, σκέφτεται και αυτή να πάει προς το ΠαΣοΚ, όμως δεν το αποφάσισε ακόμη και παραμένει ανεξάρτητη. Και ξέρετε ποιο ήταν το παράπονό της προς τους πρώην συναδέλφους της; «Καλά, πώς το άντεξε η ψυχή σας και με αφήσατε μόνη μου, μόνη μου και ανεξάρτητη;». Ελα ντε, γιατί την άφησαν;

    Σεισμός, καταποντισμός και …συνωστισμός

    Οι συντελεστές της «Κίνησης των 3ων» (Διαμαντοπούλου, Φλωρίδης, Ραγκούσης) όχι απλώς, όπως λένε, δεν τρομάζουν από τις διάφορες βολές και αιχμές των παλιών τους συντρόφων αλλά φαίνονται αποφασισμένοι να πάνε κόντρα και στα …φυσικά φαινόμενα.

    Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός πως παρά τον ισχυρό σεισμό της Τετάρτης που ταρακούνησε την Κρήτη και την έντονη βροχόπτωση της Πέμπτης, τελικά η αίθουσα του Επιμελητηρίου Ηρακλείου όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Πρωτοβουλίας «Ώρα αποφάσεων» αποδείχθηκε πολύ μικρή για το ενδιαφέρον και την προσέλευση του κόσμου, με αποτέλεσμα πάνω από διακόσιοι να υποχρεωθούν να μείνουν απέξω, αφού όμως πρώτα υπέγραψαν το κάλεσμα της Πρωτοβουλίας.

    Γι’ αυτό επήλθε άλλωστε και η μετέπειτα συγγνώμη εκ των τριών προς όσους ταλαιπωρήθηκαν, εγγράφως μέσω διαδικτύου. Μέσα σε όλα αυτά δεν φαίνεται να χάνουν και το χιούμορ τους αφού ο Εγκέλαδος βρήκε την Άννα Διαμαντοπούλου στο βήμα μιας κλειστής συνάντησης υποστηρικτών που πραγματοποιήθηκε στα Χανιά, πριν την μεγάλη εκδήλωση του Ηρακλείου και αυτή δεν έχασε την ευκαιρία να απευθυνθεί στο κοινό με ανάταση των χεριών και στεντόρεια φωνή ..από τα παλιά «Λαέ των Χανίων, η αποψινή δεν είναι μια απλή συνάντηση, είναι σεισμός…» με την αίθουσα να ξεσπάει στα γέλια…

  • Ορθότητα

    Σκύβοντας επάνω απο την ιλαροτραγωδία

    Ενα στρατός για...φεύγα

     Πλήρως παραδομένος στο πνεύμα της πολιτικής ορθότητας, που μας επιβάλλει τη λατρεία του παιδιού και της παιδικότητας, παραδέχομαι ότι, μόλις είδα τη φωτογραφία των νεοσυλλέκτων που σχημάτιζαν με τα χέρια τους τον αλβανικό αετό, νόμισα ότι επρόκειτο για μια αυθόρμητη χορωδία στρατευμένων, οι οποίοι σε στιγμές εθνικής έξαρσης έψελναν τον πατριωτικό ύμνο «Μια ωραία πεταλούδα»(1)…

    Οχι, δεν πάω να διακωμωδήσω το θέμα· είναι πράγματι σοβαρό. Θέλω, όμως, να το εξετάσω μέσα στο ευρύτερο πλαίσιό του. Ας σκεφθούμε, λ.χ., πόσο σοβαρός είναι ο Ελληνικός Στρατός, ο οποίος φρίττει διαπιστώνοντας ότι οι νεοσύλλεκτοι φέρνουν μαζί τους και κινητά τηλέφωνα; Μα τα social media βρίθουν από παρόμοιες φωτογραφίες (αθώες στο περιεχόμενό τους, μην παρεξηγηθώ), τις οποίες οι ίδιοι οι στρατιώτες «ανεβάζουν». Τώρα το παίρνει είδηση το υπουργείο; Η αντίδρασή του ήταν η κλασική περίπτωση της υποκρισίας, που επειδή αποκαλύπτεται και εξευτελίζεται, προσπαθεί να αναπληρώσει την απώλεια κύρους με ένα ξέσπασμα οργής. Είναι επόμενο, συνεπώς, να φταίει ο αλβανικός εθνικισμός και προσωπικώς ο Ράμα που τον υποδαυλίζει. Χρειαζόμαστε τώρα έναν εχθρό πραγματικό, με σάρκα και οστά, γιατί πρέπει να κρύψουμε κάποιες δικές μας ευθύνες…

    Ασφαλώς ευθύνονται οι νεοσύλλεκτοι για τον αλβανικό αετό και πρέπει να τιμωρηθούν, δεν χωρεί αμφιβολία. Ο Στρατός δεν είναι κατασκήνωση που πας με τους κολλητούς σου από το σχολείο. Είναι εθνικός στρατός, έχει δηλαδή συγκεκριμένα εθνικά χαρακτηριστικά η λογική και η ιδεολογία του, τα οποία αυτά είναι και δεν αλλάζουν. Δεν είναι πολυπολιτισμικός, παρδαλός, μούλτι-κούλτι στρατός και δεν μπορεί να είναι.

    Δεν νομίζετε, όμως, ότι εν μέρει ευθύνεται αντιστοίχως και ο Στρατός, δηλαδή όλο το σύστημα που υποδέχεται και εκπαιδεύει τους νεοσυλλέκτους, για τη συμπεριφορά των συγκεκριμένων επτά; Είναι προφανές, θέλω να πω, ότι το περιβάλλον μέσα στο οποίο μια ωραία ημέρα οι επτά έκαναν την ωραία πεταλούδα ή αλβανικό αετό δεν τους έπεισε και πάρα πολύ για τη σοβαρότητά του, ώστε να κρίνουν ότι άξιζε να διακινδυνεύσουν το παράπτωμα. Εχω την εντύπωση (και κυριολεκτώ, δεν είναι βεβαιότητα) ότι και οι πιο ηλίθιοι στρατιώτες, ακόμη και αυτοί οι περίφημοι «πολεμιστές του Μακναμάρα»2, δεν θα έκαναν ποτέ κάτι τέτοιο, αν ήξεραν τις επιπτώσεις· αν ήξεραν, για να το πω στη γλώσσα του στρατεύματος, ότι ο Στρατός «θα τους πάει πηδώντας» ώσπου να απολυθούν. Το έκαναν, επειδή ένιωσαν την άνεση· και την άνεση αυτή την επέτρεψε το περιβάλλον.

    Ο Στρατός, εκ της φύσεώς του, δεν μπορεί να λειτουργεί σαν Δημόσιο, θα μπορούσε να πει κάποιος μεταφορικά. Ομως αυτό ακριβώς συμβαίνει, διότι βεβαίως είναι Δημόσιο και έχει διαβρωθεί αναλόγως από τις παθογένειες του Δημοσίου, με πρώτη την ακινησία. Ο θεσμός του Στρατού, από τη φύση και την ιστορία του, είναι συνυφασμένος με την ιδέα του έθνους. Το πρόβλημα του Ελληνικού Στρατού είναι ότι το έθνος αλλάζει τα τελευταία χρόνια, ενώ εκ των πραγμάτων –δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά– η ιδέα του Στρατού για το έθνος παραμένει η ίδια όπως πάντα. Εν τέλει, το πρόβλημα είναι ευρύτερο και αφορά το κράτος· διότι οι επτά είναι Ελληνες πολίτες κανονικοί, εξ ου και η υποχρέωσή τους να υπηρετήσουν στον Στρατό. Μολονότι για τον Στρατό είναι κάτι σαν «Αλβανοέλληνες αλβανικής καταγωγής», για να παραφράσω το υπέροχο «Ελληνοαμερικανοί ελληνικής καταγωγής» του υπουργού· είναι κάτι σαν «Αλβανόψυχοι», με μία λέξη.

    Το πρόβλημα για τον Στρατό έχει και μία ακόμη διάσταση που το περιπλέκει. Για να υπάρχει ο τεράστιος αυτός μηχανισμός της Εθνικής Αμυνας, με τέτοιο κόστος στον προϋπολογισμό, χρειάζεται δωρεάν εργαζομένους: αυτούς που καλούνται να περάσουν ένα χρόνο της ζωής τους στην απόλυτη βαρεμάρα, χωρίς ουσιαστικά να κάνουν ή να μαθαίνουν τίποτε. Χωρίς αυτούς, στον στρατό ξηράς ιδίως, δεν μπορεί να υπάρχει το ένδοξο εποικοδόμημα που καταλήγει στους πενήντα στρατηγούς (όσοι και στον Στρατό των ΗΠΑ (2)) . Πώς, λοιπόν, να θέσει κριτήρια εισόδου που θα αφορούν το εθνικό αίσθημα του καθενός; Αν αρχίσουν οι εξαιρέσεις, ξηλώθηκε το πουλόβερ…

    (1). Οχι μόνον παιδικό τραγούδι, αλλά και ύμνος πατριωτικός, δεδομένου ότι η παιδική ηλικία στον Ελληνισμό (Υπαρκτό και Ιδεατό) παρατείνεται υπερβολικά, συχνά μέχρι την ώρα της συνταξιοδότησης. Το μαρτυρεί πλήθος σοφών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, με πρώτο τον Αιγύπτιο ιερέα που το είπε στον Σόλωνα και μας το μεταφέρει ο Πλάτων…

    (2). Ο ευφυέστερος του κύκλου του Κάμελοτ, ο Ρόμπερτ Μακναμάρα, ως υπουργός Αμυνας του Κένεντι, άνοιξε σκοπίμως το στράτευμα στους οριακής νοημοσύνης, με αποτέλεσμα τα γραφεία να γεμίσουν με κρετίνους, που έμειναν στην Ιστορία ως οι «πολεμιστές του Μακναμάρα».

    Ααα

    Τον Κώστα Ζαχαριάδη, τον γενικό διευθυντή της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τον λες με τίποτε «η ψυχή του πάρτι». Είναι όσο «πικάντικος» και το νερόβραστο κοτόπουλο της νοσοκομειακής διατροφής. Πάντα βλοσυρός, αλλά με τον τρόπο εκείνο που η θλίψη κάνει τον άνθρωπο βλοσυρό – γι’ αυτό και μου είναι συμπαθής, ομολογώ. Καθόλου δεν με εξέπληξε, λοιπόν, ο εκρηκτικός ενθουσιασμός με τον οποίο γιόρτασε στο Twitter την επέτειο των δύο ετών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ: «Δύο χρόνια από τη νίκη ενός κόσμου που προσπαθεί να ζήσει καλύτερα», έγραψε. Πολύ ωραίο, σεμνό και εντελώς αληθές· διότι οι μόνοι που ζουν καλύτερα επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι αυτοί οι ίδιοι και ο κύκλος του καθενός εξ αυτών. Αλλά, βρε παιδάκι μου, λίγο περισσότερη φαντασμαγορία χρειαζόταν!..

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Grexit

    Στο ίδιο έργο θεατές;

    Ονειρα με βαρύ χειμώνα και κακό καιρό...

     Παρά την αντιπάθεια την οποία δεν κρύβει για τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, ο Πάνος Καμμένος συντονίζεται θαυμάσια μαζί του. Μήπως έχουν ένα κοινό όνειρο; Φοβάμαι πως έχουν και το λένε Grexit.

    Την περασμένη εβδομάδα, ο Σόιμπλε «τακτοποίησε» το θέμα της συμμετοχής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, με τη δήλωση ότι χωρίς αυτό δεν μπορεί να περάσει νέα συμφωνία δανειοδότησης της Ελλάδας από τη γερμανική Βουλή. Πού εσήμαινε τι; Στάση πληρωμών, χρεοκοπία και, αναπόφευκτα, Grexit. Χθες, ο Ελληνας υπουργός Αμύνης, με αφορμή άλλα γεγονότα, εξέπεμψε στο ίδιο μήκος κύματος.

    Δήλωσε, κατ’ αρχάς, υποστηρικτής του Τραμπ «από το πρώτο λεπτό». Στο πρόσωπό του, είπε, βλέπει «τον σταυροφόρο, που θα βάλει τέλος στον όλεθρο της παγκοσμιοποίησης». Εξήρε, εξάλλου, το γεγονός ότι «συνεργάτες του είναι ελληνικής καταγωγής Ελληνοαμερικανοί (σ.σ.: δηλαδή, «Ελληνόψυχοι»…) και ορθόδοξοι χριστιανοί», για να καταλήξει με την εκτίμησή του ότι «πραγματικοί μας σύμμαχοι είναι οι Αμερικανοί […] και όχι οι Γερμανοί που μας αντιμετωπίζουν ως τοκογλύφοι».

    Και οι δύο πολιτικοί αναφέρονται, υπαινικτικά, στο Grexit. Ο Γερμανός λέει: Προσέξτε, γιατί υπάρχει η έξοδος. Ο Ελληνας υπουργός απαντά από την πλευρά του ως εξής: Γιατί όχι; Θα μας βοηθήσουν οι Αμερικανοί. Δίνει, μάλιστα, ένα χαρακτήρα εθνικοαπελευθερωτικό στην καταστροφή – για την οποία, παρεμπιπτόντως, προειδοποίησε χθες και ο Ντράγκι, μέσω απάντησής του σε Ιταλούς ευρωβουλευτές. Ο Καμμένος, επομένως, δεν συμπληρώνει μόνο τον Σόιμπλε, επικροτεί και υπερθεματίζει.

    Ας μη μας παρασύρει, όμως, η αυθόρμητη, η φυσική ελαφρότητα της προσωπικότητας του υπουργού· την έμμεση απάντηση στον Σόιμπλε δεν την έδωσε επειδή απλώς άναψε, υπερθερμάνθηκε και ξέσπασε. Με τον δικό του τρόπο και από τη δική του πλευρά, ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ συμβάλλει στην επικίνδυνη διαπραγματευτική τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση. Τακτική, η οποία εμφανώς πλέον οδηγεί τη διαπραγμάτευση στα όριά της («brinkmanship», που θα έλεγε ο Σκουρλέτης…). Ενδεχομένως μάλιστα, αν χάσουμε και την προθεσμία του Φεβρουαρίου, η τακτική αυτή να οδηγεί σε μια επανάληψη του 2015. Πάμε, λοιπόν, ξανά να απειλήσουμε την Ευρώπη με την αυτοκτονία μας, υπό συνθήκες πολύ δυσμενέστερες αυτήν τη φορά, και λόγω των γερμανικών εκλογών και λόγω της απροκάλυπτης επιθετικότητας του Τραμπ προς την Ευρώπη.

    Επιπόλαια και επικίνδυνη στάση, οπωσδήποτε· ταιριάζει όμως με την πολιτική παιδεία και τη λογική τους. Ως επί το πλείστον, οι αγωνιστές του εθνικολαϊκισμού που μας κυβερνούν δεν έχουν κοπιάσει για τίποτε στη ζωή τους – ακόμη και το χαρτί, που πιστοποιεί ότι έτυχαν πανεπιστημιακής μορφώσεως, το έλαβαν χάρη στο «δημοκρατικό πέντε». Η πολιτική κουλτούρα τους δεν βασίζεται στην εμπειρία της δουλειάς, αλλά στο παιχνίδι και σε ό,τι αυτό συνεπάγεται: το κόλπο, το στρατήγημα, την μπλόφα, την πονηριά κ.λπ. (Δεν είναι τυχαίο –το πιστεύω– ότι το χαρτοπαίγνιο και ειδικά σε άθλιους και μίζερους χώρους, με ατμόσφαιρα «Μοιραίων», ήταν η αγαπημένη διασκέδαση των αριστερών της γενιάς μου…)

    Υπό το πρίσμα αυτό, νομίζω ότι πρέπει να ερμηνεύσουμε την εκλογική ετοιμότητα που ζήτησε ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας από το κόμμα του. Συνηθίσαμε τον κίνδυνο –είναι αλήθεια– και δεν τον νιώθουμε πια. Ας μη μας ξεγελά όμως η συνήθεια· αυτή η κυβέρνηση μεγιστοποιεί τους κινδύνους μιας ούτως ή άλλως άκρως επικίνδυνης εποχής. Τείνουμε να ξεχνάμε αυτήν τη δυσάρεστη πραγματικότητα και είναι φυσικό, γιατί η ανθρώπινη αντοχή έχει τα όριά της. Ομως, δεν μας υποσχέθηκε κανείς ότι η ζωή θα είναι μόνο ευκολίες, σε έναν κόσμο εσαεί σταθερό, με δεδομένο το επίπεδο ζωής της αρεσκείας μας – μόνοι μας το αποφασίσαμε αυτό και ερήμην της πραγματικότητας. Το ευμετάβλητο της πραγματικότητας είναι αυτό ακριβώς που αρνούμαστε να δεχθούμε, όπως δείχνουν τόσα χρόνια άκαρπων θυσιών· και, αν εν τέλει βρεθούμε εκτός, θα οφείλεται σε αυτή την αδυναμία μας.

    Μόνη της

    Αναμενόμενο ήταν ότι η πρόεδρος του Αρείου Πάγου θα επέμενε στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει την παράταση της θητείας της και για τα επόμενα τρία χρόνια. Εχει ήδη εκτεθεί ανεπανόρθωτα και –για να το θέσω με την κομψότητα που αρμόζει στην παρουσία της– έχει βραχεί μέχρι το κόκαλο ώστε να μην τη νοιάζει η μπόρα. Επιμένει, λοιπόν, στην παραβίαση του Συντάγματος. Κακώς, πάντως, η εξέλιξη περιγράφεται από μερίδα του Τύπου ως «εμφύλιος στη Δικαιοσύνη». (Ας όψεται η κεκτημένη ταχύτητα με την οποία χρησιμοποιούμε τις λέξεις, χωρίς να στεκόμαστε μια στιγμή να σκεφθούμε τι σημαίνουν…) Ποιος εμφύλιος; Κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε υπολογίσιμες δυνάμεις από τη δική της πλευρά, ενώ το μόνο που έχει με το μέρος της η πρόεδρος είναι η ένωση την οποία η ίδια ίδρυσε επί τούτω. Αν θέλουμε, συνεπώς, να είμαστε ακριβείς, η Β. Θάνου δίνει μόνη της μια μάχη εναντίον όλων. Τελείως μόνη, δεν θα το έλεγα· έχει και την υποβλητική κόμμωσή της, που φαίνεται ότι ασκεί μια υπνωτιστική επίδραση σε ορισμένους…

    Αν αληθεύει

    Οτι αιτία του χθεσινού θανάτου ενός μετανάστη στη Μόρια της Λέσβου ήταν οι αναθυμιάσεις από τη σόμπα, τότε το θλιβερό γεγονός πρέπει να θεωρηθεί ως η έναρξη των επετειακών εκδηλώσεων για τα δύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ…

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Ομίχλη

    Μενού οι εκλογές, λένε τα ``πουλάκια``

    Τι ``συμφώνησαν`` Α.Τσίπρας-Κυρ.Μητσοτάκης

     Ενα από τα γνωστά πουλάκια που κατοικοεδρεύουν εκεί γύρω στο Μέγαρο Μαξίμου (και παρατηρούν τα πάντα) μου σφύριξε ότι στην πρόσφατη γνωστή συνάντηση που είχαν ο Αλ. Τσίπρας και ο Κυρ. Μητσοτάκης για το Κυπριακό, το θέμα που συζητήθηκε περισσότερο ήταν οι… εκλογές. Με πληροφόρησε μάλιστα ότι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ζήτησε ευθέως από τον Πρωθυπουργό να διεξάγει το συντομότερο εκλογές και όταν ο κ. Τσίπρας του είπε ότι γνωρίζει πως αυτό είναι το πάγιο αίτημα της ΝΔ (από τότε που εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ ο κ. Μητσοτάκης) αλλά δεν είναι στην ατζέντα του οι εκλογές, τότε επετεύχθη μια πρώτη συμφωνία ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και στον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ποια είναι αυτή; Ο κ. Μητσοτάκης μαθαίνω ζήτησε από τον κ. Τσίπρα να δεσμευθεί ότι οι εκλογές, όποτε αυτές και να διεξαχθούν, να γίνουν με σταυρό προτίμησης. Κάτι είχε ακούσει ότι επίκειται τροποποίηση του εκλογικού νόμου και ο κ. Μητσοτάκης ζήτησε συγκεκριμένες δεσμεύσεις από τον Πρωθυπουργό. Ο κ. Τσίπρας του τις έδωσε, αφού έτσι και αλλιώς η προθεσμία για τη λίστα λήγει τον Μάρτιο.

    nnn

    Ετσι επετεύχθη η πρώτη συμφωνία ανάμεσα στους δύο πολιτικούς. Το ερώτημα όμως είναι γιατί ο κ. Μητσοτάκης δεν επέμενε στον καθορισμό ημερομηνίας εκλογών αλλά στη διεξαγωγή αυτών με σταυρό προτίμησης. Η απάντηση είναι ότι με αυτόν τον τρόπο νομίζει ότι θα πετύχει ανανέωση της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας και θα απαλλαγεί από ορισμένα βαρίδια του παρελθόντος. Κάτι που όπως έμαθα το υπέθεσε και ο κ. Τσίπρας, ο οποίος (και δεν θέλω διαψεύσεις) το αίτημα αυτό του κ. Μητσοτάκη (ή τη συμφωνία εάν θέλετε) το μετέφερε αυτούσια και αλλού (εδώ κωλύομαι να σας πω σε ποιον). Με τη σημείωση όμως ότι με τον σταυρό προτίμησης δεν είναι βέβαιον ότι θα εκλεγούν οι άνθρωποι του κ. Μητσοτάκη…

    Μια τούρτα και τι τούρτα

    Δηλαδή τι περίμενε η αντιπροσωπεία της ΠΟΕΔΗΝ που πήγε σχεδόν αξημέρωτα στο Μαξίμου, την ώρα που η κυβέρνηση τιμούσε τα δύο χρόνια της εξουσίας των ΣΥΡΑΖΑΝΕΛ; Να τους αφήσουν τα ΜΑΤ να περάσουν στο πρωθυπουργικό γραφείο την τούρτα που κουβάλησαν μαζί τους και που απεικόνιζε τον Πρωθυπουργό ως… πινόκιο με μεγάλη μύτη από τα ψέματα και έγραφε «Δύο χρόνια ψέματα, ψέματα, ψέματα για προσλήψεις»; Ή να περνούσαν στο Μέγαρο Μαξίμου το πανό που έγραφε «δύο χρόνια ψέματα καρεκλοκένταυροι»; Τι το πέρασαν το πρωθυπουργικό γραφείο και ήθελαν μάλιστα να κόψουν την τούρτα μπροστά στον Πρωθυπουργό; Οι αστυνομικοί φρόντισαν για τα περαιτέρω. Τους πήραν το πανό και για να μη φωνάζουν «ούτε στη χούντα δεν συνέβαιναν αυτά», επέτρεψαν (μετά από διαπραγματεύσεις) να εισέλθει μια αντιπροσωπεία της ΠΟΕΔΗΝ στο Μαξίμου αλλά όχι για να συναντήσει τον Πρωθυπουργό. Να συναντήσει, τους είπαν, τον Χριστόφορο Βερναρδάκη που είναι και υπουργός Επικρατείας (και αυτό πολύ τους ήταν). Ούτε καν στον Αλέκο Φλαμπουράρη δεν τους παρέπεμψαν, ο οποίος έχει ειδικευτεί σε τέτοιες αποστολές διαμαρτυρόμενων εργαζομένων. Αλλά στο Μέγαρο Μαξίμου είχαν άλλες έγνοιες. Προετοιμάζονταν για τη συνεδρίαση του Eurogroup και επαναλάμβαναν τη δήλωση του Πρωθυπουργού προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να ληφθούν άλλα μέτρα ούτε για ένα ευρώ. Αλλά δεν ρώτησαν εάν συμφωνεί ο Γερούν Ντάισελμπλουμ;

    Ο Βιτάλι, ο Πόουλ και ο Γκίκας

    Δεν ξέρω εάν το έχουν οι αρμόδιοι του οικονομικού επιτελείου πληροφορηθεί, αλλά κυκλοφορούσε στην Αθήνα (και έκανε επαφές) ένας περίεργος τύπος, εκπρόσωπος, όπως έμαθα, του ΔΝΤ. Και επειδή τα πράγματα είναι περίεργα με το ΔΝΤ, σας πληροφορώ ότι έψαξα και έμαθα περί τίνος πρόκειται: ο «τύπος» δεν είναι άλλος από τον Βιτάλι Κραμαρένκο (Vitaliy Kramarenko), ανώτατο στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που έχει αναλάβει να καταρτίσει την έκθεση αποτίμησης του δεύτερου δανειακού προγράμματος που είχε υπογράψει το 2012 το ΔΝΤ με την Ελλάδα. Ο Κραμαρένκο είχε συναντήσεις (ποτέ δεν ανακοινώθηκαν και δεν γνωρίζω τον λόγο γιατί) με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, αλλά και με τον τομεάρχη Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας Χρήστο Σταϊκούρα. Οπως είμαι σε θέση να γνωρίζω δεν συναντήθηκε με τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ούτε με τον πρώην υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη.

    nnn

    Ειδικά για το ότι δεν υπήρξε ραντεβού του Κραμαρένκο με τον κ. Χαρδούβελη δεν μου κάνει εντύπωση. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών όπου βρεθεί και όπου σταθεί αναφέρει πως το ΔΝΤ έκανε λάθος το 2014 που δεν έκλεισε την αξιολόγηση επί Νέας Δημοκρατίας και ότι ο Τόμσεν και η παρέα του δεν είχαν με τις πρακτικές τους συμβάλει στην κυβερνητική αλλαγή. Θα είχε, λέει, αποφευχθεί η κρίση του 2015 και σήμερα η Ελλάδα θα ήταν μια εντελώς διαφορετική χώρα. Κατά κάποιες πληροφορίες που δεν είμαι σε θέση ακόμα να επιβεβαιώσω, η έκθεση που συντάσσει ο Βιτάλι Κραμαρένκο και θα παρουσιασθεί εντός του Φεβρουαρίου στη Διοίκηση του ΔΝΤ δεν θα «χαϊδεύει τα αφτιά» του Πόουλ Τόμσεν. Αυτό προς παρηγοριά του Γκίκα.

    Και ο Αλογοσκούφης στη Ουάσιγκτον

    Πρώτος από όλους σας είχα ενημερώσει προ ημερών για το δείπνο που διοργάνωσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης μετά της συζύγου του Δίκας Αγαπητίδου και στο οποίο παρέστη και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Ε, λοιπόν σας πληροφορώ ότι ο κ. Αλογοσκούφης αφού πέρασε τις ημέρες των εορτών με συγγενείς και φίλους επέστρεψε στις ΗΠΑ και στη Βοστώνη όπου διδάσκει στη Σχολή Διεθνών Σχέσεων Fletcher του Πανεπιστημίου Tufts ως κάτοχος της έδρας «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Μαθαίνω πως ο πρώην «τσάρος» της ελληνικής οικονομίας – στον οποίο Πασόκοι, αλλά και Νεοδημοκράτες καταμαρτυρούν τα «χίλια μύρια όσα»- θα μετέχει σε πάνελ στο Atlantic Council στην Ουάσιγκτον προκειμένου να μιλήσει για την ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το επόμενο κεφάλαιο στις σχέσεις ΗΠΑ – Ευρώπης. Προσέξτε θα μιλήσει επί αμερικανικού εδάφους και όχι επί ελληνικού.

    *** Η είδηση όμως είναι αλλού. Στο ίδιο πάνελ θα μετέχει ο «υπαρχηγός» του Πόουλ Τόμσεν στην Ευρωπαϊκή Διεύθυνση του ΔΝΤ Σεκιάρ Ειγιάρ, ο οποίος είναι επικεφαλής της αποστολής του Ταμείου στην Λετονία. Τώρα το εάν η συζήτηση θα επεκταθεί και στην Ελλάδα αυτό δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω. Αυτό όμως που ξέρω είναι πως ο κ. Αλογοσκούφης δεν έχει σε μεγάλη εκτίμηση το ΔΝΤ, τις προβλέψεις του και τις πρακτικές του. Άλλωστε όταν το 2004 κάποιοι τότε ομόλογοι του στην ευρωζώνη – και ειδικά ο Ολλανδός Γκέριτ Ζαλμ- του ζητούσαν να προσφύγει στο ΔΝΤ εκείνος προτίμησε την «ήπια προσαρμογή», ακολουθώντας παράλληλα τις οδηγίες του τότε αρχηγού του «ασ’το για αργότερα».

  • Ξενητιά

    Οποιος μπορεί,φεύγει!

    Αν δεν ήμουν γυναίκα του Μητσοτάκη...

     Αν και η Μαρέβα Μητσοτάκη ανοίγει τελευταίως νέες δουλειές (που πάνε, όπως λέει, πολύ καλά) στα Εμιράτα, ωστόσο δηλώνει απογοητευμένη από την επιχειρηματική κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Σε τέτοιον βαθμό μάλιστα που θα μπορούσε εύκολα να μεταναστεύσει από αυτή τη χώρα, όπως κάνουν χιλιάδες νέοι, επιστήμονες, επαγγελματίες κ.ά.: «Αν δεν ήμουν γυναίκα του Μητσοτάκη, θα είχα φύγει από την Ελλάδα» λέει συχνά. Είναι πια πεπεισμένη ότι οι επιχειρηματίες «δεν μπορούν πλέον να δουλέψουν στη χώρα μας», αναφέρει ότι «δουλειά δεν μπορείς να κάνεις στην Ελλάδα» και όταν ερωτάται τι είναι αυτό που κατά τη γνώμη της εμποδίζει την επιχειρηματικότητα να αναπτυχθεί στη χώρα μας απαντά: «Πολλά, κυρίως οι φόροι, πάλι οι φόροι, η γραφειοκρατία, τα capital controls και πολλά άλλα». Αυτό που την κρατεί και δεν φεύγει είναι ένα και μόνον: ότι θέλει να είναι μαζί με τον σύζυγό της, αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

    Μην κακολογείτε τη Μελάνια

    Η Μαρέβα Μητσοτάκη ακούστηκε πάντως να σχολιάζει και τις αμερικανικές εκλογές. Είπε, για παράδειγμα, ότι θεωρεί τη Μελάνια Τραμπ μια πολύ όμορφη γυναίκα, αλλά αυτή που θα παίξει, κατά τη γνώμη της, ρόλο είναι η Ιβάνκα («είναι πανέξυπνη και θα σώσει την όλη κατάσταση» ακούστηκε να λέει. Οσο για τη Μελάνια, θεωρεί ότι είναι μια γυναίκα ταλαιπωρημένη και ευχήθηκε να μην αρχίσουν τώρα οι «κακίες» εναντίον της, αυτό που λένε οι Αμερικανοί… «bad mouthing».

    Ο Πάνος εξυμνεί Τραμπ

    Ο Πάνος Καμμένος ίσως να είναι ο μοναδικός υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα που, όχι μόνον δηλώνει υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ (και τον εξυμνεί ποικιλοτρόπως), αλλά πιστεύει επιπλέον ότι θα σώσει και τη χώρα μας: «Επί προεδρίας του θα σταματήσουν οι οικονομικές επιθέσεις κατά των ασθενών οικονομικά χωρών» είπε σε τηλεοπτική του συνέντευξη, μην μπορώντας να κρύψει την υποστήριξή του στον νέο πλανητάρχη. Τώρα δεν γνωρίζω εάν και ο Αλ. Τσίπρας ασπάζεται τις απόψεις του κ. Καμμένου, τη στιγμή που όταν άρχισε η κούρσα των αμερικανικών προκριματικών εκλογών είχε ταχθεί υπέρ του Αλεξ Σάντερς («οι θέσεις του» έλεγε τότε «μοιάζουν με εμάς, τους αριστερούς»). Εν συνεχεία, όταν αποχώρησε από το χρίσμα των Δημοκρατικών ο κ. Σάντερς, ο κ. Τσίπρας στράφηκε προς τη Χίλαρι Κλίντον, την οποία άλλωστε γνωρίζει από παλιά μέσω της Γιάννας Αγγελοπούλου. Εως και συνέντευξη δέχθηκε να του πάρει ο Μπιλ Κλίντον (αυτή τη γνωστή που έγινε στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Ιδρύματος Κλίντον στη Νέα Υόρκη).

    Αναθάρρησε η Ακροδεξιά

    Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Τσίπρας πίστευε ότι τις εκλογές θα τις κέρδιζε η Χίλαρι, αλλά μάλλον δεν αισθάνθηκε καλά όταν άκουσε εδώ στην Αθήνα τον Μπαράκ Ομπάμα σχετικά με το τι θα συμβεί στην Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα, εάν εκλεγεί ο Τραμπ. Ετσι δεν είναι λίγοι αυτοί που τελευταίως σχολιάζουν το τραγικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο Αλ. Τσίπρας μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Και αυτό γιατί, όπως λένε, ο Πρωθυπουργός συνειδητοποιεί πλέον ότι υπήρξε ο πρώτος κήρυκας της αντισυστημικής ρητορείας εξασφαλίζοντας δι’ αυτής την κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα…Τώρα όμως αντιλαμβάνεται πού μπορεί να οδηγήσει η κατάχρηση του δημαγωγικού αντισυστημικού λόγου. Ο Τραμπ δίνει δύναμη σε όλη την εθνικιστική Δεξιά, παντού, σε ολόκληρο τον κόσμο. Τον χειροκρότησαν η Λεπέν στη Γαλλία, ο Φάρατζ στη Βρετανία, το ακροδεξιό-ξενοφοβικό κόμμα ΑfD στη Γερμανία, ο Μιχαλολιάκος στην Ελλάδα. Ισως αυτός να είναι ο λόγος που ο κ. Καμμένος τρέχει στην Ουάσιγκτον για επαφές με τους ανθρώπους του Τραμπ. Προφανώς μεσολαβεί ώστε να αλλάξει το κλίμα ανάμεσα στην κυβέρνηση Τσίπρα και στον Λευκό Οίκο (χωρίς να πολυεκτεθεί ο Πρωθυπουργός).

    Η αυτού εξοχότης Κέιτ Σμιθ

    Είναι παλιά γνώριμη της Ελλάδας η νέα πρεσβευτής της Μεγάλης Βρετανίας στην Αθήνα, η οποία επέδωσε τα διαπιστευτήριά της στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν είναι μόνον που η Κέιτ Σμιθ είχε υπηρετήσει και στο παρελθόν στην Αθήνα ως δεύτερη γραμματέας Τύπου και Εσωτερικών (και είχε άριστες σχέσεις με τους δημοσιογράφους), είναι ότι γνωρίζει και άριστα ελληνικά, όπως άλλωστε και ο προκάτοχός της Τζον Κίτμερ. Η νέα πρεσβευτής της Βρετανίας ήταν μέχρι πρότινος στο υπουργείο Εξωτερικών της Κοινοπολιτείας υπεύθυνη για θέματα Αμερικής.

    Η Κέλιαν Κόνγουεϊ του Μαξίμου

    Η Κέλιαν Κόνγουεϊ είναι μια εντυπωσιακή ξανθιά δημοσκόπος που ως επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ τον οδήγησε στον Λευκό Οίκο. Η Κόνγουεϊ, σύμβουλος πλέον του Αμερικανού προέδρου, απετέλεσε το πρόσωπο των ημερών, καθώς στην προσπάθεια της να δικαιολογήσει τα ολοφάνερα ψεύδη του εκπρόσωπου του Λευκού Οίκου Σιν Σπάισερ ότι δήθεν στην τελετή ορκωμοσίας του Τραμπ παρευρέθησαν περισσότεροι αμερικανοί σε σχέση με την ορκωμοσία του Μπαράκ Ομπάμα, η ίδια βάφτισε τις ψευδολογίες ως «εναλλακτικά γεγονότα» (alternative facts). Στα βήματα της Κόνγουεϊ – για να μην πω στα βήματα του Σπάισερ- κινήθηκε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος ο οποίος μας φλόμωσε με… «εναλλακτικά γεγονότα».

    *** Αρχικά υποστήριξε πως μετά τις οκτάμηνες κοπιώδεις εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής αποκαλύφθηκε το τρίγωνο διαπλοκής μεταξύ κομμάτων, τραπεζών και ΜΜΕ, το οποίο όπως είπε φέρει βαρύτατες ευθύνες για τη χρεοκοπία, αλλά και για το βάθος της ελληνικής κρίσης. Υπογράμμισε δε πως το πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής δεν θα είναι το τέλος της μάχης κατά της διαπλοκής, αλλά νέα αφετηρία, εστιάζοντας παράλληλα στη διαβίβαση του πορίσματος στην εισαγγελία. Βεβαίως στα «εναλλακτικά γεγονότα» του κ. Τζανακόπουλου δεν περιελήφθησαν ούτε η οffshore της «Αυγής», ούτε το πώς απέκτησε το κτίριο της Κουμουνδούρου ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ότι ένα από τα δύο δάνεια του ΣΥΡΙΖΑ είχε «ξεχαστεί» κα δεν εξυπηρετούταν για πολλούς μήνες έως τον Ιούνιο του 2016, αλλά κυρίως ότι οι Συριζαίοι στα χνάρια νεοδημοκρατών και πασόκων ενεχυρίασαν την κομματική χρηματοδότηση για τα δάνεια που ζήτησαν και έλαβαν.

    Ο Χαρδούβελης και τα μπλοκάκια

    Ένα ακόμη «εναλλακτικό γεγονός» για το οποίο μας διαφώτισε ο κ. Τζανακόπουλος είναι ότι την εισφορά 26,9% στα μπλοκάκια δεν την επέβαλε ο Γιώργος Κατρούγκαλος ως υπουργός Εργασίας, αλλά ο… Γκίκας Χαρδούβελης. Ναι καλά ακούσατε ο Γκίκας. Κατά τον υπουργό Επικρατείας ήταν το περιβόητο mail Χαρδούβελη το οποίο δέσμευσε την Ελλάδα – και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- στο θέμα αυτό, καθώς ανέφερε πως θα έπρεπε να υπάρξει παρέμβαση στο ασφαλιστικό για να συσχετίζονται τα εισοδήματα με τις ασφαλιστικές εισφορές. Με το «λογικό άλμα» του κ. Τζανακόπουλου ο πρώην υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος «δεσμεύθηκε» από το mail Χαρδούβελη – το οποίο σημειωτέων δεν ψηφίσθηκε καθώς ακολουθησε ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά- και εφάρμοσε μια πολιτική υποδειγμένη από τους Θεσμούς και ενάντια στη βούληση της κυβέρνησης. Αυτό παρά την επτάμηνη σκληρή διαπραγμάτευση Βαρουφάκη και την 17ωρη σκληρή διαπραγμάτευση Τσίπρα.

    ***

    Εγώ ανέτρεξα στο mail Χαρδούβελη και το μόνον που βρήκα ήταν πως στο πεδίο του ασφαλιστικού προέβλεπε συσχετισμό εισφορών και παροχών σε όλα τα ταμεία (“…establishing close links between contributions and benefits in all funds”). Αυτό βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με τον ισχυρισμό του κ. Τζανακόπουλου ο οποίος εάν δεν είναι μια… «μετα-αλήθεια» (σ.σ. σύμφωνα με το λεξικό της Οξφόρδης μια πολιτική πρακτική που αγνοεί την αλήθεια και βασίζεται σε μια προσωπική, ενίοτε εντελώς πλαστή, εκδοχή της πραγματικότητας), είναι σε κάθε περίπτωση ένα «εναλλακτικό γεγονός» τύπου ΣΥΡΙΖΑ.

  • Συμμαχίες

    Οταν η βοήθεια μπορεί να έρθει απο ``ανατολικά``

    Το bullying, η Ευρώπη και εμείς – μέσω Κίνας...

     Παρότι κάποιες από τις Δυτικές μεθόδους διαφέρουν από τις δικές μας, ίσως μάλιστα να τις βελτιώνουν κιόλας, το καινούργιο που φέρνουν είναι πολύ λίγο. Οι αρχές των μαθηματικών προέρχονται όλες από το “Βιβλίο των αλλαγών”· οι Δυτικές μέθοδοι έχουν κινεζική προέλευση. Τέλος πάντων, οι γνώσεις τους δεν είναι παρά ένα κλάσμα των δικών μας».

    Με αυτά τα λόγια του αυτοκράτορα της Κίνας Kangxi (τέταρτου της δυναστείας Qing), στην αυγή του 18ου αιώνα, έκλεισε και τυπικά για την Κίνα το ζήτημα των σχέσεών της με τη Δύση – το ζήτημα της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή, όπως ετίθετο τότε. Απαγορεύτηκε στους Ιησουίτες ιεραποστόλους να διδάσκουν μαθηματικά και στη θέση τους ο αυτοκράτορας ίδρυσε κινεζικές ακαδημίες για να κάνουν την ίδια δουλειά. Ετσι, μια μακρά και σύνθετη διαδικασία εσωστρέφειας, που είχε ξεκινήσει στην Κίνα ήδη από τον 13ο αιώνα, με τη «νεοσυντηρητική» επάνοδο και την κυριαρχία του Κομφουκιανισμού, ολοκληρώθηκε από έναν πράγματι σπουδαίο αυτοκράτορα και μάλιστα «κατόπιν ωρίμου σκέψεως», η οποία κράτησε δεκαετίες.

    Διότι ο περί ου ο λόγος Kangxi (ούτε φαντάζομαι πώς προφέρεται) δεν ήταν καθόλου τυχαίος. Ηταν ηγέτης, ήταν ικανός και βαθιά μορφωμένος, προσέγγιζε τα πράγματα με ιδιαίτερη σοβαρότητα. Οι Ιησουίτες, με τα μαθηματικά τους και τη θρησκεία τους, δεν ήταν κάτι καινούργιο για την αυτοκρατορία. Είχαν διεισδύσει στην Κίνα από το 1570 και, επί δεκαετίες, οι Κινέζοι συζητούσαν μαζί τους ανοικτά και ελεύθερα. Κέρδιζαν μάλιστα τους επίσημους διαγωνισμούς που οργάνωναν οι αυτοκράτορες για την πρόβλεψη αστρονομικών φαινομένων. Η επιρροή τους ήταν μεγάλη και έφτανε ψηλά. Μάλιστα, το 1656 ο αυτοκράτορας παραλίγο να γινόταν χριστιανός, αν δεν πληροφορείτο ότι ο Χριστιανισμός δεν επέτρεπε παλλακίδες. Ηταν έφηβος, πάνω στις κάψες του, και αυτό τον απέτρεψε. Προτίμησε τον Βουδισμό. (Αναφέρεται από τον Ιαν Μόρις στο «Why the West Rules for Now», όπως και τα αποσπάσματα από τα κείμενα του αυτοκράτορα Kangxi.)

    Ο Kangxi ενέκυψε στο πρόβλημα με τη μεθοδικότητα του λογίου· ξόδεψε πολύ χρόνο μελετώντας τις επιστήμες που έφερναν οι Ιησουίτες, μέχρι αρπίχορδο έμαθε να παίζει! (Δεν τον κέρδισε, πάντως, το αρπίχορδο και ίσως αυτό οφείλεται, κατά τη θεωρία μου, στο ότι οι Ιησουίτες δεν είχαν μαζί τους παρτιτούρες του Μπαχ, ο οποίος άλλωστε εκείνη την εποχή ήταν πολύ νεαρός. Στην καλύτερη περίπτωση, να του πάσαραν τίποτε σάχλες του Κουπερέν, αν και μάλλον τολμηρή επιλογή για Ιησουίτες…) Με όλα αυτά, θέλω να καταλήξω στη διαπίστωση ότι ο αυτοκράτορας που πήρε τότε τη λάθος απόφαση, οι συνέπειες της οποίας για αιώνες σφράγισαν την πορεία της Κίνας, ήταν ένας σοφός άνθρωπος και είχε τις καλύτερες προθέσεις. Ο τύπος του, θα έλεγα, ήταν περισσότερο Ομπάμα παρά Τραμπ…

    Την περασμένη εβδομάδα είδαμε την Ιστορία να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας και τους ρόλους να αντιστρέφονται. Ο πρόεδρος της Κίνας, από το βήμα του Νταβός, να κηρύσσει το ευαγγέλιο της παγκοσμιοποίησης, την ίδια ώρα που ο αγγλοσαξονικός κόσμος περιχαρακώνεται και αποσύρεται από τον κόσμο, επειδή δεν αντέχει άλλο την παγκοσμιοποίηση. (Αν οι Κινέζοι είχαν διαπλεύσει τον Ειρηνικό και είχαν πρώτοι αποικήσει την Αμερική –κάτι που θα μπορούσε να είχε συμβεί τον 15ο αιώνα– η ειρωνεία θα είχε ένα πρόσθετο βάθος, καθώς ο Τραμπ κατά πάσα πιθανότητα θα είχε χαρακτηριστικά Κινέζου…)

    Σε αυτήν τη συγκυρία, οι προκλήσεις για την Ευρώπη εντείνονται. Η εχθρική στάση του Τραμπ και των ανθρώπων του έναντι της Ε.Ε. είναι ευθεία και ωμή – είναι κανονικό bullying, του είδους στο οποίο διέπρεψε κατά την προεκλογική εκστρατεία. Ο απελθών πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ε.Ε., λ.χ., στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξή του, είπε ότι μετά τη νίκη του Τραμπ κάθε μέρα του τηλεφωνούσαν οι άνθρωποι του εκλεγέντος πάντα με την ίδια ερώτηση, ποιος είναι ο επόμενος μετά τη Βρετανία· και πάντα δηλώνοντας την πεποίθησή τους πως η Ενωση θα διαλυθεί μέσα στο 2017. Αν αυτή η εχθρότητα παγιωθεί ή, ακόμη χειρότερα, αν κλιμακωθεί, μήπως η απειλή μπορεί να γίνει το κίνητρο για να αντιδράσει η Ευρώπη δημιουργικά και να ανασυντάξει τα του οίκου της; Με τόσους άδηλους παράγοντες να εμπλέκονται, δεν έχει απάντηση, επί του παρόντος. Το δικό μου θέμα, αυτό δηλαδή που με ανησυχεί, επειδή με αφορά άμεσα, είναι ότι ο κίνδυνος για την πορεία της Ελλάδας αυξάνεται απότομα. Με μια Ευρώπη να αντιμετωπίζει υπαρξιακές προκλήσεις, που μπορεί να οδηγήσουν είτε από εδώ είτε από εκεί, είναι επικίνδυνο να είσαι ο βλαμμένος και ο απροσάρμοστος της παρέας…

    Ερημος

    Ηταν υπουργός – κατά κάποιον εντελώς δικό του τρόπο. Διεκδικούσε ρόλο μέντορα και φρόντιζε να είναι μέσα στο κάδρο με τον Τσίπρα. Μέχρι και σκαμνάκι έφερνε στα υπουργικά έδρανα, για να βρίσκεται πάντα στη σωστή θέση για τους φωτογράφους: η διάνοια πίσω από τον Τσίπρα. (Παρεμπιπτόντως, το σκαμνάκι ήταν πτυσσόμενο; Από αυτά της παραλίας, που διπλώνουν και τα μεταφέρεις εύκολα όπου θες;) Τώρα είναι πληγωμένος. Πολύ και βαθιά… Οχι για τον εαυτό του, που πάντα τον έθετε σε δεύτερη και τρίτη μοίρα, αλλά για την πατρίδα. Προσφάτως, πληροφορούμαι, συνόψισε την απογοήτευσή του σε μία από τις περίφημες αποφθεγματικές ρήσεις του, για τη δύναμη και τον λυρισμό των οποίων είχε αποκτήσει κάποτε μεγάλη φήμη: «Η πατρίδα είναι ορφανή, δυστυχώς», είπε· και μετά, έφυγε μόνος του (με τα πόδια) για την έρημο. Κάποιος που τον είδε ορκίζεται ότι προχωρούσε αιωρούμενος σε μικρή απόσταση από το έδαφος, σαν τον Δαλάι Λάμα…

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Πολύ κρύο

    Η χώρα σε βαθιά κατάψυξη(παντού)

    Τα πηγαινέλα στην Ουάσιγκτον

     Το πρωθυπουργικό αεροσκάφος Gulfstream, δικινητήριο, αμερικανικής κατασκευής, αγορασθέν από την κυβέρνηση Σημίτη (για τις ανάγκες της τότε ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ), μπορεί να πραγματοποιήσει χωρίς ανεφοδιασμό υπερατλαντικές πτήσεις. Αυτό το αεροσκάφος χρησιμοποίησαν δύο υπουργοί της κυβέρνησης για να παραστούν στις τελετές των ομογενών με την ευκαιρία της ορκωμοσίας Ντόναλντ Τραμπ. Προσοχή, όχι στην ορκωμοσία του νέου πλανητάρχη, αλλά στις εκδηλώσεις των ομογενών για τον Τραμπ. Επισήμως η Πολεμική Αεροπορία δίνει τα εξής στοιχεία για το κόστος πτήσης του συγκεκριμένου αεροσκάφους (άλλωστε είναι δημοσιευμένα εδώ και χρόνια, πλην όμως ουχί επικαιροποιημένα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως). Η ώρα πτήσης στοιχίζει 5.400 ευρώ. Η Πολεμική Αεροπορία λέει επισήμως ότι το Gulfstream που μετέφερε τους Νίκο Παππά και Πάνο Καμμένο έκανε 11 ώρες για να πάει (χωρίς ανεφοδιασμό) στην Ουάσιγκτον και 11 ώρες για να γυρίσει. Δηλαδή, μόνο το κόστος πτήσης στοίχισε 112.000 ευρώ (αυτά τα επίσημα στοιχεία επικαλείται συνεχώς το Μέγαρο Μαξίμου για να αποδείξει ότι το πρωθυπουργικό αεροσκάφος δεν καίει καθόλου). Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

    Ο Τραμπ και ο Πατούλης

    Στο κόστος πτήσης του Gulfstream δεν περιλαμβάνονται ούτε τα landing fees, ούτε τα τέλη παραμονής στο αεροδρόμιο, ούτε βεβαίως τα over flights fees. Δεν στοιχίζουν και λίγα, όπως ακόμα δεν γνωρίζουν στην Πολεμική Αεροπορία και πόσο ακριβώς χρεώθηκε από την Ουάσιγκτον η κηροζίνη. Θα έλεγε κανείς ότι άξιζε το κόπο και άξιζε το κόστος ενός τέτοιου ταξιδιού εάν γίνονταν στην Ουάσιγκτον σημαντικές επαφές. Αλλά ο μόνος που συναντήθηκε και είχε χειραψία με τον Τραμπ ήταν ο δήμαρχος Αμαρουσίου Γ. Πατούλης, που δεν ταξίδευσε καν με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος. Τον συνάντησε την Κυριακή στην εκκλησία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Ουάσιγκτον, όπου μαζί τον Αρχιεπίσκοπο κ. Δημήτριο ήταν οι μοναδικοί Ελληνες που προσκλήθηκαν. Με τον Αρχιεπίσκοπο ο κ. Τραμπ είχε ολιγόλεπτη συνομιλία και βγήκε και η είδηση. Οτι σε λίγο καιρό πρόκειται να επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.

    nnn

    Και οι υπουργοί ποιους είδαν; Κυρίως ομογενείς. Ο κ. Καμμένος μάλιστα εξέδωσε και ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία είχε συναντήσεις με τους ελληνοαμερικανούς συνεργάτες του Τραμπ Ράινς Πρίμπους, Τζορτζ Παπαδόπουλο (αυτόν τον είδε πολλές φορές και στην Αθήνα) και Στιβ Μπάνον (επικεφαλής του στρατηγικού σχεδιασμού του Τραμπ, με άκρως δεξιές αντιλήψεις). Για τον Νίκο Παππά δεν ξέρουμε και πολλά πράγματα, αφού δεν εξέδωσε ανακοίνωση. Εκείνο που έμαθα είναι ότι πέραν της ομιλίας που έκανε στους ομογενείς και τους είπε ότι «ήλθε η ανάπτυξη στην Ελλάδα» και της κόκκινης γραβάτας που φόρεσε, είχε και συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο κ. Δημήτριο. Πράκτορές μου, μου μετέφεραν ότι του Αρχιεπισκόπου του τον σύστησε ένας ομογενής. Πού να τον αναγνωρίσει έτσι με τη γραβάτα που φορούσε;

    Η ευχή της μάνας

    Δεν κρύβει την ικανοποίησή της η Ασημίνα Ξηροτύρη-Αικατερινάρη για το γεγονός ότι η 45χρονη κόρη της Ράνια ανέλαβε επικεφαλής στο περιβόητο Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Και δεν είναι μικρό πράγμα να είσαι το «αφεντικό» τουλάχιστον 11 ΔΕΚΟ, να αποφασίζεις για την τύχη 38.000 εργαζομένων και να διαχειρίζεσαι ένα χαρτοφυλάκιο χιλιάδων ακινήτων αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων. Η Ασημίνα, διακεκριμένο στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς με γαλόνια στο ΚΚΕ Εσωτερικού, με παράσημα στην ΕΑΡ και αργότερα στον Συνασπισμό και τη Δημοκρατική Αριστερά (από όπου αποχώρησε), αποκαλεί τη θυγατέρα της… «Αριστερή Manager» και καμαρώνει για την ανάδειξή της μέσα από μια δημοκρατική διαδικασία – όπως υποστηρίζει -, στην οποία υποβλήθηκαν εκατοντάδες βιογραφικά και επελέγησαν τελικά οι καλύτεροι.

    nnn

    Η κυρία Ξηροτύρη, διδάκτωρ πολιτικός μηχανικός του ΑΠΘ, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία στην κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής, υπερτονίζει στους συνομιλητές της πως η κόρη της Ράνια έχει κάνει και εκείνη σπουδές μηχανικού, όπως άλλωστε και ο αδελφός της Νίκος. Ωστόσο, η Ράνια «λοξοδρόμησε» και έκανε ΜΒΑ στο City University. Με εφόδιο αυτές τις οικονομικές της σπουδές εργάστηκε στην επιχειρηματική και επενδυτική τραπεζική στην BNP Paribas, στη Eurobank και στην Deutsche Bank. Ωστόσο ευρύτερα γνωστή έγινε όταν διετέλεσε αναπληρώτρια διευθύνουσα σύμβουλος στη ΔΕΗ την περίοδο 2010-2015, θέση που ανέλαβε ενώ ήταν μόλις 39 ετών (τα τελευταία δύο χρόνια ήταν Partner στην Ernst & Young).

    Αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ

    Η μαμά της Ράνιας υποστηρίζει πως η νέα επικεφαλής του Υπερταμείου Αποκρατικοποιήσεων δεν ανήκει πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που μου επιβεβαιώνουν και άλλοι γνωστοί της. «Αριστερή η Ράνια αλλά όχι της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» μου λένε με νόημα. Δεν ξέρω πάντως εάν ισχύει το ίδιο και με την Ασημίνα Ξηροτύρη-Αικατερινάρη. Αν και η ίδια πάντα ανήκε σε εκείνο το κομμάτι του ευρωκομμουνισμού που ουδέποτε συνεργάστηκε με τη σοσιαλδημοκρατία (άλλωστε έφυγε από τη ΔΗΜΑΡ διότι διαφώνησε με τις εκπεφρασμένες θέσεις και κυρίως όταν έγινε η συνεργασία του κόμματος με τους Οικολόγους), σήμερα εμφανίζεται να παρακολουθεί τις διεργασίες και στο κομμάτι που συνεργάζεται με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και στο κομμάτι που σχετίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οταν την ρωτούν πού θα δείξει την προτίμησή της εκείνη διπλωματικά αναφέρει πως το «σκέπτεται»… Δεν είναι η μόνη, να προσθέσω εγώ από την πλευρά μου…

  • Παραμύθι

    Ιστορική πείρα χωρίς...σάλιο!

    Οι πρώην,οι νυν και οι...επόμενοι

     Για την ανθρωπότητα, δεν ήταν παρά ένα τόσο δα βηματάκι, ούτε που φαίνεται· για τον ίδιο όμως, ήταν ένα τεράστιο άλμα. Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος πια αναζητεί ευκαιρίες για να επικρίνει τον ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την προσπάθεια ελέγχου του ΔΟΛ από την κυβέρνηση, δήλωσε το εξής: «Η ιστορική πείρα μάς έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχει χειρότερος ολοκληρωτισμός από αυτόν που επέβαλαν στους λαούς τους οι ποικιλώνυμοι πρώην αριστεροί». Εντούτοις, υπάρχει χειρότερος και είναι ο ολοκληρωτισμός της Αριστεράς – όλα εκείνα τα καθεστώτα της ανατολικής Ευρώπης, λ.χ., που έραιναν τον διάσημο μουσικό με τιμές, βραβεία και διακρίσεις, τις οποίες εκείνος ασμένως απεδέχετο.

    Κάποτε πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει αυτή η γελοιότητα της Αριστεράς, να χρεώνει πάντα τις αποτυχίες της σε «πρώην αριστερούς» επειδή φοβάται να αναλάβει την ευθύνη των λαθών της. Τι σημαίνει, επιτέλους, «πρώην αριστερός»; Ως τέτοιος μπορεί να θεωρείται κάποιος ο οποίος πέρασε από την Αριστερά, αλλά έχει πια απομακρυνθεί και βρίσκεται αλλού. Εκείνος, όμως, που εκλέγεται ως αριστερός και, στη συνέχεια, τα κάνει μαντάρα ως αριστερός, εξακολουθεί να είναι αριστερός και η αποτυχία του χρεώνεται στην Αριστερά. Δεν είναι το πρακτικό αποτέλεσμα της πολιτικής που έρχεται εκ των υστέρων να ορίσει την πολιτική ταυτότητα του δρώντος πολιτικού (αν πετύχει είναι αριστερός, αν αποτύχει είναι πρώην αριστερός, ψευδοαριστερός κ.λπ.). Είναι οι δηλωμένες προθέσεις του, βάσει των οποίων ασκεί πολιτική, αυτές που καθορίζουν την ταυτότητά του.

    Δεν είναι, λοιπόν, μια πρώην Αριστερά αυτό το τσίρκο κυνισμού και ανικανότητας που έχουμε ως κυβέρνηση· είναι η κανονική, η πρώτη φορά Αριστερά: αυτή που εμείς εκλέξαμε και, προφανώς, μας αξίζει. Αν το διεθνές περιβάλλον δεν ευνοεί την Αριστερά ώστε να ανθήσει (αν, δηλαδή, οι Γερμανοί δεν μας δίνουν το πλεόνασμά τους για να περνάμε εμείς καλά…), αυτό δεν αλλάζει την ταυτότητα της Αριστεράς που μας κυβερνά· παραμένει η ίδια.

    Η σχετική παράδοση, βέβαια, είναι μακρά στην Αριστερά. Στη Σοβιετία, φέρ’ ειπείν, όταν το σταλινικό καθεστώς ξεφορτωνόταν ένα γραφειοκράτη που είχε αποτύχει, τον καθάριζαν με την κατηγορία του προδότη ή του πράκτορα. Εφταιγε, δηλαδή, επειδή δεν ήταν γνήσιος κομμουνιστής· έφταιγε, επειδή δεν ήταν αντάξιος της ιδεολογίας του, η οποία ήταν απλώς τέλεια και φυσικά δεν μπορούσε να ευθύνεται. Είναι πολύ δυσάρεστο ότι αυτή η αντίληψη –σε ηπιότερη εκδοχή, ευτυχώς– επικρατεί στη χώρα μας και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτή η κυβέρνηση να αντιμετωπίζεται με εκπληκτική ανοχή παρά τα ανεκδιήγητα κατορθώματά της. Είναι επειδή η Αριστερά, είτε μας αρέσει είτε όχι, διατηρεί τη μαγεία της – και το εννοώ κυριολεκτικά, σχεδόν.

    Αυτή η μαγεία οφείλεται σε ειδικούς λόγους – τους γνωστούς ιστορικούς λόγους, τους οποίους προσωπικώς συμπυκνώνω στη φράση «η βλακεία της ελληνικής Δεξιάς». Ενισχύεται όμως και από την επιταγή της πολιτικής ορθότητας (political correctness). Εδώ μου δίνεται η ευκαιρία (και βεβαίως την αρπάζω) να αναφερθώ στον σύγχρονο Γάλλο ιστορικό Pierre Manent, στο βιβλίο του οποίου «Οι μεταμορφώσεις της Πόλεως – Δοκίμιο για τη δυναμική της Δύσης» (εκδόσεις Πόλις) βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα ερμηνεία της πολιτικής ορθότητας. Εχει σχέση με το πώς αντιλαμβανόμαστε την Αριστερά στην Ελλάδα, γι’ αυτό και την αναφέρω. Ο γλυκύτατος κ. Manent (παίρνω το θάρρος του χαρακτηρισμού, γιατί στη φωτογραφία ο Manent είναι φτυστός ο Ratatouille…) χτίζει μια ολόκληρη θεωρία για τη δυναμική της Δύσης, με άξονα τη σχέση λόγου και πράξης στον πολιτικό βίο. Υποστηρίζει ότι αυτό που βρίσκεται εν εξελίξει εδώ και χρόνια στη Δύση είναι η απομάκρυνση του λόγου από την πράξη και, ουσιαστικά, την αυτονόμηση του πρώτου.

    «Τα τελευταία χρόνια», γράφει στο βιβλίο που προανέφερα, «ο πολιτικός λόγος αποδεσμεύτηκε προοδευτικά από κάθε ουσιώδη σχέση με την ενδεχόμενη πράξη. (…) Δεν περιμένουμε πλέον ο λόγος να συνδέεται με κάποια ενδεχόμενη πράξη· επομένως, αντιμετωπίζεται σοβαρά, σαν να ήταν ο ίδιος πράξη. (…) Η πρόοδος της ελευθερίας στη Δύση συνίστατο στο ότι τα λόγια μετρούνταν με το μέτρο των ορατών πράξεων. Το “πολιτικώς ορθό” συνίσταται στο να μετράει κανείς τα λόγια με το μέτρο των αόρατων προθέσεων». Ακριβώς έτσι αντιμετωπίζουμε την Αριστερά στην Ελλάδα. Η λέξη και μόνο φθάνει, γιατί ισοδυναμεί με πράξη. Μας αρκούν οι αόρατες προθέσεις της, που είναι οι καλύτερες. Ετσι, ακόμη και δεξιοί πολιτικοί –κατά κανόνα της λαϊκής Δεξιάς και συνήθως ηλίθιοι– συχνά ψέγουν την κυβέρνηση επειδή εξευτελίζει την έννοια της Αριστεράς, αντί να βοηθούν τον κόσμο να καταλάβει ότι αυτή είναι η Αριστερά.

    Αν δεν ξεχωρίσουμε τη θεολογία από την πολιτική και δεν μπορέσουμε να δούμε και να κρίνουμε την Αριστερά από τις πράξεις της, δεν έχει νόημα να ελπίζουμε σε σωτηρία από την κρίση. Οσο εξακολουθεί να έχει δύναμη στην ελληνική κοινωνία η μαγεία της Αριστεράς, ούτε η αλλαγή κυβέρνησης ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Θεός αυτοπροσώπως μας σώζει. Παρ’ όλα αυτά και για να επανέλθω στο σημείο της εκκίνησης, νομίζω ότι πρέπει να πούμε ένα μπράβο στον Μίκη Θεοδωράκη, έστω και αν η βαθυστόχαστη διαπίστωσή του δεν σημαίνει τίποτε. Δεν πειράζει· κι ώς εδώ που έφθασε ο Μίκης Θεοδωράκης κάτι είναι και πρέπει να τον ενθαρρύνουμε…

    Στέφανος Κασιμάτης

  • Χαστούκια

    Στον καιρό της...παραζάλης

    Η μεγάλη πλάνη

     Ετοιμάζεται φιέστα για τα δύο χρόνια της Αριστεράς στην εξουσία. Απτόητος ο Αλέξης Τσίπρας στην ιδέα να βγει στον λαό παρά τα όσα του καταμαρτυρούν εχθροί και φίλοι. Συμβαίνει στους πολιτικούς ορισμένες φορές να κυριαρχούν πλάνες. Ισως ο Πρωθυπουργός να πιστεύει πραγματικά ότι τα δύο χρόνια της θητείας του στο τιμόνι της χώρας να ήταν σωτήρια. Αλλά εάν το πιστεύει πραγματικά αυτό κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Ο καθένας έχει τη δική του οπτική. Πολύ περισσότερο οι κατέχοντες την εξουσία. nnn

    Λοιπόν εκεί στο Μέγαρο Μαξίμου δεν προλαβαίνουν να μετρούν τα… σκαμπίλια. Μέσα σε ένα 24ωρο συγκέντρωσαν τόσα που θα έχουν πάθη παραζάλη. Τα κτυπήματα έρχονταν από όλες τις γωνιές της Γης, από την Ουάσιγκτον, από το Νταβός, από τις Βρυξέλλες… Ο καταιγισμός δε ήταν τόσο έντονος που στα υπόγεια του Μαξίμου έμεινε από υλικό. Η αρχή έγινε με τον γαλανομάτη του ΔΝΤ Πόουλ Τόμσεν ο οποίος μιλώντας σε εκδήλωση του Atlantic Council στην Ουάσιγκτον είπε ότι η Ελλάδα θα μειώσει την ανεργία της στο 7,8%, δηλαδή στα προ κρίσης επίπεδα, το αργότερο έως το 2038, δηλαδή όταν ο Αλέξης Τσίπρας κλείσει τα 62.

    nnn Ο (πολύς) κ. Τόμσεν που από ό,τι φαίνεται έχει οίστρο όταν απευθύνεται σε ακροατήρια βρήκε, όπως με πληροφορούν, έναν νέο τρόπο να προωθήσει την ατζέντα του ΔΝΤ για την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Αφού επιβεβαίωσε τις διεθνείς στατιστικές ότι οι Ελληνες δουλεύουν περισσότερο από κάθε άλλο Ευρωπαίο, είπε πως αυτό γίνεται διότι η νομοθεσία δεν είναι ευέλικτη για τις απολύσεις και έτσι το υφιστάμενο εργατικό προσωπικό πιέζεται να αποδίδει περισσότερο! Αυτό το τελευταίο χρήζει περισσότερης προσοχής επειδή αυτό προσπαθούν να περάσουν στην αξιολόγηση η Ντέλια και το ΔΝΤ.

    nnn

    Στις αναφορές Τόμσεν ο γνωστός συντάκτης των non paper του Μεγάρου Μαξίμου απάντησε αιχμηρά λέγοντας τα εξής: «Πάντα ο κύριος Τόμσεν έπεφτε μέσα στις προβλέψεις του. Παλαιότερα είχε κάνει πρόβλεψη για ετήσια ανάπτυξη 2,1% και τελικά είχαμε ύφεση 7,1%. Να συνεχίσει τις προβλέψεις, να γράψει ένα μπλογκ».

    nnn

    Πριν καλά-καλά γραφτεί η διαρροή από το Μέγαρο Μαξίμου, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε , Νο1 εχθρός της κυβέρνησης, ήλθε να δώσει το τελειωτικό κτύπημα. Μιλώντας στο Bloomberg, ο κ. Σόιμπλε ανέφερε πως το ελληνικό πρόγραμμα στηρίζεται από την αρχή του, το 2010, στη συμμετοχή του ΔΝΤ και ότι αν το Ταμείο αρνηθεί να συμμετάσχει θα είναι ένα σημάδι πως οι Ελληνες δεν είναι συνεπείς με τις δεσμεύσεις τους και το πρόγραμμα θα τερματιστεί διότι η βάση του, δηλαδή το ΔΝΤ, δεν θα είναι πια εκεί. Με απλά λόγια ο κ. Σόιμπλε διαμήνυσε στον κ. Τσίπρα πως αποχώρηση του Ταμείου συνεπάγεται αποτυχία του προγράμματος με υπαιτιότητα ΣΥΡΙΖΑ! Τόσο απλά και τόσο ωραία.

    nnn

    Κανένας από την κυβέρνηση δεν βγήκε έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές να απαντήσει στον Γερμανό πως η Ελλάδα πέτυχε το 2016 πλεόνασμα πέντε φορές μεγαλύτερο από όσο ανέμεναν οι θεσμοί και κυρίως ότι το ΔΝΤ δεν μπαίνει στο πρόγραμμα διότι επιθυμεί να προσδιοριστούν προκαταβολικά τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους. Κάποιοι μου λένε πως αυτό δεν έγινε, είτε λόγω παράλειψης, είτε (αν και δεν το πιστεύω) επειδή χάλασε η… μονταζιέρα του Μαξίμου. Οψόμεθα..

    Ο Τραμπ και οι ομογενείς

    Η πρόσκληση για την τελετή (επρόκειτο να αρχίσει τα μεσάνυχτα της Πέμπτης) που οργανώνουν οι ομογενειακές οργανώσεις για τον Ντόναλντ Τραμπ είναι λιτή. Χωρίς να αναφέρεται σε αυτήν ποιες οργανώσεις τη διοργανώνουν (απλώς υπάρχουν οι σημαίες της Ελλάδας και των ΗΠΑ με φόντο τον Λευκό Οίκο), σημειώνεται ότι γίνεται για την 58η ορκωμοσία του προέδρου των ΗΠΑ (ούτε καν το όνομα Ντόναλντ Τραμπ αναγράφεται). Τώρα θα πείτε γιατί 58η, αφού ο νέος πλανητάρχης θα είναι ο 45ος πρόεδρος; Επειδή απλούστατα ορισμένοι πρόεδροι έκαναν δύο θητείες, ορκίστηκαν δηλαδή δύο φορές. Στην τελευτή αυτή είχαν προσκληθεί να παραστούν οι Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος και οι Ελληνοαμερικανοί Ράινς Πρίμπας (τελετάρχης του Λευκού Οίκου), Τζωρτζ Τζιτζίκος (διευθυντής του Λευκού Οίκου), Γκας Μπριλάκης, οι (ημέτεροι) Πάνος Καμμένος και Νίκος Παππάς, καθώς και ο δήμαρχος Αμαρουσίου Γ. Πατούλης. Ο κ. Πατούλης, όπως έμαθα, ταξίδευσε στις ΗΠΑ με έξοδα της ομογένειας και φιλοξενείται σε σπίτι ομογενούς. Η εκδήλωση θα διαρκέσει δύο ώρες και θα πραγματοποιηθεί στο «Metropolitan Club» και συγκεκριμένα στην «Κόκκινη Αίθουσα».

    Δεν αναγνωρίζουν τον Αδωνι

    Δύο τινά θα πρέπει να συμβαίνουν με την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών όσον αφορά τις σχέσεις της με τη Νέα Δημοκρατία. Είτε την αφήνουν παγερά αδιάφορη οι όποιες αλλαγές (και ανασχηματισμοί) γίνονται στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είτε δεν θέλουν να αναγνωρίσουν τον Αδωνι Γεωργιάδη.

    Διαφορετικά πώς θα μπορούσε να ερμηνευθεί η επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε το υπουργείο Εξωτερικών (Υπηρεσία Ενημέρωσης και Δημόσιας Διπλωματίας) μετά τη συνάντηση που είχε ο υπουργός Ν. Κοτζιάς με τον Γ. Κουμουτσάκο. Τον αποκαλεί «τομεάρχη Εξωτερικών και Αμυνας της αξιωματικής αντιπολίτευσης». Αλλά ο κ. Κουμουτσάκος σύμφωνα με τον πρόσφατο «ανασχηματισμό» που έκανε ο Κυρ. Μητσοτάκης προήχθη από εκπρόσωπος Τύπου σε τομεάρχη Εξωτερικών. Τομεάρχης Αμυνας είναι ο Αδωνις και ουχί άλλος. Εκτός εάν κ. Κουμουτσάκος προσερχόμενος στο ΥΠΕΞ απέφυγε να το διευκρινίσει.

    Φοροδιαφυγή στον αέρα

    Η ιστορία που θα σας περιγράψω μου την μετέφεραν επιβάτες μιας συνηθισμένης πτήσης, μοιάζει με απίθανη, αλλά κάτω από τη μύτη των αρχών γίνεται ένα είδος εισφοροδιαφυγής, χωρίς κανείς να διαμαρτυρηθεί. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος σας πληροφορώ ότι κατά τη διάρκεια της πτήσεως Αθηνών- Θεσσαλονίκης με μια ξένη αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους (δεν είναι επί του παρόντος να αναφέρω το όνομά της) οι επιβάτες ζήτησαν νερό. Σ΄αυτές τις πτήσεις, πρέπει να ξέρετε ότι ζητήσεις το πληρώνεις. Οι αεροσυνοδοί αμέσως έφεραν ένα μπουκαλάκι νερό (ελληνικής μάλιστα παραγωγής) το οποίο χρέωσαν 3 ευρώ (η κανονική του τιμή στο εμπόριο είναι 0,50 λεπτά). Οταν οι επιβάτες ζήτησαν απόδειξη, τι τους είπαν νομίζετε οι αεροσυνοδοί. Θα σας στείλουμε την απόδειξη αργότερα… ηλεκτρονικώς στο e-mail σας με το οποίο κάνετε την κράτηση. Και εδώ είναι το πρόβλημα. Η κράτηση έγινε στην Ιρλανδία και η απόδειξη εκδίδεται στην Ιρλανδία (όπου έχει έδρα η αεροπορική εταιρία). Ομως το νερό αγοράστηκε από του επιβάτες, ακριβά εντός του ελληνικού εναέριου χώρου και αυτοί πήραν απόδειξη από το ιρλανδικό υπουργείο Οικονομικών. Καλό, έ;

  • O Tempora,o Mores

    Απο που πάνε για την...μανωλάδα;

    Τσακώνικες μελιτζάνες και άλλες τινές,αρλούμπες

     Ηταν ίσως μια από τις πλέον βαρετές συζητήσεις στη Βουλή αυτή που έγινε για την αγροτική πολιτική. Αν δεν παρεμβαλλόταν η κρίση του Τύπου και του ΔΟΛ ιδιαίτερα (που τελικά έγινε κύριο θέμα), οι ομιλίες των πολιτικών αρχηγών κάθε άλλο παρά έλυσαν τα καίρια προβλήματα των αγροτών. Και η συζήτηση έγινε για να επιρρίψει η κυβέρνηση την ευθύνη στην αντιπολίτευση και η αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Ωρες μιλούσαν χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Εβλεπες τους περισσότερους βουλευτές βαριεστημένους να βρίσκονται αναγκαστικά στην αίθουσα (για να χειροκροτήσουν τον αρχηγό τους), άλλους να παίζουν με τα κινητά τους, άλλους να συνομιλούν μεταξύ τους, άλλους να χειροκροτούν επειδή χειροκροτούσαν οι γύρω τους και ελάχιστοι ήταν αυτοί που έδιναν σημασία στα λόγια των πολιτικών αρχηγών. Υπήρξαν όμως προτάσεις, όπως αυτή του Κ. Μητσοτάκη που άρχιζε να ονοματίζει προϊόντα περιοχών όπως: πιπεριά στο Τυμπάκι, μετάξι στο Σουφλί, κατίκι στον Δομοκό, αμύγδαλα και σουμάδα στον Αγιο Νικόλαο, αρωματικά φυτά στον Βελβεντό, μέλι με βρώσιμο χρυσό στην Εύβοια, πλευρώτους μανιτάρια στο Κιλκίς, τριαντάφυλλο στη Ροδόπη, τσακώνικη μελιτζάνα στο Λεωνίδιο, ιχθυοτροφείο πέστροφας στις Σέρρες. Ορισμένοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έβαλαν τα γέλια, με τον κ. Μητσοτάκη να τους κάνει από το βήμα της Βουλής… παρατήρηση:«Γιατί γελάτε; Σας φαίνονται αδιάφορες αυτές οι πρωτοβουλίες;». Και δύο-τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (οι συνήθως ύποπτοι… κλακαδόροι) να του απαντούν: «Εγινες 50 χρονών για να ανακαλύψεις το κατίκι Δομοκού;».

    Οι Ελληνες του Νταβός

    Η Ελλάδα δεν απασχολεί πλέον ούτε τα μονόστηλα των διεθνών εφημερίδων (έτσι, για να μη νομίζουν ορισμένοι ότι είμεθα στο κέντρο της Γης). Μετά την έξαρση του Μεταναστευτικού πέρυσι και τις παλινωδίες με το δημοψήφισμα το 2015, η χώρα μας είναι εκτός του ραντάρ των MME και κυρίως εκτός του ραντάρ των επενδυτών που εκ των πραγμάτων ακούνε Ελλάδα και «τρέχουν» να κρυφτούν.

    Το πόσο αδιάφορες είναι οι ελίτ για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα φαίνεται από το γεγονός ότι στο εφετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός δεν υπάρχει καμία ελληνική παρουσία στο επίσημο πρόγραμμα. Κάποτε ο εκτελεστικός διευθυντής του Φόρουμ Φίλιπ Ρέσλερ έσπαγε τα τηλέφωνα για να πείσει έλληνες κυβερνητικούς και επιχειρηματίες να μεταβούν στο θέρετρο της Ελβετίας για «ώσμωση» με ομολόγους τους.

    Μετά το στραπάτσο του 2010 και την εμπειρία του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στο Νταβός, οι έλληνες πρωθυπουργοί προτίμησαν να κρατήσουν αποστάσεις από το Φόρουμ για να αποφύγουν τυχόν αρνητική δημοσιότητα που θα μπορούσε να επιφέρει αύξηση των spreads. Από το 2011 και μετά, η ελληνική κυβέρνηση απείχε από το Νταβός με εξαίρεση το 2014 που εκπροσωπήθηκε από τον τότε υφυπουργό Ανάπτυξης Νότη Μηταράκη ο οποίος παρέστη στις εργασίες της συνόδου εκπροσωπώντας τόσο τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά όσο και την ευρωπαϊκή προεδρία της ΕΕ.

    Εφέτος στο Νταβός η Ελλάδα εκπροσωπείται μόνο από διαπρεπείς ομογενείς. Πρόκειται για τον Αντριου Λιβέρης, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της The Dow Chemical Company (προσωπικό φίλο του Αντώνη Σαμαρά), τον πρώην ναύαρχο των ΗΠΑ Τζέιμς Σταυρίδη, ο οποίος είναι πρύτανης στη Σχολή Διεθνών Σχέσεων Fletcher του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστώνης (όπου την έδρα «Κωνσταντίνος Καραμανλής» έχει ο Γιώργος Αλογοσκούφης), αλλά και τον Τζον Δευτέριος, πολύπειρο συντάκτης του CNNMoney. Οι εδώ πολιτικοί ασχολούνται με την αξιολόγηση και πώς θα φέρουν έναν εκλογικό νόμο στα μέτρα τους.

    Μια ζωή διπλωμάτης

    Τρεις ημέρες μετά την επεισοδιακή συνάντησή του με τον δήμαρχο Λέσβου Σπύρο Γαληνό (οι πληροφορίες λένε ότι οι φωνές τους ακούγονταν στους διαδρόμους), ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας βρέθηκε ξανά στο νησί. Αυτή τη φορά για να συνοδεύσει τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, επίτροπο Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

    Ο κ. Αβραμόπουλος πήγε στη Λέσβο προκειμένου να δει από κοντά τα προβλήματα, αλλά στην πραγματικότητα επισκέφθηκε το νησί επειδή έγινε μεγάλος ντόρος στα media της Κεντροδυτικής Ευρώπης με τις εικόνες από τις απαράδεκτες συνθήκες στη Μόρια. Η δυσαρέσκεια φαινόταν στο πρόσωπό του. Ετσι, προσπάθησε να αμβλύνει τις διαφορές Μουζάλα – δημάρχου και να βοηθήσει να βρεθούν χώροι για να εγκατασταθούν οι πρόσφυγες που έχουν μείνει στις χιονισμένες σκηνές. Πριν από περίπου έναν μήνα ο κ. Αβραμόπουλος από τη Θεσσαλονίκη, όπου απάντησε σε ερωτήσεις πολιτών, επέμενε ότι μόνη αρμόδια για τον χειρισμό του Προσφυγικού στην Ελλάδα είναι η ελληνική κυβέρνηση. Από τη Λέσβο, όμως, δεν άφησε καμιά αιχμή για την κυβέρνηση, αντίθετα εξέφρασε τη χαρά του επειδή «η κυβέρνηση συζητά μέτρα με τις τοπικές αρχές», τις οποίες επαίνεσε επιπλέον. Αυτός, εάν καταλάβατε είναι ο διπλωματικός τρόπος: τα λέει της νύφης για να τα ακούσει η πεθερά. Στα πλάνα, πάντως, ο Μουζάλας δεν έδειχνε ενθουσιασμένος από την επίσκεψη του Αβραμόπουλου και την αναγκαστική συνύπαρξη με τον δήμαρχο. Πάλι καλά πάντως που δεν έβαλαν σωσίβια προσφύγων όπως είχε κάνει ο Μουζάλας στο παρελθόν σε επίσκεψη στο νησί μαζί με ευρωπαίους παράγοντες.

    Τα εύσημα στον Καρανίκα

    Τέτοια τιμή δεν την περίμενε ο Νίκος Καρανίκας, ο ταλαντούχος πρωθυπουργικός σύμβουλος επί θεμάτων στρατηγικού σχεδιασμού. Να του δώσει εύσημα από το βήμα της Βουλής ο ίδιος ο πρωθυπουργός και μάλιστα σε μια συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων; Εύσημα όμως σε τι; Για τις υπηρεσίες που προσφέρει; Οχι βεβαίως, αφού οι αρμοδιότητές του παραμένουν ακόμα άγνωστες, αλλά ο κ. Τσίπρας βρήκε την ευκαιρία να στηρίξει τον κ. Καρανίκα παίρνοντας αφορμή από μία φράση του Κυρ. Μητσοτάκη που τον ανέφερε ως παράδειγμα προς αποφυγή: «Αλήθεια κύριε Μητσοτάκη γιατί κάθε φορά που ανεβαίνετε σ΄αυτό το βήμα αναφέρεστε στον κ. Καρανίκα;», είπε ο πρωθυπουργός απευθυνόμενος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Και μην περιμένοντας απάντηση είπε: «Εμένα οι συνεργάτες μου είναι άνθρωποι του λαού. Μπορεί να μην έχουν βγάλει το Χάρβαρντ, δεν είναι όμως ούτε Παπασταύρου, ούτε Χριστοφοράκος, ούτε αυτοφωράκηδες, ούτε μου έκαναν ποτέ δώρα τέτοιου είδους». Λίγη ώρα αργότερα ο κ. Καρανίκας εξήλθε του γραφείο του στο ισόγειο της Βουλής έκανε μία βόλτα στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου και δεχόταν φιλικά χτυπήματα στην πλάτη.

  • Στα όπλα

    Εποχές για Αντι-ήρωες

    Πώς αποστράτευσαν τον πτέραρχο

     Ο μέχρι πρότινος αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας αντιπτέραρχος (ι) Χρήστος Βαΐτσης ίσως να είναι το πρόσωπο της ημέρας. Και ξέρετε γιατί; Επειδή τον αποστράτευσαν ενώ βρισκόταν σε αποστολή στο εξωτερικό.

    Εκπροσωπούσε τη χώρα μας και τις Ενοπλες Δυνάμεις στα Εμιράτα, πραγματοποιώντας εκεί επίσημη επίσκεψη. Μια επίσκεψη που δεν πρόλαβε καν να αρχίσει γιατί με το που πάτησε το πόδι του και αφού επιθεώρησε τιμητικό άγημα τον ειδοποίησαν ότι συνήλθε εκτάκτως το ΚΥΣΕΑ και τον αποστράτευσε. Φαντάζεστε τι σοκ έπαθε ο άνθρωπος. Και να σκεφθείτε ότι προτού πάει στα Εμιράτα είχε ζητήσει άδεια από την ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Του είπαν να πάει, να εκπροσωπήσει τις Ενοπλες Δυνάμεις.

    Δεν του είπαν όμως «πήγαινε ως αρχηγός και μόλις πας εκεί γίνεσαι αυτομάτως απόστρατος και φρόντισε να βρεις εισιτήριο επιστροφής γιατί θα πρέπει να είσαι στην Αθήνα να παραδώσεις στον νέο αρχηγό». Ο πτέραρχος Χρ. Βαΐτσης με περισσότερες από 4.000 ώρες πτήσης στο ενεργητικό του, ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 27 Φεβρουαρίου 2015 και τότε του ανακοινώθηκαν οι αρμοδιότητές του που ήταν: «Η άρτια οργάνωση, στελέχωση, εξοπλισμός, εκπαίδευση, αξιολόγηση, προπαρασκευή για πόλεμο και ετοιμότητα του συνόλου του στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας». Για να αποστρατευθεί σε λιγότερο από δύο χρόνια, η ηγεσία θα έκρινε ότι κάτι δεν έκανε από τα παραπάνω. Ή μήπως συνέβη κάτι άλλο;

    Και νέος εκλογικός νόμος

    Τελικά αυτή η κυβέρνηση θα φέρνει συνεχώς προς ψήφιση στη Βουλή εκλογικούς νόμους έως ότου πετύχει την ψήφιση κάποιου από αυτούς με την αυξημένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών προκειμένου να ισχύσει στις προσεχείς εκλογές. Στόχος της είναι η καθιέρωση της απλής αναλογικής, κάτι που δεν πέτυχε στην προηγούμενη ψηφοφορία και ευελπιστεί τώρα, κάνοντας ανοίγματα προς τα μικρά κόμματα (όπως κατάτμηση της Α΄ και της Β΄ Αθηνών ή μείωση του εκλογικού πλαφόν από 3% σε 2,5%) να το πετύχει.

    Ακόμα, όπως μαθαίνω, σκέφτεται να καταργήσει τον σταυρό προτίμησης στις ευρωεκλογές, να επαναφέρει την εκλογή δημάρχου σε δύο Κυριακές και βεβαίως την καθιέρωση της πολυπόθητης – για να διατηρηθεί στην εξουσία – απλής αναλογικής. Αυτή τη φορά υπολογίζουν ότι μπορούν να δελεάσουν τη Φώφη Γεννηματά (η οποία ήδη απάντησε να μην την υπολογίζουν) ή ακόμα και τον Στ. Θεοδωράκη. Τον Βασ. Λεβέντη τον θεωρούν δεδομένο (ψήφισε και την προηγούμενη φορά), ενώ υπολογίζουν και στην ψήφο ανεξάρτητων βουλευτών προκειμένου να συμπληρώσουν τον μαγικό αριθμό 180. Θα το πετύχουν; Ιδωμεν.

    Ενας γαλάζιος νόμος

    Αλλά και στη Νέα Δημοκρατία μαθαίνω ότι ετοιμάζουν τον δικό τους εκλογικό νόμο, τον οποίο θα καταθέσουν μόλις καταφέρουν και γίνουν κυβέρνηση, πράγμα που κατά την ηγεσία της δεν πρόκειται να αργήσει. Στόχος της ΝΔ είναι να καταργήσει τον εκλογικό νόμο που ψήφισε τον περασμένο Ιούλιο η κυβέρνηση και να επαναφέρει την ενισχυμένη αναλογική, με κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών.

    Γκρίνια για τα ψηφοδέλτια

    Ανω κάτω είναι όπως μαθαίνω η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Οσο εξανεμίζεται ο χρόνος για εκλογές και την επιβολή λίστας (λήγει στις 17 Μαρτίου) τόσο πιο πολύ μεγαλώνει το άγχος των βουλευτών της ΝΔ, που βλέπουν νέα πρόσωπα, με πλούσια βιογραφικά, να προβάλλονται από την ηγεσία του κόμματος. Οπως συνέβη την περασμένη Κυριακή όταν είδαν στο φως της δημοσιότητας τα νέα στελέχη που πέρασαν από τα τεστ που έθεσε η νέα ηγεσία της ΝΔ. Η αγωνία ποιοι είναι αυτοί, σε ποια περιφέρεια θα είναι υποψήφιοι και κυρίως το γεγονός ότι πρόκειται για πρόσωπα νέα και άφθαρτα κάνουν μερικούς να μην κοιμούνται τα βράδια ανησυχώντας μήπως χάσουν την έδρα τους. Και να σκεφθείτε ότι ακόμα η κυβέρνηση ξορκίζει με κάθε τρόπο τις εκλογές.

    Ο Γιάννης, η Αννα και ο Γιώργος Μεγάλη προσέλευση μαθαίνω ότι σημειώθηκε για τον Γιάννη, την Αννα, τον Γιάννη και τον Γιώργο, μια και τα μικρά ονόματα είναι της μόδας. Οι Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου, Μεϊμάρογλου και Φλωρίδης μάζεψαν σχεδόν 500 άτομα στη Θεσσαλονίκη, που πήγαν για να ακούσουν την «Ωρα αποφάσεων». Ο Γιώργος Φλωρίδης χειροκροτήθηκε περισσότερο απ’ όλους, έπαιζε κι εντός έδρας άλλωστε, μια και είναι από το Κιλκίς και περνά πολύ χρόνο στη Θεσσαλονίκη. Ολοι τους, όπως είπαν, είχαν σπουδάσει στο ΑΠΘ. Ο Μεϊμάρογλου είπε «έσφιξα τα χέρια συντρόφων της παλιάς, καλής Αριστεράς», για να αναρωτηθούν κάποιοι γιατί έπρεπε να αναφερθεί στην εποχή που ήταν στο ΚΚΕ. Η ατάκα της ημέρας ανήκε στη Διαμαντοπούλου, η οποία είπε «Κίνημα χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει», προτού πάρει τον λόγο ο Γιάννης Μπουτάρης μετά τους άλλους δύο Γιάννηδες, Ραγκούση και Μεϊμάρογλου. nnn

    Ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης είναι υψηλής κλάσης σόουμαν και έκλεψε την παράσταση λέγοντας το αμίμητο «στο εξωτερικό ντρέπομαι να πω ότι είμαι Ελληνας, με κοιτάζουν σαν λεπρό». Το εξήγησε αργότερα ρίχνοντάς τα στην αναξιοπιστία της κυβέρνησης αλλά και των παλαιότερων κυβερνήσεων, ενώ λίγο νωρίτερα είχε υμνήσει το ΠαΣοΚ. Ακολούθως είπε ότι «δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση, είμαστε όλοι με χάπια». Κάποιοι θυμήθηκαν την εποχή που το όνομα του Μπουτάρη ακουγόταν για την ηγεσία της Κεντροαριστεράς και κατέληξαν «σκέψου τι θα παθαίναμε αν δεχόταν».

    Στρογκανόφ και Τραμπ

    Δύο θέματα κυριάρχησαν στο περιβόητο «μυστικό δείπνο» που έλαβε χώρα στην οικία Κυρ. Μητσοτάκη, μία εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα, με καλεσμένους τους Πρ. Παυλόπουλο, Παν. Πικραμμένο και Ι. Στουρνάρα: ο νέος αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και το μοσχαράκι στρoγκανόφ (παραδοσιακό ρωσικό πιάτο) που μαγείρεψε η Μαρέβα Μητσοτάκη και το σέρβιρε με μανιτάρια και λαζάνια. Ολοι τής έδωσαν συγχαρητήρια και κυρίως η Σίσσυ Παυλοπούλου που της αρέσουν πολύ τα μανιτάρια. Αν και το δείπνο χαρακτηρίστηκε από ορισμένους «μυστικό», η αλήθεια είναι ότι τίποτα το μυστικό ή συνωμοσιολογικό δεν είχε να προσφέρει, αφού οι πάντες απέφυγαν πολιτικές συζητήσεις ή για να ακριβολογώ συζητήσεις που έχουν να κάνουν με την εσωτερική πολιτική κατάσταση (δηλαδή, εκλογές, αξιολόγηση, μνημόνια, εκλογικό νόμο κ.τ.λ.). Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε λόγο για την κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή, για το Κυπριακό (όπου αφιέρωσε αρκετή ώρα), για την Ευρωπαϊκή Ενωση, για τις εκλογές που έρχονται στη Γαλλία και στη Γερμανία, καθώς και για τον κ. Τραμπ.

    *** Η συζήτηση ήταν χαλαρή, σαν κοινωνική επίσκεψη, με τη Μαρέβα Μητσοτάκη να προσφέρει πρώτο πιάτο πίτα από σολομό με χόρτα, ενώ στο τραπέζι υπήρχε άφθονη τσικουδιά, την οποία όμως ουδείς τίμησε, αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προτίμησε ουΐσκι και οι υπόλοιποι κρασί. Ο Γιάννης Στουρνάρας φαινόταν κουρασμένος, αφού μόλις είχε επιστρέψει από τη Φρανκφούρτη, και δεν είχε όρεξη να πει κάποιο από τα ανέκδοτά του, ενώ παρά την ζεστή ατμόσφαιρα οι σχέσεις των τεσσάρων, όπως μου ειπώθηκε χαρακτηριστικά, παρέμειναν τυπικές, σε θεσμικό επίπεδο.

    ***

    Ο Ντοστογέφσκι στην Τράπεζα της Ελλάδος

    Ο Φιόντορ Ντοστογέφσκι μαθαίνω πως είναι πολύ επίκαιρος τελευταία. Συγκεκριμένα, το έργο του «Ο Ηλίθιος», το οποίο αν και έχουν περάσει 150 χρόνια από την κυκλοφορία του εξακολουθεί να είναι σημείο αναφοράς για την ευστοχία με την οποία περιγράφει τις ανθρώπινες αδυναμίες. Με ήρωα του Ντοστογέφσκι μου παρομοιάζουν πολλοί τελευταία τον υποδιοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Θόδωρο Μητράκο, ο οποίος, αν και τεχνοκράτης με μετριοπάθεια, το τελευταίο 20ήμερο λειτουργεί σαν να θεωρεί, όπως μου λένε, πως δεν είναι κομμάτι της διοίκησης της κεντρικής τράπεζας.

    ***

    Όλα ξεκίνησαν πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων, όταν στο Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας της Ελλάδος ο κ. Μητράκος αιφνιδίασε τους πάντες ζητώντας να αναβληθεί η συζήτηση για το Πρόγραμμα Πρόσθετων Μετεργασιακών Παροχών της κεντρικής τράπεζας με το οποίο επεκτείνονταν τα προνόμια που απολαμβάνουν οι παλαιοί υπάλληλοι και στους εργαζόμενους που ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά μετά την 1/1/1993. Όπως μαθαίνω, ο κ. Μητράκος προέβη στην κίνηση αυτή για λόγους που σχετίζονται με συνδικαλιστικές επιδιώξεις και πολιτικούς συσχετισμούς δυνάμεων εντός της κεντρικής τράπεζας, κάτι, όπως μου είπαν, που δεν έκρυψε μιλώντας στο Γενικό Συμβούλιο της τράπεζας. Ωστόσο, ο κ. Στουρνάρας αντέδρασε. Σύμφωνα με απολύτως διασταυρωμένες πληροφορίες στην «ένταση της στιγμής» έγινε επίκληση και στο έργο του Ντοστογέφσκι, με τον κ. Μητράκο να λαμβάνει αμυντική στάση απέναντι στις επικρίσεις του προϊσταμένου του. Κατά τον Ντοστογέφσκι πάντως, «πολλές δυστυχίες έχουν έρθει στον κόσμο από παρεξηγήσεις και από πράγματα που δεν ειπώθηκαν».

  • Κάλπες

    Ξορκίζουν τις εκλογές, αλλά...

    Ενας Ρέμος στον Κυριάκο

     Το Μέγαρο Μαξίμου μαθαίνω ότι τελευταίως ξορκίζει με κάθε ευκαιρία το ενδεχόμενο εκλογών. Ο Πρωθυπουργός και οι υφιστάμενοί του μεταδίδουν σε όλους τους τόνους ότι δεν υπάρχουν εκλογές στον ορίζοντα. Επιχειρηματολογούν μάλιστα ότι κανένας δεν τις θέλει, ούτε στην Ελλάδα ούτε στο εξωτερικό (για το εξωτερικό αναφέρονται ειδικά στη Γερμανία και στην κυρία Μέρκελ)… nnn

    Παρά τα ξόρκια τους όμως οι ένοικοι του Μεγάρου Μαξίμου ανακοινώνουν νέες εξορμήσεις στην περιφέρεια του Πρωθυπουργού, των υπουργών, των βουλευτών, αλλά και των στελεχών προκειμένου να προπαγανδίσουν τα μεγάλα επιτεύγματα της κυβέρνησης στον λαό, με αφορμή τα δύο χρόνια στην εξουσία της κυβέρνησης Αλ. Τσίπρα…

    nnn

    Τώρα, κατά πόσο οι κινήσεις και τα ξόρκια που γίνονται ώστε να μη γίνουν εκλογές θα έχουν αποτέλεσμα είναι ένα άλλο ζήτημα. Εμείς ξέρουμε ότι οι δημοσκοπήσεις γίνονται ολοένα χειρότερες για τον ΣΥΡΙΖΑ, η αξιολόγηση πάει με τον αραμπά, ο Σόιμπλε ετοιμάζει μεγάλη δοκιμασία στον κ. Τσίπρα και η ΝΔ ετοιμάζεται πυρετωδώς για εκλογές. Δεν γνωρίζω ποιος κάνει λάθος, αλλά εκείνο που μαθαίνω είναι ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης βρίσκεται επί ποδός εκλογικού πολέμου… nnn

    Θέλετε ένα παράδειγμα; Την Παρασκευή, την ώρα που ο κ. Τσίπρας κατάστρωνε σχέδια για εξόρμηση στην περιφέρεια, με πρώτο σταθμό την Αιτωλοακαρνανία, ο πρόεδρος της ΝΔ συγκάλεσε σύσκεψη για την πορεία του κυβερνητικού του προγράμματος. Ηταν εκεί οι πάντες και ασχολήθηκαν με το θέμα της Υγείας, το οποίο η ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θεωρεί ως το πρωτεύον ζήτημα που απασχολεί τους πολίτες. Είναι ζήτημα χρόνου, κατά τη ΝΔ, η προκήρυξη εκλογών. Θέλετε και άλλο παράδειγμα; Ηδη στη ΝΔ ετοιμάστηκαν τα πρώτα… νομοσχέδια, τέσσερα τον αριθμό, και αφορούν τη μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις, τα αναπτυξιακά, την Ενέργεια και την Υγεία.

    Ο Κυριάκος και ο Ρέμος

    Η πρόσφατη συνάντηση του λαϊκού τραγουδιστή Αντώνη Ρέμου με τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη, πέραν του γενικότερου πολιτικο-καλλιτεχνικού ενδιαφέροντός της, ομολογώ ότι διέγειρε τα ιστορικά αντανακλαστικά μου όσον αφορά τις σχέσεις της ΝΔ με τη λαϊκή ή ποπ κουλτούρα στη χώρα μας, το επίπεδο των οποίων (σχέσεων) μοιάζει να έρχεται από το παρελθόν. Βεβαίως η ΝΔ είχε πάντα μια σχέση με τη λαϊκο-πόπ κουλτούρα. Θα ενθυμούνται ορισμένοι τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, του συμπαθούς όσο και αφελούς συγκροτήματος των POLL, ο οποίος μάλιστα ως «παιδί» της ΟΝΝΕΔ επείσθη να γράψει τον ύμνο της Νέας Δημοκρατίας με τον αξέχαστο στίχο «ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία».

    nnn

    Βεβαίως ο ίδιος αργότερα δήλωσε ότι αυτό «του στοίχισε στην επαγγελματική του καριέρα», καθώς το ΠαΣοΚ τον έκοψε από τα κρατικά μέσα και αυτός έμεινε με το στίγμα του «βαμμένου» δεξιού καλλιτέχνη, το οποίο ακολουθεί και μια άλλη τραγουδίστρια του ποπ πενταγράμμου, η οποία έγινε πηγή έμπνευσης και μούσα των ΟΝΝΕΔιτών πριν από λίγες δεκαετίες, χαρίζοντας τη φωνή της στα τραγούδια της «γαλάζιας γενιάς» – η Μπέσυ Αργυράκη, την οποία πολλά κομματικά στελέχη της ΝΔ πίεζαν να αποκτήσει μια έδρα στη Βουλή.

    nnn

    Ανάλογη περίπτωση με αυτή του Ρόμπερτ Ουίλιαμς είναι και αυτή του συνθέτη Σταμάτη Σπανουδάκη που είχε γράψει τη μουσική στο αμίμητο σποτάκι «Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε». Γράφτηκε το 2000 και όπως είχε σχολιάσει τότε κάποιος κακεντρεχής «θύμιζε διαφήμιση γνωστού αναψυκτικού και περιμένεις πως στο τέλος θα βγει ο Καραμανλής να πιει ένα μπουκάλι Coca-Cola». Τέσσερα χρόνια μετά, ο συνθέτης του τραγουδιού στράφηκε εναντίον της Νέας Δημοκρατίας με δηλώσεις του στα έντυπα της εποχής…

    nnn

    Ακόμα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν κατάφερε να επιφέρει κάποια αλλαγή στην πολιτιστική κονίστρα, παρ’ όλο που η προσωπική του παρέα περιελάμβανε εξέχοντες καλλιτέχνες και διανοουμένους, όπως ο Δημήτρης Χορν, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Οδυσσέας Ελύτης κ.ά. nnn

    Ο Κώστας Καραμανλής, αναγνωρίζοντας την απαξία των καλλιτεχνών της παράταξής του, έκανε τουλάχιστον κάτι πιο πρακτικό: ανέθεσε σε ανθρώπους της ευρύτερης Αριστεράς και καταξιωμένους καλλιτέχνες τους πολιτιστικούς θεσμούς. Ετσι, γνωρίσαμε τον Γιώργο Λούκο στο Φεστιβάλ Αθηνών. Από την άλλη βεβαίως τοποθέτησε υπουργό Πολιτισμού τον Γιώργο Βουλγαράκη, έναν… ταύρο σε υαλοπωλείο, που από την πρώτη στιγμή είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους: «Εγώ δεν ξέρω από τέχνες, αλλά θα κάνω τον μάνατζερ». Η αλήθεια είναι ότι η παραδοσιακή Δεξιά δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη σχέση με την υψηλή τέχνη. Ελάχιστοι ποιοτικοί καλλιτέχνες πλαισίωναν τις γραμμές της, αλλά και αυτοί δεν συμφωνούσαν με το πολιτιστικό προφίλ του κόμματος, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την εκπομπή του Μάνου Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα.

    nnn

    Η ΝΔ επέλεγε πάντα από το λαϊκό καλλιτεχνικό πεδίο τραγουδιστές, ηθοποιούς, μοντέλες, πρόσωπα της τηλεόρασης κ.τ.λ. Ηθοποιοί της τηλεόρασης, κυρίως των δημοφιλών σίριαλ, ηθοποιοί του παλιού εμπορικού / λαϊκού κινηματογράφου και εσχάτως μοντέλες. Θυμίζω την ηθοποιό που έμεινε γνωστή κυρίως ως η όμορφη γυναίκα του Τόλη Βοσκόπουλου, την Αντζελα Γκερέκου, την παλιά ντίβα του κινηματογράφου Μάρω Κοντού, την αποτυχούσα να εκλεγεί βουλευτής, μοντέλα Νόνη Δούνια, την επίσης μοντέλα Ελενα Κοντούρα, η οποία ξεκίνησε το 2004 ως βουλευτής της ΝΔ, για να βρεθεί αργότερα στις τάξεις των ΑΝΕΛ και να σταδιοδρομήσει ως υπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα, τον αείμνηστο ηθοποιό Γιώργο Βασιλείου, περισσότερο γνωστό ως Χάρη Θεοχάρη από τον ρόλο του στο «Καλημέρα Ζωή» του Νίκου Φώσκολου, αλλά και την Κορίνα Δαμουλιάνου (το κοριτσάκι της σειράς «Πάτερ Ημών»), που ήταν υποψήφια με τη ΝΔ στη Β’ Αθήνας κ.τ.λ. Φωτεινή εξαίρεση αποτέλεσε στο παρελθόν η αείμνηστη τραγωδός Αννα Συνοδινού, καθώς και οι μουσικοσυνθέτες Μίκης Θεοδωράκης και Σταύρος Ξαρχάκος. Υπήρξαν εξαιρέσεις, απλώς αυτές επιβεβαίωναν τον κανόνα.

    nnn

    Πάνω-κάτω όμως έτσι πολιτεύτηκαν και άλλα κόμματα. Οι καλλιτέχνες ήταν για να μαζεύουν υπογραφές, κάτι πολύ διαδεδομένο στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, και να κοσμούν τα ψηφοδέλτια της παράταξης. Πάντως, σε αντίθεση με τη ΝΔ, η πλειονότητα των καλλιτεχνών κοσμούσε τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ και του πάλαι ποτέ ΚΚΕ Εσωτερικού. Το ΠαΣοΚ είχε και αυτό στην πρώτη του κυβέρνηση μια έλλειψη καλλιτεχνών-στελεχών, πλην της Μελίνας Μερκούρη και ορισμένων λογοτεχνών αγωνιστών όπως ο Σπύρος Πλασκοβίτης. Στην πορεία, με την εδραίωση της κυριαρχίας του στην κυβέρνηση και στα μέσα, προσεταιρίστηκε πολλούς καλλιτέχνες, ιδίως της ανανεωτικής Αριστεράς. Μιας και πάντα η σχέση κόμματος – καλλιτέχνη ήταν «εργαλειακή» και απόλυτα χρησιμοθηρική. Ο καλλιτέχνης υποστήριζε το κόμμα και αυτό μετέπειτα τον αντάμειβε με συναυλίες, διορισμούς στα ΔΗΠΕΘΕ, ευνοϊκή μεταχείριση στα κρατικά μέσα κ.ο.κ.

    Ενόχληση Τσίπρα για Καμμένο

    Η περίπτωση της δίωξης του σκιτσογράφου Ανδρέα Πετρουλάκη από τον υπουργό Αμυνας Π. Καμμένο φαίνεται πως προκάλεσε αναστάτωση στο πρωθυπουργικό γραφείο. Για όσους δεν ξέρουν, υπενθυμίζω ότι ο γιατρός Ανδρέας Πετρουλάκης ήταν επί πολλά χρόνια σκιτσογράφος της «Αυγής».

    nnn

    Εκεί τον γνώρισε ο κ. Τσίπρας, με το πολιτικό του χιούμορ ανδρώθηκε πολιτικά. Αυτόν προσπαθεί να αντιγράψει στα αστεία που κάνει. Είναι ο λόγος, όπως μου λένε, που εμφανίζεται σφόδρα ενοχλημένος με την παρέμβαση του Πάνου Καμμένου… nnn

    Ακούω ορισμένα προχωρημένα πράγματα, τα οποία αν δεν τα δω να γίνονται πράξη δεν τα πιστεύω. Λέγεται χαρακτηριστικά ότι ο Πρωθυπουργός ζητεί να κατατεθεί στη Βουλή μια τροπολογία που θα απαγορεύει τη σύλληψη δημοσιογράφων για αδικήματα Τύπου και τις εξοντωτικές ποινές που μπορούν να επιφέρουν. Ηδη η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ κάτι ψέλλισε γι’ αυτό το θέμα, με τη σημείωση ότι απασχόλησε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

  • Φάμπρικα

    Γύρω-γύρω όλοι στο ΠαΣοΚ

    Ο απουσιολόγος των... υπουργών

     Κυτίο παραπόνων έχει καταστεί το γραφείο του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση. Βουλευτές από όλες τις παρατάξεις διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι ο κοινοβουλευτικός έλεγχος τείνει να καταργηθεί, δεδομένου ότι οι υπουργοί, και ειδικά εκείνοι των λεγομένων παραγωγικών υπουργείων, δεν προσέρχονται στο Κοινοβούλιο για να απαντήσουν στα ερωτήματα των βουλευτών ή, όταν το κάνουν, εμφανίζονται με έξι μήνες καθυστέρηση!

    nnn

    Μαθαίνω μάλιστα πως ο κ. Βούτσης έχει αναλάβει πρωτοβουλίες προκειμένου με τη νέα χρονιά να περιοριστεί το πρόβλημα αυτό και να καταστεί πιο συνεπής η παρουσία των υπουργών στη Βουλή. Δεδομένου ότι ο Πρόεδρος της Βουλής είχε όλο το προηγούμενο διάστημα επενδύσει στη «φιλοτιμία» των υπουργών, το γεγονός ότι αυτή δεν αποδείχθηκε τελικά αρκετή τον προσανατολίζει σε πιο «ριζοσπαστικά» μέτρα. Μαθαίνω πως εξετάζει μεταξύ άλλων να θεσπίσει απουσίες για τους υπουργούς, που μετά από κάποιον αριθμό αυτοί θα υφίστανται κυρώσεις. Αναμένουμε λοιπόν τις πρωτοβουλίες του.

    Μια συριζαίικη φάμπρικα

    Ακόμη μαθαίνω πως ο Πρόεδρος της Βουλής είναι σε συνεννόηση με τον Γενικό Γραμματέα της κυβέρνησης Μιχάλη Καλογήρου προκειμένου να παύσει η «φάμπρικα» με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ). Οι πράξεις αυτές είναι, όπως θα πρέπει να γνωρίζετε, έκτακτης μορφής νομοθέτηση που παρακάμπτει το Κοινοβούλιο, το οποίο έρχεται εκ των υστέρων να επικυρώσει με νόμο το περιεχόμενο της Πράξης.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση επέκρινε την επιλογή της κυβέρνησης Σαμαρά να εκδίδει με ρυθμό πυροβόλου τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Για την ιστορία, σάς υπενθυμίζω ότι συνολικά επί Νέας Δημοκρατίας, όταν Γενικοί Γραμματείς της κυβέρνησης ήταν οι Παναγιώτης Μπαλτάκος και Φώτης Καϋμενάκης, πέρασαν 17 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Δείτε τώρα τι γίνεται επί ΣΥΡΙΖΑ:

    nnn

    Επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ήτοι από τον Ιανουάριο του 2015 έως και σήμερα, όταν τη θέση του Γενικού Γραμματέα της κυβέρνησης ανέλαβαν διαδοχικά ο Σπύρος Σαγιάς και ο Μιχάλης Καλογήρου, πέρασαν 34 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, δηλαδή οι διπλάσιες σε σχέση με εκείνες της ΝΔ. Ο Πρόεδρος της Βουλής θεωρεί πως οι 51 αυτές ΠΝΠ είναι στίγμα στην ιστορία του Κοινοβουλίου και θέλει να πάψει αυτή η πρακτική. Το εάν θα τα καταφέρει φοβάμαι πως εξαρτάται περισσότερο από την τρόικα παρά από τους υπουργούς της κυβέρνησης.

    Gulfstream σε ετοιμότητα Μου λένε ότι το Μέγαρο Μαξίμου ειδοποίησε την αεροπορική βάση της Ελευσίνας να έχει έτοιμο το πρωθυπουργικό αεροσκάφος Gulfstream, μαζί με τα σχέδια πτήσεως για τη Γενεύη, ώστε, εάν απαιτηθεί, να μεταβεί στην ευρωπαϊκή έδρα του ΟΗΕ ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας. Το περίεργο είναι ότι το Μέγαρο Μαξίμου ζήτησε να βρίσκεται σε ετοιμότητα το πρωθυπουργικό αεροσκάφος από τις 11 Ιανουαρίου ως τις 16 Ιανουαρίου με πιθανότερη ημερομηνία πτήσεως αυτή του Σαββάτου. Τι σημαίνει αυτό; Οτι κάτι παραπάνω θα γνωρίζει ο κ. Τσίπρας για τις συνομιλίες που διεξάγονται στη Γενεύη για το Κυπριακό.

    Γύρω-γύρω όλοι στο ΠαΣοΚ

    Οπως και να το δει κανείς έχει την πλάκα του. Το Σάββατο, η προγραμματισμένη (το λέω έτσι γιατί εάν δεν πραγματοποιηθεί, αμαρτίαν ουκ έχω) συνάντηση της Φώφης Γεννηματά με τους πρώην και νυν βουλευτές του ΠαΣοΚ θα είναι στην ουσία ένα γεύμα. Στο κεντρικό τραπέζι, οι διοργανωτές της εκδήλωσης έχουν βάλει ως συνδαιτυμόνες τη Φώφη Γεννηματά, τον Ευ. Βενιζέλο, τον Γ. Παπανδρέου, τον Απ. Κακλαμάνη, τον Στ. Ξεκαλάκη (τον θυμάστε; Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠαΣοΚ), τον Β. Κεγκέρογλου και τον Δ. Κρεμαστινό. Στο ίδιο τραπέζι επρόκειτο να καθίσει με όλους τους παραπάνω και ο Κ. Σημίτης, ο οποίος ειδοποίησε ότι δεν θα παραστεί (προφανώς θα το ξανασκέφτηκε). Ποια θα είναι η τελική σύνθεση του τραπεζιού θα σας γελάσω.

    Και λιποθυμία στην Κω

    Θερμή μου λένε ότι ήταν η υποδοχή του Κυρ. Μητσοτάκη από τον δήμαρχο Κω Γ. Κυρίτση, ο οποίος τον υποδέχτηκε στα σκαλιά του δημαρχείου. Ο κ. Μητσοτάκης κάπως αιφνιδιάστηκε, όχι από την υποδοχή, αλλά από τα φλας των φωτογράφων: «Δήμαρχε, τι έγινε; Ολοι οι φωτογράφοι για σένα ήρθαν…». Ακολούθησε σύσκεψη με δημοτικούς συμβούλους και εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων του νησιού. Αλλά, ω του θαύματος, μόλις άρχισε η σύσκεψη διακόπηκε και συγκεκριμένα μετά την ομιλία του κ. Μητσοτάκη. Τι είχε συμβεί; Ο (τοπικός) αξιωματούχος της Πολεμικής Αεροπορίας έπεσε… λιπόθυμος και δεν υπήρχε βάρδια του ΕΚΑΒ για να τον μεταφέρει. Οχι, δεν λιποθύμησε ο άνθρωπος επειδή είδε τον κ. Μητσοτάκη και τον άκουσε να ομιλεί, αλλά από την πολυκοσμία.

Στέφανος Κασιμάτης

Χαίρομαι διότι μας βρήκε που μας βρήκε το κακό με την εκλογή του Τραμπ, όχι όμως να σταματήσει και η πλάκα εις βάρος του. Συνεχίζεται, λοιπόν, χάρη στις πληροφορίες για στοιχεία που κρατούν οι Ρώσοι και τα οποία παρουσιάζουν έναν Τραμπ να διασκεδάζει με εργαζόμενα κορίτσια στον τομέα της παροχής σεξουαλικών υπηρεσιών.

Σημειωτέον ότι η ιστορία τοποθετείται τον Νοέμβριο του 2013 στη Μόσχα, όταν ο Τραμπ βρισκόταν εκεί ως συνιδιοκτήτης του διαγωνισμού «Miss Universe 2013» και συμμετείχε πασίχαρος στον σχετικό κύκλο εκδηλώσεων – δηλαδή, στα πάρτι. Το όργιο υποτίθεται ότι έχει καταγραφεί από την FSB (η KGB με καινούργιο όνομα) στην προεδρική σουίτα πολυτελούς ξενοδοχείου της Μόσχας και περιλαμβάνει στο πρόγραμμα και «golden showers». Μάλιστα! Ποιος θα το περίμενε από έναν άνθρωπο του ήθους και της λεπτότητάς του; Με τόσα πια που συμβαίνουν και μας ρίχνουν απ’ τα σύννεφα, ίσως πρέπει να κυκλοφορούμε μονίμως με αλεξίπτωτο…

Τέρμα τα αστεία όμως κι ας πάρουμε τα στοιχεία ένα προς ένα για να τα αξιολογήσουμε. Πρώτον, τέτοιου τύπου παγίδευση ξένων, με σεξουαλικό δόλωμα, ήταν πάγια μέθοδος της KGB την εποχή του Ψυχρού Πολέμου· και, σίγουρα, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται και σήμερα – κάτι που δουλεύει σωστά δεν το αλλάζεις. Δεύτερον, στον Τραμπ αρέσουν τα κορίτσια. Για να είμαι ακριβής, το δείχνει τόσο πολύ και, κυρίως, το δείχνει με τέτοιο τρόπο, ώστε να κατατάσσεται επαξίως στην κατηγορία «Πειναλέων». Το παραδέχεται, άλλωστε, ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί με όσες του αρέσουν και, ούτως ειπείν, τις αρπάζει από τη γάτα (grabs them by the pussy). Τρίτον, στον Τραμπ αρέσουν ιδιαιτέρως τα κορίτσια από την ανατολική Ευρώπη – έχει παντρευτεί μέχρι τώρα δύο από αυτά.

Τέταρτον, η προθυμία και η ταχύτητα του Τραμπ να υπερασπίζεται ή να δικαιολογεί τη Ρωσία γενικώς προκαλεί εντύπωση. Τι περίεργο πάθος είναι το δικό του με τη Ρωσία; Πέμπτον, η εκτίμηση των WikiLeaks για την πλαστότητα του εγγράφου έχει την ίδια αξία με τη διάψευση του Κρεμλίνου, διότι οι τύποι των WikiLeaks, με πρώτο και καλύτερο τον Ασάντζ, είναι υπάλληλοι της Μόσχας. Εκτον, το ότι παρήγγειλε το «golden shower», επειδή στο κρεβάτι είχε κοιμηθεί ο Ομπάμα, ταιριάζει απολύτως στο γούστο και στην αισθητική του: αφενός λατρεύει το χρυσαφί και, αφετέρου, κινείται τόσο άνετα μέσα στη λάσπη και στον βόρβορο, όπως διαπιστώσαμε από την προεκλογική εκστρατεία του, ώστε λίγα τσισάκια δεν νομίζω να τον αηδιάζουν – είναι μαθημένος σε χειρότερα. Οσο για το μίσος του για τον Ομπάμα, είναι πασίδηλο.

Ολα αυτά δεν σημαίνουν ότι οι πληροφορίες είναι αληθινές· απλώς, φαίνεται να μοιάζουν λίγο περισσότερο με την αλήθεια παρά στο ψεύδος – εξαρτάται από την προδιάθεση εκείνου που κρίνει. Με δύο κουβέντες, είναι αληθοφανείς. Είθε να έχουμε συνέχεια και, παρακαλώ, σύντομα…

Υπό διάλυση

Ο υπάλληλος του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος την πιο κρύα νύχτα του χιονιά έκλεισε το κέντρο αστέγων επειδή είχε τελειώσει η βάρδια του, οπωσδήποτε είναι –. (Στη θέση της παύλας συμπληρώνετε εσείς τον αρμόζοντα χαρακτηρισμό στο ηθικό ποιόν της συγκεκριμένης πράξης.) Αλλο τόσο από το ίδιο, όμως, είναι και ο άλλος δημοτικός υπάλληλος, εφόσον αληθεύουν οι ισχυρισμοί του πρώτου· διότι εκείνος τηλεφώνησε λίγο πριν από την ώρα που έπρεπε να παρουσιαστεί στη δουλειά, για να πει ότι ήταν άρρωστος. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Ταιριάζουν, θα μπορούσαν να είναι καλοί φίλοι· είναι κρίμα που τσακώθηκαν…

Περισσότερο κρίμα, όμως, είναι ότι την πλήρωσαν οι άστεγοι. Είμαι βέβαιος –και το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας– ότι ο Γιώργος Καμίνης πρέπει να αισθάνεται προσωπικά προσβεβλημένος· είμαι βέβαιος επίσης ότι θα το έχει πάρει προσωπικά να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που ανήκουν. Γι’ αυτό, παίρνω την πρωτοβουλία να βοηθήσω με κάποιες σκέψεις μου. Το γεγονός ότι, σε ένα τόσο κρίσιμο για την περίσταση πόστο, δύο υπάλληλοι είχαν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν κατά τη χειρότερη βούλησή τους δείχνει ότι ο δήμος δεν διοικείται. Καταλαβαίνω ότι ένα σύστημα διοίκησης θα υφίσταται προσχηματικώς· πραγματική διοίκηση στις υπηρεσίες του δήμου, όμως, δεν υπάρχει. Το ότι αυτοί οι υπάλληλοι συμπεριφέρθηκαν έτσι δεν είναι προϊόν της τυχαίας συνάντησης δύο «ιδιόρρυθμων» χαρακτήρων· δείχνει, κυρίως, ότι δεν είχαν κανένα φόβο για τις πιθανές συνέπειες της συμπεριφοράς τους – και, φυσικά, δεν πολυνοιάζονταν ούτε για τις άμεσες κοινωνικές επιπτώσεις της: οι άστεγοι ας πάνε όπου μπορούν.

Η διαπίστωση περί απουσίας διοίκησης ενισχύεται και από το πρόσφατο κάζο με τη ρόδα στο Σύνταγμα. Την περίοδο εκείνη ήμουν σε άδεια, αλλά δεν με εμπόδιζε να απορώ πώς γίνεται σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση για τον δήμο και την εικόνα του να συγκεντρώνεται τόση επιπολαιότητα, τόση βλακεία και τόση ανευθυνότητα. Είναι φανερό ότι ο δήμος τελεί υπό διάλυση – να μας επιφυλάσσει άραγε και «εβδομάδα προσφορών»;

Στέφανος Κασιμάτης — Δημοσιογράφος

  • fakelaki

    Πικρές διαπιστώσεις

    Γλέντια χωρίς...γλέντι

     «Μπαστούνια» αναμένεται να τα βρει ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, ο οποίος αναμένεται να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στις 16 και 17 Ιανουαρίου στη σύνοδο των υπουργών Υγείας του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) στο Παρίσι. Ο υπουργός, ο οποίος τυγχάνει ιατρός-μικροβιολόγος, θα παραστεί στο πλαίσιο των εργασιών της συνόδου σε ειδική εκδήλωση όπου θα παρουσιασθεί έκθεση 306(!) σελίδων με τίτλο «Αντιμετωπίζοντας τις αλόγιστες δαπάνες για την Υγεία». Μαθαίνω ότι η εν λόγω έκθεση διαπιστώνει ότι ένα σημαντικό ποσοστό των δαπανών για την Υγεία στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι στην καλύτερη περίπτωση αναποτελεσματικό και στη χειρότερη περίπτωση σπατάλη. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην έκθεση, το 1/5, δηλαδή το 20% των δαπανών για την Υγεία, δεν σχετίζεται με την καλή έκβαση της υγείας των πολιτών!

    nnn

    Αλλά, όπως θα σας αποκαλύψω ευθύς αμέσως, αυτές είναι οι ήπιες αναφορές του ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με την έκθεση, ένας στους τρεις πολίτες των χωρών του ΟΟΣΑ πιστεύει πως ο τομέας της Υγείας στη χώρα του είναι διαφθαρμένος ή εξαιρετικά διεφθαρμένος. Σιγά την είδηση, πιθανόν να πείτε, αλλά…

    nnn

    Τα «ποιοτικά χαρακτηριστικά» της έρευνας εκθέτουν την Ελλάδα, καθώς αναφέρεται πως το «φακελάκι (σ.σ.: μεταφέρεται ως «fakelaki» στα αγγλικά) έχει καταστεί βαθιά ριζωμένος κοινωνικός θεσμός» στη χώρα μας. Για να τεκμηριώσει αυτή την «πικρή» διαπίστωση ο ΟΟΣΑ παρουσιάζει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία άνω του 20% των Ελλήνων δηλώνουν πως έχουν δωροδοκήσει τους τελευταίους 12 μήνες για να λάβουν παροχές υγείας όταν το αντίστοιχο ποσοστό στα κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ είναι στο 6%. Δηλαδή η δωροδοκία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Ελλάδας είναι υπερτριπλάσια από τον μέσο όρο στα κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ!

    nnn

    Ολα αυτά θα γνωστοποιηθούν στο Παρίσι την επομένη Δευτέρα και Τρίτη, ενώ την ίδια στιγμή στην Ελλάδα βρίσκονται στην επικαιρότητα οι υποθέσεις της Novartis και του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) που επιβεβαιώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τα ευρήματα της έκθεσης του ΟΟΣΑ. Να υπενθυμίσω απλά ότι όταν ο κ. Ξανθός και ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης αναλάμβαναν τον Σεπτέμβριο του 2015 το χαρτοφυλάκιό τους στο υπουργείο Υγείας ο λαλίστατος (κατά τα άλλα) κ. Πολάκης δήλωνε ότι «τον μηχανισμό της διαφθοράς δεν τον πείραξε κανείς», ότι «είναι καιρός να σταματήσει αυτό το γλέντι» και πως τα έσοδα τα οποία θα αντληθούν από την καταπολέμηση της διαφθοράς μπορούν να είναι ένα ισοδύναμο για την ενίσχυση του Συστήματος Υγείας. Αναφερόμενος δε τότε στη διαφθορά στον χώρο της Υγείας, είχε δηλώσει ότι το «φακελάκι» αποτελεί μόνο το 10%, ενώ το υπόλοιπο 90% αφορά τις υπερτιμολογήσεις.

    Χαμένοι στη μετάφραση

    Πάντοτε ήταν η απορία μου σε ποια γλώσσα συνεννοούνται τηλεφωνικώς οι κύριοι Τσίπρας και Ερντογάν. Φαίνεται ότι την ίδια απορία είχε και ένας εκ των πολιτικών αρχηγών που επισκέφθηκαν προσφάτως το Μέγαρο Μαξίμου και ρώτησε ευθέως τον κ. Τσίπρα. Ιδού η αποκάλυψη. Ο κ. Τσίπρας απευθύνεται στον τούρκο πρόεδρο στα ελληνικά. Μα, θα πείτε, καταλαβαίνει ελληνικά ο κ. Ερντογάν; Οχι βεβαίως, αλλά βρήκε έναν… «γραικό» (όπως τον ονόμασε), τον οποίο χρησιμοποιεί ο νεοσουλτάνος της Τουρκίας ως μεταφραστή. Ετσι ο Πρωθυπουργός μιλάει στα ελληνικά και ακούει τις απαντήσεις του κ. Ερντογάν πάλι στα ελληνικά. Με τους ευρωπαίους όμως ηγέτες πώς συνεννοείται ο κ. Τσίπρας στις περίφημες (και πολλές φορές πολύωρες) τηλεδιασκέψεις; Πώς για παράδειγμα συνεννοείται με την κυρία Μέρκελ ή με τον κ. Ολάντ; Με αυτούς ομιλεί στα αγγλικά και προς μεγάλη του έκπληξη τα αγγλικά του κ. Τσίπρα (αυτά που όλοι γνωρίζουμε) θεωρούνται καλύτερα από τα αγγλικά των Μέρκελ και Ολάντ.

    Καφές πικρός στο Μαξίμου

    Και μια και έγινε λόγος για τους πολιτικούς αρχηγούς που επισκέφθηκαν προσφάτως το Μέγαρο Μαξίμου (για να τους ενημερώσει επί του Κυπριακού ο Πρωθυπουργός), δυο-τρεις απ’ αυτούς έμειναν εντυπωσιασμένοι, όχι από αυτά που άκουσαν αλλά από τον… καφέ που τους πρόσφερε ο κ. Τσίπρας. Σκέτος ελληνικός καφές. Μάλιστα έδωσαν εύσημα στον όποιο καφετζή ετοίμασε τους καφέδες, λέγοντας ότι δεν είναι καφές από μηχανή, αλλά καφές ψημένος στη χόβολη. Και ο κ. Τσίπρας απλώς χαμογελούσε αφήνοντας να πλανάται το μυστήριο εάν ο καφές είναι της μηχανής ή όχι. Πάντως η κυρία Φώφη Γεννηματά είπε ένα ευγενέστατο «σας ευχαριστώ, δεν θα πάρω» και δεν ήπιε τίποτε στο Μέγαρο Μαξίμου.

    Ο πιο ευτυχής βουλευτής

    Ονομάζεται Γιώργος Αμυράς, είναι βουλευτής του Ποταμιού και αυτοχαρακτηρίζεται ως ο πιο ευτυχής βουλευτής. Οχι για κανέναν ιδιαίτερο λόγο, αλλά επειδή είναι αποκλεισμένος από το χιόνι εδώ και πέντε ημέρες κάπου στην Εύβοια: «Εχει 1,5 μέτρο χιόνι, δεν μπορώ να βγω από το καταφύγιο» λέει (γελώντας). Και ξέρετε γιατί χαριεντίζεται ο αποκλεισμένος από τον χιονιά βουλευτής; Επειδή πρώτον δεν ξοδεύει τίποτα (τρέφεται με ξηρούς καρπούς και κράκερ που πήρε μαζί του), δεύτερον ζει εκτός πολιτικών και κομματικών βασάνων και τρίτον κανένας δεν του ζητεί ρουσφέτι. Μόνον ένας κάτοικος της περιοχής τού ζήτησε να μεσολαβήσει ώστε να έρθουν τα εκχιονιστικά μηχανήματα για να «απελευθερωθούν», αλλά ο κ. Αμυράς απάντησε ότι «θα ισχύσει για όλους».

  • R.I.P.

    Φάρος αξιών

    ΦΑΛΗΡΕΥΣ

     Από την Αλεξανδρούπολη, όπου ο πρωθυπουργός βρέθηκε «μη τυχαία», όπως ο ίδιος επεσήμανε με τα θαυμάσια ελληνικά του, χαρακτήρισε την Ελλάδα «φάρο αξιών και πυλώνα σταθερότητας». Ωραία αφορμή, λοιπόν, για να ασχοληθούμε με ένα θέμα της επικαιρότητας, το οποίο αναδεικνύει μία από τις –αλίμονο– ισχυρές αξίες στον Υπαρκτό Ελληνισμό: την ηλιθιότητα.

    Εκδικάζεται, διαβάζω, αγωγή κατά του Γιώργου Παπανδρέου, βάσει της οποίας ο ενάγων ζητεί χρηματική ικανοποίηση 260.000 ευρώ για «την ηθική βλάβη που του προκάλεσε ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και για την παράνομη προσβολή της προσωπικότητάς του, λόγω των προεκλογικών εξαγγελιών του, οι οποίες ουδέποτε τηρήθηκαν». Χωρίς –υποθέτω– να έχει την πρόθεση να διασκεδάσει τον αναγνώστη της αγωγής ή να αυτοσαρκαστεί, ο ενάγων υποστηρίζει ότι εξαπατήθηκε «καθότι, αν και ψηφοφόρος της Ν.Δ., παρασύρθηκε από τις προεκλογικές υποσχέσεις του κ. Παπανδρέου για μια αξιοπρεπή διαβίωση έναντι του κ. Κώστα Καραμανλή που πάγωσε τους μισθούς και τις συντάξεις».

    Κατ’ αρχάς, ας μου επιτραπεί μια τεχνικού χαρακτήρα απορία: με τόσους παλαβούς και δικομανείς να κατακλύζουν τον τόπο, δεν υπάρχει ένας στοιχειώδης μηχανισμός στη Δικαιοσύνη, ώστε οι αγωγές που καθημερινά κατατίθενται να ξεσκαρτάρονται και κάποιες να απορρίπτονται ως ηλίθιες; Είναι δυνατόν κάθε παλαβομάρα με τη μορφή της αγωγής να παίρνει την άγουσα και να γίνεται μια περιττή επιβάρυνση στη λειτουργία της Δικαιοσύνης;

    Πάμε, όμως, στο ουσιώδες ερώτημα που τίθεται από την υπόθεση αυτή: μπορεί ο ΓΑΠ να ευθύνεται και για την προσωπική ανοησία του και για την ανοησία του καθενός ο οποίος πίστεψε στις προεκλογικές εξαγγελίες του και τον ψήφισε; Συμβαίνει στη ζωή, κατά κόρον – είναι αλήθεια. Ολοι μας γνωρίζουμε ή συναντούμε ανθρώπους που κακίζουν τους πολιτικούς για τις ευθύνες τους, ενώ οι ίδιοι για τις δικές τους ούτε καν αναρωτιούνται. Αυτή η εκχώρηση της ατομικής ευθύνης, στη συνείδηση του ψηφοφόρου, είναι η μεγαλύτερη ζημιά που έχει προκαλέσει ο λαϊκισμός στην πολιτική ζωή. Είναι η αιτία που κάνει μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων να τρέχει πάντα προς τον εκάστοτε πλειοδότη στις υποσχέσεις. Είναι αυτό που μας κρατάει, περισσότερο από έξι χρόνια τώρα, εγκλωβισμένους στον ίδιο φαύλο κύκλο. Είναι, σε τελευταία ανάλυση, αυτό που κάνει κάποιους (συχνά με τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του κανονικού ανθρώπου) να παραδίδονται στον Σώρρα.

    Η εκχώρηση της ατομικής ευθύνης στο πλαίσιο της δημοκρατικής διαδικασίας είναι αντίθετη προς την ουσία της δημοκρατίας. Καλώς ή κακώς, η δημοκρατία προϋποθέτει ευθύνη και από τις δύο πλευρές: και του εκλεγόμενου και του ψηφοφόρου. Ενέχει, επίσης, το στοιχείο της διακινδύνευσης, που ο ψηφοφόρος μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνον με την ατομική κρίση και γνώση, όχι παραχωρώντας την σε όποιον άμυαλο ή απατεώνα προσφέρεται να αναλάβει το βάρος.

    Με την τάση που μας διακρίνει τα τελευταία χρόνια να χαμηλώνουμε ολοένα τα αξιακά κριτήρια, τα μέτρα και τα σταθμά, κινδυνεύουμε να αναγνωρίσουμε τη βλακεία ως αξία, εδώ στον «φάρο των αξιών», με επικύρωση ενδεχομένως και από τη Δικαιοσύνη. Αν είναι έτσι, τότε πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι η δημοκρατία δεν είναι και τόσο του γούστου μας, έστω και αν οι κομπασμοί περί «λίκνου της δημοκρατίας» αποτελούν καθιερωμένη, θεσμική επισημότητα. Διότι ο μεγαλύτερος εχθρός της δημοκρατίας –αυτής της ατελούς και ελαττωματικής, αλλά της μόνης που υπάρχει– είναι η βλακεία. Και η βλακεία αντιμετωπίζεται μόνο μακροπρόθεσμα και μέσω της παιδείας. Δηλαδή, καληνύχτα σας… R.I.P. Ο Στάθης Ευσταθιάδης, που πέθανε σε ηλικία 92 ετών το περασμένο Σάββατο, ήταν ένας από τους σοβαρότερους και ισχυρότερους δημοσιογράφους της εποχής του. Ενας δημοσιογράφιος που δεν άφησε πίσω του «σχολή» με μαθητές και μιμητές και δεν θα ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο, διότι ο Στάθης Ευσταθιάδης ήταν μοναδικός και ως προσωπικότητα και κατά την επαγγελματική υπόστασή του.

    Εκπρόσωπος ενός υψηλού επαγγελματικού φορμαλισμού στο διπλωματικό ρεπορτάζ, ο Ευσταθιάδης διέπρεψε στον τομέα του, σε βαθμό ώστε το υπουργείο Εξωτερικών να του αναγνωρίσει (ατύπως) το status του ισότιμου συνομιλητή. Κοσμοπολίτης, λόγω της παιδείας του και των συνθηκών της δουλειάς του στο εξωτερικό και, ιδίως, στη Νέα Υόρκη όπου επί χρόνια υπήρξε ανταποκριτής της εφημερίδας «Το Βήμα», ήταν άνθρωπος εξαιρετικής καλλιέργειας, με μεγάλη αγάπη για την όπερα, τον χορό και την κλασική μουσική.

    Με τον κύριο Ευσταθιάδη, όπως επέμενα να τον λέω πάντοτε, πέρασα έξι χρόνια συστεγαζόμενος στο ίδιο γραφείο και είχα την ευκαιρία να γνωρίσω την καλοσύνη του, αλλά και την αυστηρότητά του, για την οποία ιδίως τον ευγνωμονώ. Στο γραφείο, όποτε προέκυπτε ελεύθερος χρόνος ανάμεσα στις διάφορες δουλειές, έβγαζε πάντα το βιβλίο που συνέβαινε να διαβάζει εκείνο τον καιρό και συνέχιζε την ανάγνωση, εντελώς προσηλωμένος, μέχρι να προκύψει το επόμενο με το οποίο θα έπρεπε να καταπιαστεί. Αν κάποιος ενοχλητικός τον ζητούσε στο τηλέφωνο, εκείνος, με τη δική του φωνή, χωρίς να κάνει προσπάθεια να την αλλάξει, αλλά σε τελείως κατεψυγμένο τόνο, απαντούσε στον καλούντα ως εξής: «Δεν είναι εδώ, θα του πω ότι πήρατε» και το έκλεινε για να συνεχίσει, χωρίς ο άλλος να προλάβει καν να πει ποιος ήταν. Προσπάθησα να ακολουθήσω αυτό το λαμπρό παράδειγμα. Δυστυχώς, δεν τα κατάφερα με τη δική του συνέπεια…

  • Καταχνιά

    Ανθρωποι και Ποντίκια

    Ο Μητσοτάκης, ο Ρέμος και η κρίση

     Δεν συμβαίνει συχνά, ένας λαϊκός τραγουδιστής να συναντά έναν αρχηγό κόμματος, έναν εν αναμονή πρωθυπουργό, όπως τον αποκαλούν οι συνεργάτες του. Τι ήταν λοιπόν αυτό που ώθησε τον Αντώνη Ρέμο να συναντηθεί στα γραφεία της ΝΔ με τον Κυρ. Μητσοτάκη; Πώς κλείστηκε το ραντεβού, τι συζητούσαν τόση ώρα, πίσω από τις κλειστές πόρτες; «Η ζωή στην Ελλάδα έχει γίνει δύσκολη, ζήτησα μέσω κοινών γνωστών μας να συναντηθώ με τον κ. Μητσοτάκη για να του εκφράσω τους προβληματισμούς μου. Το ραντεβού κλείστηκε» και έτσι ο κ. Ρέμος, όπως λέει, βρέθηκε να συνομιλεί στο γραφείο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κάτι όμως που δεν συμβαίνει με τους περισσότερους βουλευτές της ΝΔ που ζητούν ραντεβού με τον αρχηγό τους και ακόμη περιμένουν…

    nnn

    Προτού όμως σας περιγράψω τους προβληματισμούς του κ. Ρέμου, έχουν, νομίζω, σημασία τα παρακάτω: Πρώτον, ο δημοφιλής τραγουδιστής δεν σκοπεύει να αναμειχθεί στην πολιτική, δεύτερον, ο πρόεδρος της ΝΔ λέει ότι θα συναντάται με όποιον κρίνει ώστε να διευρύνει τις γνώσεις του για τα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία και τρίτον, τόσο ο κ. Μητσοτάκης όσο και ο Ρέμος έμειναν… εκστασιασμένοι ο ένας από τον άλλον: «Είναι σοβαρός άνθρωπος, δεν τον γνώριζα καθόλου, μου έκαναν εντύπωση και οι γνώσεις του και οι προτάσεις του» μου είπε ο κ. Μητσοτάκης: «Είναι προσγειωμένος πολιτικός, δεν έχει μέσα του την εξουσιολαγνεία, ακούει τον συνομιλητή του και εμφανίζεται πρόθυμος να λύσει προβλήματα» μου είπε από την πλευρά του ο κ. Ρέμος.

    Ποιον τραγουδιστή θαυμάζει ο Κυριάκος

    Ρέμος και Μητσοτάκης μίλησαν και για μουσική. Αν και δεν πήγε ποτέ του ο πρόεδρος της ΝΔ να ακούσει τον Αντώνη Ρέμο, ωστόσο του είπε ότι όταν θέλει να χαλαρώσει, αυτό που ακούει είναι μόνον ελληνική μουσική. Στο σπίτι του μόλις μπαίνει βάζει ελληνικά τραγούδια (όχι όμως τα λεγόμενα καψουροτράγουδα), αλλά ποιοτικά τραγούδια, και αγαπημένος του τραγουδιστής όλων των εποχών, όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης, είναι ο Κώστας Χατζής και το αγαπημένο τραγούδι… «όταν κοιτάς από ψηλά…» (αυτό που λέει «πολύ με πίκρανες, ζωή / μακριά θα φύγω ένα πρωί / θα ανέβω σ’ ένα αεροπλάνο / να δω τον κόσμο από εκεί πάνω…).

    «Πληρώνω και πληρώνομαι…»

    «Είμαστε άνθρωποι και εμείς, ζούμε στην κοινωνία, πληρώνουμε φόρους, πληρωνόμαστε από τον κόσμο, και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τα αντιμετωπίζουν όλοι οι πολίτες. Εχουμε προβληματισμούς για το πού πάνε η κοινωνία, οι μετανάστες, οι φόροι, η ακρίβεια» λέει ο κ. Ρέμος, με τη σημείωση ότι οι πρώτοι που πλήρωσαν την κρίση από το 2005 ήταν οι τραγουδιστές, όταν τα μαγαζιά έκλειναν το ένα μετά το άλλο και αυτό που είπε στον κ. Μητσοτάκη ήταν ότι και οι τραγουδιστές είναι ενεργοί πολίτες και θέλουν να ενεργοποιηθούν, φτάνει να μην τους περιφρονούν και να τους απαξιώνουν οι πολιτικοί, γιατί και το τραγούδι και η μουσική μπορούν να προσφέρουν.

    Και βουλευτής και υπουργός Αλλά πώς υποδέχθηκαν οι γαλάζιοι βουλευτές και τα στελέχη της ΝΔ αυτή την απρόσμενη συνάντηση Ρέμου – Μητσοτάκη; Με μπόλικη καχυποψία. Οι περισσότεροι προεξοφλούσαν ότι ο κ. Ρέμος θα είναι υποψήφιος βουλευτής και μάλιστα στην Α’ ή Β’ Θεσσαλονίκης. Αλλοι ότι έκλεισε deal με τον κ. Μητσοτάκη για εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας και άλλοι, οι πλέον καχύποπτοι, είπαν ότι ενδεχομένως να είναι ο επόμενος υπουργός ή υφυπουργός Πολιτισμού στη μελλοντική κυβέρνηση της ΝΔ: «Αστειότητες, μία φορά αναμείχθηκα στα κοινά, τότε με τον Ηρακλή, και το πλήρωσα πολύ ακριβά» τους απαντά χαμογελώντας ο κ. Ρέμος.

    Ο έρως χρόνια δεν κοιτά…

    Και η ζωή στους πολιτικούς συνεχίζεται, ακόμη και τον καιρό του Μνημονίου. Υπουργός, για παράδειγμα, περιμένει παιδί από τη σύντροφό του. Γαλάζια βουλευτής, αν και κάποιας ηλικίας, αρραβωνιάστηκε, ενώ μια άλλη, επίσης βουλευτής, μόλις χώρισε από πρώην υπουργό. Πού άλλες εποχές που οι πολιτικοί ενημέρωναν τους αρχηγούς των κομμάτων για όποιες αλλαγές είχαν στην οικογενειακή ή την προσωπική τους κατάσταση. Ηταν τότε που ζητούσαν οι αρχές το απαράδεκτο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, το οποίο όταν επιτέλους καταργήθηκε, καταργήθηκε και η έγκριση του αρχηγού για γάμο από βουλευτές του.

    Ηταν τυπική υποχρέωση, πλην όμως οι περισσότεροι το τηρούσαν. Και ένας από αυτούς, βουλευτής περιφέρειας της τότε Ενωσης Κέντρου, ετών 68, επρόκειτο να νυμφευθεί για δεύτερη φορά μια πολύ νεότερή του (ετών 32). Δεν ήξερε πώς να το ανακοινώσει στον αυστηρό πρωθυπουργό και αρχηγό του κόμματός του, τον Γεώργιο Παπανδρέου. Βρήκε την ευκαιρία στην ψήφιση του προϋπολογισμού.

    Η ατμόσφαιρα, συνήθως παραμονές Χριστουγέννων, ήταν πανηγυρική και ο συγκεκριμένος βουλευτής, μαζί με τα χρόνια πολλά που ευχήθηκε και τα συγχαρητήρια που έδωσε, το «πέταξε» δειλά στον τότε πρωθυπουργό: «Κύριε Πρόεδρε, με την ευκαιρία, σας πληροφορώ ότι θα έλθω εις γάμου κοινωνία…». Ο Γεώργιος Παπανδρέου ρώτησε να μάθει την ηλικία της «νεαράς». Οταν ο βουλευτής τού την αποκάλυψε υπήρξε μια στιγμή αμηχανίας, που για να τη σπάσει του είπε: «Δεν βαριέστε, κύριε Πρόεδρε, ο έρως χρόνια δεν κοιτά». Και ο Παπανδρέου τον κοίταξε με εκείνο το βλέμμα το ειρωνικό και του είπε: «Την ημέρα. Αλλά τη νύχτα τι γίνεται;».

    Η Ηρώ της Αντιπροεδρίας

    Και η αντιπροεδρία θέλει την νεαρά της. Την ίδια πρακτική που εφάρμοσε ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας τοποθετώντας σε θέσεις κλειδιά νεαρές κυρίες (Αχτσιόγλου, Νοτοπούλου κτλ) ακολούθησε προσφάτως και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ι. Δραγασάκης αναβαθμίζοντας μετακλητή υπάλληλο που υπηρετούσε στο πολιτικό του γραφείο σε θέση Διευθύντριας του Πολιτικού Γραφείου του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης.

    Πρόκειται για την Ηρώ Ζαβογιάννη, η οποία από το Νοέμβριο του 2015 παρείχε τις υπηρεσίες της στην Αντιπροεδρία της Κυβέρνησης και πλέον θα αναλάβει το απαιτητικό έργο της διεύθυνσης του γραφείου του Αντιπροέδρου. Αλλά η εκπάγλου καλλονής (!) κ. Ζαβογιάννη, 33 ετών, εμφανίζεται ατρόμητη στην δουλειά και έχει εμπειρία από τη δημόσια υπηρεσία. Η ίδια υπήρξε υποψήφια βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές και υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης του βουλευτή Φθιώτιδας του ΣΥΡΙΖΑ, Βασίλη Κυριακάκη.

    *** Η κ. Ζαβογιάννη μπορεί κάλλιστα να καυχιέται ότι είναι η συνεργάτιδα κυβερνητικού αξιωματούχου με τα περισσότερα… μεταπτυχιακά. Τρία παρακαλώ. Περισσότερα απ΄αυτά της κυρίας Αχτσιόγλου. Εκτός από το πτυχίο που διαθέτει από το Πολιτικό της Νομικής Αθηνών διαθέτει μεταπτυχιακό στα «Ανθρώπινα Δικαιώματα» από το Πανεπιστήμιο του Κέντ, μεταπτυχιακό στην «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία» από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπτυχιακό στη «Διεθνή Ιατρική: Διαχείριση Κρίσεων Υγείας» από το ίδιο πανεπιστημιακό ίδρυμα.

  • Ψύχος

    Στη χώρα του ``μη λες ποτέ,ποτέ``

    Ο Τσίπρας και οι οκτώ Τούρκοι

     Μια επιστολή έλαβε ο Αλ. Τσίπρας από τον Γκι Φερχόφσταντ, με την οποία του λέει να μην εκδώσει τους οκτώ τούρκους στρατιωτικούς που ζήτησαν άσυλο στη χώρα μας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου εναντίον του Ερντογάν. Πολλοί Ευρωπαίοι εκφράζουν φόβους ότι ίσως η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί στον κ. Ερντογάν για την έκδοση των τούρκων στρατιωτικών.

    Γαλάζια γραμμή

    Η ΝΔ είναι πιο προσεκτική όταν δίνει γραμμή στους βουλευτές της. Δεν χρησιμοποιεί email ή non papers, όπως κάνουν οι συριζαίοι, αφού τα γραπτά μένουν και μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το αντίπαλο στρατόπεδο. Οι γαλάζιοι δίνουν γραμμή κυρίως τηλεφωνικώς. Οπως συνέβη με την κομματική γραμμή που έδωσαν τηλεφωνικώς (οι κ.κ. Κικίλιας, Θεοδωρικάκος, Αυγενάκης) στους βουλευτές του κόμματος να λένε όταν βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα για τον έναν χρόνο προεδρίας του Κυρ. Μητσοτάκη στην προεδρία του κόμματος. Και τους λένε να λένε τα καλύτερα… Ετσι, εάν έχετε προσέξει, όλοι οι βουλευτές που βγήκαν (και θα βγουν σήμερα) στα κανάλια λένε ή θα πουν κάτι για το πόσο ανέβηκε στις δημοσκοπήσεις η ΝΔ υπό την καθοδήγηση του αρχηγού τους και κυρίως πόση παρεμβατικότητα έχουν στους ψηφοφόρους.

    Ο Χουλιαράκης πήγε Σικάγο

    Είθισται οι πανεπιστημιακοί καθηγητές να λαμβάνουν τη «σαββατική τους άδεια» (sabbatical leave) για να κάνουν αγρανάπαυση από τις αμιγώς ακαδημαϊκές τους εργασίες. Ομως ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης έπραξε το αντίθετο. Εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι οι τροϊκανοί έκαναν τις διακοπές τους σε εξωτικά και μη μέρη (χωρίς να βιάζονται για την αξιολόγηση) και ο ίδιος μετέβη στο Σικάγο όπου το Σαββατοκύριακο συμμετείχε στις εργασίες του ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Ενωσης Οικονομικών. Ο κ. Χουλιαράκης δεν μετείχε στο συνέδριο με την ιδιότητα του έλληνα υπουργού, αλλά με εκείνη του λέκτορα του Πανεπιστήμιου του Μάντσεστερ, ειδικευμένου στα ζητήματα της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ολοκλήρωσης. Πληροφορούμαι δε πως το Σάββατο το πρωί σε μια αίθουσα του τρίτου ορόφου του ξενοδοχείου «Hyatt Regency Chicago» (όπου έγινε το συνέδριο) ο κ. Χουλιαράκης μαζί με έναν διδακτορικό του φοιτητή στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ παρουσίασαν μελέτη για την οικονομική ανάκαμψη της… Βρετανίας μετά το 1931.

    nnn

    Το παράδοξο είναι πως στην ίδια αίθουσα και στην ίδια θεματική ενότητα παρουσιάστηκε από τον ερευνητή του Πανεπιστημίου του Γιορκ Γερμανό Ματίας Μόρις μελέτη του με θέμα «Το θεμελιώδες πρόβλημα της Ελλάδας με τις νομισματικές ενώσεις: Παρελθόν και Παρόν». Σύμφωνα με τον συντάκτη της μελέτης, το δημοψήφισμα του 2015 στην Ελλάδα κατέδειξε πως οι Ελληνες γνωρίζουν πως η συμμετοχή τους στη νομισματική ένωση μπορεί να επιτευχθεί μόνον εάν αποδεχθούν περιορισμούς τόσο στη δημοσιονομική όσο και στη νομισματική πολιτική. Δείτε όμως τι άλλα συμπεράσματα βγήκαν:

    nnn

    Κατά τον Μόρις τα πρώτα 100 χρόνια της σύγχρονης ελληνικής νομισματικής ιστορίας δείχνουν ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να εφαρμόσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις, αλλά επίσης υπενθυμίζουν ότι η εξωτερική πίεση είναι ζωτικής σημασίας για την απελευθέρωση του δυναμικού των μεταρρυθμίσεων. Στη βάση αυτή, ο ερευνητής του Πανεπιστημίου του Γιορκ υπογραμμίζει πως Ελλάδα και τρόικα θα κάνουν καλά να θυμηθούν το φιλόδοξο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που έθεσαν το 2010 και να μη βάζουν νερό στο κρασί τους όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις. Προσωπικά, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν ο κ. Χουλιαράκης διατύπωσε ενστάσεις στις αναφορές του συναδέλφου του ακαδημαϊκού ή εάν κατά την παρουσίαση του Γερμανού απολάμβανε τη θέα του παγωμένου Σικάγου. Προφανές είναι όμως πως αναπολεί τις πανεπιστημιακές του δραστηριότητες.

    Αίτηση εξαίρεσης

    Πρωτόγνωρα πράγματα, μου λένε, ότι συμβαίνουν τελευταίως γύρω μας και δεν αποτελεί εξαίρεση ούτε αυτό που συνέβη στη Δικαιοσύνη: Δικαστίνα (εφέτης) ζήτησε την εξαίρεσή της από εκδίκαση υπόθεσης στην οποία συνήγορος κατηγορουμένου είναι ο πρώην σύζυγός της (κάτι που αποτελεί λόγο ασυμβιβάστου). Σε συνεδρίασή του για να αποφασίσει σχετικά, το δικαστήριο δεν έκανε δεκτή την αίτηση εξαίρεσης, κρίνοντας ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό της λόγοι που να επιβάλλουν την αποχή της από τα καθήκοντά της. Συγκεκριμένα, δέχτηκε ότι δεν υπάρχει ανάμεσα στους δυο πρώην συζύγους (δικαστή και συνήγορο) οποιαδήποτε σχέση ή επαφή, ουσιαστική ή τυπικά, αγνοώντας το γεγονός ότι οι δυο τους έχουν ανήλικο τέκνο και ασκούν από κοινού την επιμέλειά του! Η αλήθεια είναι ότι και ίδια η δικαστής λησμόνησε να τους το πει, και ας το γνωρίζει όλος ο κόσμος.

    Αγριογούρουνο με… αποφυλάκιση

    Ισως να θυμάστε ότι ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασ. Παπαγεωργόπουλος, καταδικασθείς (σε πρώτο βαθμό) σε ισόβια για υπεξαίρεση, κατάφερε (με νόμο του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλου) να αποφυλακιστεί λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε με την καρδιά του. Τον έβγαλαν δηλαδή καρδιοπαθή και τον αποφυλάκισαν. Ε, λοιπόν, σας πληροφορώ ότι το τριήμερο των Θεοφανίων ο καρδιοπαθής (με δικαστική βούλα) πρώην δήμαρχος το πέρασε κάνοντας σκι στο Καϊμακτσαλάν. Σύχναζε, όπως μου είπαν, σε ταβέρνα του χωριού Αγιος Αθανάσιος και πάντοτε «χτυπούσε» ένα αγριογούρουνο, το οποίο έτρωγε με όρεξη. Στους έκπληκτους πελάτες της ταβέρνας δεν μιλούσε βεβαίως για τα θέματα υγείας που αντιμετωπίζει, αλλά για τα κατορθώματά του στο σκι και το πόσο γρήγορα κατέβαινε τις πλαγιές νικώντας ακόμα και 16άρηδες.

  • Παρακμιακός καιρός

    Αφορά τη δημοκρατία, όχι την κυβέρνηση

    ΦΑΛΗΡΕΥΣ

     Σ​​την πολιτική, το μέγεθος –συχνά και η φύση– ενός προβλήματος είναι συνάρτηση του χρόνου· αν, δηλαδή, το αφήσεις, σε άφησε κι εκείνο, εξελίσσεται με τρόπο που δεν περίμενες. Από την πρώτη στιγμή που ήλθαν στην Ελλάδα και ζήτησαν άσυλο οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί, ήταν φανερό ότι είχαμε μπλέξει άσχημα.

    Με γνώμονα το συμφέρον της χώρας μου και με κριτήρια ωφελιμιστικά (η μόνη χρήσιμη φιλοσοφία στην πρακτική πολιτική είναι του Μπένθαμ), το προτιμότερο θα ήταν, τότε –εκεί πάνω στη βράση όπου κολλάει το σίδερο–, να τους είχαμε στείλει πίσω πακέτο, με κάποιο ηλίθιο πρόσχημα και, βεβαίως, κάποιον πρόθυμο ηλίθιο για να κάνει μετά τον αποδιοπομπαίο. Σε εκείνη τη φάση, το πραξικόπημα ήταν ακόμη «των κακών» στη γενική αντίληψη του κόσμου· ακόμη δεν είχαμε δει το μέγεθος της παράνοιας του Ερντογάν, όπως εκδηλώθηκε από την καταστολή της απόπειρας και ύστερα· τέλος, δεν είχαμε ακούσει την ιστορία των φυγάδων, δεν γνωρίζαμε το πρόσωπό τους, ήσαν απλώς σκιές με τουρκικά ονόματα. Μικρό αντίκτυπο στην κοινή γνώμη θα είχε η «γκάφα» της παράτυπης επιστροφής τους στη Τουρκία. Θα ήταν ένα ακόμη ιλαροτραγικό επεισόδιο στον μακρύ κατάλογο με τις γκάφες της κυβέρνησης, ο οποίος συνεχώς ανανεώνεται με νέες προσθήκες. Θα είχε χαθεί μέσα στο λασπώδες ίζημα που αφήνει η αναισθησία στην οποία εκπαιδευόμαστε καθημερινά.

    Τώρα, όμως, οι συνθήκες που προσδιορίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα έχουν αλλάξει δραματικά. Οι οκτώ, όσο μαθαίνουμε περισσότερα γι’ αυτούς, προβάλλουν πια καθαρά ως κατηγορούμενοι, όχι ως ένοχοι· μάλιστα, κατηγορούμενοι οι οποίοι έχουν απέναντί τους ένα απροκάλυπτα εκδικητικό σύστημα. Η Τουρκία, αναφέρει η έκθεση του Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Human Rights Watch), έχει αναστείλει επισήμως στο εσωτερικό της χώρας την ισχύ της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και σωρεία προβλέψεων του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Οσοι συλλαμβάνονται με την κατηγορία της συμμετοχής στο πραξικόπημα κρατούνται 30 ημέρες χωρίς καμία επαφή με τη δικαστική αρχή. Τις πρώτες πέντε ημέρες δεν τους επιτρέπεται καν να δουν δικηγόρο. Οι συνήγοροί τους διορίζονται από το κράτος και στις συνομιλίες με τους πελάτες τους παρίστανται αστυνομικοί. Επίσης, δεν επιτρέπεται η πρόσβαση εξωτερικών γιατρών στους κρατουμένους, οπότε τα βασανιστήρια δεν μπορούν να τεκμηριωθούν.

    Από την πλευρά του συμφέροντος της χώρας, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι, η κυριότερη αλλαγή των συνθηκών είναι ότι, τώρα, η ευθύνη από ελληνικής πλευράς δεν είναι πια στη διοίκηση, δεν πέφτει σε ένα τμήμα του κρατικού μηχανισμού το οποίο δεν έκανε καλά τη δουλειά του· η ευθύνη τώρα είναι στον θεμελιώδη για τη σύγχρονη, φιλελεύθερη δημοκρατία θεσμό της Δικαιοσύνης. Επομένως, το πλήγμα για το κύρος της χώρας θα είναι ασυζητητί βαρύτερο, αν φανεί ότι η Δικαιοσύνη, κατά κάποιο τρόπο, αφουγκράζεται τον παλμό της κυβέρνησης (εδώ παραφράζω έναν σύγχρονο κλασικό της νομικής σκέψης…) και κάμπτεται μπροστά στις απειλές από την άλλη πλευρά του Αιγαίου. Διότι τι άλλο είναι, αν όχι συγκεκαλυμμένες απειλές, οι δηλώσεις του Ερντογάν ότι ο Τσίπρας τού έχει υποσχεθεί την έκδοση των οκτώ ή οι αντίστοιχες του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών για τον Κοτζιά;

    Είναι λογικό, από την πλευρά της, η κυβέρνηση να τρέμει στην ιδέα ότι με τη στάση της μπορεί να προκαλέσει την Τουρκία. Η ευμενής διάθεση προς το αίτημα των τουρκικών αρχών για την έκδοση των οκτώ είναι αισθητή· προδίδεται από τον Τσίπρα, που είπε (από τη Θεσσαλονίκη, αν θυμάμαι) ότι «πραξικοπηματίες δεν είναι ευπρόσδεκτοι», όπως και από τον Βίτσα (αναπληρωτής Καμμένου), ο οποίος βρίσκει «πολύ ισχυρό το επιχείρημα της Τουρκίας» στο ζήτημα των φυγάδων. Είναι λογικό, διότι αντιλαμβάνονται πόσο εύθραυστη είναι η κυβέρνησή τους αν δεχθεί κλυδωνισμούς στα ελληνοτουρκικά, την τρέχουσα περίοδο ειδικά. Ως προς αυτό, μπορούμε να τους έχουμε εμπιστοσύνη γιατί αν ένα πράγμα έχει αποδείξει αυτή η κυβέρνηση ότι το κατέχει είναι η προστασία του συμφέροντός της. Γι’ αυτό και ανησυχώ, όμως· διότι τώρα το θέμα ξεπερνά την κυβέρνηση και αφορά τη χώρα, αφορά το είδος της δημοκρατίας που έχουμε, στον τόπο που δεν κουραζόμαστε ποτέ να θυμίζουμε στους άλλους ότι γέννησε τη δημοκρατία. Ας το θυμηθούμε, λοιπόν, για να την προστατεύσουμε.

    Στη λεγόμενη πιάτσα, ακούγονται διάφορα φαιδρά περί την επιχειρηματολογία που διοχετεύει υπογείως η κυβέρνηση προς τους εμπλεκομένους στην υπόθεση από ελληνικής πλευράς. Το φαιδρότερο όλων, όμως, είναι ότι η έκδοση των οκτώ συναρτάται από τους Τούρκους με την έκβαση του Κυπριακού, οι συνομιλίες επί του οποίου ξεκινούν στις 12 του μηνός, δηλαδή καθώς θα εκδικάζονται οι τρεις υποθέσεις των οκτώ. Οποιοσδήποτε το ακούει και διαθέτει μια αίσθηση –ας την πω έτσι– Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων διπλώνεται από τα γέλια. Για οκτώ φυγάδες, που απλώς θα προστεθούν στις 40.000 των ήδη φυλακισμένων στρατιωτικών, ο Ερντογάν θα παραχωρήσει ανταλλάγματα σε ένα θέμα εξωτερικής πολιτικής με ιστορικό βάθος και εθνική σημασία για την Τουρκία, στο οποίο μάλιστα έχει κερδίσει το πλεονέκτημα με στρατιωτική νίκη; Τρελαθήκαμε τελείως, μου φαίνεται.

    Βέβαια, το γέλιο υποχωρεί και σταδιακά παγώνεις, όσο συνειδητοποιείς το βάρος της βλακείας του επιχειρήματος που συναρτά τους οκτώ με το Κυπριακό. Διότι, αν αυτοί που το υποστηρίζουν υποτιμούν τη νοημοσύνη των συνομιλητών τους με τόσο κατάφωρο τρόπο, τότε το πρόβλημα είναι στη δική τους νοημοσύνη και, συνεπώς, οι άνθρωποι είναι άκρως επικίνδυνοι.

  • Ημέρες παγετού

    Αναμένοντας τον Ν.Τράμπ

    ...με σοκολατάκια και λικέρ

     Χρονιάρες μέρες που είναι, ευχές ανταλλάσσονται και ελπίδες φρούδες καλλιεργούνται. Ο Πρωθυπουργός, για παράδειγμα, προπαγανδίζει ταχεία ολοκλήρωση της αξιολόγησης, με τη συνδρομή μάλιστα (άκουσον-άκουσον) του Ντόναλντ Τραμπ. Κατά τις διαδόσεις ο κ. Τραμπ θα αποκόψει το ΔΝΤ από το ελληνικό χρηματοδοτικό πρόγραμμα και έτσι θα διευκολυνθεί, κατά τις προσδοκίες του Πρωθυπουργού, μια γρήγορη αξιολόγηση…

    nnn Επειδή όλα αυτά μού ακούστηκαν κινέζικα, ρώτησα έναν του χρηματοοικονομικού τομέα, ο οποίος και γνώση έχει και συνομιλεί με τα ευρωπαϊκά κέντρα. Μου είπε λοιπόν, για να μην έχουμε αυταπάτες, ότι δεν βλέπει να κλείνει γρήγορα η αξιολόγηση και ότι η κυβέρνηση λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο… Σόιμπλε.

    nnn

    Θα επιμένει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών στη διατήρηση του ισχυρού ρόλου του ΔΝΤ στις ελληνικές οικονομικές υποθέσεις, ακόμα κι αν πάψει το ΔΝΤ να συμμετέχει στο ελληνικό πρόγραμμα. Οπότε η αξιολόγηση πάει για τον Μάρτιο και κατά τα φαινόμενα θα έχει τον κ. Τόμσεν μόνιμο επιτηρητή, δυστυχώς. Τα υπόλοιπα είναι φρούδες ελπίδες…

    nnn

    Αλλωστε κανένας από τους πιστωτές δεν φαίνεται να βιάζεται να κλείσει γρήγορα το ελληνικό θέμα όσο παραμένει ανοιχτή η υπόθεση ΔΝΤ – Ευρώπη. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι ο Ντέκλαν Κοστέλο, επικεφαλής του κλιμακίου της Κομισιόν για την Ελλάδα, βρίσκεται στην καλοκαιρινή Αυστραλία. Με τις υγείες μας!

    Σκόρερ ο Χουλιαράκης

    Χουλιαράκης 1.052 – Τσακαλώτος 1.037! Το προβάδισμα με βραχεία κεφαλή του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών έναντι του πολιτικού του προϊσταμένου δείχνει ότι η κούρσα είναι αμφίρροπη και ότι μπορούν να υπάρξουν ανατροπές ανά πάσα στιγμή. Θα αναρωτιέστε προφανώς περί τίνος πρόκειται… Τα ανωτέρω νούμερα αφορούν τις αποφάσεις που έχουν υπογράψει ως υπουργοί ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο Γιώργος Χουλιαράκης από τη στιγμή που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ τη διακυβέρνηση αυτού του ταλαίπωρου τόπου και ως τις 5.1.2017. Οι αποφάσεις αυτές έχουν αναρτηθεί στη Διαύγεια και από εκεί μπορεί κανείς να αντλήσει πληροφορίες και για τον αριθμό τους και για το περιεχόμενό τους…

    Και ο tour operator

    Στη βάση της έρευνας που διενήργησα μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως η «επικράτηση» του κ. Χουλιαράκη δεν είναι μόνο ποσοτική αλλά και ποιοτική, υπό την έννοια ότι βάζει την υπογραφή του σε αποφάσεις με σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο που επιδρούν στα δημόσια οικονομικά. Από την άλλη, ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα υπουργός των Οικονομικών αρέσκεται, από ό,τι φαίνεται, να υπογράφει «εκ των υστέρων» αποφάσεις για την έγκριση των ταξιδιών των συμβούλων του Γκλεν Κιμ και Πίτερ Λεγκλέρ σε Ελλάδα και εξωτερικό. Χωρίς υπερβολή, οι εκατοντάδες συναφείς αποφάσεις δείχνουν ότι ο κ. Τσακαλώτος έχει διπλή ιδιότητα: αυτή του υπουργού και εκείνη του ταξιδιωτικού πράκτορα.

    Ο Τσίπρας και ο Ζαχαριάδης

    Χρονιάρες μέρες, όπως σας είπα, και ας δούμε πώς επέλεξε να ψυχαγωγηθεί ο Πρωθυπουργός. Με τη σύντροφό του Μπέτυ Μπαζιάνα και τον υπουργό Επικρατείας Χρ. Βερναρδάκη προσήλθε ο Αλ. Τσίπρας στο Ιδρυμα Κακογιάννη για να παρακολουθήσει την παράσταση «Ομπίντα» του ηθοποιού Γιώργου Κοτανίδη. Η αλήθεια είναι ότι η τολμηρή θεατρική ανάπλαση των ύστατων στιγμών του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη προτού περάσει τη θηλιά στον λαιμό του την 1η Αυγούστου 1973 στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου βρισκόταν εκτοπισμένος από τους σοβιετικούς «συντρόφους» του, ήταν, όπως απεδείχθη, μια παρακινδυνευμένη επιλογή του Πρωθυπουργού, καθώς κατά βάση το κοινό που θα επέλεγε να παρακολουθήσει μια τέτοια παράσταση δεν μπορεί παρά να είχε μια κάποια σχέση ή επαφή με την Αριστερά και την ιστορία της.

    nnn

    Ετσι, μια ομάδα τεσσάρων-πέντε ανθρώπων, όπως έμαθα, θεώρησε προσβλητική την παρουσία του κ. Τσίπρα αποδοκιμάζοντάς τον: «Τι δουλειά έχεις εσύ εδώ;», «σήκω και φύγε» και άλλα παρόμοια. Υπήρξαν όμως και αντιδράσεις για τη στάση τους. Κάποιοι από τους θεατές τούς φώναξαν «τι πράγματα είναι αυτά, σταματήστε», ενώ χρειάστηκε η παρέμβαση του πρωταγωνιστή Γ. Κοτανίδη, ο οποίος απευθυνόμενος στους θεατές είπε ότι «εδώ είναι θέατρο» και ότι «εδώ ήρθαμε για έναν άλλο σκοπό»…

    nnn

    Το περίεργο είναι ότι ο κ. Τσίπρας κάθισε στην πρώτη σειρά, ενώ η σύντροφός του από πίσω, στη δεύτερη σειρά. Ποιος ξέρει γιατί. Ισως για λόγους ασφαλείας. Μετά το τέλος της παράστασης το πρωθυπουργικό ζεύγος σηκώθηκε για να πάει στα παρασκήνια. Τότε κάποιοι από τους θερμόαιμους της αίθουσας άρχισαν να του φωνάζουν και πάλι: «Φεύγεις από την πίσω πόρτα;» και ότι «από ‘κεί πας κατευθείαν στη Σιβηρία, η Σιβηρία σού αξίζει»!

    nnn

    Μόνο που ο κ. Τσίπρας αφού συνεχάρη τους ηθοποιούς ξαναγύρισε στην αίθουσα και βγήκε από το θέατρο περνώντας μέσα από το κοινό, αγνοώντας τους ταραξίες, που μάλλον είχαν ήδη αποχωρήσει, χωρίς να έχει δίπλα του τους άνδρες της ασφάλειάς του, οι οποίοι τον ακολουθούσαν αρκετά μέτρα πιο πίσω. Κάποιοι μάλιστα από τους θεατές τον χαιρέτησαν ή του χτύπησαν φιλικά την πλάτη και το επεισόδιο έλαβε τέλος. Πάντως όσο πάνε και πληθαίνουν τα φαινόμενα αποδοκιμασίας, και αυτό δεν είναι καλός οιωνός. Θα το θυμάται άλλωστε και ο ίδιος όσον αφορά τους αντιπάλους του την περίοδο της ανέξοδης(;) αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ.

    nnn

    Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο ανήκει στο ΠαΣοΚ και στην Κεντροαριστερά. Το Σάββατο θα συγκεντρωθούν οι πρώην και νυν βουλευτές του ΠαΣοΚ που έμειναν στην παράταξη και δεν αποσκίρτησαν σε άλλα κόμματα σε εκδήλωση με ομιλήτρια τη Φώφη Γεννηματά. Το ΚΙΔΗΣΟ αντέδρασε σε αυτή την πρωτοβουλία. Δεν αποκλείεται όμως να βρεθούν στο ακροατήριο μέλη της πρωτοβουλίας «Ωρα αποφάσεων», πιθανόν και ορισμένοι από τους πρώην υπουργούς (Αννα Διαμαντοπούλου, Γ. Φλωρίδης, Ι. Ραγκούσης), ώστε να ενισχυθεί το αίτημα για ενότητα. Την Κυριακή η Κίνηση αυτή θα κάνει την πρώτη εκδήλωσή της στη Θεσσαλονίκη και οι διοργανωτές είναι αισιόδοξοι ότι η κοινωνική βάση της παράταξης θα αφουγκραστεί τις αγωνίες τους. Την ίδια ημέρα θα συνεδριάσει στην Αθήνα και η Κεντρική Επιτροπή του ΠαΣοΚ. Μου λένε ότι η ηγεσία του κόμματος δίνει μάχες παρασκηνίων για να μην τεθεί στη συνεδρίαση ζήτημα συνεδρίου, αλλά ορισμένα στελέχη ετοιμάζονται να καταθέσουν κείμενα και θα ζητήσουν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

  • Αγια Θεοφάνεια

    Το βυθόμετρο της βλακείας μας

    ...και διηγώντας τα,να κλαίς...

     Μέρα που είναι, είχα μια φώτιση. Ιδού, λοιπόν, ένας καλός ορισμός του Υπαρκτού Ελληνισμού: ο τόπος στον οποίο δαιμονοποιείται ο Σόρος και λατρεύεται ο Σώρρας. Οχι, βέβαια, από όλους. Από αρκετούς, όμως, ώστε να δημιουργείται η κρίσιμη μάζα που κάνει τη διαφορά και ρεζιλεύει ένα έθνος.

    Τι είναι ο Σώρρας; Με επτά λέξεις: το βυθόμετρο της βλακείας του ελληνικού λαού. Ο Αρτέμης Σώρρας είναι ένας μονίμως αγριωπός τύπος από την Πάτρα, με σωματοδομή πορτιέρη σε μπαρ, αλλά περίπου στο μισό μέγεθος. Μιλάει, πάντα σε υψηλή ένταση και σε τόνο επιθετικό, μια γελοία μειξοκαθαρεύουσα γεμάτη από λάθη, του είδους εκείνου που προσέφερε υλικό στους σεναριογράφους του ελληνικού κινηματογράφου μεταπολεμικά. Εκτός Πάτρας, δεν νομίζω να γνώριζε κανείς τον Αρτέμη Σώρρα, ώσπου εμφανίστηκε αυτόκλητος σωτήρας της πατρίδας με τα δισεκατομμύριά του και, αμέσως, βρήκε βήμα για να απευθυνθεί στον εξυπνότερο λαό του κόσμου, μέσω των γνωστών τηλεοπτικών εκπομπών που καλλιέργησαν συστηματικά την ηλιθιότητα τα τελευταία χρόνια. Αφότου εμφανίστηκε, η μόνη είδηση που θυμάμαι να τον αφορά είναι όταν του την έστησαν κοντά στο σπίτι του στην πλατεία Βικτωρίας και τον έδειραν. Εδειχνε «ξεκαθάρισμα λογαριασμών», διέρρευσε τότε από αστυνομικές πηγές. Περίεργο, αλήθεια, για δισεκατομμυριούχο να μένει στα στενά γύρω από τη Βικτωρίας και να τρώει ξύλο από μπράβους! Αυτός ξεπερνά και τον Γουόρεν Μπάφετ σε απλότητα…

    Με όλα αυτά, θέλω να πω ότι αρκούν και μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της περίπτωσης Σώρρα (και όσα αυτά μας επιτρέπουν να καταλαβαίνουμε αμέσως για το ποιόν του), ώστε να γελάς με τους ισχυρισμούς του. Είναι ποτέ δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να έχει πουλήσει στους Αμερικανούς –στον Ομπάμα μάλιστα, προσωπικώς– την «αντιβαρυντική τεχνολογία του Απόλλωνα» έναντι τριών τρισεκατομμυρίων; (Δολάρια ή ευρώ δεν έχει σημασία, όταν πρόκειται για 3 τρισ.) Εδώ είναι το πρόβλημα· κρυμμένο στη διατύπωση των παραπάνω: εμείς γελάμε και κοροϊδεύουμε, κάποιοι άλλοι όμως –πολλοί– τον πιστεύουν. Συμπτωματικά, ένα από τα βράδια των γιορτών, σε ένα τραπέζι, βουλευτής της Ν.Δ. (ανερχόμενος), ο οποίος είχε την ευκαιρία εκ της θέσε;vς του να περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα, έλεγε στη συντροφιά πως, σε κάθε πόλη που επισκεπτόταν, οι τοπικοί κομματικοί παράγοντες του επεσήμαιναν το πρόβλημα Σώρρα και πως ο ίδιος δυσκολευόταν, τότε, να το πάρει σοβαρά. Συμπάσχω· ούτε εγώ θα πίστευα ποτέ ότι έχει παρακάτω από τη Χρυσή Αυγή, τον Πολάκη, τον Λεβέντη, τον Χαϊκάλη κ.ά.

    Δυστυχώς, όμως, έχει παρακάτω. Βάζεις στο μίξερ Μιχαλολιάκο, Λεβέντη, Λιακόπουλο και βγάζεις τον Σώρρα. Με κάτι από ανισόρροπο ευαγγελιστή πάστορα στο ύφος και κάτι από Γεώργιο Παπαδόπουλο, ο Σώρρας έχει στήσει μια οργάνωση με εκατοντάδες γραφεία ανά την Ελλάδα. Υποθέτω ότι η δουλειά είναι στα εικοσάρικα που εισπράττονται από τους αφελείς, με τα οποία ο καθένας του προμηθεύεται το λεγόμενο σωρόχαρτο ή, ακριβέστερα, ψωρόχαρτο, διότι με αυτό ο Σώρρας αναλαμβάνει τα χρέη και τις οφειλές του αγοραστή. Ο τελευταίος απλώς γνωστοποιεί στους χρεώστες του ότι οι απαιτήσεις τους έχουν μεταβιβαστεί στον Σώρρα. Σας θυμίζει μήπως το συγχωροχάρτι του Πάπα, την εποχή πριν από τη Μεταρρύθμιση; Η μόνη διαφορά είναι ότι τον Θεό αντικατέστησαν τα 600 δισ. που διαθέτει ο Σώρρας για την εξαγορά του ελληνικού χρέους, δημοσίου και ιδιωτικού. Αναρωτιέμαι αν οι αρμόδιες φορολογικές αρχές έχουν ελέγξει την οικονομική δραστηριότητα της οργάνωσης του Σώρρα· θα έπρεπε…

    Το πρόβλημα για τη χώρα που αποκαλύπτει η περίπτωση Σώρρα είναι πολιτισμικό· φαίνεται, όμως, ότι ορισμένοι θα ήθελαν να πάρει και πολιτικές διαστάσεις. Δεν είναι ο Σώρρας και η οργάνωσή του κίνημα (με την έννοια των συριζαίων) του μεγάλου αντιμνημονιακού ρεύματος; Γνωρίζαμε ότι υπάρχει η τάση της ανεξάρτητης ελληνικής Δικαιοσύνης (για συντομία ΑΝΕΛ) και ότι είναι ισχυρή· ότι θα υπάρχει, όμως, δικαστική απόφαση του 2013, με την οποία ουσιαστικά αναγνωρίζεται η εγκυρότητα του σωρόχαρτου και ότι, βάσει αυτής ασκείται δίωξη σε πρώην διοικητή ταμείου, είναι αδιανόητο αίσχος. Μετά τη φαντασία που επέδειξε η κυβέρνηση στο ξεδιάντροπο φλερτάρισμα της Χρυσής Αυγής και του Λεβέντη, δικαιούται ο καθένας μας να υποψιάζεται ότι η ανοχή του κράτους προς το φαινόμενο Σώρρα μπορεί να έχει πολιτικά αίτια. Ευνοεί την κυβέρνηση η διασπορά ψήφων σε τρελούς και απατεώνες κάθε είδους και αυτό δεν μπορούμε να το παραβλέπουμε όταν η ίδια συντηρεί κλίμα που υποβάλλει την ιδέα των εκλογών.

    Και αυτό όμως αν δεν ισχύει –αν, δηλαδή, η ανοχή έναντι του Σώρρα δεν είναι σκόπιμη, αλλά μία ακόμη παράλειψη της κυβέρνησης λόγω ανικανότητας– και πάλι το φαινόμενο, πολιτικά, είναι σύμφυτο με το κλίμα του αριστερού λαϊκισμού που επικρατούσε χρόνια ολόκληρα και επιβλήθηκε ολοκληρωτικά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η παραμονή αυτής της κυβέρνησης στην εξουσία τρέφει και συντηρεί την απογοήτευση που οδηγεί στην απελπισία. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, ο Σώρρας είναι φυσικό φαινόμενο. Σε μια κοινωνία που έδωσε δύο φορές την κυβέρνηση –με ελεύθερες, δημοκρατικές εκλογές μάλιστα– σε ανίδεους κομμουνιστές με διαθέσεις καθεστωτικές, για να κρατούν τη χώρα στο επίπεδο του απροσάρμοστου και του βλαμμένου της Ευρώπης, ο Σώρρας δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Στη χώρα όπου ο Τσίπρας γίνεται πρωθυπουργός, μπορεί θαυμάσια να υπάρχει πίστη στον Απόλλωνα και στην αντιβαρυντική τεχνολογία του. Ποτέ άλλοτε η ευχή «καλή φώτιση» δεν ήταν περισσότερο επίκαιρη και απαραίτητη.

  • Θεοφάνεια

    Οι θάνατοι ανθρώπων από το κρύο είναι ταξικά εγκλήματα. Φτάνει πια!

    Γραφείο Τύπου ΛΑΕ

    Για τις επόμενες μέρες η ΕΜΥ έχει προβλέψει μεγάλη πτώση της θερμοκρασίας. Ήδη, η παγωνιά του χειμώνα σε συνδυασμό με τις μνημονιακές πολιτικές ακραίας λιτότητας που επιβάλλει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αποδεχόμενη να εφαρμόσει όλες τις εντολές και τις υποδείξεις του διευθυντηρίου της ΕΕ και της «τρόικας», έχουν προκαλέσει τον θάνατο πολλών ανθρώπων από το κρύο. Η ύπαρξη αστέγων, ντόπιων και προσφύγων, είναι μία εκτεταμένη, καθημερινά ορατή εικόνα στους δρόμους της Αθήνας και των μεγάλων ελληνικών πόλεων. Είναι αποτέλεσμα της ανεργίας, της διάλυσης των κοινωνικών δομών για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και των αντιπροσφυγικών/αντιμεταναστευτικών πολιτικών. Θυμίζουμε τον πρόσφατο θάνατο ενός αστέγου πρόσφυγα στην Αθήνα και τον θάνατο ενός Έλληνα αστέγου στην Κρήτη πριν από λίγους μήνες. Θυμίζουμε τους συχνούς θανάτους από «μαγκάλια», τα προηγούμενα χρόνια, καθώς πάρα πολλοί πλέον συνάνθρωποι μας δεν έχουν την δυνατότητα να εξασφαλίζουν άλλου είδους θέρμανση στα σπίτια τους. Το πενιχρό «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», ακόμα και για τους λίγους που το παίρνουν, δεν εξασφαλίζει τη δυνατότητα επιβίωσης. Για πολλούς ανθρώπους δεν απομένει παρά η επιλογή αν θα πεθάνουν από το κρύο, την ασιτία ή την έλλειψη ουσιαστικής ιατρικής περίθαλψης. Οι θάνατοι ανθρώπων από το κρύο είναι ταξικά εγκλήματα! Είναι η θυσία ανθρώπινων ζωών στον βωμό των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών για την άντληση κέρδους υπέρ των ισχυρότερων μερίδων του κεφαλαίου. Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση και τους δήμους, και ιδιαίτερα από τον δήμο της Αθήνας, να ανοίξουν αξιοπρεπείς χώρους φιλοξενίας για όλους όσοι το έχουν ανάγκη. Με δυνατότητα στέγασης, παραμονής, σίτισης και θέρμανσης για όλο το χειμώνα, σε κανονικά δωμάτια με κανονικά κρεβάτια. Απαιτούμε την μείωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης για όλα τα λαϊκά νοικοκυριά. Απαιτούμε την δωρεάν παροχή πετρελαίου θέρμανσης για τους ανέργους και την κρατική επιδότησή του για όλους τους ανθρώπους με χαμηλά εισοδήματα. Πάνω από όλα, απαιτούμε και επιδιώκουμε την άμεση ρήξη με τις μνημονιακές πολιτικές που σκοτώνουν. Φτάνει πια!

  • 5 Ιανουαρίου

    Ενας...Σώρρας (που) μας χρειάζεται!

    Και η πλάκα έχει τα όρια της

     Τι γίνεται με τον Σώρρα; Τον ηγέτη της «Ελλήνων Συνελεύσεως»; Ο οποίος το φθινόπωρο του 2012 εμφανίστηκε ως «σωτήρας» της Ελλάδας, που δήθεν θα ξεχρέωνε με ομόλογο των 600 δισ. δολαρίων. Λέγεται ότι κόσμος παρασυρμένος από «το καταπίστευμα των 600 δισ. ευρώ» και τις προτροπές του Πατρινού και της ομάδας του στέλνει εξώδικα στις Εφορίες και δηλώνει ότι δεν θα πληρώσει τα χρέη του επειδή υπάρχει «το καταπίστευμα» και θα πληρωθούν από εκεί. Η αστεία αυτή ιστορία έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις (ακόμα και το Μέγαρο Μαξίμου άρχισε να απασχολεί) επειδή ο Σώρρας και οι οπαδοί του επικαλούνται μια απόφαση δικαστηρίου που υποτίθεται ότι τους δικαιώνει. Δείτε λοιπόν τι έγινε:

    nnn

    Το 2012 ο Αδωνις Γεωργιάδης είχε καταθέσει μηνυτήρια αναφορά για διασπορά ψευδών ειδήσεων και το Η’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών αθώωσε τους κατηγορουμένους Σώρρα και Λαμπράκη με το σκεπτικό ότι δεν αποδείχθηκε η ανυπαρξία των 600 δισ. ευρώ! Μάλιστα, η δικαστής δέχθηκε ότι ο Σώρρας «δυνάμει αμετάκλητου πληρεξουσίου τυγχάνει διαχειριστής χρηματικού ποσού ύψους 600 δισ. ευρώ που ανήκει σε αλλοδαπή εταιρεία επενδύσεων με την επωνυμία Red Panther Limited και εδρεύει στο Λονδίνο». Εχει όμως και συνέχεια: «Το ποσό αυτό έχει ενσωματωθεί σε έξι διεθνή γραμμάτια του αμερικανικού ταμείου, ονομαστικής αξίας εκάστου 100 δισ., λήξεως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2014, τα οποία έχουν κατατεθεί σε λογαριασμό και φυλάσσονται προς πίστωση και χορηγία της Ελληνικής Δημοκρατίας». Μόνο που τα ποσά αυτά δεν τα εξαργυρώνει κανένας και δεν τα θεωρεί έγκυρα. Η δικαστής ωστόσο έκρινε ότι οι Σώρρας και Λαμπράκης κινούνται από αγαθά κίνητρα «ωθούμενοι από την επιθυμία τους να βοηθήσουν το κράτος να εξέλθει από τη δεινή οικονομική κρίση στην οποία έχει περιέλθει». Η ιστορία της δολοφονίας της οπαδού του Σώρρα, παιδοψυχιάτρου από τη Λαμία από επίσης οπαδό, έφερε στο φως της δημοσιότητας και άλλες πτυχές της υπόθεσης, όπως εκβιασμούς και εξαπατήσεις.

    nnn

    Τέλος, για να δείτε τη σοβαρότητα του κόμματος του κ. Σώρρα, είναι ο όρκος της «Ελλήνων Συνελεύσεως» τον οποίο υποχρεούνται να φωνάζουν τα νέα μέλη της μετά την εγγραφή τους στο μόρφωμα αυτό. Ορκίζονται, φωνάζοντας για… «κοσμικό πυρ», «πολέμαρχους», «ενεργό ύδωρ» και «συμπαντική συνειδητότητα». Το καλύτερο της όλης υπόθεσης είναι πως αν κάποιος εξ αυτών παραβεί τον πεντάλεπτης διάρκειας όρκο του «όλος ο κυτταρικός ιστός του σώματός του θα διαλυθεί».

    Κι όμως, υπήρχε τρόπος με τους Γερμανούς

    Καθώς συνεχίζεται και εντατικοποιείται η προετοιμασία της ελλαδικής και ελληνοκυπριακής πλευράς για τη διάσκεψη για το Κυπριακό στη Γενεύη στις 12 Ιανουαρίου, την ίδια ημέρα, σας θυμίζω, είναι προγραμματισμένο και το EuroWorking Group που θα προετοιμάσει το Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου. Στη συνεδρίαση αυτή την Ελλάδα πρόκειται να εκπροσωπήσει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης, ο οποίος πρόκειται να ενημερώσει τους ομολόγους του για την επιστολή «μετανοίας» του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Εκτιμάται πως θα μαλακώσει τον γερμανό υφυπουργό Οικονομικών Τόμας Στέφεν που εκπροσωπεί τη Γερμανία στο EWG (ο οποίος κάνει μονίμως δύσκολη τη ζωή του κ. Χουλιαράκη) και θα «ξεπαγώσει» τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Εκείνο όμως που μαθαίνω από πηγές του εξωτερικού είναι ότι αν η ελληνική κυβέρνηση θεωρούσε πως η Γερμανία την αδίκησε παγώνοντας τα μέτρα για το χρέος θα μπορούσε να επικαλεστεί την ίδια τη συνθήκη του ESM (άρθρο 37) και να θέσει το θέμα σε ειδική ψηφοφορία.

    nnn

    Αν και εδώ ασχολούμαστε επιδερμικά με τα θέματα αυτά, καθώς η εθνική… αγανάκτηση εκτονώνεται με την καταγγελία των Γερμανών, σας πληροφορώ πως όταν μια χώρα αισθάνεται πως αδικείται από μια απόφαση του ESM ή άλλων κρατών-μελών του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ή θεωρεί πως παραβιάζεται η συνθήκη μπορεί να θέσει το ζήτημα προς ψηφοφορία στο συμβούλιο διευθυντών του Μηχανισμού (είναι οι υφυπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης). Στην ψηφοφορία που γίνεται δεν ισχύουν τα ποσοστά των δικαιωμάτων ψήφου των χωρών, δηλαδή η Γερμανία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το ποσοστό του 26,9% που διαθέτει και με το οποίο μπλόκαρε την απόφαση για το ελληνικό χρέος στα τέλη Δεκεμβρίου. Περαιτέρω, αν η απόφαση που ληφθεί από τη διαδικασία αυτή δεν ικανοποιεί το κράτος που έθεσε το ζήτημα, μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Βεβαίως η ελληνική κυβέρνηση δεν προτίθεται να ακολουθήσει τη σχετική διαδικασία διότι η απόφασή της για παροχές την έθεσε απέναντι σχεδόν σε όλα τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης και έτσι έχασε τα όποια ερείσματα για να εναντιωθεί – με επίκληση της συνθήκης του ESM – στις γερμανικές αξιώσεις.

    Και η Ολγα πήγε σινεμά

    Θέλει η σκληρή αντιπολίτευση που κάνουν τα στελέχη της ΝΔ κάποια διαλείμματα ξεκούρασης και ψυχαγωγίας και έτσι η Ολγα Κεφαλογιάννη έκλεψε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο της και πήγε σινεμά στο Κολωνάκι, παρακολουθώντας την ταινία «La La Land». Στον συγκεκριμένο κινηματογράφο κάπου πήρε το μάτι μου και τον Κ. Σημίτη μαζί με τη σύζυγό του Δάφνη. Αν γκουγκλάρετε τον τίτλο της ταινίας, το «la la land» ορίζεται ως η πνευματική ευφορία σε δύσκολες περιόδους της ζωής μας.

  • 15 Ιανουαρίου

    Νέο κεντροαριστερό κίνημα

    Αρχή απο τη Θεσσαλονίκη

     Νέο κόμμα στον χώρο της Κεντροαριστεράς; Το έψαξα και σας δίνω την περίληψη: Οχι! απαντούν οι συντελεστές της προσπάθειας. Αλλά πρόκειται για ένα νέο, ενωμένο προοδευτικό κίνημα που θα μιλήσει στο 30% των ελλήνων πολιτών που αισθάνονται πολιτικά άστεγοι. Μετά από πολλές απόπειρες ο χρόνος, λένε, είναι σωστός μιας και ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει ως εθνικολαϊκιστικό κατασκεύασμα της κρίσης, η δε ΝΔ αναδιοργανώνεται στα πρότυπα του παρελθόντος. Η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Γιώργος Φλωρίδης, ο Γιάννης Ραγκούσης αλλά και ο Γ. Μεϊμάρογλου δουλεύουν πάνω σε ένα σχέδιο μιας πρόσκλησης για μια ιδρυτική συντακτική συνέλευση (κάτι σαν το Επινέ της Γαλλίας) με διαδικασία εκλογής αρχηγού από τη βάση με πειστικό σχέδιο για αλλαγή πλεύσης της χώρας και θα το παρουσιάσουν στις 15 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη. Στόχος όχι ένα κόμμα μπαλαντέρ του ενδιάμεσου χώρου αλλά ο άλλος Πόλος.

  • 30 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016

    Παράταση μέχρι τις 9 Ιανουαρίου για τα τέλη κυκλοφορίας

    Η παράταση αφορά και στην κατάθεση πινακίδων

     Το Υπουργείο Οικονομικών, ύστερα από αιτήματα πολιτών και κοινωνικών φορέων, προχωρά στην παράταση της πληρωμής τελών κυκλοφορίας για το 2017, μέχρι και τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017. Αρχικά η προθεσμία για την καταβολή του αντιτίμου είχε οριστεί για τις 2 Ιανουαρίου.

    Η παράταση αφορά στα τέλη κυκλοφορίας, καθώς και στην κατάθεση πινακίδων.

    Με δεδομένο ότι η μεγαλύτερη μερίδα των πολιτών έχει ήδη τακτοποιήσει την σχετική υποχρέωση, δεν θα υπάρξει περαιτέρω παράταση.

  • 30 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016

    Ανοιχτοί για τη φιλοξενία αστέγων πέντε σταθμοί του Μετρό

    Για να προστατευτούν από το δριμύ ψύχος

     Εντολή να παραμείνουν ανοιχτοί πέντε σταθμοί του Μετρό για τη φιλοξενία των αστέγων που θα θελήσουν να προστατευτούν από το δριμύ ψύχος έδωσε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης.

    Πρόκειται για τους σταθμούς Ομόνοια, Μοναστηράκι, Μεταξουργείο, Συγγρού-Φιξ και Ελαιώνας, που θα παραμείνουν στη διάθεση των ευάλωτων πολιτών για το προσεχές πενθήμερο. Στη συνέχεια, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν, θα αποφασιστεί εκ νέου αν θα υπάρξει και περαιτέρω φιλοξενία.

    Την Πέμπτη ο κ. Σπίρτζης αποφάσισε να παραχωρηθεί αρχικά ο σταθμός της Ομόνοιας και σήμερα εξουσιοδότησε τις διοικήσεις του ΟΑΣΑ και της ΣΤΑΣΥ να επεκταθεί η φιλοξενία των αστέγων και σε άλλους τέσσερις σταθμούς του δικτύου.

Γιώργος Βέλτσο

Κεντροαριστερά – Μοιάζει με τη ρόδα του Καμίνη.

Την στήνουν να γυρίσει, δεν γυρίζει, την ξεστήνουν.

Γιώργος Βέλτσο — Καθηγητής

Stop στο “τουρκικό σύνδρομο φοβίας”

April 19, 20170

Του Παναγιώτη Λαφαζάνη Μετά το οριακό και αμφισβητούμενο “Ναι” στο τουρκικό δημοψήφισμα, που αναδεικνύει μια κατακερματισμένη και με αβέβαιο μέλλον Τουρκία, ως αναδυόμενη δεσποτεία του Erdogan, γίνεται ακόμα πιο επιτακτική στην χώρα μας μια ανατροπή που θα μας βγάλει από τη μνημονιακή κηδεμονία και θα αναδείξει μια Ελλάδα κυρίαρχη, με ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και με...

Continue to read

Πολλά και σκοτεινά, όπως η σκοτεινή Πύλη του…Βρανδενβούργου

April 5, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Ηταν κυριολεκτικά και μεταφορικά η πιο σκοτεινή απόφαση που μπορούσε να ληφθεί αυτή του δημάρχου του Βερολίνου να μην φωταγωγήσει την Πύλη του Βρανδενβούργου με τα ρωσικά χρώματα ως ένδειξη αλληλεγγύης στην τραγωδία που χτύπησε την Αγία Πετρούπολη με το μαζικό τρομοκρατικό δολοφονικό χτύπημα το οποίο κόστισε τόσες ζωές αθώων ανθρώπων. Η φωταγώγηση...

Continue to read

Η Ελλάδα αδειάζει από το καλύτερο δυναμικό της και το κενό καταλαμβάνουν διαταραγμένοι, κατιμάδες και κάθε λογής απατεώνες.

April 2, 20170

Μαρία Κατσουνάκη Το «φαινόμενο Αρτέμη Σώρρα» θα ήταν λάθος να καταγραφεί στα χρονικά ως ακόμη μία περίπτωση μεγάλης απάτης που οδηγείται στην κάθαρση με την καταδίκη του δράστη και την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του. Και οι περισσότεροι από 12.000 πολίτες που προσκόμισαν σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες τις λεγόμενες «εξουσιοδοτήσεις» Σώρρα και αρνήθηκαν να πληρώσουν...

Continue to read

Mε πόση μαεστρία γλείφουν εκεί που έφτυναν.

April 2, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Ακόμη κι αν ήταν αλήθεια αυτό που είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρήστος Μαντάς, δεν ντράπηκε καθόλου να το εκστομίσει; Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. κ. Νίκος Δένδιας κατήγγειλε στη Βουλή την τροπολογία «ρουσφέτι», σύμφωνα με την οποία θα αποζημιώνεται από τις τσέπες των φορολογούμενων ο όμιλος που διαχειρίζεται τον οδικό...

Continue to read

Για την Ελλάδα μιλάει. Οχι για τη Μανωλάδα.

April 2, 20170

Παντελής Μπουκάλας Κανένας, όποιας μικροκομματικής σκοπιμότητας κι αν είναι δεσμώτης, δεν μπορεί να χαίρεται, όταν η χώρα του καταδικάζεται επειδή ανέχτηκε τη δουλεμπορική εκμετάλλευση αναγκεμένων ανθρώπων. Χαιρεκακία εδώ δεν χωράει. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων βαραίνει την Ελλάδα, όχι μόνο τη Μανωλάδα. Τον τόπο όλον, όχι μια μικρή περιοχή του. Την πολιτεία, όχι...

Continue to read

Οπως εμείς μνημονεύουμε τους ήρωες του 1821, έτσι άλλοι θα θυμούνται εμάς και τις επιλογές μας. Πώς, όμως;

March 25, 20170

Νίκος Κωνσταντάρας Πλησιάζει η 200ή επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης και οι Ελληνες βρίσκονται όχι σε μια ήρεμη και ώριμη πορεία μέσα στην κοινωνία των εθνών, αλλά πάλι σε αναστάτωση και διχασμό. Αυτή η πληγή είναι η αιτία πολλών δεινών –χρεοκοπιών και πολέμων– αλλά, ίσως, και ο λόγος που αυτό το μικρό έθνος σκληραγωγήθηκε και επιβίωσε...

Continue to read

Κερδάμε παντού!

March 25, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Στα παλιά εκείνα χρόνια την εκπαίδευση την καταδυνάστευαν οι λεγόμενοι «επιθεωρητές». Ανθρωποι βλοσυροί και ουδόλως ευπροσήγοροι έμπαιναν μέσα στην τάξη και κατέγραφαν. Την ημέρα εκείνη, θυμούνται όσοι έζησαν τον καιρό εκείνο, η τάξη είχε βάλει τα καλά της, ο καθηγητής είχε το σχετικό τρακ, οι δε μαθητές δεν τολμούσαν να βγάλουν κιχ. Ο...

Continue to read

Η ΕΥΡΩΠΗ, έντρομη μπροστά στο ΦΟΥΝΤΩΜΑ των φασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων

March 15, 20170

Στα χέρια του Αλέξη η… μοίρα της Μέρκελ! Η ζωή έχει πολλά γυρίσματα ΑΥΤΑ που συμβαίνουν τα τελευταία 7 χρόνια στη χώρα μας και κυρίως αυτά που συμβαίνουν στην Ευρώπη τους τελευταίους μήνες, κανένας νους, από αυτούς που σχεδίασαν και ίδρυσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, σίγουρα δεν θα μπορούσε να είχε φανταστεί… ΣΙΓΟΥΡΑ δε, ο Στρατηγός...

Continue to read

Ο τουρκικός εκλογικός νόμος, απαγορεύει τις προεκλογικές εκδηλώσεις, στο εξωτερικό!

March 15, 20170

Παντελής Μπουκάλας Οι επιδιώξεις του Ταγίπ Ερντογάν είναι σαφείς: Να κερδίσει το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου και να αποσπάσει έτσι και νομότυπα όσες υπερεξουσίες ορέγεται η φιλοδοξία του, ένα τμήμα των οποίων το απολαμβάνει ήδη, μετατρέποντας το εναντίον του πραξικόπημα σε ευκαιρία. Σαφής είναι και η στρατηγική του: ποινικοποίηση της αντιπολιτευτικής δράσης, ή και σκέψης,...

Continue to read

Οταν «μιλούν» οι αριθμοί των 18 χρόνων της “εποχής ευρώ”

March 15, 20170

Μπάμπης Παπαδημητρίου Από το 1999 έως και το 2016 είναι 18 χρόνια. Είναι πολλά. Αρκετά για να χαρακτηρίσουν μια εποχή. Πρόκειται για την εποχή του ευρώ. Μη συνδέσετε αυτή την αναδρομή με τον πάντοτε υπαρκτό κίνδυνο του Grexit, αλλά με το αντίστροφο, ότι δηλαδή πρόκειται για την περίοδο ασταθούς σταθεροποίησης, ατελούς εξωστρέφειας, ταχείας μεγέθυνσης αλλά...

Continue to read

Οι ηλικιωμένοι είναι περιττοί;

March 15, 20170

Μαίρη Ασλάνογλου Περιττοί; Αν είναι δυνατόν! Οι μεγάλοι άνθρωποι, ποτέ δεν ήταν και δεν είναι περιττοί!! Οι δικοί μας και μη κι ο κάθε ηλικιωμένος, αλίμονο εάν ήταν περιττός. Οι γονείς μας, οι συγγενείς μας, οι γνωστοί κι οι άγνωστοι μας… Γιατί να είναι περιττοί; Γιατί να τους βλέπουμε και να τους νιώθουμε ως περιττούς;...

Continue to read

Ο Πρόεδρος της Τριτοκοσμικής ΕΡΤ,απαντά στον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ

March 5, 20170

«Αξιότιμε κύριε κοινοβουλευτικέ εκπρόσωπε του ΣΥΡΙΖΑ, Φίλε (;) Νίκο, » Δεν απάντησα χτες στη δήλωσή σου περί τριτοκοσμικής ΕΡΤ, περιμένοντας σήμερα, μια διορθωτική δήλωση συγγνώμης εκ μέρους σου. Δεν το έκανες! » Θλίψη, προσωπική απογοήτευση και πλήθος ερωτηματικών μου προκάλεσε η στάση σου! Χωρίς περιστροφές λοιπόν και σε εντελώς προσωπικό επίπεδο, ως καλλιτέχνης κυρίως, (χωρίς...

Continue to read

Η εποχή πολλούς θα διαψεύσει, καταπώς φαίνεται…

March 5, 20170

Κώστας Ντελέζος Στις 20 του περασμένου Ιανουαρίου, ημέρα Παρασκευή, γύρω στις 5 το απόγευμα, ο γηραιός υπουργός Επικρατείας, παλαιός μηχανικός, με κουλτούρα μικροεργολάβου, συνοδευόμενος από τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής και Δικτύων, υπεύθυνο για τα μέσα ενημέρωσης, υποδέχεται σε μια από τις αίθουσες συσκέψεων του Μεγάρου Μαξίμου οκτώ εκπροσώπους των τεσσάρων συστημικών τραπεζών. Αντικείμενο της συνάντησης...

Continue to read

Θέλουν να διπλασιάσουν τους φόρους το 2018!

March 2, 20170

Μπάμπης Παπαδημητρίου Θ​​α ήθελα να ελπίζω ότι κάτι θα αλλάξει στη φορολογία. Κυρίως γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να βρεθούν χρήματα που θα στηρίξουν την ανάκαμψη, όταν θα περάσει η πολύ σύντομη βελτίωση που θα φέρει το τόσο αγαπητό στον πρωθυπουργό «ελατήριο». Φοβάμαι ότι ο κ. Τσίπρας, ίσως επειδή μεγάλωσε πιστεύοντας στο δόγμα των...

Continue to read

Η ελίτ της μειοψηφίας

March 2, 20170

Μιχάλης Τσιντσίνης Ο​τιδήποτε κάνει ο πρωθυπουργός είναι πολιτικό. Δεν κάνει τίποτε έτσι, χωρίς νόημα. Εχουν πολιτικό νόημα ακόμη και οι πιο ιδιωτικές από τις ιδιωτικές στιγμές του. Ακόμη και οι διακοπές του. Με αυτήν τη σχολαστικότητα αναλύθηκε η παρέα του Τσίπρα την Καθαρά Δευτέρα στην Αίγινα. Και καλά ο Φλαμπουράρης. Είναι μέρος της ευρύτερης οικογένειας....

Continue to read

Το πιο γνήσιο πιστοποιητικό ανικανότητας

February 27, 20170

Γιώργος Καρελιάς Ολες οι ελληνικές κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης είχαν μια σταθερή πολιτική απέναντι στην Τουρκία. Βασικό συστατικό της ήταν να αποφεύγουν τις προκλήσεις της άλλης πλευράς, για να μην παίζουν στο παιχνίδι της έντασης, που εκείνη επιδίωκε. Τον κανόνα αυτό φαίνεται ότι έχει επιλέξει να αλλάξει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου. Για την ακρίβεια, ο συγκυβερνών υπουργός...

Continue to read

«Ειδική περίπτωση» ή, όπως έγραψε ο Πολ Κρούγκμαν το 2012, «χαμένη υπόθεση»;

February 18, 20170

Νίκος Κωνσταντάρας «Η Ελλάδα είναι μια ειδική περίπτωση. Πουθενά η έκταση των προβλημάτων δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο στην Ελλάδα, και η κρατική διοίκηση τόσο αδύναμη», δήλωσε χθες στο Μόναχο ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕSM). Το ίδιο έλεγε και η Αγκελα Μέρκελ από την αρχή της ελληνικής κρίσης. «Εχουμε πει...

Continue to read

Μηδενιστές χουλιγκάνοι

February 18, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Μέρα μεσημέρι να μαγαρίζουν τοίχους με συνθήματα και να βιαιοπραγούν εναντίον ενός πολίτη –ασχέτως αν ήταν καθηγητής– που τους έκανε παρατήρηση; Βεβαίως. Στην Ελλάδα της διάχυτης ανομίας, όλα συμβαίνουν στο φως της ημέρας. Υπό το πρόσχημα της πολιτικής παρέμβασης και του «έλα μωρέ, παιδιά είναι», κάθε μαντράχαλος μπορεί να παίρνει ένα σπρέι και...

Continue to read

Το χρονικό μιας ηπατεκτομής

February 16, 20170

Κατερίνα Μαλακατέ Πριν από περίπου τρεις μήνες άρχισα να έχω έναν πόνο σαν τράβηγμα στα πλευρά μου δεξιά. Δεν έδωσα σημασία γιατί νόμισα πως πονάνε οι κοιλιακοί μου από το pilates, πως είμαι πολύ πιεσμένη και κάνω κρίση άγχους. Παράλληλα άρχισα να δυσκολεύομαι με το αλκόολ, μου δημιουργούσε μια αίσθηση κράμπας ακόμα κι ένα ποτήρι...

Continue to read

Ας αρχίσουμε να σκεπτόμαστε το… σωτήριον έτος 2220: Οπως εξελίσσονται πλέον τα πράγματα…

February 15, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Με την Ελλάδα να ξαπλώνει πάλι στο κρεββάτι του Προκρούστη, τις τελευταίες ημέρες πλήθηνε η σπέκουλα για το ποιο θα είναι το έτος κατά το οποίο η χώρα θα βγει τελικά στις περίφημες αγορές. Το χορό έσυρε βέβαια πρώτη η κυβέρνηση, η οποία, με τη γνωστή της ευκολία να λέει τα πάντα και...

Continue to read

Ισως το ένστικτο αυτοσυντήρησης, ξυπνήσει το κοιμώμενο εθνικό παραγωγικό φιλότιμο και με την κατάλληλη ηγεσία, ανακόψει την κατρακύλα

February 12, 20170

Αλέξης Παπαχελάς Η Ελλάδα μοιάζει με ένα κομμάτι μέταλλο που βρίσκεται πάντοτε στη μέση δύο πολύ ισχυρών μαγνητών. Ο ένας την τραβάει προς τη Δύση, θεσμικά, οικονομικά, πολιτισμικά. Ο άλλος την καθηλώνει στις βαλκανικές της ρίζες και στην Ανατολή. Πρόκειται για μια παλιά ιστορία, που κρατάει από τη γένεση του νέου ελληνικού κράτους. Κάνουμε κύκλους,...

Continue to read

Oμως, το οικείο και βολικό δεν είναι, πλέον, παρά φύλλο συκής.

February 12, 20170

Μαρία Κατσουνάκη Η διαπίστωση ότι η χώρα δεν βρίσκεται σε κρίση, αλλά σε παρακμή, ακούγεται όλο και συχνότερα. Και πρόσφατα, προχθές, στο Μέγαρο Μουσικής, σε δημόσια συζήτηση με θέμα «7 χρόνια κρίση. Πού βρισκόμαστε. Πού πηγαίνουμε. Τι να κάνουμε», με συμμετοχή πολιτικών και πανεπιστημιακών. Στις προτάσεις που διατυπώνονται πλειοψηφούν όσες προτείνουν συμμαχίες του ευρύτερου κεντρώου...

Continue to read

Οταν σαλεύουν διάφορες ανθρώπινες σκιές

February 12, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Επειδή θα τον έχετε ήδη ξεχάσει, σας θυμίζω τα βασικά. Στα έδρανα της Βουλής, εκτός από τους υπόλοιπους 299, κάθεται και ο κ. Κ. Μπαργιώτας. Ορθοπεδικός το επάγγελμα, εξελέγη με το Ποτάμι στις λίστες της Λάρισας, στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Ο κ. Μπαργιώτας, λοιπόν, τις προάλλες «ανεξαρτητοποιήθηκε» – αυτή η λέξη μου...

Continue to read

Το «νέο» που θα έφερνε την ελπίδα, αποδείχθηκε χειρότερο από το παλιό.

February 12, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Επειδή είναι παλαιόθεν γνωστό ότι «στα ρεζιλίκια μας τοκίζοντας ποτέ κανείς δεν χάνει» και επειδή διάφοροι τοκίζουν λεφτά, καριέρες, θέσεις κ.λπ. στη μελλοντική χρεοκοπία της χώρας, καιρός είναι να μάθουμε ποιους βρίζουμε. Ή έστω τι εννοούμε με τον όρο «πολιτικό σύστημα». Κι επειδή πολλές φορές βρήκαμε ωραίες λέξεις για να κρεμάμε τα προβλήματα...

Continue to read

Δύσκολες ώρες…

February 8, 20170

Νίκος Χασαπόπουλος Δεν σας κρύβω, οι τελευταίες ώρες ήταν και οι πιο δύσκολες εδώ στη Μιχαλοπούλου. Το Πρωτοδικείο, όπως ίσως το μάθατε, δεν ικανοποίησε το αίτημα για χρηματοδότηση. Ηταν, κατ΄ εμένα και για τους περίπου 500 συναδέλφους μου, μια ανεξήγητη απόφαση. Ισως δεν γνώριζαν τι ακριβώς αποφάσιζαν. Αλλά νάταν μονάχα αυτό; Η διάθεση της κυβέρνησης...

Continue to read

Δεν θα μας φιμώσουν και δεν θα φιμωθούμε – Γιατί συλλογάται καλά, όποιος συλλογάται ελεύθερα.

February 8, 20170

Δήμητρα Κρουστάλλη Τώρα που η στενοχώρια εντοιχίζεται μέσα μας. Δεν είναι εύκολο να κλείνεις την πόρτα στο μαγαζί που σε έκανε να ερωτευτείς παράφορα την «εφημεριδίλα», να τρέχεις σαν λαγωνικό πίσω από την είδηση και ταυτόχρονα να κυνηγάς τις λέξεις για να την περιγράψεις με ακρίβεια και με πρωτοτυπία. Στην εφημερίδα που τίμησε τη δημοκρατική...

Continue to read

Αγώνας άνισος, κόντρα σε όλα του καιρού τα ρεύματα…

February 8, 20170

Αντώνης Καρακούσης Εδώ και αρκετούς μήνες οι εργαζόμενοι του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη δίνουν αγώνα άνισο, κόντρα σε όλα του καιρού τα ρεύματα. Με τον εκδότη εξουθενωμένο, χωρίς δυνάμεις και δυνατότητες, την κυβέρνηση εχθρική και πάντα σχεδιάζουσα την κατάκτηση του οργανισμού, τις Τράπεζες «τυποποιημένες» μετά τις τέσσερις ανακεφαλαιοποιήσεις με χρήματα του ελληνικού λαού και τους ανταγωνιστές...

Continue to read

Τόνοι μοχθηρής συκοφαντίας, στο πολιτικό σκηνικό

February 7, 20170

Μαρέβα Μητσοτάκη – Γκραμπόφσκι Από τότε που γεννήθηκα, έχω μάθει να σπουδάζω, να εργάζομαι και να προχωρώ αυτόνομα. Ι. Αρχικά, έλαβα πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες από το Κολλέγιο της Βοστώνης, ChestnutHill, εν συνεχεία έκανα μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο Columbia και το 1996 ολοκλήρωσα την ακαδημαϊκή μου εκπαίδευση με δεύτερο μεταπτυχιακό τίτλο από το Πανεπιστήμιο Harvard. Μετά...

Continue to read

Oι χρεωκοπημένοι έμποροι του Διχασμού.

February 7, 20170

Πέτρος Μακρής Διαστάσεις τζιχαντικής ανθρωποφαγίας παίρνει συχνά το μίσος κάποιων παλικαράδων της εκάστοτε εξουσίας, αλλά και των συνδεδεμένων με αυτούς απλών, απονήρευτων και φανατισμένων πολιτών, όπως και ανώνυμων υβριστών τρόλερς που στρέφονται εναντίον δημοσιογράφων και ΜΜΕ, μόνο και μόνο γιατί ξεσκεπάζουν τις αρνητικές πλευρές της κυβερνητικής δραστηριότητας. Με άλλα λόγια, θεωρούν τους δημοσιογράφους και τα...

Continue to read

Το τερατούργημα της φθήνιας,ονόματι ΕΡΤ

February 6, 20170

Θανάσης Μαυρίδης «Ο Μητσοτάκης δεν μπήκε στην  Μόρια γιατί μπορεί να σιχαινόταν». Αυτό ειπώθηκε στη δημόσια ΕΡΤ από κάποια κυρία που αυτοπροσδιορίζεται ως …δημοσιογράφος. Αυτή η ΕΡΤ πρέπει να κλείσει. Αυτή την ΕΡΤ δεν μπορεί να την πληρώνει ο ελληνικός λαός. Ήμουν  από εκείνους που είχαν αντιταχτεί στο «μαύρο στην ΕΡΤ» του Αντώνη Σαμαρά. Θεωρούσα...

Continue to read

Πως ο Χρουτσώφ ματαίωσε την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο,το 1964…

February 5, 20170

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος Από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, οι απόπειρες να καταλυθεί ήταν “ψωμοτύρι” στη ζωή αυτού του κράτους, για έναν κυρίως λόγο: τη δεσπόζουσα θέση του νησιού στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πρώτη από αυτές ήταν το 1964, όταν η Τουρκία του Ινονού, πιθανώς με την παρότρυνση ή πάντως με την ανοχή,...

Continue to read

Η σημερινή πολιτική είναι χειρότερη από κείνη την εποχή που οι άνθρωποι γίνονταν σκλάβοι για τα χρέη τους

February 5, 20170

Περικλής Κοροβέσης Οι ακόλουθες γραμμές θα είναι σαν να μιμούμαι τον Στάινμπεκ και ίσως και λίγο τον Κάφκα: «Η κυρία Θ. είναι κοντά στα εβδομήντα της χρόνια, ζούσε με τα πέντε παιδιά της σε ένα αυθαίρετο σπιτάκι, στις παρυφές της πόλης, όπου κατά κανόνα η πρώτη κατοικία εκεί είναι ένα καλύβι χτισμένο όπως όπως και...

Continue to read

«Γυαλίζει το μάτι» του Euclid

February 3, 20170

Νότης Παπαδόπουλος Μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Κι η εικόνα του Ευκλείδη Τσακαλώτου – την Τετάρτη – να μην κάθεται στα υπουργικά όργανα αλλά στα ορεινά της Ολομέλειας και να καυγαδίζει με τον Πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση -που δεν του έδινε το λόγο εκτός διαδικασίας έδειξε ανάγλυφα τις δύσκολες σχέσεις του υπουργού Οικονομικών με...

Continue to read

Ποια από όλες τις δραχμές θέλουν να ξαναφέρουν οι κυβερνητικοί φωστήρες;

February 2, 20170

Μπάμπης Παπαδημητρίου Κάποιος πρέπει να μιλήσει για τη δραχμή στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της σχετικής πλειοψηφίας. Είναι προφανές ότι η μακροπρόθεσμη μνήμη του τον προδίδει· ειδικότερα μάλιστα η σημασιολογική προς όφελος, προφανώς, της επεισοδιακής μνήμης. Συνηθίζεται σε άτομα των οποίων η ψυχολογία τραυματίστηκε βαριά από την πραγματικότητα. Ας αφεθούν στο υποσυνείδητό τους. Το νόμισμα, εν προκειμένω...

Continue to read

Στο σύμπαν των λαϊκιστών, η αλήθεια δεν έχει σημασία.

February 2, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Στα δύο χρόνια που κυβερνά το τυχάρπαστο υβρίδιο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μία μόνο πολιτική ακολούθησε με συνέπεια. Την πολιτική τού «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν». Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί: 1) Η εξαγγελία του κ. Νίκου Παππά για την ίδρυση Ελληνικής Διαστημικής Υπηρεσίας· έγινε ανέκδοτο στα social media με το διακριτικό #greek_NASΑ. 2) Οι...

Continue to read

Κανένας εφησυχασμός απο τις πολεμικές προειδοποιήσεις της Τουρκίας

February 2, 20170

Αγγελος Στάγκος Ηταν απολύτως αναμενόμενο ότι η οργισμένη Αγκυρα θα αντιδρούσε έπειτα από την απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού κατά του καθεστώτος Ερντογάν. Ηταν επίσης βέβαιο ότι οι προκλήσεις θα εκδηλώνονταν κυρίως στο Αιγαίο και έχει μικρή...

Continue to read

Χωρίς διαφήμιση λοιπόν, και χωρίς πωλήσεις.

January 30, 20170

Νίκος Ξυδάκης Λυπάμαι για τη διαφαινόμενη αναστολή έκδοσης του Βήματος και των Νέων. Λυπάμαι προ πάντων για τους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους, όπως παλιότερα για τους συναδέλφους της Ελευθεροτυπίας, του Ελεύθερου Τύπου και άλλων πολλών εφημερίδων και ραδιοσταθμών. Έχω βρεθεί στη θέση αυτή, να κλείνει η εφημερίδα ή να απολύεσαι εν αδεία, από έντυπο που...

Continue to read

Μια τέτοια σκέψη μπορεί να ανήκει αποκλειστικά μόνο σε ανόητους, ή ψυχοπαθείς – ή σε ανθρώπους που εξυπηρετούν συγκεκριμένο λόμπι…

January 30, 20170

Αλίκη Χατζή Θα συνεχίσουμε να είμαστε «ανθενωτικοί», να προτιμούμε το τούρκικο φέσι από την λατινική τιάρα; Θα προτιμούμε τις στρατηγικές συμμαχίες με την Βενεζουέλα, την Κούβα, την Β. Κορέα και τα διάφορα αυτονομιστικά κινήματα ή με την Γερμανία, την Γαλλία, την Ιταλία κτλ.; Θα απαντήσουμε επιτελούς ξεκάθαρα και με ειλικρίνεια στους εαυτούς μας; Πού σπούδαζαν...

Continue to read

«Ο Θεός να βάλει το χέρι του». Αν του έχει απομείνει κανένα…

January 30, 20170

Γιώργος Καρελιάς Μεγάλη επέτειος σήμερα. Οχι, δεν εννοούμε την επέτειο των Ιμίων, αυτήν πρόλαβαν και την γιόρτασαν πρώτοι οι Τούρκοι. Σήμερα είναι η επέτειος του «ουάου». Ηταν τότε που ο αλήστου μνήμης Γιάνη Βαρουφάκης «σκότωσε την τρόικα», με την πιστοποίηση του δαίμονα-τότε, γιατί σήμερα θεωρείται φίλος μας- Γερούν Νταϊσελμπλουμ. Βεβαίως, ο «δολοφόνος» Βαρουφάκης είναι σήμερα...

Continue to read

Στην «ορμή του θανάτου», η παντοδυναμία είναι ψευδαίσθηση· οι συνέπειες της σύγκρουσης είναι πραγματικότητα.

January 30, 20170

Νίκος Κωνσταντάρας Ε​​ίναι άραγε τυχαίο ότι πολιτικοί με ακραίες θέσεις βρίσκονται σε άνοδο σε όλο τον κόσμο; Πώς γίνεται και τόσοι πολίτες, με πρόσβαση σε άπειρες πληροφορίες και απόψεις, επιλέγουν την οπισθοδρόμηση, την άρνηση, το ψέμα, την επιθετικότητα στην έκφραση και στις πολιτικές προτιμήσεις τους; Γιατί τόσοι έλκονται από την ακραία θέση πολιτικών όταν γνωρίζουν...

Continue to read

Πολλοί θεώρησαν βολικότερο να σβήσουν τη φωνή του ΔΟΛ. Να τον στραγγαλίσουν. Για να μην τους ενοχλεί πλέον.

January 29, 20170

Νότης Παπαδόπουλος Κάποιοι τρίβουν ήδη τα χέρια τους. Κάποιοι πανηγυρίζουν ευχαριστημένοι. Το ιστορικότερο, ισχυρότερο και εγκυρότερο δημοσιογραφικό συγκρότημα στη χώρα, απ’ όπου έχουν περάσει τα καλύτερα μυαλά και οι μεγαλύτεροι γραφιάδες της σύγχρονης Ελλάδας, εκεί όπου κάθε δημοσιογράφος έχει ονειρευτεί να δει δημοσιευμένη την υπογραφή του, κατεβάζει ρολά ύστερα από σχεδόν έναν αιώνα. Τι έκανε...

Continue to read

Το πρόβλημα της ανάπτυξης, είναι πρωτίστως πολιτικό.

January 29, 20170

Γιώργος Παπαϊωάννου «Εχουν τεθεί οι βάσεις για τη ριζική μεταστροφή του οικονομικού προσανατολισμού της χώρας από ένα κρατικοδίαιτο μοντέλο σε τομείς χαμηλής προστιθέμενης αξίας, σε ένα σύγχρονο εξωστρεφές παραγωγικό πρότυπο που δίνει έμφαση στο ανθρώπινο κεφάλαιο και την καινοτομία» αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας στο άρθρο του με τίτλο «Η Ελλάδα παράγοντας σταθερότητας, συνεργασίας και ανάπτυξης το...

Continue to read

Να δούμε επιτέλους, πού πάμε…

January 29, 20170

Ζώης Τσώλης Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Τα επτά χρόνια της κρίσης και των μνημονίων τα ελληνικά νοικοκυριά έχασαν το ένα τρίτο των εισοδημάτων τους. Είδαν να φεύγουν μέσα από τα χέρια τους 57 δισ. ευρώ τον χρόνο (!) καθώς άλλοι έχαναν τη δουλειά τους, σε άλλους μειωνόταν ο μισθός ή η σύνταξη ενώ την ίδια...

Continue to read

Γνωρίζουμε ότι παλεύουμε κόντρα στον καιρό. Οτι οι συνθήκες είναι εχθρικές και το περιβάλλον αρνητικό.

January 29, 20170

Αντώνης Καρακούσης Δεν συνηθίζω να γράφω σε πρώτο πρόσωπο. Θα το κάνω για πρώτη φορά υπό τις παρούσες εξαιρετικές συνθήκες. Πριν από μερικούς μήνες, όταν τα αδιέξοδα του οργανισμού(σημ: του ΔΟΛ) είχαν αποκαλυφθεί, ένας εκδότης ανταγωνιστικών φύλλων με ρώτησε με επιθετικό τρόπο: «Τι κάνεις εσύ εκεί πέρα; Τι και ποιον υπερασπίζεσαι;». Χωρίς δεύτερη σκέψη του απάντησα...

Continue to read

Ο Τύπος που αξίζουμε

January 29, 20170

Σήφης Πολυμίλης Επειτα από 95 χρόνια θητείας στη δημόσια ζωή, η εφημερίδα που κρατάτε (σημ.Το ΒΗΜΑ) ίσως να μη βρίσκεται τις επόμενες ημέρες στη συνηθισμένη θέση της στα περίπτερα. Μπορεί μέσα στις σελίδες της να πέρασε η πολιτική, πνευματική, οικονομική ζωή της χώρας, να αποτυπώθηκαν οι ελπίδες, τα πάθη και οι παθογένειες της κοινωνίας, αλλά...

Continue to read

Μέσα στον ζόφο της εποχής, είναι ανάσα και ανάταση για μια στιγμή, σε αυτή την ανηφόρα, δίχως τέλος.

January 28, 20170

Νίκος Κωνσταντάρας Δεν δίνεται συχνά στην Ελλάδα η ευκαιρία να δείξει στον κόσμο την αξία της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης και των άλλων δημοκρατικών θεσμών, να τιμήσει τις αρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Χθες, όμως, και παρά τους κινδύνους στους οποίους η χώρα μπορεί να εκτεθεί, ο Αρειος Πάγος απέρριψε το αίτημα για την έκδοση οκτώ Τούρκων στρατιωτικών...

Continue to read

Αν μη τι άλλο, αποκομίσαμε τη συνείδηση του ψεύδους.

January 28, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Ο «άλλος κόσμος» που υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ πως είναι εφικτός, ύστερα από δύο χρόνια αποδείχθηκε φριχτός. Πολλοί θεωρούν πως μέσα στον σωρό των δεινών υπάρχει τουλάχιστον αυτό το πολύτιμο. Επειτα από αυτά τα δύο χρόνια αλλοπρόσαλλης διακυβέρνησης, αν μη τι άλλο αποκομίσαμε τη συνείδηση του ψεύδους. Η ηγεμονία της Αριστεράς κατέρρευσε στη συνείδηση...

Continue to read

Γύρω απο ενα tweet

January 28, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Κάποιοι τρόμαξαν από το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ αναγκάστηκαν να απολογηθούν διότι προώθησαν φωτογραφίες που έδειχναν το πλήθος των συγκεντρωμένων κατά την τελετή ορκωμοσίας του Ομπάμα και του Τραμπ. Ο λογαριασμός της υπηρεσίας εξαφανίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα και μετά επανεμφανίστηκε με ένα μήνυμα. «Λυπούμαστε για...

Continue to read

Αλλά αυτά ξέρει ο άνθρωπος , αυτά κάνει…

January 28, 20170

Νότης Παπαδόπουλος Σε πρόσφατο άρθρο του στην ετήσια έκδοση του Economist για το 2017 ο Πρωθυπουργός αναφέρει μεταξύ άλλων για την Ελλάδα : «Μπορούμε βάσιμα να ισχυριστούμε ότι έχουν τεθεί οι βάσεις για την ριζική μεταστροφή του οικονομικού προσανατολισμού της χώρας, από ένα κρατικοδίαιτο μοντέλο σε τομείς χαμηλής προστιθέμενης αξίας, σε ένα σύγχρονο εξωστρεφές παραγωγικό...

Continue to read

Ο χρόνος, όσο πλησιάζουμε στον Ιούλιο, λιγοστεύει επικίνδυνα και το 2015 επιστρέφει…

January 27, 20170

Του Νίκου Φιλιππίδη Το φυτίλι άναψε. Η βόμβα βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης. Το πιο ακραίο σενάριο πυροδοτήθηκε χτες. Στο “take it or leave it” των δανειστών ο Ευκλείδης Τσακαλώτος απάντησε ότι δεν θα δεχτεί το προτεινόμενο πακέτο. Όπως έλεγε παλαιότερα ένας σημερινός Επίτροπος, «τις κυβερνήσεις στην Ελλάδα αντιπολιτεύονται τα γεγονότα που οι ίδιες δημιουργούν»....

Continue to read

Oι ανοησίες πληρώνονται, από τον λαό, αυτόν που οι «οραματιστές» θέλουν τάχα μου να σώσουν.

January 27, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Κάποιος προσφυώς είχε πει πως αν η Ελλάδα μπορούσε να κάνει μια βελούδινη αποχώρηση από τη Ζώνη του Ευρώ, θα μπορούσε να επιτύχει και μια ακόμη πιο βελούδινη παραμονή στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Κι αυτό, διότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι με ποιο νόμισμα θα μετρά τον πλούτο της, ή θα...

Continue to read

Με στόχο την ισοπέδωση και πολτοποίηση, των νέων παιδιών

January 26, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Μετά τον θρίαμβο που κατήγαγε το υπουργείο Παιδείας κατά του «Επιταφίου» (Thucydides in History of the Peloponnesian War, Book II, Vth cent. BC) προετοιμάζεται μία ακόμη νίκη. Αυτήν τη φορά, αντίπαλος είναι η «Αντιγόνη» (Sophocles c. 483-82 BC). Ας μου συγχωρεθούν οι αναφορές αγγλιστί, διεπίστωσα όμως, μετά την επίσκεψη Ομπάμα, ότι για να...

Continue to read

Ελεος…

January 26, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Κανείς δεν κατάλαβε γιατί συγκαλείται αύριο η διοικητική ολομέλεια του Αρείου Πάγου(Σημ.Τελικά κατω απο τις τεράστιες αντιδράσεις,αναβλήθηκε…). Θα συνεδριάσει μια μερίδα των ανώτατων δικαστών για να αποφασίσει για τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησής των; Θα έχουμε, δηλαδή, εκτός από το «μισθοδικείο» και κάτι σε «ηλικιοδικείο», ώστε να κανονίζουν (μερικοί μόνο δικαστές) πότε τους βολεύει...

Continue to read

Δύο χρόνια χαμένα. Για την Ελλάδα κυρίως. Πήγαμε πίσω πολλά χρόνια.

January 26, 20170

Αντώνης Βγόντζας Χθες συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015. Δεν ξέρω πως σκέπτονται και πως αντέδρασαν οι συμπολίτες μας για τα δύο χρόνια της Αριστεράς στην εξουσία. Η παρέα του Μαξίμου έβγαλε μάλιστα και σημείωμα (άλλο ένα non paper) για να σχολιάσει την απόδοση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Το σημείωμα...

Continue to read

Ο Τραμπ μπορεί να είναι ο θυμωμένος, απρόβλεπτος πολιτικός, αλλά θα κυβερνήσει με στελέχη της Goldman Sachs και της Exxon

January 24, 20170

Αλέξης Παπαχελάς Η Αμερική δεν θα είναι η ίδια, ούτε και ο κόσμος. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν άφησε καμία αμφιβολία γι’ αυτό με την ομιλία του. Ο ίδιος πρώτα απ’ όλα είναι διαφορετικός. Καβάλησε το αντισυστημικό κύμα που έχει σαρώσει τη Δύση. Δεν μοιάζει, όμως, να το έχει κάνει απλά «επαγγελματικά», να χρησιμοποίησε δηλαδή την...

Continue to read

Η απελπισία που προκαλεί η ατελείωτη ομηρία στην Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον καθένα μας και για τη χώρα.

January 24, 20170

Νίκος Κωνσταντάρας Ο​​ι Ελληνες είμαστε εξουθενωμένοι και απελπισμένοι. Τα επτά χρόνια της κρίσης μετριούνται στην ανεργία και σε κλειστές επιχειρήσεις, στις χαμένες περιουσίες, στην έλλειψη επενδύσεων, στη μετανάστευση νέων. Μετριούνται στη δημοσκόπηση που βρήκε ότι εννέα στους δέκα από εμάς πιστεύουμε ότι «τα πράγματα κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση». Πέραν αυτού, όμως, μετριέται στο γεγονός...

Continue to read

Γερμανική «τάξη πραγμάτων» έχει επιβάλει ο δρ Σόιμπλε, και οι δυνάμεις που τον στηρίζουν

January 24, 20170

Κώστας Ιορδανίδης Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, με εξαίρεση τη Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ, εμφορούνται από φιλοευρωπαϊκά αισθήματα. Οι ευρωσκεπτικιστικές τάσεις είναι ανύπαρκτες στους υπόλοιπους κομματικούς σχηματισμούς, και από την άποψη αυτή η Ελλάς, παρά την εγγενή μας ασυναρτησία, είναι η πλέον νομιμόφρων χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Είναι επίσης η Eλλάς εσωστρεφής και εθελοτυφλούσα, διότι...

Continue to read

Ο άκρατος κυνισμός της καρέκλας

January 24, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Τ​​ην ερχόμενη Τετάρτη συμπληρώνονται δύο χρόνια από τότε που το ένα τρίτο των συμπολιτών μας πίστεψε ότι δεν είχε τίποτε να χάσει και έδωσε σχετική πλειοψηφία στο (κατά Βαρουφάκη) «τσούρμο αριστερών»· ή, τέλος πάντων, σε κάτι που έμοιαζε με τέτοιο. Το αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015 ήταν η κατάληξη μιας μακράς...

Continue to read

Η Ελλάδα χρειάζεται μια μεγάλη συντηρητική μεταρρύθμιση, αυτή που θα κρατήσει τους καρπούς της ιστορικής της πείρας και θα πετάξει τα τσόφλια.

January 24, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος «Η ​​​​μαύρη βίβλος του κομμουνισμού», συλλογικό έργο Γάλλων ιστορικών με αριστερές καταβολές, είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά το 2001. Το Τείχος του Βερολίνου είχε γκρεμιστεί ήδη πριν από μια δεκαετία, η ευρωπαϊκή αριστερά προσπαθούσε να αποκολληθεί από το κομμουνιστικό της παρελθόν, πλην όμως στην Ελλάδα η ιδέα διατηρούσε ακόμη την αίγλη της. Το έργο...

Continue to read

Ωστόσο, εκεί έξω το κλίμα είναι ρευστό και το πεδίο ασταθές, για το «μετά»

January 24, 20170

Αγγελος Στάγκος Λ​​ίγοι, ίσως ελάχιστοι, καταλαβαίνουν τι είναι αυτή η περιβόητη «αξιολόγηση» και τη σημασία της για την καθημερινότητα του πολίτη. Οτι πρόκειται για υποχρέωση που ανέλαβε η χώρα απ’ αρχής μνημονίων να ελέγχονται ανά τρεις – τέσσερις μήνες τα πεπραγμένα της, δηλαδή κατά πόσον προσαρμόστηκε στους όρους του προγράμματος, για να της καταβάλλεται η...

Continue to read

Θέλουν ένα total reboot (γενική επανεκκίνηση) για την Ελλάδα

January 24, 20170

Μπάμπης Παπαδημητρίου Ζητούν από την κυβέρνηση να κάνει τώρα όλα όσα θα πρέπει να γίνουν όταν θα έχει τελειώσει το τρίτο μνημόνιο, αλλά και όλα όσα δεν έγιναν από τότε που μπήκαμε στα μνημόνια. Το ζητούν ως τελεσίγραφο. Θέλουν ένα total reboot (γενική επανεκκίνηση) για την Ελλάδα. Μόνον έτσι θα κλείσει η παρούσα αξιολόγηση, θα...

Continue to read

Ενα κομμάτι μας ζει ακόμη στο χθες, μπερδεύοντας το πεπατημένο με το πραγματικό

January 24, 20170

Τασούλα Καραϊσκάκη Α​​ν κοιτάξει κανείς πίσω, στη δύσκολη επταετία που πέρασε, μοιάζει αδιανόητο, όμως ναι, μένουμε ακόμη στάσιμοι μέσα στις ελαττωματικές καταστάσεις, να παρακολουθούμε τις διαπραγματεύσεις για την αξιολόγηση, τις άκαρπες μάχες για το χρέος, τις συναντήσεις με τεχνικά κλιμάκια για τα προαπαιτούμενα, μετρώντας ήττες. Και τίποτα δεν μας είναι ξεκάθαρο – μια πλειοψηφία κουρασμένη...

Continue to read

Η γονεϊκή ευνοιοκρατία που «ανεβάζει» το «κλωνοποιημένο» παιδί

January 24, 20170

Λένα Παπαδημητρίου Ενα βράδυ, στα τέλη των 60s, ο Ντόναλντ Τραμπ συναντήθηκε για φαγητό με τον κατά οκτώ χρόνια μεγαλύτερο αδελφό του Φρεντ τζούνιορ και μερικούς φίλους στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Η ατμόσφαιρα ήταν χαλαρή, ο Φρέντι, ένα γνήσιο alpha male της φαμίλιας Τραμπ – διαφορετικής κοπής όμως, πνευματώδες, ιδιοσυγκρασιακό και ολίγον αυτοκαταστροφικό -,...

Continue to read

Μόνο λαγούμια ήξεραν να σκάβουν.

January 20, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Λαγούμια σκάβουν οι άνθρωποι. Και προχωρούν ακολουθώντας ένα αζιμούθιο το οποίο δεν μπορούν να δουν και ούτε πρόκειται ποτέ να δουν. Αλήθεια, ποιος είναι ο στρατηγικός στόχος της κατάληψης μιας ιστορικής εφημερίδας με τον διορισμό ως διευθυντή της ενός δημοσιογράφου ο οποίος διέπρεψε τα τελευταία χρόνια ως κομματικός κομισάριος; Ο έλεγχός της, θα...

Continue to read

Αυτή την ηθική κατάρρευση η χώρα θα την πληρώσει περισσότερο και από την κρίση

January 20, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Είναι σεβαστή η «προσωπική απόφαση» του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βασίλη Μουλόπουλου να βοηθήσει στη διάσωση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη. Να θυμίσουμε ότι ο ΔΟΛ είναι το συγκρότημα το οποίο η «Αυγή» θεωρούσε ναυαρχίδα της διαπλοκής. Πρόεδρος της «Αυγής», για όσους δεν γνωρίζουν, ήταν μέχρι χθες ο κ. Μουλόπουλος. Ο ίδιος μάλιστα κατά...

Continue to read

Tον προοδευτικό και ριζοσπάστη Τραμπ φοβούνται. Και δεν έχουν άδικο.

January 20, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Μία από τις πιο… χαριτωμένες δηλώσεις που έγιναν εδώ και πολύ καιρό, ήταν η προχθεσινή του πρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γιουνκέρ, ο οποίος έσπευσε να «απαντήσει» στον νέο Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ που με τη σειρά του είχε πει στους λονδρέζικους Τάιμς ότι δεν είναι απίθανο να φύγουν κι άλλες χώρες από την Ε.Ε....

Continue to read

Οι οκτώ Τούρκοι δεν πρέπει να παραδοθούν «στο βέβαιο θάνατο» !

January 19, 20170

Γρηγόρης Καλφέλης Η έκδοση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών θα συνιστούσε μια δεινή ήττα για το κράτος δικαίου της χώρας μας. Γιατί; Γιατί οι πράξεις για τις οποίες μπορεί να γίνει η έκδοση πρέπει να είναι αξιόποινες και στην Τουρκία και στην Ελλάδα. Όμως η απόπειρα κατάλυσης του Τούρκικου πολιτεύματος προφανώς δεν τιμωρείται από τον Έλληνα...

Continue to read

Αλλιώς, ας προετοιμαστούμε όλοι για τα χειρότερα…

January 17, 20170

Αντώνης Καρακούσης Η Ελλάδα εισήλθε στον όγδοο χρόνο κρίσης και καχεξίας με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους πολίτες και συνολικά για την οικονομική, την κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. Κοινή είναι η παραδοχή ότι η μακρά παραμονή σε συνθήκες ύφεσης και οικονομικής παρακμής, είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας της πολιτικής ηγεσίας να πειθαρχήσει σε ένα σχέδιο...

Continue to read

Αλλά,όπως τα κάνανε, διαλύσανε πια την Ευρώπη για τα καλά. Και είναι πια αργά για δάκρια…

January 17, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Τι κι αν η ενδογενής κρίση που διέρχεται η Ευρώπη διαρκώς επεκτείνεται και βαθαίνει; Τι κι αν ήδη η Βρετανία εγκαταλείπει την Ε.Ε. και περνά σκληρά στην αντεπίθεση απειλώντας την να δημιουργήσει έναν τεράστιο φορολογικό παράδεισο δίπλα στην πόρτα της αν αυτή θελήσει να εκδικηθεί για το Brexit, όπως ηλιθίως έχουν πολλάκις δηλώσει...

Continue to read

Η δημοσιογραφία στην εποχή μας, έχει γίνει πια, ένα ιδιαίτερα ανθυγιεινό, επάγγελμα

January 16, 20170

Σήφης Πολυμίλης Ο Πρωθυπουργός συνιστά να µη διαβάζουν εφηµερίδες οι πολίτες για να διατηρήσουν την ψυχική τους υγεία! Ο εκλεκτός συνεταίρος του… ψεκάζει µε µηνύσεις όποιον διανοηθεί να σχολιάσει τις κραυγές και τις κυβιστήσεις του. Δηµοσιογράφοι και µέσα ενηµέρωσης στοχοποιούνται για ό,τι συµβαίνει σε αυτή την ταλαίπωρη χώρα. Πρόθυµοι υποτακτικοί της εκάστοτε εξουσίας αναλαµβάνουν εργολαβίες,...

Continue to read

Φθάνει για όλους η ώρα της ευθύνης και της προσφοράς

January 16, 20170

Αντώνης Καρακούσης Η μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε στις ΗΠΑ τον Οκτώβριο του 2008 έπιασε στην κυριολεξία στον ύπνο την ελληνική πολιτική. Τα περισσότερα κόμματα την προσπέρασαν ως κάτι πολύ μακρινό. Κεντρικά πρόσωπα και κόμματα δεν μπόρεσαν να προσεγγίσουν τους κινδύνους που πήγαζαν από το σκάσιμο της διεθνούς χρηματοπιστωτικής φούσκας. Ούτε βεβαίως μπορούσαν να φανταστούν...

Continue to read

Προς παράταση της κρίσης και στην ακόμα μεγαλύτερη φτωχοποίηση της κοινωνίας

January 13, 20170

Πέρυσι τέτοια εποχή περίπου, ο κ.Τσακαλώτος δήλωνε στη Βουλή ότι αν ως το Μάιο δεν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση καήκαμε.Το αποτέλεσμα της …βιασύνης ήταν να κλείσει τελικά η αξιολόγηση τον Οκτώβριο με προφανείς τις επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία.Πρίν λίγες εβδομάδες πάλι ο υπουργός Οικονομικών δήλωνε ότι ” αν δεν κλείσει σύντομα η δεύτερη αξιολόγηση δεν θα...

Continue to read

Ναι. Η καρέκλα είναι ισχυρό αναλγητικό για τις δημοκρατικές ευαισθησίες, αλλά έχει ένα κακό: χάνεται εύκολα, ενώ το άγος μένει…

January 12, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Σε μια χώρα που για μία υπόθεση έχει οριστεί δικάσιμος στις 3 Μαρτίου 2031 (δηλαδή, μετά 16 χρόνια από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης 23.4.2015!) δικαστήριο ασχολείται με τη μήνυση που έκανε κάποιος πλωτάρχης κατά του πρώην πρωθυπουργού κ. Γεωργίου Παπανδρέου. Ο μηνυτής άκουσε μισή τη ρήση του κ. Παπανδρέου και όχι τα...

Continue to read

Η απώλεια της κοινής ευπρέπειας, είναι ό,τι πιο κοινότοπο, στην Ελλάδα του 2017

January 12, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Ενας υπουργός ονόματι Μουζάλας επαιτεί τη χαμένη του ευπρέπεια. Για τους μετανάστες που ζουν σε σκηνές θαμμένες κάτω από το χιόνι αναλαμβάνει, είπε, την ευθύνη. Σε ποιον περισσεύει η ευθύνη για να τη δώσει στον επαίτη; Απλώς ξέρει ότι η λέξη δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Αναλαμβάνει την ευθύνη για τα εκατομμύρια που...

Continue to read

Θριάμβευσε στο στίβο της συστημικής πολιτικής υποκρισίας, σπάζοντας όλα τα παγκόσμια ρεκόρ

January 12, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Ολο και περισσότερος λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό διεθνώς περί λαϊκισμού, ιδίως μετά την απόφαση των πολιτών της Μεγάλης Βρετανίας να φύγει η χώρα τους από την Ε.Ε. και των πολιτών των ΗΠΑ να εκλέξουν πρόεδρο της χώρας τον Ντόναλντ Τραμπ. Σε Ευρώπη και Αμερική ατέλειωτα είναι αυτά που λέγονται και γράφονται καθημερινά...

Continue to read

Η γραμμή είναι πολύ πιο λεπτή, από ό,τι νομίζουμε

January 11, 20170

Βίκυ Σαμαρά Μία μικρή προσωπική ιστορία και εξομολόγηση: Στα χρόνια της ανεργίας που πέρασα μετά την αναστολή έκδοσης και απόπειρα πτώχευσης της Απογευματινής όπου εργαζόμουν μέχρι το 2010, βρέθηκα κάποια στιγμή όπως και πολλοί ακόμη πολίτες τα χρόνια της κρίσης σε ένα σπίτι χωρίς θέρμανση. Δεν είχα λεφτά, όπως και σχεδόν κανείς στην πολυκατοικία για...

Continue to read

Η καταστροφή, δυστυχώς, έχει πια περάσει για τα καλά το κατώφλι ενός «σπιτιού», που κατεδαφίζεται…

January 11, 20170

Γεώργιος Μαλούχος Μία συζήτηση κυριαρχούσε παντού χθες το πρωί στην Ελλάδα – ή, τουλάχιστον, στην Αθήνα και ειδικά στην «καρδιά» της: στους διαδρόμους του κοινοβουλίου, στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία, αλλά και όπου μαζεύονται άνθρωποι που έχουν τόσα άλλα και φλέγοντα να τους απασχολούν, εκτός από εκείνο που χθες κυριαρχούσε παντού στις συζητήσεις. Κι αυτό...

Continue to read

Στην Ελλάδα μας όλα είναι πιθανά!

January 10, 20170

Αγγελος Στάγκος Π​​ολύ δύσκολα τα πράγματα για την κυβέρνηση στη χώρα του Σώρρα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειές της να δημιουργήσει διαδοχικά σκηνικά αποφασιστικής αντίστασης, περήφανης νίκης, κάθετης σύγκρουσης, αυστηρής καταγγελίας, ελπιδοφόρας προσμονής, βελτιωμένης προσδοκίας ή ισομερούς ανακατανομής, τίποτα δεν της βγαίνει. Επικρατούν η ιδεοληψία, οι αγκυλώσεις, η ανεπάρκεια, η προχειρότητα, η αβελτηρία, που τη χαρακτηρίζουν,...

Continue to read

Προσπαθώ να καταλάβω, γιατί δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε, από τον βάλτο της κρίσης.

January 10, 20170

Νίκος Κωνσταντάρας «Λ​​​​ίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα». Οι λέξεις του Γιώργου Σεφέρη πετούν σαν χελιδόνια πάνω από το κεφάλι μας, γνώριμα και αγαπημένα – αλλά έτοιμα πάντα να εξαφανιστούν πριν ξυπνήσουμε το πρωί. Σε αυτά τα χρόνια του φόβου, της κόπωσης, του πάγου και των απανωτών αδιεξόδων, τα λόγια αυτά μπορεί να ακούγονται ειρωνικά,...

Continue to read

Εκτός αν θέλουμε να ζούμε σε έναν δικό μας γυάλινο κόσμο…

January 10, 20170

Αλέξης Παπαχελάς Η ​​συζήτηση για το εάν η «δραχμή» αποτελεί μια διέξοδο για τη χώρα θα φουντώσει κάποια στιγμή πάλι, είτε το θέλουμε είτε όχι. Συχνά ακούμε γύρω μας τη φράση «αυτό το πράγμα δεν βγαίνει», που δείχνει ότι η υπερφορολόγηση έχει προκαλέσει πραγματική ασφυξία και δημιουργεί την αίσθηση ότι η χώρα έχει μπει σε...

Continue to read

Ο πολιτικά χρήσιμος χρόνος για την κυβέρνηση τελειώνει την (προσεχή) άνοιξη.

January 10, 20170

ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Αν εξαιρέσουμε τις συζητήσεις για το μέγεθος του πρωτογενούς πλεονάσματος, όλα τα υπόλοιπα ζητήματα είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα. Αυτή η έμφαση σε όσα κρίνουν την ικανότητα της κυβέρνησης να πετυχαίνει καλύτερα αποτελέσματα με μικρότερη ή, έστω, συγκρατημένη δαπάνη θα είναι το χαρακτηριστικό του προγράμματος, δηλαδή του μνημονίου, μέχρι τη λήξη του. Πρακτικώς, μέχρι το...

Continue to read

Με την αποχώρηση του, σβήνει μια ολόκληρη εποχή

January 10, 20170

Γιάννης Καρτάλης Γράφηκαν και ειπώθηκαν πολλά για τον Στάθη Ευσταθιάδη, έναν Μεγάλο της δημοσιογραφίας και έναν ξεχωριστό άνθρωπο, που έφυγε αιφνιδίως το περασμένο Σάββατο σε ηλικία 91 ετών. Για μένα όμως προσωπικά ο «Στάθης» υπήρξε ένας Μύθος, έστω και αν σήμερα στο γενικότερο κλίμα παρακμής που ζούμε, οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους. Ενας...

Continue to read

Ισως θα μείνει στην Ιστορία, ως μια από τις πιο αποτυχημένες κυβερνήσεις, των μεταπολεμικών χρόνων

January 9, 20170

Αντώνης Καρακούσης Εισήλθαμε στο «ευτυχές» νέον έτος 2017 με τις αυτές αβεβαιότητες και χωρίς, δυστυχώς, απαντοχή. Τίποτε για την ώρα δεν προδικάζει άλματα προόδου και προκοπής που έχει ανάγκη ο τόπος. Το διεθνές περιβάλλον παραμένει ασταθές, η παγκόσμια οικονομία αν και πιο δραστήρια δεν λέει να ξεφύγει από τον αβέβαιο κύκλο στον οποίο εισήλθε το...

Continue to read

Οι χειρότερες πτυχές του χαρακτήρα μας

January 9, 20170

Σήφης Πολυμίλης Η σημερινή Ελλάδα αποτελεί περίπτωση φθίνοντος έθνους, το οποίο εκλαμβάνει τις έμμονες μυθολογικές ιδέες για τον εαυτό του ως ρεαλιστική αυτεπίγνωση. Π. Κονδύλης Το ωραιότερο ερείπιο της Ελλάδας είναι ο λαός της, έγραφε ενάμιση αιώνα πριν ο Εντμουντ Αμπού σε μια προφανώς ισοπεδωτική αλλά όχι εντελώς άδικη κριτική, με αφορμή τις εμπειρίες που...

Continue to read

Σημάδι για «καλύτερες ημέρες» μπορεί να είναι μόνο η ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης

January 9, 20170

Ζώης Τσώλης «Κάνε με προφήτη, να σε κάνω πλούσιο» συνηθίζαμε να λέμε μετά το κραχ του Χρηματιστηρίου το 1999 όταν εξανεμίστηκαν ολόκληρες περιουσίες. Οπως υπολογίζεται, τα χρόνια της πτώσης που ακολούθησε, ως το 2007, όταν ο δείκτης του ΧΑ κατάφερε να ανακτήσει το επίπεδο των 5.000 μονάδων, είχαν χαθεί 100 δισ. ευρώ. Και μετά ακολούθησε...

Continue to read

Ενας παλαιομοδίτης πολιτικός

January 9, 20170

Γιώργος Παπαϊωάννου Οι οδηγοί ταξί αποτελούν μια καλή πηγή για να μαθαίνει κανείς τι συμβαίνει στην κοινωνία, τι προβληματίζει τον κόσμο και τι συζητούν οι πολίτες. Καθημερινά περνούν από το ταξί τους εκατοντάδες πελάτες με τους οποίους τις περισσότερες φορές πιάνουν κουβέντα, ενώ τριγυρνούν στους δρόμους περί τις 10 ώρες τη μέρα παρατηρώντας τι συμβαίνει...

Continue to read

Oσο χειρότερη είναι η κυβέρνηση, τόσο μεγαλύτερο το κόστος της

January 8, 20170

Πάσχος Μανδραβέλης Το 2017 φέρνει ακρίβεια στην αγορά. Οχι σαν αυτή που ζήσαμε στις δεκαετίες 1980-1990, όταν ο πληθωρισμός έτρεχε με 15% και η δραχμή έχανε κάθε μέρα την αξία της. Η τωρινή ακρίβεια έχει μεν τους ίδιους στόχους –τη συντήρηση ενός δυσλειτουργικού πελατειακού κράτους– αλλά τα μέσα πλέον είναι διαφορετικά. Τότε οι κυβερνήσεις τύπωναν...

Continue to read

Πωλείται στην τιμή μιας χώρας, που η ίδια απαξίωσε, τον εαυτό της

January 8, 20170

Τάκης Θεοδωρόπουλος Τον 6ο αιώνα π.Χ. ο Πεισίστρατος επιστρέφοντας στην Αθήνα μετά την εξορία του στην Εύβοια, προκειμένου να επιβληθεί στους συμπολίτες του, σκηνοθέτησε την είσοδό του στην πόλη. Βρήκε μια θεόρατη γυναίκα στην Παλλήνη, της φόρεσε κράνος, της έδωσε την αιγίδα, την ανέβασε σε ένα άρμα βάζοντας τους οπαδούς του να φωνάζουν πως η...

Continue to read

O Ερντογάν επενδύει στον διχασμό, στον φόβο, στον λαϊκισμό

January 8, 20170

Νίκος Κωνσταντάρας Η Τουρκία βυθίζεται ολοένα και βαθύτερα σε προβλήματα εντός και εκτός συνόρων. Οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει δεν αφορούν μόνο τον δικό της λαό καθώς και την κοινωνική και γεωγραφική συνοχή της, αλλά προσφέρουν διδάγματα για τον υπόλοιπο κόσμο. Ο πρώτος κίνδυνος αφορά την ευκολία με την οποία μια εκλεγμένη κυβέρνηση μπορεί να μετατραπεί...

Continue to read

Ποιοι ετοιμάζουν και άλλη βόμβα στα θεμέλια της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας;

January 5, 20170

Γιώργος Λακόπουλος Στις εκλογές του 2009  η «Χρυσή Αυγή» του  Νίκου Μιχαλολιάκου πήρε σε όλη την επικράτεια 19.624 ψήφους και με ποσοστό  0,29% παρέμεινε ένα  περιθωριακό νεοναζιστικό μόρφωμα. Ξαφνικά και ενώ είχαν αρχίσει να διαφαίνονται οι επόμενες εκλογές στα μέσα ενημέρωσης  – ακόμη και σε  εκπομπές με απήχηση – άρχισαν να  διακινούνται κάποιες περίεργες ιστορίες...

Continue to read

Φουντώνει το ρεύμα για έξοδο απο την ευρωζώνη

January 5, 20170

Νότης Παπαδόπουλος Το σύνδρομο του “ΟΧΙ” στην Ευρώπη που εκφράστηκε με το ντροπιαστικό δημοψήφισμα Τσίπρα τον Ιούλιο του 2015 εξακολουθεί να διαπερνά την κοινή γνώμη. Δείχνει ξεκάθαρα ότι ο ελληνικός λαός μέσα στην απελπισία του ύστερα από πολυετή μνημόνια που τον έχουν γονατίσει παρασύρεται από τους λαϊκιστές και φλερτάρει πάλι με την καταστροφή. Οι φωνές...

Continue to read

Οι καιροί δεν περιμένουν!

January 5, 20170

Σπύρος Λυκούδης Η αριστεροδεξιά κυβέρνηση των Συριζανέλ εκγυμνάζεται και πάλι στις γνωστές της ακροβασίες. Είτε με την εικονική «σκληρή διαπραγμάτευση» για να συγκαλύψει μια ακόμη οδυνηρή ταπείνωση για τη χώρα. Είτε με σκηνικό εκλογικού κλίματος. Με διχαστικό λόγο, με απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Με άφθονη χυδαιότητα κατά των πολιτικών της αντιπάλων. Με το «εμείς ή...

Continue to read

Δεν είναι απλά τα New Year’s Eve Blues

January 3, 20170

Λένα Παπαδημητρίου H Πρωτοχρονιά μάς καθιστά όλους φιλοσόφους. Οπως άλλωστε και η ημέρα των γενεθλίων μας. Οπως άλλωστε – συγχωρέστε με, χρονιάρα μέρα, για την total black διάθεση – το επίγειον τέλος. Ακόμη και οικείων ξένων (ενδεικτικό στα social media το παλιρροϊκό κύμα πένθους που προκάλεσε σε πολλούς από εμάς η απώλεια του 53χρονου σταρ...

Continue to read

Κενό εξουσίας στην Ευρώπη

January 3, 20170

Του Marcel Fratzscher Η ψήφος υπέρ του Brexit στη Βρετανία, η ήττα του ιταλού πρώην πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι στο δημοψήφισμα, και η μετέπειτα παραίτησή του, και η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ προξένησαν τη δημιουργία ενός κενού εξουσίας στη Δύση και στην Ευρώπη. Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη καλείται...

Continue to read

Ας ελπίσουμε, μέσα στο χαοτικό περιβάλλον που μπαίνει το νέο έτος

January 3, 20170

Γιάννης Μαγκριώτης Οι εξελίξεις σε κάθε χώρα είναι αποτέλεσμα  συνδυασμού των παγκόσμιων ρευμάτων και των εσωτερικών συνθηκών. Τα τελευταία 30 χρόνια, κυρίως η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, καθορίζει τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις, αλλά και τις παραγωγικές και κοινωνικές αλλαγές σε κάθε χώρα, είτε αυτή ανήκει στις ανεπτυγμένες, είτε στις αναπτυσσόμενες. Την μεγάλη ώθηση έδωσαν οι νέες...

Continue to read

Δημοσιογραφία και τύπος σήμερα…

January 2, 20170

Σήφης Πολυμίλης Πέρα από τις δεδομένες και αναμφισβήτητες ευθύνες των ανθρώπων του Τύπου – επιχειρηματιών κυρίως, αλλά και δημοσιογράφων – για την κατάσταση βαθύτατης κρίσης που βιώνουν, υπάρχει και μια σαφέστατη στοχοποίηση και προσπάθεια υποταγής και χειραγώγησης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διασώσουν τη χαμένη αξιοπιστία τους, μετά τις...

Continue to read

Το μόνο που μένει είναι να ευχηθούμε, για όλους, ένα καλύτερο 2017

January 2, 20170

Ζώης Τσώλης Τέτοιες μέρες και υπό το βάρος των δικών μας ευθυνών, αυτές που αναλογούν στον καθένα, αναζητούμε απαντήσεις για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Πώς είναι δυνατόν το συγκρότημα που μας αγκάλιασε, μας ανέδειξε, ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, και «Το Βήμα», για το οποίο εργαστήκαμε μερόνυχτα, να απειλούνται, να είναι στο χείλος του γκρεμού…...

Continue to read

Το “μυστικό” είναι κρυμμένο στην αλληλεγγύη των ανθρώπων

January 2, 20170

Γιάννης Ζουμπουλάκης 22.12.2008.Η Κωνσταντίνα Κούνοβα δέχεται επίθεση από δύο άντρες που της έριξαν βιτριόλι στο πρόσωπο αναγκάζοντάς την να πιει ποσότητα από αυτό. Μια συνδικαλίστρια, Βουλγάρα καθαρίστρια. Διαδοχικές χειρουργικές επεμβάσεις για την αποκατάσταση της Κωνσταντίνας στη Γαλλία. Διαδηλώσεις και χρηματικές δωρεές υπέρ της. Μεταφορά στο χρόνο, μια μικρή, απλή ιστορία πολλά χρόνια πίσω. Χειμώνας 1977....

Continue to read

Να κάνουμε την υπέρβαση ως άτομα, ως κοινωνία, ως χώρα

January 2, 20170

Γιώργος Παπαϊωάννου Τα τελευταία χρόνια, τέτοια εποχή, λέμε ότι τα χειρότερα είναι πίσω μας και ελπίζουμε ότι το νέο έτος θα είναι καλύτερο. Ωστόσο, αν δούμε τα πράγματα με ρεαλιστικό πνεύμα, μακριά από κομματικές σκοπιμότητες και ιδεολογικές παρωπίδες, διαπιστώνουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης και έχοντας δοκιμάσει κυβερνήσεις από όλο το πολιτικό φάσμα,...

Continue to read

Τώρα χρειάζεται μεγαλύτερη επιμονή και αταλάντευτη συνέπεια και κυρίως αποφυγή των λαθών και των οπισθοδρομήσεων

January 1, 20170

Του Γιάννη Στουρνάρα Μετά την ένταξη της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση και με τις ευνοϊκές συνθήκες που δημιουργήθηκαν, η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας ήταν ταχεία. Η ανάπτυξη αυτή στηρίχθηκε κυρίως στην εγχώρια ζήτηση, όπου η συμβολή της κατανάλωσης ήταν σημαντική και τροφοδοτήθηκε με δανεισμό, δημόσιο και ιδιωτικό. Ετσι, στις ήδη υπάρχουσες δομικές αδυναμίες...

Continue to read

Το 2017 ν’ αποτελέσει Έτος-αφετηρία εθνικής ανάτασης

January 1, 20170

Πρωτοχρονιάτικο “μήνυμα” του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκόπη Παυλόπουλου Ελληνίδες, Έλληνες, Με αισθήματα σεβασμού, ενόψει και της κρισιμότητας των περιστάσεων, σας απευθύνω αυτό το μήνυμα, λίγο πριν από την ανατολή του Νέου Έτους. Έχοντας επίγνωση των ευθυνών που μου αναλογούν επιτρέψατέ μου να επισημάνω, εκ προοιμίου, ότι συνιστά εθνική ανάγκη, άρα εθνικό χρέος, το 2016 να...

Continue to read

Κάποια στιγμή οι πολίτες καταλαβαίνουν ότι δεν είναι θεατές αλλά όμηροι.

December 30, 20160

Νίκος Κωνσταντάρας Η φασαρία γύρω από κάθε διαπραγμάτευση με τους εταίρους και δανειστές έχει γίνει θεσμός. Και όμως, όλοι –από την εσωτερική πολιτική σκηνή έως τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον– συμπεριφέρονται κάθε φορά σαν να ζούμε ένα πρωτοφανές θρίλερ με άγνωστο τέλος. Η πραγματικότητα, πάντως, είναι ότι γνωρίζουμε καλά την πλοκή: η κυβέρνηση...

Continue to read

Ποιά τύχη θα έχει στο δημόσιο το Κέντρο Πολιτισμού «Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος»;

December 30, 20160

Γιούλη Επτακοίλη Αυτές τις μέρες στον νέο χώρο της Εθνικής Βιβλιοθήκης, στο καινούργιο της λαμπρό σπίτι στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, έχει στηθεί το Δέντρο των Ευχών, όπου κρέμονται πρωτότυπες ευχές χιλιάδων παιδιών από σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα. Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να κάνω κι εγώ μία ευχή. Θα ήταν αυτή: «Οι...

Continue to read

«Δεν πρέπει να γκρεμίζουμε τις γέφυρες που μας συνδέουν»

April 7, 20170

Αλέξης Παπαχελάς Το μήνυμα της συνοχής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή ιδέα βάλλεται και αμφισβητείται με το Brexit, θέλει να στείλει με την επίσκεψή του στην Ελλάδα ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ, ο οποίος φτάνει σήμερα στην Αθήνα. Ο 61χρονος σοσιαλιστής πολιτικός υποστηρίζει με σθένος την ανάγκη ολοκλήρωσης της...

Continue to read

Μίκης: Η Ρωμιοσύνη υπάρχει και θα υπάρχει για πάντα

March 27, 20170

Οποιος έχει το προνόμιο να μπει έστω και μια φορά στο σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη, παθαίνει ένα διπλό σοκ. Το πρώτο έρχεται από τη θέα του σαλονιού του. Το Ηρώδειο και η Ακρόπολη γεμίζουν σαν ζωντανός πίνακας τον έναν τοίχο από άκρη σε άκρη και αλλάζουν χρώματα ώρα με την ώρα – ανάλογα με το...

Continue to read

Η βασικότερη πηγή πλούτου σήμερα είναι το μυαλό μας. Ειδικά για τον φτωχό, ο μεγαλύτερος πλούτος είναι η εκπαίδευσή του.

March 26, 20170

Είθισται οι συνεντεύξεις με θεσμικούς εκπροσώπους του ευρύτερου οικονομικού κλάδου να περιορίζονται στο πλαίσιο τεχνικών αναφορών για ό,τι αυστηρά ορίζουμε ως «οικονομία»: εθνική, ευρωπαϊκή, παγκόσμια. Αφήνουμε εκτός ό,τι προϋποθέτει την ύπαρξή της αλλά και ό,τι κρίνει το ουσιαστικό αποτέλεσμα: τις πολιτισμικές παραμέτρους, τα εθνικά χαρακτηριστικά κάθε λαού υποκειμένου στους κανόνες της. Τους λόγους, δηλαδή, για...

Continue to read

Του «έκοψε» η Ε.Ε. το γκολφ στη Σκωτία και….κρανίωσε!

February 28, 20170

Η αντικατάστασή του από πρέσβη των ΗΠΑ στην Ε.Ε. ίσως έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη αναστάτωση στη διπλωματική ιστορία των Βρυξελλών, με τον φερόμενο ως επόμενο πρέσβη να υποστηρίζει τη διάσπαση της Ευρώπης ή την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή μεταξύ άλλων, ιδέες που είναι αδιανόητες για τον Τόνι Γκάρντνερ, που για τρία χρόνια αποτέλεσε τον...

Continue to read

Είναι η αισιοδοξία της πίστης που πρέπει να έχουμε στις δυνάμεις μας, για ένα καλύτερο μέλλον.

January 27, 20170

Συνέντευξη στον Χρήστο Χωμενίδη Πρωτοάκουσα για τον Κώστα Σημίτη παραμονές κάποιων από τις πρώτες εκλογές της μεταπολίτευσης όταν το σύνθημά του “Όχι στην Ευρώπη των μονοπωλίων, ναι στην Ευρώπη των εργαζομένων” είχε κάνει τον Ανδρέα Παπανδρέου να τον αποκλείσει από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ. Την πρώτη φορά που τον είδα ήταν πια υπουργός Γεωργίας, παρέμενε...

Continue to read

Α.Τσίπρας: Η ζωή απέδειξε ότι τις κυβερνήσεις τις ανεβάζει ή τις ρίχνει ο λαός.

January 25, 20170

Δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την πρώτη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και οΑλέξης Τσίπρας απαντά στην «Εφ.Συν.» για την υπογραφή του τρίτου μνημονίου και το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, τις διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη αξιολόγηση, τις συμμαχίες στην Ευρώπη, τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο πρωθυπουργός τοποθετείται όμως και για το...

Continue to read

Η Ελλάδα των Κοέν

December 30, 20160

Στην ιστοσελίδα cohencentric.com, αφιερωμένη στον Λέοναρντ Κοέν, υπάρχει ένα ερωτηματολόγιο. Μέσα από τις απαντήσεις κάθε χρήστη προκύπτει πόσο… σοβαρός φαν του είναι. Ανάμεσα στις προδιαγραφές είναι το να έχει «ντύσει» με τραγούδια του επίσημες τελετές και γιορτές, από το μπατ μιτσβά μέχρι τον γάμο του, και να έχει στο πορτοφόλι του φωτογραφίες των παιδιών του...

Continue to read

Διαβάστε το εδώ

Διαβάστε το εδώ

Διαβάστε το εδώ

Διαβάστε το εδώ

Διαβάστε το εδώ

  • 30 Δεκεμβρίου 2016

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - Τεύχος 5

    iReporter

    Αφιέρωμα στους Νίκο Καζαντζάκη και Γιάννη Σκαρίμπα. Πολ Εστερ,Σουσάκο Εντο,Caryl Ferey μιλούν στο περιοδικό μας. Επίσης Κική Δημουλά, Βασίλης Βασιλικός, Βασίλης Αλεξάκης. Μπόμπ Ντύλαν και Λέοναρντ Κοέν. Παρουσίαση: Εκδόσεις Γκοβόστη. Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας & Βραβεία Ακαδημίας Αθηνών.

  • ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - Τεύχος 4

    iReporter

    Αφιέρωμα: Εκπαίδευση & Σχολείο. Στέφανος Πατάκης: Λεξικό Νεοελληνικής Γλώσσας – Εργο ζωής. Σοφία Νικολαϊδου: Η Τέχνη της Γραφής. Βαγγέλης Μπακλαβάς: Σχολικά βοηθήματα. Elpiplex: Τα “φυλλαράκια” της Γνώσης. Μαρία Ντότσικα: Βιβλία – σημεία αναφοράς. Ζέττα Μπιτσάκου: Μαθήματα αλληλεγγύης. Ανοιχτό Αναγνωστήριο.

  • ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - Τεύχος 3

    iReporter

    Εταιρεία Συγγραφεών: 35 Χρόνια. Γρηγόρης Πλαστάρας: Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου. Ενιαία τιμή βιβλίου: Η επαναφορά της. Ουίλιαμ Σαίξπηρ: Κωμωδός και Τραγωδός. Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα: Ερωτικός εως θανάτου. Γιώργος Χρονάς: Οδός Μέθης. Γιώργος Μαρκόπουλος: Σκοτεινή χαρά. Αιμίλιος Μεταξόπουλος: Ο σκεπτικιστής. Το βιβλίο στην τηλεόραση. Παιδί & Εφηβος: Ενθετο για μικρούς αναγνώστες.

  • ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - Τεύχος 2

    iReporter

    Το Φαινόμενο Χάρι Πόττερ. Παραμυθοπωλείο το…Cap Cap. Cosplay: Ντυθήκαμε κόμικ. Qtales: Ζωντανά παραμύθια. Booktalks: Κουβεντιάζοντας με τα βιβλία. Ο Εντουαρντ Αλμπι του Δημήτρη Γέρου. Μπόμπ Ντύλαν: Νόμπελ Λογοτεχνίας

  • ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2016

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - Τεύχος 1

    iReporter

    Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης. Μιχάλης Ράπτης(Pablo) και η Αλγερινή Επανάσταση. Η κυβέρνηση του βουνού. Χρήστος Γκογκόρνας. Μέλπω Αξιώτη. Κωστής Παπαγιώργης. Βασίλης Αλεξάκης. Πάνος Καρνέζης. Ισλάμ και Βία. Γκαμπιέλ Γκαρσία Μάρκες. Εδουάρδο Γκαλεάνο. Αλις Μονρό. Ρίτσαρντ Φλάναγκαν. Ζάουμε Καμπρέ. Φίλιπ Ρότ. Πωλ Βαλερύ. Ντέϊβιντ Φόστερ Ουάλας. Ανοιχτό Αναγνωστήριο.